Αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς όρους παράγοντες της Τράπεζας Δωδ/σου

Ελεύ­θε­ροι χωρίς όρους αφέ­θη­καν χθες, μετά την απο­λο­γία τους, με ομόφωνη απόφαση του Ειδικού Ανα­κριτή Δια­φθο­ράς και της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, 5 πρώην μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδ/σου, δύο γενικοί διευ­θυ­ντές και ένας ειδικός οικο­νο­μι­κός σύμ­βου­λος, που κατη­γο­ρού­νται για απιστία από κοινού και κατ’ εξα­κο­λού­θηση με περιου­σιακή ζημία που υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ, αδίκημα που φέρεται να τελέ­στηκε στη Ρόδο κατά το χρονικό διά­στημα από την 1η Ιανουα­ρίου 2010 έως την 8η Δεκεμ­βρίου 2013.

Σήμερα ανα­μέ­νε­ται, εκτός απρο­ό­πτου να απο­λο­γη­θούν για την ίδια υπόθεση ακόμη 3 κατη­γο­ρού­με­νοι πρώην μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της τρά­πε­ζας.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ιδρυ­τικό στέ­λε­χος της τρά­πε­ζας, που κίνησε την συγκε­κρι­μένη δικο­γρα­φία μετά την υποβολή μήνυσης, είχε λάβει δάνειο ύψους 111.000 ευρώ, προ­κει­μέ­νου να καλυ­φθούν επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες της εται­ρείας του, ενώ ως εγγυ­η­τές είχαν συμ­βλη­θεί ο ίδιος και η σύζυγός του.

Περί το τέλος του 2010 η εται­ρεία του ανέ­στειλε τις επαγ­γελ­μα­τι­κές της δρα­στη­ριό­τη­τες, ωστόσο, όμως, εξυ­πη­ρε­τούσε το ανα­λη­φθέν δάνειο, συνέ­χισε δε να εκπλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του 2011, με υπό­λοιπο οφει­λό­μενο ποσό την 18.05.2012, 103.363,32 ευρώ.

Ζήτησε τότε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, να κινη­θούν οι δια­δι­κα­σίες ρευ­στο­ποί­η­σης των μερίδων του, μέσα στο πρώτο δεκα­ή­μερο του μηνός Ιανουα­ρίου 2012, με απο­κλει­στικό σκοπό να εξο­φλη­θεί πλήρως, συμ­ψη­φι­στικά με την τρέ­χουσα αξία των μερίδων του, το δάνειο της εται­ρείας του.

Αυτό δεν του επε­τράπη όμως από την τράπεζα με απο­τέ­λε­σμα να υποστεί ζημία.

Μεταξύ άλλων ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν είχε δοθεί η σωστή εικόνα για την οικο­νο­μική κατά­σταση της τρά­πε­ζας στους συνε­ταί­ρους.

Είχε υπο­βά­λει εξάλλου και υπό­μνημα ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου στο οποίο δια­τεί­νε­ται ότι η Τράπεζα της Ελλάδος, δια της Διεύ­θυν­σης Επο­πτείας Πιστω­τι­κού Συστή­μα­τος, είχε συντά­ξει πόρισμα τον Αύγου­στο του 2012 με το οποίο επιρ­ρί­πτο­νται σαφείς ευθύνες για ορι­σμέ­νες πράξεις δια­χεί­ρι­σης.

Η μήνυση του είχε τεθεί στο αρχείο, ενώ οι διώξεις σε βάρος των κατη­γο­ρου­μέ­νων ασκή­θη­καν κατόπιν παραγ­γε­λίας Αντει­σαγ­γε­λέως Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, που έκανε δεκτή προ­σφυγή του μηνυτή κατά της δια­τά­ξεως αρχειο­θέ­τη­σης.

Απο­λο­γού­με­νοι χθες ενώπιον του Ειδικού Ανα­κριτή Δια­φθο­ράς, με πολυ­σέ­λιδο υπό­μνημα, οι κατη­γο­ρού­με­νοι αρνή­θη­καν κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα τους απο­δί­δο­νται.

Τόνισαν μεταξύ άλλων ότι εσφαλ­μένα κρίθηκε από την Αντει­σαγ­γε­λέα Εφετών, που παρήγ­γειλε την δίωξη, ότι η λήψη της από­φα­σης περί ανα­στο­λής εξαρ­γύ­ρω­σης των συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων δεν έγινε εγκαί­ρως και δεν περιε­λάμ­βανε και το «πάγωμα» των απο­φά­σεων εξα­γο­ράς που είχαν ήδη ληφθεί ενώ αρνή­θη­καν ότι υπήρξε κακή πιστο­δο­τι­κής πολι­τι­κής της τρά­πε­ζας κι ότι έλαβαν χώρα χορη­γή­σεις δανείων χωρίς τις προ­βλε­πό­με­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις που ορίζει ο νόμος και ο ισχύον κανο­νι­στικό πλαίσιο.

Επε­σή­μα­ναν μεταξύ άλλων ότι την τελευ­ταία τριετία της λει­τουρ­γίας της λόγω της ύφεσης και της δημο­σιο­νο­μι­κής κρίσης η τράπεζα παρου­σί­ασε για πρώτη φορά στα­θε­ρο­ποί­ηση μεγεθών και ζημιο­γό­νες χρήσεις. Πιο συγκε­κρι­μένα εμφά­νισε για πρώτη φορά προ­βλή­ματα κεφα­λαια­κής επάρ­κειας το έτος 2011 κι επε­σή­μα­ναν ότι η τράπεζα δεν είχε λάβει κανενός είδους χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική στήριξη από το Δημόσιο ή άλλο φορέα, σε αντί­θεση με τα υπό­λοιπα πιστω­τικά ιδρύ­ματα.

Απο­τέ­λε­σμα της κρίσης ήταν εξάλλου, όπως τόνισαν, η ραγδαία αύξηση των καθυ­στε­ρού­με­νων και μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων, που στα­διακά έφθασαν στο 25% – 30% του συνόλου των δανείων για ολό­κληρη την τρα­πε­ζική αγορά και αφε­τέ­ρου την από­συρση σημα­ντι­κού μέρους των κατα­θέ­σεων.

Εξή­γη­σαν ότι ένα από τα μέτρα που ελή­φθη­σαν για την αντι­με­τώ­πιση της κατά­στα­σης, κατόπιν μάλιστα εγκυ­κλίου της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, ήταν να στα­μα­τή­σουν την ρευ­στο­ποί­ηση των συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων για να δια­σφα­λι­στεί η κεφα­λαιακή της επάρ­κεια, πράγμα που δεν επι­τρε­πό­ταν να κάνει ενω­ρί­τερα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη ή την εισή­γηση ή έστω την σύσταση της ΤτΕ.

Επε­σή­μα­ναν ακόμη ότι η συγκε­κρι­μένη απόφαση δεν μπο­ρούσε να περι­λαμ­βά­νει και ανά­κληση υφι­στά­με­νων απο­φά­σεων του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου που δέχο­νταν παλαιό­τε­ρες αιτή­σεις εξα­γο­ράς, αρνού­με­νοι ότι το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο προέβη σε «επι­λε­κτική» εξαρ­γύ­ρωση μερίδων.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι τόνισαν εξάλλου ότι την 15.06.2013 η γενική συνέ­λευση της τρά­πε­ζας, έλαβε απόφαση, για την αύξηση του συνε­ται­ρι­στι­κού κεφα­λαίου της έως του ποσού των 20.000.000 ευρώ. Ως χρόνος της αύξησης του συνε­ται­ρι­στι­κού κεφα­λαίου ορί­στηκε το χρονικό διά­στημα μεταξύ 01.07.2013 και 30.06.2014.

Σε ό,τι αφορά στην πιστο­δο­τική πολι­τική και την πολι­τική για την δια­χεί­ριση καθυ­στε­ρή­σεων της τρά­πε­ζας, επε­σή­μα­ναν ότι εφαρ­μό­στη­καν μέτρα και εναρ­μο­νί­στη­καν οι ειδι­κό­τε­ρες πολι­τι­κές της τρά­πε­ζας στις νέες δυσχε­ρείς συν­θή­κες της αγοράς.

Σε ό,τι αφορά ειδι­κό­τερα την ζημιά που επι­κα­λεί­ται ο μηνυτής υπο­στή­ρι­ξαν ότι  δεν υφί­στα­ται ορι­σμένη ζημία διότι εξα­κο­λου­θεί να κατέχει 292 μερίδες, για τις οποίες πιθα­νό­τατα θα απο­ζη­μιω­θεί με το πέρας της εκκα­θά­ρι­σης αφού έχει αναγ­γεί­λει την απαί­τηση του αυτή στον ειδικό εκκα­θα­ρι­στή.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρί­στα­ται οι δικη­γό­ροι Αθηνών κ.κ. Μ. Μπε­τε­νιώ­της, Αλ. Κοντο­γε­ωρ­γίου, Γ. Τρια­ντα­φύλ­λου και Γ. Κιντής και οι δικη­γό­ροι Ρόδου κ.κ. Στ. Λεβέ­ντης, Μαρία – Χρι­στίνα Βρούχου – Κωστα­ρίδη, Στ. Κιουρ­τζής, Τ. Διάκος και Β. Δεστούνη.