Παραπέμπεται σε δίκη για «υφαρπαγή» δύο ακινήτων του Δημοσίου

Σε δίκη ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων αντιμέτωπος με τις κατηγορίες της πλαστογραφίας με χρήση και της απάτης άνω των 150.000 ευρώ, με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών δημοσίου χρήματος, παραπέμφθηκε με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου, ένας 64χρονος αγρότης από την Κατταβιά.
Ο 64χρονος, όπως έγραψε η “δ”, ενεπλάκη σε υπόθεση υφαρπαγής δύο προνομιακών δημοσίων ακινήτων με τη χρήση ανυπόστατων – πλαστών αποφάσεων εκποίησής τους και συγκεκριμένα δύο ακινήτων εμβαδού 6.880 τ.μ. και 27.300 τ.μ. από την υπ’ αριθμ. ΚΜ 5000 μερίδα γαιών Κατταβιάς.
Στα ακίνητα αυτά που κείνται σε προνομιακή τοποθεσία κοντά στη θάλασσα έχουν ανεγερθεί πολυτελείς βίλες οι οποίες έχουν πωληθεί σε τρίτους, προφανώς καλόπιστους αγοραστές.
Ο κατηγορούμενος φέρεται να κατόρθωσε να μεταγράψει την 30ή Μαΐου 1997 με την υπ’ αριθμ. 4337 πράξη Κτηματολογικού Δικαστή στον τόμο της ως άνω μερίδας την υπ’ αριθμ. ΔΚ 2611/86/1562 ΒΚ 3029/1989 πλαστή απόφαση του Νομάρχη Δωδεκανήσου σύμφωνα με την οποία είχαν εκποιηθεί επ’ ονόματί του τα ως άνω ακίνητα σε εφαρμογή των προβλεπόμενων στο άρθρο 1 του Ν. 719/1977. Η αντικειμενική αξία του πρώτου ακινήτου, εμβαδού 6.880 τ.μ., ανέρχεται στο ποσό των 38.687,62 ευρώ και η αντικειμενική αξία του δεύτερου, εμβαδού 27.300 τ.μ., στο ποσό των 115.970,40 ευρώ, ήτοι συνολικά 154.658,02 ευρώ.
Υποστήριξε μεταξύ άλλων, απολογούμενος, ότι τα επίμαχα τμήματα ήταν μεταξύ αυτών που καλλιεργούσε ο πατέρας του και μετά ο ίδιος, κατόπιν ατύπου δωρεάς. Διατείνεται ότι είχε και έχει όλες τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την εξαγορά των επίμαχων αγροτικών τμημάτων και δεν είχε λόγο να μετέλθει δόλιες μεθόδους και τρόπους για την εξαγορά τους.
Για την τακτοποίηση των επίμαχων αγρών και την εξαγορά τους από το δημόσιο απευθύνθηκε, όπως είπε, σε ενδιαμέσως αποβιώσαντα δικηγόρο. Του ζήτησε όπως ισχυρίστηκε, τοπογραφικά των αγρών αυτών, τα οποία του προσκόμισε. Του κατέβαλε ένα χρηματικό ποσό, έναντι εξόδων. Τον ειδοποίησε ότι είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία και έπρεπε να καταβάλει το τίμημα εξαγοράς και τους φόρους, τονίζοντάς του ότι θα ακυρωνόταν η απόφαση αν δεν πλήρωνε τα έξοδα ύψους 1 εκατ. δρχ.
Έλαβε, όπως υποστήριξε δάνειο, από την τότε Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα και κατέβαλε το ποσό στον δικηγόρο. Θεωρεί δε ότι έπεσε θύμα του δικηγόρου.
Ζήτησε μάλιστα τη διεξαγωγή γραφολογικής πραγματογνωμοσύνης για να αποδειχθεί αφενός ότι δεν κατάρτισε την πλαστή απόφαση, τονίζοντας ότι θα πρέπει να διερευνηθεί και η πιθανότητα μήπως κάποιος εκ των υπαλλήλων της Κτηματικής Υπηρεσίας υπήρξε συνεργός του άνω δικηγόρου, γεγονός που είναι εύκολο να διερευνηθεί εάν ζητηθούν γνήσιες χειρόγραφες αποφάσεις των υπηρετούντων τότε υπαλλήλων.
Ισχυρίζεται παραπέρα ότι η αγοραία αξία των επίμαχων αγροτεμαχίων συνολικής έκτασης 34.180 τ.μ. το έτος 1997, ανερχόταν στο ποσό των 1.025.400 δραχμών και στο ισόποσο των 3.009,24 ευρώ, αφού αυτή την αξία προσδιόρισε η ίδια η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου. Θεωρεί ότι οι αποδιδόμενες σε εκείνον πράξεις φέρουν χαρακτήρα πλημμελήματος και κατά συνέπεια έχουν υποπέσει σε παραγραφή.
Ως συνήγορος υπεράσπισης παρίσταται ο δικηγόρος κ. Φώτης Κωστόπουλος.