Θεοδωράκης: Διαφωνώ με τις εκπτώσεις στα πρόστιμα. Εκπτώσεις στο έγκλημα;

Με αφορμή το τροχαίο δυστύ­χημα που σημειώ­θηκε στην Εθνική Οδό Αθηνών – Λαμίας που είχε ως απο­τέ­λε­σμα να χάσουν τη ζωή τους τέσ­σε­ρις άνθρω­ποι, ανάμεσά τους και ένα παιδί, ο επι­κε­φα­λής του Ποτα­μιού Σταύρος Θεο­δω­ράκης σε ανάρ­τηση στον λογα­ρια­σμό του στο facebook ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων «διαφωνώ με τις εκπτώ­σεις και τις μειώ­σεις στα πρό­στιμα. Εκπτώ­σεις στο έγκλημα;»

Δια­βά­στε ανα­λυ­τικά την ανάρ­τηση του κ. Θεο­δω­ράκη:

«Νιώθω λίγο χαζός επα­να­λαμ­βά­νο­ντας κάθε τόσο τα ίδια και τα ίδια. Και το εξο­μο­λο­γή­θηκα χθες το βράδυ στον Ιαβέρη. “Καλύ­τερα γρα­φι­κός, παρά εγκλη­μα­τίας” ήταν η δική του απά­ντηση. 33 χρόνια φωνάζει αυτός – περισ­σό­τερα από όλους μας… και τίποτα δεν αλλάζει. Κάθε μέρα σκο­τώ­νο­νται τέσ­σε­ρις άνθρω­ποι στους δρόμους. Και μην σας ξεγελά η επι­και­ρό­τητα. 8 στους 10 σκο­τώ­νο­νται με ταχύ­τη­τες κάτω των 40 χιλιο­μέ­τρων. Κάπως έτσι κατα­λή­ξαμε να είναι τα τροχαία η πρώτη αιτία θανάτου στους νέους. Ούτε οι καρ­κί­νοι, ούτε οι καρδιές.

Σαν δημο­σιο­γρά­φος επέμενα στην εξής πρόταση:

Τα σχολεία να κάνουν νυχτε­ρι­νές επι­σκέ­ψεις στα επεί­γο­ντα του ΚΑΤ. Να βλέπουν τα ανοιγ­μένα κεφάλια, τα ανα­πη­ρικά καρο­τσά­κια, τους γύψους, τις βίδες. Τον θρήνο έξω από τις εντα­τι­κές. Να μετα­φέ­ρουν τη “συζή­τηση” στο σπίτι. Έτσι ίσως οι γονείς τους αλλά­ξουν συμπε­ρι­φορά.

Σαν πολι­τι­κός φωνάζω σε ένα κενό.

Έρχεται η κυρία Μυλωνά στην Επι­τροπή Οδικής ασφά­λειας της Βουλής, έρχεται ο Ιαβέρης, ουρ­λιά­ζουν, δίνουν στοι­χεία, κάνουν προ­τά­σεις, κάποιοι ξαφ­νιά­ζο­νται, κάποιοι αδια­φο­ρούν… και τίποτα δεν αλλάζει.

“Ποιος υπουρ­γός φοράει ζώνη στο πίσω κάθισμα;” ανα­ρω­τιέ­ται ο Ιαβέρης. “Ποιος αστυ­νο­μι­κός φοράει ζώνη. Ποιος δημο­σιο­γρά­φος μιλάει για το έγκλημα; Ξέρεις πόσοι άνθρω­ποι σκο­τώ­θη­καν από τον Παντε­λίδη μέχρι το νεαρό Jumbo; Χίλιοι οκτα­κό­σιοι. Ποιος νοιά­ζε­ται;”.

Το Ποτάμι μίλησε για το έγκλημα από την ιδρυ­τική του κιόλας δια­κή­ρυξη. Δεν ξέρω κανέναν άλλο να το έχει κάνει. Γιατί καλά τα μπλα μπλα δημο­κρα­τία μπλα μπλα Ευρώπη μπλα μπλα ανά­πτυξη, αλλά εδώ μιλάμε για ένα έγκλημα που καταρ­γεί όλα τα προη­γού­μενα ωραία λόγια. Ίσως αν το φωνά­ξουμε όλοι, αν γίνουμε όλοι “γρα­φι­κοί”, τότε βγούμε από το λήθαργο και υπε­ρα­σπι­στούμε τις ζωές μας και κυρίως τις ζωές των παιδιών μας.

Και επειδή είναι μπροστά μας να το πω. Διαφωνώ με τις εκπτώ­σεις και τις μειώ­σεις στα πρό­στιμα. Εκπτώ­σεις στο έγκλημα;

Ούτε εδώ μπο­ρούμε να είμαστε στα­θε­ροί; Να στεί­λουμε σε όλους και πρω­τί­στως στους εαυτούς μας ένα καθαρό μήνυμα;»