Σβήνουν από τους χάρτες δάση που έγιναν χωράφια

«Συγ­χω­ρο­χάρ­τι» σχε­διά­ζει να δώσει η κυ­βέρ­νη­ση σε όσους εκ­χέρ­σω­σαν πα­ρα­νό­μως δη­μό­σιες δα­σι­κές εκτά­σεις. Ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Τρο­φί­μων κ. Γιάν­νης Τσι­ρώ­νης, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, έχει προ­τεί­νει στις πο­λι­τι­κές ηγε­σί­ες των συ­ναρ­μό­διων υπουρ­γεί­ων Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Εσω­τε­ρι­κών να «σβη­στούν» με ιώδες χρώμα από τους Δα­σι­κούς Χάρ­τες τα κα­τα­πα­τη­μέ­να δάση που έγι­ναν χω­ρά­φια, όπως γί­νε­ται σή­με­ρα και με τους αυ­θαί­ρε­τους οι­κι­σμούς.

Το προη­γού­με­νο διά­στη­μα, η ανάρ­τη­ση Δα­σι­κών Χαρ­τών σε 33 πε­ριο­χές της χώρας, οι οποί­οι κα­λύ­πτουν μια έκτα­ση 46,8 εκα­τομ­μυ­ρί­ων στρεμ­μά­των, προ­κά­λε­σε την οργή του αγρο­τι­κού κό­σμου και ξε­σή­κω­σε θύ­ελ­λα αντι­δρά­σε­ων στο πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό, με τις επε­ρω­τή­σεις στη Βουλή να πέ­φτουν βροχή. Το χάος δη­μιουρ­γή­θη­κε όταν αγρό­τες (νό­μι­μοι και κα­τα­πα­τη­τές) είδαν στους χάρ­τες επι­δο­τού­με­νες γε­ωρ­γι­κές εκτά­σεις, τις οποί­ες εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νταν εδώ και δε­κα­ε­τί­ες, να απο­τυ­πώ­νο­νται ως δάση. Και καθώς οι Δα­σι­κοί Χάρ­τες, πα­ράλ­λη­λα με την ανάρ­τη­ση, κοι­νο­ποιού­νται και στον ελ­λη­νι­κό ορ­γα­νι­σμό για τις πλη­ρω­μές των κοι­νο­τι­κών ενι­σχύ­σε­ων (ΟΠΕ­ΚΕ­ΠΕ), είναι ορα­τός ο κίν­δυ­νος να εξαι­ρε­θούν δε­κά­δες χι­λιά­δες πα­ρα­γω­γοί από τις ενι­σχύ­σεις έως ότου τε­λε­σι­δι­κή­σουν οι αντιρ­ρή­σεις τους. Επί­σης, δεν απο­κλεί­ε­ται, στην πε­ρί­πτω­ση που απο­δει­χθεί ότι επι­δο­τή­θη­καν δα­σι­κές εκτά­σεις ως γε­ωρ­γι­κές, να ζη­τη­θεί από την ΕΕ επι­στρο­φή εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ.

Ετσι, την ίδια στιγ­μή που οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες τρέ­χουν και δεν φτά­νουν, προ­κει­μέ­νου να ξε­κα­θα­ρί­σουν το κα­θε­στώς των «γκρί­ζων» αγρο­τι­κών εκτά­σε­ων, ο κ. Τσι­ρώ­νης προ­τεί­νει στους υπουρ­γούς Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Πε­ρι­βάλ­λο­ντος κ.κ. Βαγ­γέ­λη Απο­στό­λου και Γιώρ­γο Στα­θά­κη, καθώς και στους ανα­πλη­ρω­τές υπουρ­γούς Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Εσω­τε­ρι­κών κ.κ. Σω­κρά­τη Φά­μελ­λο και Χρι­στό­φο­ρο Βερ­ναρ­δά­κη, να γίνει χρήση του ίδιου ερ­γα­λεί­ου που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε και για την απο­τύ­πω­ση στους Δα­σι­κούς Χάρ­τες των αυ­θαί­ρε­των οι­κι­στι­κών πε­ριο­χών, δη­λα­δή των πε­ρί­φη­μων «οι­κι­στι­κών πυ­κνώ­σε­ων». Οι «πυ­κνώ­σεις» εξαι­ρού­νται από την ανάρ­τη­ση των χαρ­τών και απο­τυ­πώ­νο­νται με ιώδες χρώμα.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο κ. Τσι­ρώ­νης έριξε στο τρα­πέ­ζι των συ­ζη­τή­σε­ων την πρό­τα­ση να γίνει μια τρο­πο­λο­γία βάσει της οποί­ας θα μπο­ρούν να πε­ρι­λη­φθούν στα ιώδη πε­ρι­γράμ­μα­τα των Δα­σι­κών Χαρ­τών, μαζί με τους αυ­θαί­ρε­τους οι­κι­σμούς, και όλες οι αγρο­τι­κές εκ­με­ταλ­λεύ­σεις που έχουν επι­δο­τη­θεί από τον ΟΠΕ­ΚΕ­ΠΕ, εκτός των δα­σι­κών βο­σκή­σι­μων γαιών, οι οποί­ες, ούτως ή άλλως, πα­ρα­χω­ρού­νται πλέον ως δα­σι­κές στους κτη­νο­τρό­φους.

Ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης προ­τεί­νει τη χρήση τού νο­μι­κά και­νο­φα­νούς όρου των «γε­ωρ­γι­κών πυ­κνώ­σε­ων», στη λο­γι­κή των «οι­κι­στι­κών πυ­κνώ­σε­ων», που ο ίδιος είχε ει­σα­γά­γει με τον νόμο 4389/16. Στό­χος είναι να προ­χω­ρή­σει η τε­λι­κή κύ­ρω­ση των Χαρ­τών, η οποία κολλά στις χι­λιά­δες αντιρ­ρή­σεις των αυ­θαι­ρε­τού­χων και των κα­τα­πα­τη­τών. Ωστό­σο, η συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τά τους μένει να κρι­θεί από το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας (ΣτΕ) καθώς το Γε­ω­τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Ελ­λά­δος (ΓΕ­Ω­ΤΕΕ) και το WWF Ελλάς έχουν κα­τα­θέ­σει ξε­χω­ρι­στές αι­τή­σεις  ακύ­ρω­σης κατά της από­φα­σης του υπουρ­γεί­ου για τα κρι­τή­ρια προσ­διο­ρι­σμού των «οι­κι­στι­κών πυ­κνώ­σε­ων».

Η πρό­τα­ση λοι­πόν έχει ως εξής: αφού απο­τυ­πω­θούν τα ιώδη πε­ρι­γράμ­μα­τα με τις «γκρί­ζες» ζώνες, μια επι­τρο­πή ή ένας ιδιώ­της με­λε­τη­τής θα εξε­τά­σει τα εμπράγ­μα­τα δι­καιώ­μα­τα των ιδιο­κτη­τών ή των νο­μέ­ων. Επει­τα θα απο­φαν­θεί ποιο τμήμα του πο­λυ­γώ­νου είναι δα­σι­κό, ποιο είναι γε­ωρ­γι­κό και ποιο πρέ­πει να ρυ­μο­το­μη­θεί. Η ει­σή­γη­ση θα αναρ­τη­θεί στη δια­βού­λευ­ση, θα κα­τα­τε­θούν αντιρ­ρή­σεις, οι οποί­ες θα εξε­τα­στούν, και το τε­λι­κό κεί­με­νο που θα δια­μορ­φω­θεί θα προ­ω­θη­θεί στο ΣτΕ ως Προ­ε­δρι­κό Διά­ταγ­μα.

Η ανάρ­τη­ση των Δα­σι­κών Χαρ­τών ανέ­δει­ξε τις στρε­βλώ­σεις της Διοί­κη­σης, η οποία εδώ και χρό­νια «αλ­λη­θω­ρί­ζει», αγνο­ώ­ντας σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα που πλέον ήρθαν στο προ­σκή­νιο και ανα­ζη­τούν άμεσα λύ­σεις.

Το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα εστιά­ζε­ται στις ανα­δα­σω­τέ­ες εκτά­σεις των πυ­ρό­πλη­κτων πε­ριο­χών, στις οποί­ες εν­σω­μα­τώ­θη­καν και γε­ωρ­γι­κές εκ­με­ταλ­λεύ­σεις οι οποί­ες δεν είχαν ποτέ δα­σι­κό χα­ρα­κτή­ρα. Η κή­ρυ­ξή τους έγινε χωρίς να δια­χω­ρι­στούν δάση και καλ­λιέρ­γειες, διότι τα χρο­νι­κά πε­ρι­θώ­ρια που δίνει το Σύ­νταγ­μα είναι ιδιαι­τέ­ρως στενά (τρεις μήνες). Ετσι, η εξαί­ρε­ση των αγρο­τι­κών εκτά­σε­ων από την ανα­δα­σω­τέα πράξη γι­νό­ταν με «λε­κτι­κή δια­τύ­πω­ση», χωρίς δη­λα­δή να έχουν απο­τυ­πω­θεί τα όριά τους στα το­πο­γρα­φι­κά δια­γράμ­μα­τα που συ­νο­δεύ­ουν τις σχε­τι­κές απο­φά­σεις ανα­δά­σω­σης.

Το δεύ­τε­ρο πρό­βλη­μα που ανα­δεί­χθη­κε με τους Δα­σι­κούς Χάρ­τες αφορά τις κα­τα­πα­τή­σεις, εκ­χερ­σώ­σεις, χρη­σι­κτη­σί­ες και άλλες πρά­ξεις, οι οποί­ες ου­δέ­πο­τε αξιο­λο­γή­θη­καν από την πο­λι­τεία, καθώς και τη φυ­σι­κή δά­σω­ση πα­λαιών γε­ωρ­γι­κών εκ­με­ταλ­λεύ­σε­ων, λόγω εγκα­τά­λει­ψης. Το θέμα των δα­σω­μέ­νων αγρών είναι γνω­στό στην πο­λι­τεία από το 1975 (ίσως και πα­λιό­τε­ρα), ωστό­σο ποτέ δεν έγινε προ­σπά­θεια επί­λυ­σής του. Οσο για το θέμα των εκ­χερ­σω­μέ­νων, ένα ση­μα­ντι­κό πο­σο­στό είναι νό­μι­μες, καθώς από το 1945 και μετά έγι­ναν πολ­λές πα­ρα­χω­ρή­σεις δα­σι­κών εκτά­σε­ων από την πο­λι­τεία. Ομως, οι ση­με­ρι­νοί ιδιο­κτή­τες μπαί­νουν στην ίδια μοίρα με όσους κα­τα­πά­τη­σαν και πα­ρα­νό­μως εκ­χέρ­σω­σαν δη­μό­σια δα­σι­κή γη.

Σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα εμ­φα­νί­στη­καν και στις εποι­κι­στι­κές εκτά­σεις (δια­νο­μή δη­μό­σιας γης που μοι­ρά­στη­κε στο πα­ρελ­θόν από την πο­λι­τεία σε ακτή­μο­νες), οι οποί­ες δεν έχουν ανα­γνω­ρι­σμέ­να όρια, οπότε απο­τυ­πώ­θη­καν στον χάρτη ως δα­σι­κές.

Πά­ντως, όπως ανα­φέ­ρουν κύ­κλοι της δα­σι­κής υπη­ρε­σί­ας, η πο­λι­τι­κή αντί­λη­ψη της νο­μι­μο­ποί­η­σης της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής πα­ρα­νο­μί­ας για λό­γους δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, όχι μόνο δεν έφερε απο­τέ­λε­σμα αλλά ευ­θύ­νε­ται και για τη χαώδη κα­τά­στα­ση και την πα­θο­γέ­νεια της ελ­λη­νι­κής Διοί­κη­σης που ανα­δεί­χθη­κε με την πρό­σφα­τη ανάρ­τη­ση των Δα­σι­κών Χαρ­τών. Η προ­τει­νό­με­νη λο­γι­κή των «ιωδών εξαι­ρέ­σε­ων» κάθε μορ­φής (οι­κι­στι­κών, αγρο­τι­κών και λοιπά) από τους Δα­σι­κούς Χάρ­τες, σύμ­φω­να με τους ίδιους κύ­κλους, «απο­τε­λεί πο­λι­τι­κό στρου­θο­κα­μη­λι­σμό που υπο­νο­μεύ­ει το έργο των χαρ­τών, το απα­ξιώ­νει και πετά τα χρή­μα­τα του Δη­μο­σί­ου που ξο­δεύ­τη­καν».

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η ολο­κλή­ρω­ση του έργου των Δα­σι­κών Χαρ­τών και η δη­μιουρ­γία του πε­ρί­φη­μου Δα­σο­λο­γί­ου απο­τε­λούν τη μο­να­δι­κή δι­κλί­δα ασφα­λεί­ας για την προ­στα­σία δασών, δα­σι­κών και χορ­το­λι­βα­δι­κών εκτά­σε­ων. Και αυτό διότι οι Δα­σι­κοί Χάρ­τες έχουν νο­μι­κή υπό­στα­ση. Ο σκο­πός τους δεν είναι η απλή φω­το­γρα­φι­κή απο­τύ­πω­ση της δα­σι­κής γης. Αν μια έκτα­ση έχει κα­τα­πα­τη­θεί, ο δα­σι­κός χάρ­της οφεί­λει να την απο­τυ­πώ­σει όπως η έκτα­ση θα έπρε­πε να είναι. Αλ­λω­στε, σύμ­φω­να με το Σύ­νταγ­μα, δάση και δα­σι­κές εκτά­σεις που κα­τα­στρέ­φο­νται δεν χά­νουν ποτέ τον δα­σι­κό τους χα­ρα­κτή­ρα.

ΒΗΜΑ