Τo Εurogroup «κατεδαφίζει» το ΔΝΤ: Ασχετος ο Τόμσεν με τους υπολογισμούς στην Ελλάδα

Το Συμ­βού­λιο των κρατών μελών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και το Εurogroup είναι σε θέση να γνω­ρί­ζουν ότι τα πρό­σθετα μέτρα που απαί­τησε το ΔΝΤ και πλέον σύσσωμη η ΕΕ ζητά από την Ελλάδα δεν πρό­κει­ται να εισπρα­χθούν και στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν είναι απα­ραί­τητα. Και αυτό διότι ο Πολ Τόμσεν, η Ντέλια Βελ­κου­λέ­σκου και οι άλλοι υπη­ρε­σια­κοί παρά­γο­ντες του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου, έχουν υπο­πέ­σει σε σωρεία λαθών, κακών υπο­λο­γι­σμών, ασα­φειών και αντι­φά­σεων κατά τη συγ­γραφή της περί­φη­μης έκθεσης του ΔΝΤ για την Ελλάδα, όπως ανα­φέ­ρει σε ανα­λυ­τικό ρεπορ­τάζ του το Κυπριακό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων (ΚΥΠΕ).

Σύμφωνα με έγγραφο του Συμ­βου­λίου, η ομάδα Τόμσεν έχει κάνει χον­δροειδή λάθη στον υπο­λο­γι­σμό του ελλείμ­μα­τος, του πλη­θω­ρι­σμού, του ρυθμού ανά­πτυ­ξης, της είσπρα­ξης εσόδων, της οροφής των δαπανών του δημο­σίου, αλλά και σε θέματα όπως η εκτέ­λεση των μεταρ­ρυθ­μί­σεων, το είδος και η απόδοση των εισφο­ρών των ασφα­λι­σμέ­νων, η εξοι­κο­νό­μηση από τους ασφα­λι­στι­κούς νόμους και άλλα. Ανα­λυ­τικά – όπως επι­ση­μαί­νει το ρεπορ­τάζ του ΚΥΠΕ – σε σχέση με τη σημε­ρινή οικο­νο­μική κατά­σταση, το έγγραφο ανα­φέ­ρει ότι το ΔΝΤ έχει κάνει τα εξής λάθη: “Η διαφορά στην εκτί­μηση οφεί­λε­ται σε υπερ­βο­λικά συντη­ρη­τι­κές παρα­δο­χές που εφαρ­μό­ζο­νται συστη­μα­τικά από το Ταμείο τόσο επί των εσόδων, όσο και στο σκέλος των δαπανών”.

Σύμφωνα με το ΚΥΠΕ, αυτό είναι ιστο­ρικά ανα­κρι­βές για την Ελλάδα καθώς ο στόχος των πρω­το­γε­νών δαπανών δεν έχει υπερβεί το συνο­λικό ανώτατο όριο, ούτε και το 2016. Είναι λάθος να προ­ε­κτεί­νουν σχετικά μικρές υπερ­βά­σεις σε ορι­σμέ­νους τομείς (υγεία) στο βασικό σενάριο κατά τη διάρ­κεια του προ­γράμ­μα­τος”. “Οι προ­βλέ­ψεις έκθεσης άλλωστε δεν λαμ­βά­νουν δεόντως υπόψη τα πρό­σφατα στοι­χεία για την εκτέ­λεση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, τα οποία προσ­διο­ρί­ζουν μια σημα­ντική υπε­ρα­πό­δοση το 2016, και η οποία είναι πιθανό να μετα­φερ­θεί εν μέρει στο 2017 και το 2018. Ο κρα­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός θα φτάσει σε ένα πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα της τάξης του 1,3% του ΑΕΠ το 2016, υπερ­βαί­νο­ντας σημα­ντικά το στόχο του 0,1% του ΑΕΠ, παρά το εφάπαξ επίδομα συντα­ξιο­δό­τη­σης αξίας 0,3% του ΑΕΠ που τέθηκε σε εφαρ­μογή το Δεκέμ­βριο.

Με βάση τις δια­θέ­σι­μες μέχρι σήμερα ενδεί­ξεις η ΕΕ θα προ­βά­λει ένα πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα της τάξης του 2% του ΑΕΠ, δηλαδή 1½ ποσο­στιαίες μονάδες πάνω από το στόχο”.

Παρά τις εξε­λί­ξεις αυτές – επι­ση­μαί­νει το ΚΥΠΕ – και παρά τη σημα­ντική υπο­τί­μηση του εντός-του-έτους δημο­σιο­νο­μι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος για το 2015 και μια σημα­ντική ανοδική ανα­θε­ώ­ρηση του υπο­λοί­που του 2016 από το περα­σμένο φθι­νό­πωρο, το ΔΝΤ δεν έχει ανα­θε­ω­ρη­θεί την πρό­βλεψή του για μετά το 2018 από το 1,5% του ΑΕΠ. Σε σχέση με τα δημο­σιο­νο­μικά μετά το 2018 ανα­φέ­ρε­ται ότι συμ­φω­νούμε με την αξιο­λό­γηση του Ταμείου πως μια πιο φιλική προς την ανά­πτυξη σύνθεση των ελλη­νι­κών δημό­σιων εσόδων και των δημό­σιων δαπανών θα ήταν επι­θυ­μητή.

Σύμφωνα με το Κυπριακό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων, ενώ η έκθεση είναι πολύ συγκε­κρι­μένη για τα μέτρα του ισο­ζυ­γίου βελ­τί­ω­σης, παρα­μέ­νει αρκετά γενική ως προς τη χρήση του δημο­σιο­νο­μι­κού χώρου που προ­κύ­πτει. Ταυ­τό­χρονα, στο έγγραφο ανα­φέ­ρε­ται ότι “δια­φω­νούμε με την εκτί­μηση του Ταμείου ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να φτάσει το 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2018 και να το δια­τη­ρή­σει για μερικά χρόνια πέρα ​​από αυτό. Πράγ­ματι, – σημειώ­νει το ρεπορ­τάζ του ΚΥΠΕ – διά­φο­ροι παρά­γο­ντες θα διευ­κο­λύ­νουν τη δια­τή­ρηση του πρω­το­γε­νούς ισο­ζυ­γίου στα επίπεδα του 2018, πέρα ​​από τον ορί­ζο­ντα του προ­γράμ­μα­τος. Το ένα είναι η μεταρ­ρύθ­μιση του συντα­ξιο­δο­τι­κού συστή­μα­τος που εγκρί­θηκε στο πλαίσιο της 1ης ανα­θε­ώ­ρη­σης και τώρα υλο­ποιεί­ται, ανα­μέ­νε­ται να απο­φέ­ρει πρό­σθετη εξοι­κο­νό­μηση 0,7% του ΑΕΠ κατά τη διάρ­κεια του 2019 ως 2021. Επι­πλέον, το παρα­γω­γικό κενό ανα­μέ­νε­ται να είναι ελαφρά αρνη­τικό το 2018.

Μετά όμως θα υπάρξει κλεί­σιμο του παρα­γω­γι­κού κενού (περίπου το 2021) από την είσπραξη των εσόδων, και ως εκ τούτου το δημο­σιο­νο­μικό ισο­ζύ­γιο ανα­μέ­νε­ται να βελ­τιω­θεί αυτό­ματα σημα­ντικά υπό αμε­τά­βλη­τες πολι­τι­κές. Ως εκ τούτου, απλά δια­τη­ρώ­ντας το ίδιο ονο­μα­στικό πρω­το­γε­νές ισο­ζύ­γιο του 3,5% του ΑΕΠ επι­τρέ­πουμε στην πραγ­μα­τι­κό­τητα μια διαρ­θρω­τική δημο­σιο­νο­μική επέ­κταση κατά τη διάρ­κεια αυτής της περιό­δου.” Για την ίδια την ποιό­τητα των δημο­σίων οικο­νο­μι­κών της Ελλάδας σημειώ­νε­ται πως η έκθεση είναι παρα­πλα­νη­τική στον τρόπο με τον οποίο παρου­σιά­ζε­ται η πρό­κληση, τονίζει το ΚΥΠΕ.

Ανα­φέ­ρε­ται σε 11% των μετα­φο­ρών του ΑΕΠ προς τα ασφα­λι­στικά ταμεία: ωστόσο, η χρη­μα­το­δό­τηση των συντα­ξιο­δο­τι­κών ταμείων είναι δια­φο­ρε­τική από χώρα σε χώρα και, επο­μέ­νως, οι συγκρί­σεις μεταξύ των χωρών θα πρέπει να γίνο­νται με προσοχή. Μεγάλο μέρος αυτού του χρη­μα­το­δο­τι­κού κενού οφεί­λε­ται στο πολύ υψηλό ποσοστό ανερ­γίας, που είναι αναμ­φι­σβή­τητα κυκλικό: με την ανεργία σε επίπεδο στα­θε­ρής κατά­στα­σης, αυτό το χάσμα ανα­μέ­νε­ται να είναι 3,5% του ΑΕΠ. Για τις συντά­ξεις ανα­φέ­ρε­ται ότι η έκθεση του ΔΝΤ υπο­βαθ­μί­ζει το μέγεθος των συντα­ξιο­δο­τι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων που εγκρί­θη­καν στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος.

Κατά το ΚΥΠΕ, λαμ­βά­νο­ντας όλα τα στοι­χεία υπόψη, η μεταρ­ρύθ­μιση του συντα­ξιο­δο­τι­κού συστή­μα­τος θα δημιουρ­γή­σει συνο­λική καθαρή εξοι­κο­νό­μηση ύψους 1,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2018 και 2,6% του ΑΕΠ μέχρι το 2026 με περι­κο­πές δαπανών που συμ­βάλ­λουν τα δύο τρίτα των απο­τα­μιεύ­σεων μέχρι το 2018 και περισ­σό­τερο από 90% από το 2026. Σε αντί­θεση με όλες τις πρό­σφα­τες μεταρ­ρυθ­μί­σεις των συντα­ξιο­δο­τι­κών συστη­μά­των σε άλλες χώρες της ΕΕ που είχαν καταρ­γη­θεί με μετα­βα­τι­κές περιό­δους για τη δια­τή­ρηση των κεκτη­μέ­νων δικαιω­μά­των των σημε­ρι­νών εργα­ζο­μέ­νων, η ελλη­νική μεταρ­ρύθ­μιση δεν έχει κατ` ανα­λο­γία εφαρ­μογή των κεκτη­μέ­νων συντα­ξιο­δο­τι­κών δικαιω­μά­των για τους σημε­ρι­νούς εργα­ζό­με­νους.

Αυτό θα οδη­γή­σει σε αυξα­νό­μενη εξοι­κο­νό­μηση στην πάροδο του χρόνου καθώς τα κεκτη­μένα δικαιώ­ματα των νέων συντα­ξιού­χων θα έχουν μειωθεί κατά περίπου 10% αμέσως. Όπως προ­τεί­νε­ται από την έκθεση του ΔΝΤ, υπάρχει μια υπόθεση από τη σκοπιά της δια­γε­νε­α­κής δικαιο­σύ­νης, για τη μείωση της μετα­βα­τι­κής περιό­δου για την κύρια σύνταξη και τον εκ νέου υπο­λο­γι­σμό της από το 2019. Στο σχε­δια­σμό αυτό, ωστόσο, οι δια­νε­μη­τι­κές συνέ­πειες πρέπει να εξε­τα­στούν, συμπλη­ρώ­νει το ΚΥΠΕ στο σχετικό ρεπορ­τάζ του.

Το ξεπά­γωμα των κύριων συντά­ξεων και ο άμεσος εκ υπο­λο­γι­σμός τους, από την 1η Ιανουα­ρίου 2019 θα παράγει περίπου εξοι­κο­νό­μηση 1% ΑΕΠ εάν εφαρ­μο­στεί πλήρως το 2019, αλλά επη­ρε­ά­ζει του­λά­χι­στον 1,2 εκα­τομ­μύ­ρια συντα­ξιού­χους, με μέση ονο­μα­στική περι­κοπή 14% και σημα­ντική δια­κύ­μανση μεταξύ των δια­φο­ρε­τι­κών συντα­ξιού­χων. Η έκθεση τάσ­σε­ται υπέρ των περι­κο­πών στις συντά­ξεις και βασί­ζε­ται στην παρα­τή­ρηση ότι τα ποσοστά φτώ­χειας μεταξύ του πλη­θυ­σμού σε ηλικία εργα­σίας έχουν αυξηθεί κατά τη διάρ­κεια της κρίσης, ενώ παρέ­μει­ναν σε γενικές γραμμές σταθερά μεταξύ των συντα­ξιού­χων, ανα­φέ­ρει επίσης το ΚΥΠΕ.

Θα πρέπει, ωστόσο, να επι­ση­μαν­θεί, ότι, ενώ όσοι είναι ηλικία εργα­σίας εξα­κο­λου­θούν να έχουν τη δυνα­τό­τητα να βγουν από τη φτώχεια με την εύρεση θέσεων εργα­σίας όταν ξεκι­νή­σει η ανά­καμψη, οι φτωχοί συντα­ξιού­χοι δεν έχουν αυτή τη δυνα­τό­τητα, η οποία απαιτεί μια πιο δια­φο­ρο­ποι­η­μένη μετα­χεί­ριση της φτώ­χειας μεταξύ των συντα­ξιού­χων.

Σε ότι αφορά το αφο­ρο­λό­γητο, – τονίζει το ΚΥΠΕ – στο έγγραφο σημειώ­νε­ται ότι τα επι­χει­ρή­ματα ότι η υψηλή προ­σω­πική έκπτωση φόρου εισο­δή­μα­τος στην Ελλάδα οδηγεί το 50% των φορο­λο­γου­μέ­νων να μην πλη­ρώ­νουν κανένα φόρο είναι εσφαλ­μένη. Η τυπική προ­σέγ­γιση είναι να κοι­τά­ξουμε τη συνο­λική φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση στο εισό­δημα. Όλοι οι φορο­λο­γού­με­νοι στην Ελλάδα υπο­χρε­ού­νται να κατα­βάλ­λουν εισφο­ρές κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης που είναι σημα­ντικά υψη­λό­τε­ρες από ό, τι σε ορι­σμέ­νες άλλες χώρες της ΕΕ. Ένα άτομο με το 67% των μέσων απο­δο­χών και δύο παιδιά έχει μια φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση 15% στην Ελλάδα, το οποίο είναι διπλά­σιο από αυτό της Πορ­το­γα­λίας και περισ­σό­τε­ρες από τρεις φορές μεγα­λύ­τερο από αυτό της Ισπα­νίας, του μέσου όρου της ΕΕ ή της Ιρλαν­δίας. Ανα­δια­νε­μη­τι­κές συνέ­πειες, ιδίως στο κάτω άκρο των βρα­χιό­νων του εισο­δή­μα­τος, πρέπει επίσης να λαμ­βά­νο­νται υπόψη. Ελλεί­ψει αντι­σταθ­μι­στι­κών μέτρων, μειώ­νο­ντας την προ­σω­πική πίστωση φόρου εισο­δή­μα­τος κατά μέσο όρο κατά € 600 θα απο­τε­λέ­σει οπι­σθο­δρό­μηση. Το μεγα­λύ­τερο ποσοστό μείωσης στα μετά-φόρου “take-home” έσοδα (-7,2%) θα επι­βα­ρύ­νει τα άτομα με ετήσια εισο­δή­ματα ακριβώς πάνω από τον κατώ­τατο μισθό, ενώ η αρνη­τική επί­δραση μειώ­νε­ται όσο αυξά­νε­ται το εισό­δημα.

Όπως ανα­φέ­ρει το ΚΥΠΕ, για το λάθος για τη βιω­σι­μό­τητα του Χρέους, τονί­ζε­ται ότι η εξαι­ρε­τικά αρνη­τική έκθεση βιω­σι­μό­τη­τας του ΔΝΤ βασί­ζε­ται σε μια σειρά υπο­θέ­σεων που εμφα­νί­ζο­νται υπερ­βο­λικά συντη­ρη­τι­κές και δεν υπο­στη­ρί­ζο­νται σωστά από ανα­λυ­τικά στοι­χεία.

– Επι­τό­κια: Το ΔΝΤ έχει πλέον ενσω­μα­τω­θεί μια πιο ρεα­λι­στική πορεία ρυθμό μετα­βο­λής των επι­το­κίων σε σταθερή κατά­σταση επίπεδο των δανείων ΕΜΣ / ΕΤΧΣ. Αυτή η μείωση των επι­το­κίων έχει βελ­τιω­θεί DSA του Ταμείου. Ωστόσο, η μακρο­πρό­θε­σμη επίπεδο των ποσο­στών ESM / EFSF εξα­κο­λου­θεί να είναι υψη­λό­τερη από εκείνη που χρη­σι­μο­ποιεί­ται από τα ευρω­παϊκά θεσμικά όργανα.

Η μοντε­λο­ποί­ηση των επι­το­κίων της αγοράς, επίσης, δεν έχει αλλάξει από το Μάιο. Το ΔΝΤ επίσης δεν φαί­νε­ται να έχει λάβει πλήρως υπόψη την επί­πτωση των μέτρων βρα­χυ­πρό­θε­σμου χρέους που συμ­φω­νή­θηκε από τον ΕΜΣ, τον Ιανουά­ριο.

– Μακρο­οι­κο­νο­μικά δεδο­μένα: Το ΔΝΤ ανα­θε­ώ­ρησε προς τα κάτω τη μακρο­πρό­θε­σμη ανά­πτυξη και τις προ­ο­πτι­κές του πλη­θω­ρι­σμού από το Μάιο του 2016 από μισή εκα­το­στιαία μονάδα του ΑΕΠ ετησίως. Η ανα­θε­ώ­ρηση του ετήσιου ρυθμού αύξησης επι­δει­νώ­νει το λόγο του χρέους προς το ΑΕΠ κατά σχεδόν 40% το 2060. Δεν είναι σαφές ποιες εξε­λί­ξεις κατά τους τελευ­ταί­ους έξι μήνες θα υπο­στη­ρί­ξουν μια τέτοια σημα­ντική αλλαγή στη μακρο­πρό­θε­σμη προ­ο­πτική.

Το ΔΝΤ επι­ση­μαί­νει υπο­τι­θέ­με­νες αδυ­να­μίες στην εφαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος, αλλά είναι δύσκολο να δούμε πώς αυτό θα υπο­στη­ρί­ξει την ανα­θε­ώ­ρηση της αυξη­τι­κής τάσης του ΑΕΠ μέχρι το 2060. Η υπόθεση για μακρο­χρό­νια από­κλιση από στόχο της στα­θε­ρό­τη­τας των τιμών της ΕΚΤ, επίσης, έρχεται σε αντί­θεση με τις καθιε­ρω­μέ­νες οικο­νο­μι­κές μεθό­δους.

– Φορο­λο­γικά: Το ΔΝΤ έχει δια­τη­ρή­σει την πρω­το­γενή υπόθεση του ισο­ζυ­γίου του στο 1,5% του ΑΕΠ από το 2018 σε όλο τον ορί­ζο­ντα προ­βο­λής. Αυτή είναι η κύρια διαφορά με το DSA των ευρω­παϊ­κών θεσμι­κών οργάνων, εξη­γώ­ντας περίπου τα δύο τρίτα της συνο­λι­κής δια­φο­ράς. Ενώ κάποιος θα συμ­φω­νούσε ότι η κύρια δια­δρομή πλε­ό­να­σμα πρέπει να είναι ρεα­λι­στική και αξιό­πι­στη με τις αγορές, ένα υψη­λό­τερο πρω­το­γε­νές ισο­ζύ­γιο για την Ελλάδα θα ήταν επι­θυ­μητό και εφικτό.

– Άλλες παρα­δο­χές: Οι παρα­δο­χές σχετικά με τις ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις έχουν παρα­μεί­νει αμε­τά­βλητα σε πολύ συντη­ρη­τικά επίπεδα (και δεν λαμ­βά­νουν υπόψη ορι­σμένα στοι­χεία, όπως η επι­κεί­μενη απο­πλη­ρωμή των 2 δισ. ευρώ στον ESM ή τη σύναψη πολλών προ­σφο­ρών). Το ΔΝΤ επίσης, εξα­κο­λου­θεί να προ­ϋ­πο­θέ­τει την ανάγκη των 10 δισ. ευρώ για την πρό­σθετη ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών το 2018. Η έκθεση δεν παρέχει μια δικαιο­λο­γία για αυτή την υπόθεση, η οποία δεν είναι σύμφωνη με την εκτί­μηση των αρμό­διων επο­πτι­κών Αρχών, κατα­λή­γει το ρεπορ­τάζ του Κυπρια­κού Πρα­κτο­ρείου Ειδή­σεων.

Ημε­ρη­σία