Λ. Αυγενάκης: «Η κυβέρνηση κατάφερε να χαθεί συλλήβδην η ελπίδα από την ελληνική κοινωνία»

Κύριε Αυγε­νάκη να ξεκι­νή­σουμε με το νέο ‘σήριαλ’ της αξιο­λό­γη­σης. Το έχουμε ξανα­ζή­σει την εποχή Βαρου­φάκη με μνη­μό­νιο και βαριά μέτρα. Τι βλέπετε να γίνεται τώρα; Κιν­δυ­νεύει η χώρα με νέα μέτρα ή άλλο ‘ατύχημα’;

Μόνο ως σήριαλ μπορεί να χαρα­κτη­ρι­στεί η αξιο­λό­γηση κι αυτό διότι ο κ. Τσίπρας είχε χρόνο να την ολο­κλη­ρώ­σει. Η β΄ αξιο­λό­γηση έπρεπε να είχε ολο­κλη­ρω­θεί πριν από ένα ακριβώς χρόνο. Ροκα­νί­ζουν το χρόνο και μετά λένε ότι εκβιά­ζο­νται. Οι δανει­στές μας απαι­τούν υπερ­βο­λικά πρό­σθετα μέτρα που δεν είναι τίποτε άλλο από το τίμημα της προ­σω­πι­κής ανα­ξιο­πι­στίας του κ. Τσίπρα. Ένα χρόνο πριν γιατί δε ζητού­σαν αυτά τα μέτρα; Επειδή κανείς δεν πιστεύει ότι η Κυβέρ­νηση μπορεί να υλο­ποι­ή­σει ουσια­στι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις ζητού­νται από τώρα πρό­σθε­τες δεσμεύ­σεις. Όσο δεν προχωρά η αξιο­λό­γηση και όσο δεν ολο­κλη­ρώ­νο­νται οι δεσμεύ­σεις των κ.κ. Τσίπρα – Καμ­μέ­νου σφίγγει ο κλοιός και συμπιέ­ζε­ται ο χρόνος. Και πέραν αυτών υπάρχει μια διά­σταση μεταξύ των κ.κ. Τσίπρα – Τσα­κα­λώ­του, ένα παι­χνίδι δια­δο­χής στον ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο είναι πολύ επι­κίν­δυνο, σε μια -από τη φύση της- πολύ επι­κίν­δυνη Κυβέρ­νηση.

Οι τελευ­ταίες δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν ότι ανοίγει συνεχώς η ‘ψαλίδα’ ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ. Εκτι­μάτε πως θα πάμε σε εκλογές και τι θα μπο­ρούσε να τις προ­κα­λέ­σει;

Σε ό,τι αφορά τις τελευ­ταίες δημο­σκο­πή­σεις σας λέω ότι σ’ ένα μόλις χρόνο, είχαμε την πιο «βίαιη» δημο­σκο­πική ανα­τροπή, από τις 10 ποσο­στιαίες μονάδες διαφορά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, σε doublescore και στις 16 ποσο­στιαίες μονάδες διαφορά υπέρ της ΝΔ. Η Ελλη­νική κοι­νω­νία στέλνει το μήνυμα ότι ο κύκλος της σημε­ρι­νής Κυβέρ­νη­σης ολο­κλη­ρώ­θηκε. Κάθε μέρα που περνά η ελλη­νική κοι­νω­νία βυθί­ζε­ται στην κατά­θλιψη και η πραγ­μα­τική οικο­νο­μία συν­θλί­βε­ται από τις ιδε­ο­λη­πτι­κές πολι­τι­κές της Κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Η παρούσα κυβέρ­νηση «κατά­φερε» να χαθεί συλ­λή­βδην, η ελπίδα από την Ελλη­νική κοι­νω­νία και οι πολίτες να χάσουν την πίστη τους ακόμη και στις δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες  και τους θεσμούς, ακόμη και στην ίδια τη Δημο­κρα­τία. Οι εκλογές απο­τε­λούν την μόνη λύση, το φως στο τούνελ του λαϊ­κι­σμού και της εσω­στρέ­φειας που ο κ. Τσίπρας και η παρέα του εγκλώ­βι­σαν τον Ελλη­νικό λαό. Η Ελλάδα μπορεί καλύ­τερα και οι Έλληνες αξίζουν μια καλύ­τερη ζωή. Οι εκλογές απο­τε­λούν απαί­τηση του Ελλήνων πολιτών. Αυτών που φοβάται ο κ. Τσίπρας.

Είστε έτοιμοι να κυβερ­νή­σετε; Υπάρχει ενδε­χό­μενο αυτο­δυ­να­μίας και πώς θα πορευ­τεί η Ν.Δ. για να προ­χω­ρή­σουν οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις, οι απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις, οι επεν­δύ­σεις και η βελ­τί­ωση της οικο­νο­μίας της χώρας;

Κυρία Ντόκου, έχοντας συναί­σθηση των απαι­τή­σεων της κοι­νω­νίας οφεί­λουμε να είμαστε έτοιμοι. Ο τόπος δε σηκώνει άλλη προ­χει­ρό­τητα, ούτως ή άλλως το μονο­πώ­λιο ανήκει στην Κυβέρ­νηση. Με κοινό όραμα την ανα­συ­γκρό­τηση της χώρας και την επι­στροφή της σε ρυθμούς κανο­νι­κό­τη­τας θα δώσουμε τη μάχη για τη μεγάλη πολι­τική αλλαγή και την μετά- μνη­μο­νιακή Ελλάδα. Η αυτο­δυ­να­μία είναι ένας επι­διώ­ξι­μος στόχος και εργα­ζό­μα­στε γι’ αυτό.

Ο Πρό­ε­δρός μας κ. Κυριά­κος Μητσο­τά­κης έχει παρου­σιά­σει τη Συμ­φω­νία Αλή­θειας, μία ρεα­λι­στική και εφαρ­μό­σιμη πολι­τική πρόταση.  Ένα επι­θε­τικό πρό­γραμμα μεταρ­ρυθ­μί­σεων που ξεπερνά αυτά που ζητούν οι δανει­στές, με αλλαγές στο Κράτος και στην οικο­νο­μία, με λιγό­τε­ρους φόρους, με αξιο­πι­στία και δια­χει­ρι­στική επάρ­κεια σε όλους τους τομείς. Η πρόταση αυτή παρου­σιά­ζε­ται στο εσω­τε­ρικό και στο εξω­τε­ρικό για να γίνει σε όλους σαφές ότι η απο­τυ­χία του κ. Τσίπρα και της παρέας του δεν είναι απο­τυ­χία της Ελλάδας. Νέα Δημο­κρα­τία και Κυριά­κος Μητσο­τά­κης σημαί­νουν δου­λειές, δου­λειές, δου­λειές.

Τι μηνύ­ματα λαμ­βά­νετε από τις περιο­δείες σας; Έχει αλλάξει το κλίμα;

Το βασικό μήνυμα που εισπράτ­τουμε είναι η απελ­πι­σία και η αγα­νά­κτηση του κόσμου για τις ψεύ­τι­κες υπο­σχέ­σεις που μοίρασε η Κυβέρ­νηση! Εισπράτ­τουμε το άγχος και την αγωνία τους για το αύριο που επι­φυ­λάσ­σει η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε κάθε νέο, κάθε επαγ­γελ­μα­τία κάθε οικο­γε­νειάρχη. Εισπράτ­τουμε, όμως, και τις προσ­δο­κίες που έχουν για εμάς! Την ελπίδα που έχουν βλέ­πο­ντας πως κάτι αλλάζει. Αυτό μας δίνει περισ­σό­τερη δύναμη, αλλά και μεγα­λύ­τερη ευθύνη για την ανά­πτυξη και υλο­ποί­ηση ενός ρεα­λι­στι­κού ανα­πτυ­ξια­κού μοντέ­λου για την χώρα, αυτό που παρου­σί­ασε ο Πρό­ε­δρός μας ήδη από την ΔΕΘ. Στην κοι­νω­νία έχει επέλθει συνει­δη­το­ποί­ηση. Το κλίμα έχει σαφώς αλλάξει υπέρ των δυνά­μεων του ορθο­λο­γι­σμού και της προόδου, υπέρ της ΝΔ. Μη γελιό­μα­στε όμως. Ξαφνικά δεν έγιναν όλοι μεταρ­ρυθ­μι­στές. Κάθε μέρα όμως ολοένα και περισ­σό­τε­ροι πολίτες ανα­ζη­τούν μια άλλη διέξοδο, μια πραγ­μα­τική ελπίδα και ζητούν αλήθεια και υπευ­θυ­νό­τητα και αυτά τα χαρα­κτη­ρι­στικά βλέπουν στη Νέα Δημο­κρα­τία και τον Κυριάκο Μητσο­τάκη.

Από την ατέρ­μονη φορο­μπη­χτική πολι­τική της κυβέρ­νη­σης, δεν γλί­τω­σαν τα νησιά. Οι αυξή­σεις του ΦΠΑ έχουν κυριο­λε­κτικά ‘λυγίσει’ τους νησιώ­τες και επι­φέ­ρουν πλήγμα στον Του­ρι­σμό. Η Ν.Δ. θα επα­νε­ξε­τά­σει το ζήτημα;

Όσο υπάρχει η ανίκανη και ιδε­ο­λη­πτική Κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, τόσο οι φόροι θα αυξά­νο­νται, ενώ οι μισθοί και οι συντά­ξεις θα περι­κό­πτο­νται. Σε απόλυτη αντι­δια­στολή οι πρώτες ενέρ­γειες του κυβερ­νη­τι­κού  έργου της ΝΔ συμπυ­κνώ­νο­νται στα εξής τρία σημεία: λιγό­τε­ροι φόροι, μικρό­τε­ρες δαπάνες, νέες επεν­δύ­σεις.Οι λιγό­τε­ροι φόροι για εμάς είναι θέση αδια­πραγ­μά­τευτη.

Για το ζήτημα του Φ.Π.Α. στα νησιά, ήμασταν και συνε­χί­ζουμε να είμαστε αντί­θε­τοι στην αύξησή του. Πρό­κει­ται για ένα άχρηστο και άδικο μέτρο, καθώς έχει πολύ χαμηλό δημο­σιο­νο­μικό απο­τέ­λε­σμα, ενώ πλήττει βαρύ­τατα τους κατοί­κους των νησιών. Η μείωση του  Φ.Π.Α. αντί­θετα είναι  ένα μέτρο απο­λύ­τως απα­ραί­τητο.

Η αύξηση του Φ.Π.Α ήταν ένα μέτρο άδικο για την Ρόδο, τα Δωδε­κά­νησα και συλ­λή­βδην για την νησιω­τική χώρα. Τέτοιες, όμως πολι­τι­κές «αφαί­μα­ξης» των υγιών κυτ­τά­ρων της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας δε μας εκπλήσ­σουν. Η Κυβέρ­νηση άλλωστε έχει παρά­δοση στο να τιμωρεί αυτούς που δημιουρ­γούν, αυτούς που παρά­γουν. Στο να σκο­τώ­νει την αγελάδα που παράγει το γάλα.