«Πονοκέφαλος» στην κυβέρνηση για τους 30 απρόθυμους βουλευτές – «Όποιος διαφωνεί παραδίδει την έδρα»

Η κυ­βέρ­νη­ση ερ­γά­ζε­ται για ένα σε­νά­ριο, αυτό της επι­τυ­χούς ολο­κλή­ρω­σης της αξιο­λό­γη­σης: το μή­νυ­μα αυτό στέλ­νει σε κα­θη­με­ρι­νή βάση το Μ. Μα­ξί­μου προς τους δα­νει­στές. Μόνο όμως προς αυ­τούς;

Ή, μήπως, είναι ταυ­τό­χρο­να και ένα μή­νυ­μα προς την Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Ομάδα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, έναν προς έναν τους βου­λευ­τές, να προ­ε­τοι­μά­ζο­νται για την προ­ο­πτι­κή αυτή; Το «πα­κέ­το» μέ­τρων είναι σαφές ότι δεν θα είναι εύ­κο­λο και ως την τε­λευ­ταία στιγ­μή οι «σκλη­ροί» θα επι­χει­ρή­σουν να πά­ρουν όσα πε­ρισ­σό­τε­ρα μπο­ρούν.

Με δε­δο­μέ­νο, ασφα­λώς, ότι θα υπάρ­ξει συμ­φω­νία μέσα στο μήνα, το αρ­γό­τε­ρο στις αρχές της άνοι­ξης -και από την άποψη αυτή η πα­ρέμ­βα­ση του Σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τη Γερ­μα­νού πο­λι­τι­κού Ζ. Γκά­μπριελ που επι­τέ­θη­κε στον Β. Σόι­μπλε δη­μο­σιο­ποιώ­ντας το σχέ­διό του να μεί­νει η χώρα μας εκτός ευ­ρω­ζώ­νης, ήταν μάννα εξ ου­ρα­νού για την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση.

Κα­θό­λου τυ­χαία εδώ και λίγες ημέ­ρες έχουν αρ­χί­σει στε­λέ­χη της κυ­βέρ­νη­σης να ψελ­λί­ζουν ότι «όποιος δια­φω­νεί, πα­ρα­δί­δει την έδρα». Και είναι γε­γο­νός ότι αν δει κα­νείς και την εσω­κομ­μα­τι­κή θύ­ελ­λα που αντι­με­τώ­πι­σε ο Α. Τσί­πρας κατά τη ψή­φι­ση του πρώ­του δικού του Μνη­μο­νί­ου, η πα­ρά­δο­ση της Αρι­στε­ράς τη­ρή­θη­κε. Άρα από την άποψη αυτή, πρό­βλη­μα με την κοι­νο­βου­λευ­τι­κή αριθ­μη­τι­κή δεν δεί­χνει να αντι­με­τω­πί­ζει η κυ­βέρ­νη­ση.

Αυτό όμως κα­θό­λου δεν ση­μαί­νει ότι η ψή­φι­ση των μέ­τρων θα είναι σε κάθε πε­ρί­πτω­ση ένας «υγιει­νός πε­ρί­πα­τος στην εξοχή» για το Μ. Μα­ξί­μου. Τι θα συμ­βεί για πα­ρά­δειγ­μα αν ένας με­γά­λος αριθ­μός βου­λευ­τών πα­ραι­τη­θεί; Είναι προ­φα­νές ότι στην πε­ρί­πτω­ση αυτή η προ­σφυ­γή στις κάλ­πες θα είναι μο­νό­δρο­μος για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, στις χει­ρό­τε­ρες μά­λι­στα πο­λι­τι­κές συν­θή­κες για τον ίδιον.

Έχει ακου­στεί λοι­πόν ότι πε­ρί­που 30 βου­λευ­τές είναι εξαι­ρε­τι­κά προ­βλη­μα­τι­σμέ­νοι για το νέο «πα­κέ­το» μέ­τρων, για την πο­ρεία της χώρας και την τύχη των πο­λι­τών, ιδίως αυτών που έχουν «ακου­μπή­σει» στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Από τα κοι­νο­βου­λευ­τι­κά «πη­γα­δά­κια» ωστό­σο προ­κύ­πτει ότι διά­θε­ση για «μπαϊ­ρά­κι» δεν υπάρ­χει. Ως τώρα του­λά­χι­στον. Βρί­σκο­νται σε στάση ανα­μο­νής είναι το πιο σωστό που μπο­ρεί να πει κα­νείς.

Άλ­λω­στε η Κε­ντρι­κή Επι­τρο­πή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, πι­θα­νώς το επό­με­νο Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο, θα δώσει τη δυ­να­τό­τη­τα σε κά­ποιους να εκτο­νω­θούν πο­λι­τι­κά, και στην ηγε­σία να κάνει μια πρώ­της τάξης δη­μο­σκό­πη­ση για το κλίμα στον κομ­μα­τι­κό μη­χα­νι­σμό.

Και ως τότε, πα­ράλ­λη­λα με τη δια­πραγ­μά­τευ­ση, θα συ­νε­χί­ζε­ται το «μασάζ». Πολύ κα­θα­ρά ο βου­λευ­τήςΓ. Κυ­ρί­τσης θύ­μι­σε την πα­ρά­δο­ση της Αρι­στε­ράς να είναι όλοι «στρα­τιώ­τες» και όποιος δεν συμ­φω­νεί με τη συλ­λο­γι­κή από­φα­ση, να πη­γαί­νει σπίτι του. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι το συ­γκε­κρι­μέ­νο στέ­λε­χος έγινε βου­λευ­τής χάρη στην προη­γού­με­νη πα­ραί­τη­ση της Βα­σι­λι­κής Κα­τρι­βά­νου. Για τα μέτρα και τότε…

Στέλ­νο­νται όμως και άλλα, πε­ρισ­σό­τε­ρο υπό­γεια, μη­νύ­μα­τα, όπως για πα­ρά­δειγ­μα από τον Δ. Πα­πα­δη­μού­λη, ο οποί­ος αν και στις Βρυ­ξέλ­λες πα­ρα­κο­λου­θεί στενά όσα γί­νο­νται στην εγ­χώ­ρια πο­λι­τι­κή σκηνή. «Όποιος ζη­τά­ει εκλο­γές σπρώ­χνει τα πράγ­μα­τα σε ένα τέ­ταρ­το μνη­μό­νιο και αυτό πρέ­πει να το απο­φύ­γου­με» …τι­τί­βι­σε προ­χθές. Μή­νυ­μα προς όσους ζη­τούν εκλο­γές, αλλά γιατί όχι και προς εκεί­νους που θα μπο­ρού­σαν να τις προ­κα­λέ­σουν;

newpost.gr