Τι απαντά η Κομισιόν σε συνταξιούχο από την Κρεμαστή που κατέθεσε αγωγή για τις περικοπές

Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή, υπέβαλε προ­τά­σεις ενώπιον του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ενόψει της συζή­τη­σης την 15η Δεκεμ­βρίου 2016, της προ­σφυ­γής ενός συντα­ξιού­χου, κατοί­κου Κρε­μα­στής, κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής και του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου, με την οποία προ­σβάλ­λο­νται ως αντι­συ­νταγ­μα­τι­κές και αντί­θε­τες στην Ευρω­παϊκή Σύμβαση των Δικαιω­μά­των του Ανθρώ­που οι περι­κο­πές των συντά­ξεων  (κυρίων και επι­κου­ρι­κών) και του εφάπαξ (που έγιναν στο πλαίσιο της μνη­μο­νια­κής νομο­θε­σίας).

Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή ζητεί να απορ­ρι­φθεί η αγωγή ως απα­ρά­δε­κτη λόγω έλλει­ψης δικαιο­δο­σίας των Ελλη­νι­κών Δικα­στη­ρίων άλλως να απορ­ρι­φθεί λόγω έλλει­ψης παθη­τι­κής νομι­μο­ποί­η­σης της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης άλλως να απορ­ρι­φθεί εν μέρει λόγω παρα­γρα­φής μέρους των επί­δι­κων αξιώ­σεων και ως προς τις αξιώ­σεις που δεν έχουν υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή να απορ­ρι­φθεί η αγωγή στο σύνολό της, ως αόριστη, νόμω και ουσία αβάσιμη.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ο Ροδίτης συντα­ξιού­χος εκθέτει μεταξύ άλλων στην αγωγή του ότι από το έτος 2001 ελάμ­βανε μια αξιο­πρεπή σύνταξη ύψους 1.800 ευρώ τον μήνα αφού είχε συμπλη­ρώ­σει 31 έτη υπη­ρε­σίας στο Λιμε­νικό Σώμα.

Είχε ρυθ­μί­σει τον οικο­νο­μικό του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό για να αντα­πο­κρί­νε­ται στις απαι­τή­σεις για την δια­βί­ωση του ίδιου, της 55χρονης άνεργης συζύγου του και του 33χρονου ανά­πη­ρου σε ποσοστό 65% υιού του.

Τονίζει ότι για να αντε­πε­ξέλ­θει στα έξοδα νοση­λείας και περί­θαλ­ψης του παιδιού του ανα­γκά­στηκε να συνάψει δάνεια ύψους 340.000 ευρώ περίπου, έχοντας προ­γραμ­μα­τί­σει την απο­πλη­ρωμή τους από τη σύνταξή του.

Μετά τη μείωση της σύντα­ξής του, ανα­γκά­ζε­ται να κατα­πιέ­ζε­ται οικο­νο­μικά αλλά και ψυχικά, αδυ­να­τώ­ντας να αντε­πε­ξέλ­θει στα έξοδα δια­βί­ω­σης του ίδιου και των μελών της οικο­γέ­νειάς του.

Επι­ση­μαί­νει ότι η σύνταξη, που ελάμ­βανε, ήταν αντα­πο­δο­τική διότι οι κρα­τή­σεις από το μισθό του ήταν μεγάλες. Τον Ιούλιο του 2001 ελάμ­βανε ακα­θά­ρι­στο μισθό ύψους 611.000 δρχ και οι κρα­τή­σεις για τη σύνταξη του ανέρ­χο­ντο στις 252.000 δρχ.. Το 2009 και 2010 οι κρα­τή­σεις ανέρ­χο­ντο στο ποσό των 7.000 ευρώ ετησίως.

Με την ίδια αγωγή επι­ση­μαί­νει ότι όλοι οι ηγέτες της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης και πολλοί οικο­νο­μο­λό­γοι διε­θνούς κύρους, έχουν δηλώσει ότι το πρώτο μνη­μό­νιο, που εφαρ­μό­στηκε στην Ελλάδα, έχει απο­τύ­χει, πως προχωρά η εφαρ­μογή του δεύ­τε­ρου, βάσει νέας δανεια­κής σύμ­βα­σης που υπά­γε­ται στο Βρε­τα­νικό Δίκαιο, κι ότι αν θα βγεί η χώρα από αυτό το τούνελ, αυτό δεν προ­βλέ­πε­ται να γίνει πριν το 2042 και ο ίδιος θα έχει πλέον… πεθάνει!

Η  Ευρω­παϊκή Επι­τροπή αντι­κρούει την αγωγή υπο­στη­ρί­ζο­ντας μεταξύ άλλων, ότι απου­σιά­ζει οποια­δή­ποτε σχέση δημο­σίου δικαίου μεταξύ αυτής ως φορέα δημό­σιας εξου­σίας και του ενά­γο­ντος, η οποία θα μπο­ρούσε να εδραιώ­σει οποια­δή­ποτε χρη­μα­τική αξίωση εις βάρος της.

Όπως εκθέτει η πράξη καθο­ρι­σμού σύντα­ξης του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, η οποία ανα­φέ­ρε­ται ως η επίμαχη ατομική διοι­κη­τική πράξη στο αγωγικό δικό­γραφο,  όσο και  οι  μετα­γε­νέ­στε­ρες ανα­προ­σαρ­μο­γές των συντα­ξιο­δο­τι­κών   παροχών,   που   πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν   κατ’   εξου­σιο­δό­τηση, εντάσ­σο­νται    ιεραρ­χικά    σε   ένα    δικαιο­πα­ρα­γω­γικό   σύστημα    κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, το οποίο παρα­μέ­νει στην νομο­θε­τική κυριαρ­χία των επί μέρους εθνικών εννόμων τάξεων, και δεν έχει εκχω­ρη­θεί στην Ευρω­παϊκή Ένωση.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι εάν ήθελε υπο­τε­θεί ότι ο ενάγων στρέ­φε­ται κατά του καταρ­τι­σθέ­ντος στην αγγλική γλώσσα κει­μέ­νου με τον τίτλο «Memorandum of Understanding» («Μνη­μό­σιο Συνεν­νό­η­σης»), το οποίο υπε­γράφη στις 3.05.2010 για λογα­ρια­σμό της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας από τον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών και τον Διοι­κητή της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος και για την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή, ως εκπρό­σωπο των κρατών μελών της Ευρω­ζώ­νης, από τον καθ’ ύλην αρμόδιο για τις Οικο­νο­μι­κές και Νομι­σμα­τι­κές Υπο­θέ­σεις Επί­τροπο, η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή αρκεί­ται να σημειώ­σει ότι το εν λόγω Μνη­μό­σιο Συνεν­νό­η­σης δεν απο­τε­λεί εκτε­λε­στή διοι­κη­τική πράξη, αλλά κυβερ­νη­τικό πρό­γραμμα του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, στο οποίο περι­λαμ­βά­νο­νται μια σειρά από μέτρα, που εφόσον ελάμ­βανε η ελλη­νική κυβέρ­νηση θα εξα­σφά­λιζε τη χρη­μα­το­δο­τική συν­δρομή των κρατών μελών της Ευρω­ζώ­νης. Και ως τέτοιο ουδέ­ποτε εγκα­θί­δρυσε αρμο­διό­τη­τες σε όργανα διεθνών οργα­νι­σμών, δεν θέσπισε άλλους κανόνες δικαίου και δεν ανέ­πτυξε άμεση εφαρ­μογή στην ελλη­νική έννομη τάξη. Του­να­ντίον, προ­κει­μέ­νου να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν οι εξαγ­γελ­λό­με­νες με αυτό πολι­τι­κές, κατέστη απα­ραί­τητη η έκδοση σχε­τι­κών νόμων και κανο­νι­στι­κών πράξεων από τα αρμόδια, κατά το Σύνταγμα, όργανα του Ελλη­νι­κού Κράτους.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Παντε­λί­δης.