52χρονος υποστηρίζει ότι είναι παιδί βιασμού και αιμομιξίας! Ζητά την εξέταση DNA

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την δια­δι­κα­σία των δια­φο­ρών, που ανα­φέ­ρο­νται σε σχέ­σεις γο­νέ­ων και τέ­κνων, προ­σέ­φυ­γε ένας κά­τοι­κος του Βόλου, ζη­τώ­ντας να δια­τα­χθεί η διε­νέρ­γεια ια­τρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης με τη μέ­θο­δο των αντι­γό­νων ιστο­συμ­βα­τό­τη­τας ΗL-Α, καθώς και την ανά­λυ­ση του DΝΑ και κάθε άλλη γε­νι­κώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νη ια­τρι­κή μέ­θο­δο, ούτως ώστε να απο­δει­χτεί πέραν πάσης αμ­φι­βο­λί­ας, ότι είναι τέκνο βια­σμού και αι­μο­μι­ξί­ας με­τα­ξύ ενός κα­τοί­κου της Ρόδου και της αδελ­φής του!

Η αγωγή στρέ­φε­ται κατά ενός Ρο­δί­τη και με αυτήν ζη­τεί­ται να ανα­γνω­ρι­στεί ότι είναι βιο­λο­γι­κός – φυ­σι­κός του πα­τέ­ρας.

Η υπό­θε­ση απο­τε­λεί συ­νέ­χεια άλλης που εξε­τά­στη­κε από το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου. Το δι­κα­στή­ριο είχε απορ­ρί­ψει την αγωγή του ίδιου ενά­γο­ντος και της μη­τέ­ρας του, κατά του ίδιου προ­σώ­που.

Όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, η υπό­θε­ση απο­κα­λύ­φθη­κε μετά από έρευ­να ενός 52χρο­νου σή­με­ρα, κα­τοί­κου Βόλου, ο οποί­ος ανα­ζή­τη­σε και φέ­ρε­ται να βρήκε τους φυ­σι­κούς του γο­νείς, όταν τις τε­λευ­ταί­ες στιγ­μές της ζωής του θετού πα­τέ­ρα του, πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε ότι ήταν φυ­σι­κό τέκνο Ρο­δι­τών.

Ο 52χρο­νος, κατά το έτος 2009, λίγο πριν το θά­να­το του θετού του πα­τρός και κατά τις τε­λευ­ταί­ες του στιγ­μές, πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι υιο­θε­τή­θη­κε από αυτόν και την γυ­ναί­κα του και ότι οι πραγ­μα­τι­κοί του γο­νείς βρί­σκο­νται στη Ρόδο. Ενώ ήταν σε ηλι­κία 46 ετών, ξε­κί­νη­σε επί­μο­νο αγώνα προ­κει­μέ­νου να ανεύ­ρει τους φυ­σι­κούς του γο­νείς.

Ανα­ζή­τη­σε την πραγ­μα­τι­κή του μη­τέ­ρα, την οποία βρήκε τε­λι­κά στη Ρόδο και ήρθε σε επι­κοι­νω­νία μαζί της.

Όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αγωγή, ούτε εκεί­νη εγνώ­ρι­ζε την ύπαρ­ξή του, αφού όταν τον γέν­νη­σε σε ηλι­κία μόλις 15 ετών, της είπαν στο νο­σο­κο­μείο, όπου την πήγε η μη­τέ­ρα της ότι γεν­νή­θη­κε νε­κρός.

Μετά την τρα­γι­κή αυτή απο­κά­λυ­ψη, η μη­τέ­ρα του, όπως υπο­στη­ρί­ζει, του εξι­στό­ρη­σε όλη την αλή­θεια, η οποία του προ­κά­λε­σε ακόμα τρα­γι­κό­τε­ρο σοκ, αφού δια­πί­στω­σε τε­λι­κά ότι όχι μόνο ήταν υιο­θε­τη­μέ­νος από τα τρία του χρό­νια, αλλά επι­πλέ­ον ότι είναι ο γόνος εγκλή­μα­τος βια­σμού και αι­μο­μι­ξί­ας της μη­τέ­ρας του από τον αδελ­φό της.

Φέ­ρε­ται να του απο­κά­λυ­ψε η μη­τέ­ρα του συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο αδελ­φός της, όταν αυτή ήταν σε ηλι­κία 14 ετών, την βίασε και την κα­τέ­στη­σε έγκυο.

Κατά τη διάρ­κεια της εγκυ­μο­σύ­νης της, η μη­τέ­ρα της διέ­δι­δε στην κλει­στή κοι­νω­νία του χω­ριού, όπου κα­τοι­κού­σαν, ότι η κόρη της έμει­νε έγκυος από έναν στρα­τιώ­τη, που υπη­ρε­τού­σε εκεί και σκό­πευε να την πα­ντρευ­τεί, κρα­τώ­ντας εφτα­σφρά­γι­στο το μυ­στι­κό, με απο­τέ­λε­σμα να ζει η μη­τέ­ρα του στον κόσμο της από­λυ­της σιω­πής, χωρίς να μπο­ρεί να αντι­δρά­σει ή να υπε­ρα­σπί­σει τον εαυτό της, αφού ζούσε σε άθλιες συν­θή­κες της μι­κρής κλει­στής κοι­νω­νί­ας του χω­ριού της δε­κα­ε­τί­ας 1960-1970.

Ο κα­ταγ­γελ­λό­με­νος, με τις προ­τά­σεις του αρ­νή­θη­κε τα όσα του απο­δί­δο­νται. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η εγκυ­μο­σύ­νη της αδελ­φής του προ­ήλ­θε από μια πε­ρι­στα­σια­κή σχέση με κά­ποιον στρα­τιώ­τη. Υπο­στή­ρι­ξε ότι η αδελ­φή του πα­ρέ­μει­νε στο νο­σο­κο­μείο με το παιδί οκτώ ημέ­ρες από την ημε­ρο­μη­νία γεν­νή­σε­ώς του, δη­λα­δή την 15η Φε­βρουα­ρί­ου 1963 και ότι καμία απο­λύ­τως ιδιαί­τε­ρη επαφή, πολλώ μάλ­λον σαρ­κι­κή ιδιαί­τε­ρα με το χα­ρα­κτή­ρα του βια­σμού δεν είχε με την αδελ­φή του.

Ισχυ­ρί­στη­κε μά­λι­στα ότι από το έτος 1962, όταν ήταν 17 ετών μέχρι και λίγο χρόνο πριν την επί­δο­ση της αγω­γής, δεν είχε οποιο­δή­πο­τε πρό­βλη­μα στη σχέση τόσο με την αδελ­φή του, όσο και με τα αδέλ­φια και τους γο­νείς τους.

Τό­νι­σε πα­ρα­πέ­ρα ότι ο ισχυ­ρι­σμός της εβιά­σθη δι­κο­νο­μι­κά ότι είναι αδύ­να­τον να αξιο­λο­γη­θεί καθ’ οιον­δή­πο­τε τρόπο, αφού πα­ρήλ­θε ο τρι­πλά­σιος σχε­δόν χρό­νος πα­ρα­γρα­φής αυτής της κο­λα­σί­μου πρά­ξε­ως από το χρόνο τε­λέ­σε­ώς της και ου­δέ­πο­τε κα­ταγ­γέλ­θη­κε έστω καθ’ οιον­δή­πο­τε τρόπο από την αδελ­φή ή τους γο­νείς τους.

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο έκρι­νε ότι η αγωγή είναι μη νό­μι­μη και απορ­ρι­πτέα ως προς τον πρώτο ενά­γο­ντα, ενό­ψει του ότι, προ­ϋ­πό­θε­ση για την προ­στα­σία της προ­σω­πι­κό­τη­τας είναι η ύπαρ­ξη προ­σβο­λής με πράξη άλλου, που να δια­τα­ράσ­σει μία ή πε­ρισ­σό­τε­ρες εκ­δη­λώ­σεις του βλα­πτό­με­νου κατά τη στιγ­μή της προ­σβο­λής, η δε πράξη προ­σβο­λής αφε­νός δε στρά­φη­κε κατά του ιδίου, αφε­τέ­ρου, κατά τον κρί­σι­μο χρόνο που έλαβε χώρα η πράξη αυτή, έστω και σε δια­φο­ρε­τι­κό από αυτόν πρό­σω­πο, καμία αντα­να­κλα­στι­κή συ­νέ­πεια αυτής δεν υπέ­στη στον συ­ναι­σθη­μα­τι­κό του κόσμο, εφό­σον δεν είχε καν γεν­νη­θεί.

Συ­να­κό­λου­θα, όπως κρί­θη­κε πα­ρέλ­κει και η εξέ­τα­ση του αι­τή­μα­τος για διε­νέρ­γεια ια­τρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης με τη μέ­θο­δο του υβρι­δι­σμού DNA, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν ο ενα­γό­με­νος είναι ή όχι φυ­σι­κός πα­τέ­ρας του πρώ­του ενά­γο­ντος.

Με την νέα του αγωγή ο Βο­λιώ­της εξι­στο­ρεί τους ίδιους ως άνω ισχυ­ρι­σμούς του και ζητά από το δι­κα­στή­ριο να υπο­χρε­ω­θεί ο ενα­γό­με­νος Ρο­δί­της, να υπο­βλη­θεί στις εξε­τά­σεις που προ­α­να­φέ­ρα­με προ­κει­μέ­νου να απο­δει­χτεί ότι είναι ο φυ­σι­κός – βιο­λο­γι­κός του πα­τέ­ρας.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζο­νται ο δι­κη­γό­ρος Βόλου κ. Ιά­σο­νας Εμ­μα­νου­η­λί­δης και ο δι­κη­γό­ρος Ρόδου κ. Σε­βα­στια­νός Κούρ­κου­λος.