Ο γιος του Βούτση καταγγέλλει… απαγωγή του από μυστικές υπηρεσίες!

Σύμφωνα με τα όσα διη­γή­θηκε ο ίδιος σε κείμενο που δημο­σιεύ­τηκε στο Indymedia, όλα ξεκί­νη­σαν από την Αθήνα, όπου στο αερο­δρό­μιο η υπάλ­λη­λος της αερο­πο­ρι­κής εται­ρίας με την οποία ταξί­δευε του γνω­στο­ποί­ησε ότι δεν μπορεί να γίνει check in. Αρχικά επι­κα­λέ­στη­καν τεχνι­κούς λόγους και στη συνέ­χεια λόγους ασφα­λείας.

Όταν έφτασε στο αερο­δρό­μιο του Heathrow στο Λονδίνο, που ήταν ο ενδιά­με­σος σταθμός για Μεξικό, καταγ­γέλ­λει ότι έπεσε θύμα ενέδρας των μυστι­κών υπη­ρε­σιών, καθώς και πάλι επι­βι­βά­στηκε στο αερο­πλάνο χωρίς να γίνει check in αλλά μόνο με την κάρτα επι­βί­βα­σης.

Εκεί, όπως λέει, ξεκί­νησε το σχέδιο εξα­φά­νι­σής του από τη CIA.

Όταν έφτασε στο Μεξικό του ανα­κοι­νώ­θηκε ότι υπάρχει κάποιο πρό­βλημα με το δια­βα­τή­ριό του και τον οδή­γη­σαν σε ειδικό χώρο, όπου εμφα­νί­στη­καν τέσ­σε­ρις άνδρες με πολι­τικά. Αφού τον φωτο­γρά­φι­σαν με κινητά τηλέ­φωνα και του έκαναν σωμα­τικό έλεγχο, άρχισαν να τον ρωτάνε εάν έχει απα­σχο­λή­σει τη Δικαιο­σύνη, ενώ λίγο αργό­τερα του γνω­στο­ποί­η­σαν ότι γνω­ρί­ζουν την ποινή κάθειρ­ξης που του είχε επι­βλη­θεί στο παρελ­θόν –το 2007- για «απαλ­λο­τρί­ωση» τρά­πε­ζας.

Ακο­λού­θησε ανά­κρισή του μέσω ανοι­χτής τηλε­φω­νι­κής ακρό­α­σης από κλι­μά­κιο Αμε­ρι­κα­νών (παρου­σία Ανα­κριτή), που του είπε ότι τον θεωρούν μέλος σε επα­να­στα­τι­κές ομάδες που είναι εκπαι­δευ­μένο σε όπλα και εκρη­κτικά. Όταν τελεί­ωσε η ανά­κριση του ανέ­φε­ραν ότι για το μεξι­κα­νικό κράτος θεω­ρεί­ται τρο­μο­κρά­της και τον επι­βί­βα­σαν στο αερο­πλάνο του γυρι­σμού.

Ανα­λυ­τικά το κείμενο του Γιώργου Βούτση-Βογιατζή:

«Μια μέρα πριν ξεκι­νήσω το ταξίδι μου με προ­ο­ρι­σμό την πόλη του Μεξικού, με ενδιά­μεση στάση στο αερο­δρό­μιο Heathrow στην Αγγλία, δέχτηκα κλήση από το ταξι­διω­τικό γραφείο το οποίο μου είχε κλείσει τα εισι­τή­ρια, και μου ανα­κοι­νώ­θηκε ότι δεν ήταν δυνατόν για τεχνι­κούς λόγους να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί check in στην ιστο­σε­λίδα της εται­ρείας British Airways με την οποία θα ταξί­δευα.

Θα έπρεπε λοιπόν να παραστώ ο ίδιος δύο ώρες πριν την ανα­χώ­ρηση για να γίνει o έλεγχος και η παρά­δοση απο­σκευών στο αερο­δρό­μιο. Όταν έδωσα το εισι­τή­ριό μου στο γκισέ της British Airways η υπάλ­λη­λος της εται­ρείας μου ανα­κοί­νωσε ότι δεν ήταν δυνατόν για τεχνι­κούς λόγους να γίνει check in για το Μεξικό παρά μόνο για το Λονδίνο.

Στην ερώτησή μου γιατί γίνεται αυτό δεν μου απά­ντησε και όταν την ρώτησα αν γίνεται για λόγους ασφα­λείας, μου το αρνή­θηκε και με παρέ­πεμψε στην προϊ­στα­μένη της η οποία μου απο­κά­λυψε ότι αυτό γίνεται για λόγους ασφα­λείας. Απο­φά­σισα να επι­βι­βα­στώ και λίγα μέτρα πριν μπω στο αερο­πλάνο με πλη­σί­ασε η πρώτη υπάλ­λη­λος η οποία με πολύ έντονο ύφος μου είπε ότι η συνά­δελ­φός της δεν έπρεπε να μου απο­κα­λύ­ψει ότι η άρνηση check in από την British Airways έγινε για λόγους ασφα­λείας.

Όταν έφθασα στο αερο­δρό­μιο του Heathrow ακο­λου­θή­θηκε η ίδια δια­δι­κα­σία. Αρνή­θη­καν ρητά για “τεχνι­κούς λόγους” να μου κάνουν check in και μου έδωσαν απλώς ένα boarding pass. Απο­φά­σισα να μπω στο αερο­πλάνο, παρότι χωρίς check in δεν είσαι δηλω­μέ­νος στην πτήση. Η απόφασή μου ήταν λαθε­μένη, όπως απο­δεί­χτηκε, αφού χωρίς τη δια­δι­κα­σία του check in γίνεσαι αόρατος στην πτήση. To boarding pass απο­τέ­λεσε το τυράκι για να ενδώσω στην ενέδρα των μυστι­κών υπη­ρε­σιών αφού με μια τρίπλα νομι­μο­φά­νειας εξα­σφά­λι­σαν τη συγκα­τά­θεσή μου.

Από εκείνη τη στιγμή ξεκί­νησε η εξα­φά­νισή μου από τις μυστι­κές υπη­ρε­σίες της Αμε­ρι­κής(CIA) oι οποίες σε συνερ­γα­σία με την British Airways oργάνωσαν την υπε­ρα­τλα­ντική ¨απαγωγή¨ μου.

Όταν έφθασα στην πόλη του Μεξικού, στην δια­δι­κα­σία ελέγχου, μου ανα­κοί­νω­σαν ότι υπάρχει κάποιο πρό­βλημα με το δια­βα­τή­ριο και με οδή­γη­σαν, μαζί με τους δύο συντα­ξι­διώ­τες μου σε ένα ειδικό χώρο. Εκεί εμφα­νί­στη­καν μετά από λίγη ώρα τέσσερα άτομα με πολι­τικά τα οποία άρχισαν να μας φωτο­γρα­φί­ζουν με τα κινητά τους τηλέ­φωνα, μας έκαναν σωμα­τικό έλεγχο, μας αφαί­ρε­σαν τα κινητά μας τηλέ­φωνα και ζήτησαν τις ταυ­τό­τη­τές μας.

Επι­κε­ντρώ­θη­καν σ’ εμένα ρωτώ­ντας με εάν έχω απα­σχο­λή­σει τη δικαιο­σύνη και για τι είδους αδίκημα, ενώ μετά από λίγη ώρα απο­δεί­χτη­καν καλά δια­βα­σμέ­νοι, δεί­χνο­ντάς μου με τα δάχτυλά τους την ποινή κάθειρ­ξής μου για απαλ­λο­τρί­ωση τρά­πε­ζας. Ακο­λού­θησε η «ανά­κρισή» μου σε ένα γραφείο, παρου­σία ενός αγνώ­στου άνδρα, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μέσω ανοι­χτής τηλε­φω­νι­κής ακρό­α­σης από κλι­μά­κιο Αμε­ρι­κα­νών. Η «ανά­κριση» παρα­μέ­νει σε εισα­γω­γικά αφού μόνο ερω­τή­σεις δεν μου έκαναν. Μου γνω­στο­ποί­η­σαν ότι δεν είμαι ένας κοινός ληστής τρά­πε­ζας αλλά ότι συμ­με­τέχω σε επα­να­στα­τι­κές ομάδες, ότι είμαι εκπαι­δευ­μέ­νος σε όπλα και εκρη­κτικά. Μετά ακο­λού­θη­σαν ερω­τή­σεις κάποιες από τις οποίες ήταν εάν οι συντα­ξι­διώ­τες μου συμ­με­τεί­χαν στην απαλ­λο­τρί­ωση του 2007, τους λόγους επί­σκε­ψής μου στο Μεξικό και αν εργά­ζο­μαι.

Ουσια­στικά ο μυστι­κός πρά­κτο­ρας μαζί με τον αστυ­νο­μικό ασφα­λείας του αερο­δρο­μίου ακο­λού­θη­σαν την εξής τεχνική. Ενώ ο ανα­κρι­τής έχτιζε το τρο­μο­κρα­τικό μου προφίλ ο άλλος παρα­τη­ρούσε τις ενδε­χό­με­νες αντι­δρά­σεις μου ή μη και τον ενη­μέ­ρωνε βγά­ζο­ντας την ανοιχτή ακρόαση.

Όταν με τη σειρά μου ρώτησα το όνομα αυτού που με ανέ­κρινε και την υπη­ρε­σία από την οποία προ­ερ­χό­ταν η τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία χάθηκε και ο αστυ­νο­μι­κός που παρί­στατο με ενη­μέ­ρωσε ότι ο ανα­κρι­τής ονο­μά­ζε­ται Φρανκ Μπα­ντέ­ρας.

Στη συνέ­χεια με οδή­γη­σαν στο γραφείο μετα­νά­στευ­σης για να με ενη­με­ρώ­σουν επι­σή­μως ότι για το μεξι­κα­νικό κράτος θεω­ρού­μαι τρο­μο­κρά­της και ότι είμαι ανε­πι­θύ­μη­τος στη χώρα τους. Όταν τους ρώτησα τι εννοούν με τον όρο τρο­μο­κρα­τία μου έφεραν το παρά­δειγμα της έκρηξης στο αερο­δρό­μιο της Τουρ­κίας.

Κατόπιν επέ­τρε­ψαν στους συντα­ξι­διώ­τες μου να βγουν από το αερο­δρό­μιο και εμένα με οδή­γη­σαν σε ένα ειδικό χώρο κρά­τη­σης. Καθόλη τη διάρ­κεια της κρά­τη­σής μου μιλού­σαν μόνο στα ισπα­νικά και όταν ζητούσα φωναχτά τα αυτο­νό­ητα με έβριζαν και μου έλεγαν να το βουλώσω στα ισπα­νο­αγ­γλικά (shut up perro ).

Ο χώρος κρά­τη­σής μου είχε 6 κάμερες και ήταν παγω­μέ­νος. Επί 24 ώρες δεν μου έδωσαν νερό και φαγητό, ενώ κατά τη διάρ­κεια του ύπνου ξύπνησα από τον ήχο οπλί­σμα­τος όπλου έξω από την πόρτα κρά­τη­σής μου.

Μετά από μια ημέρα κρά­τη­σης με άφησαν να μιλήσω τηλε­φω­νι­κώς με τον Έλληνα πρόξενο στο Μεξικό ο οποίος είχε ειδο­ποι­η­θεί από τους φίλους μου.

Αφού οδη­γή­θηκα ξανά στον ειδικό χώρο κρά­τη­σης κατά­φερα να μιλήσω στα αγγλικά με έναν αστυ­νο­μικό ο οποίος μου εξήγησε ότι δεν μπο­ρούσα να ταξι­δέψω σε καμία άλλη χώρα της Λατι­νι­κής Αμε­ρι­κής, όπως επι­θυ­μούσα. Επτά ώρες αργό­τερα, ξαφνικά, αστυ­νο­μι­κές δυνά­μεις του Μεξικού άνοιξαν την πόρτα και τρέ­χο­ντας και χωρίς να μου παρα­δώ­σουν μέρος από τα προ­σω­πικά μου αντι­κεί­μενα με επι­βί­βα­σαν σε ένα αερο­πλάνο της British Airways, όπου οι αερο­συ­νο­δοί με ενη­μέ­ρω­σαν ότι επι­στρέφω στο Λονδίνο και ότι είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι κατά τη διάρ­κεια της πτήσης να κρατούν το δια­βα­τή­ριό μου.

Στο Λονδίνο απα­γό­ρευ­σαν σε φιλικό μου πρόσωπο να με συνα­ντή­σει εντός του αερο­δρο­μίου λέγο­ντας ότι είμαι κρα­τού­με­νος και επι­βε­βαιώ­νο­ντας έτσι τη σύμπραξη των αγγλι­κών υπη­ρε­σιών στην τρι­ή­μερη υπε­ρα­τλα­ντική «απαγωγή μου». Η ΜΙ6 έχει γίνει κατά καιρούς στόχος των βρε­τα­νι­κών μέσων ενη­μέ­ρω­σης, κυρίως για τη συν­δρομή που παρείχε στη CIA για την απαγωγή και βασα­νι­σμό πιθανών υπόπτων για τρο­μο­κρα­τία.

Οι απο­σκευές μου χάθηκαν στο Μεξικό και δεν απο­ζη­μιώ­θηκα για το κόστος του εισι­τη­ρίου. Όταν επέ­στρεψα στην Αθήνα ενη­με­ρώ­θηκα ότι οι μεξι­κα­νι­κές αρχές δημιούρ­γη­σαν πρό­βλημα στην οικο­γέ­νεια του φίλου μου που θα με φιλο­ξε­νούσε. Τους ανα­κοί­νω­σαν ότι δεν θα τους επι­τρα­πεί ξανά να φιλο­ξε­νή­σουν επι­σκέ­πτες από άλλη χώρα.

Είναι προ­φα­νές ότι συνερ­γά­στη­καν μια σειρά από υπη­ρε­σίες και εται­ρείες (Μεξι­κα­νι­κές Αρχές, CIA, MI6, British airways) πραγ­μα­το­ποιώ­ντας παρα­βιά­σεις τόσο στον εδαφικό όσο και στον εναέριο χώρο με απώτερο σκοπό την ανά­κρισή μου από κλι­μά­κιο της CIA. Oυσιαστικά χρη­σι­μο­ποί­η­σαν παρό­μοια τακτική εξα­φα­νί­σεων με αυτές που πραγ­μα­το­ποιούν σε χιλιά­δες υπό­πτους για τρο­μο­κρα­τία με κρι­τή­ριο τις απόρ­ρη­τες λίστες φακε­λώ­μα­τος που έχουν συντά­ξει. Διά­φο­ρες αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες έχουν υπο­γρά­ψει συμ­φω­νη­τικά με την CIA και άλλες μυστι­κές υπη­ρε­σίες για να επι­βι­βά­ζουν στις πτήσεις χωρίς check in -ουσιαστικά εξα­φα­νί­ζο­ντας εναέρια-υπόπτους κατ΄αυ­τούς για τρο­μο­κρα­τία, απο­βι­βά­ζο­ντάς τους σε κάποιο Γκουα­ντά­ναμο ή σε κάποια αίθουσα κρά­τη­σης αερο­δρο­μίου. Όσο για τις ελλη­νι­κές υπη­ρε­σίες ασφα­λείας (ΕΥΠ, Αντι­τρο­μο­κρα­τική) είναι γνωστή η σχέση υπο­τέ­λειας, εξάρ­τη­σης αλλά και συνερ­γα­σίας τους με μυστι­κές υπη­ρε­σίες άλλων κρατών. Όλοι θυμό­μα­στε τις απα­γω­γές Πακι­στα­νών το 2015 από διά­φο­ρες περιο­χές της Ελλάδας μετά τις βομ­βι­στι­κές επι­θέ­σεις στο Λονδίνο. Κυπα­τζή­δες μαζί με Άγγλους πρά­κτο­ρες απή­γα­γαν έναν αξιο­ση­μεί­ωτο αριθμό ανθρώ­πων οδη­γώ­ντας τους σε άγνωστη τοπο­θε­σία όπου τους ξυλο­κό­πη­σαν και τους ανέ­κρι­ναν στην αγγλική γλώσσα. Ήταν τότε που ο υπουρ­γός δημο­σίας τάξης Γ. Βουλ­γα­ρά­κης δια­μή­νυε ότι “θα πέσει πολύ γέλιο όταν ολο­κλη­ρω­θεί η δικα­στική έρευνα για τις δήθεν απα­γω­γές” και ότι πρό­κει­ται “για σενάρια με καου­μπό­υ­δες, κου­κού­λες και καρα­γκιο­ζι­λί­κια”.

Στο ίδιο πνεύμα κινείτο και ο τότε Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης ο οποίος έκανε λόγο για “εξω­πραγ­μα­τικά σενάρια με κουκ­κού­λες και ανα­κρί­σεις”. Στην εισαγ­γε­λική έρευνα που ακο­λού­θησε επι­βε­βαιώ­θηκε ότι πράγ­ματι έγιναν οι απα­γω­γές του­λά­χι­στον δέκα Πακι­στα­νών από την ΕΥΠ και τηνΕΛ.ΑΣ. Όπως επίσης απο­κα­λύ­φθηκε και η συμ­με­τοχή Βρε­τα­νών πρα­κτό­ρων με πρω­το­στάτη τον Νίκολας Τζον Άντριον Λάγκμαν ο οποίος ήταν προϊ­στά­με­νος του Βρε­τα­νι­κού κλι­μα­κίου της μυστι­κής υπη­ρε­σίας ΜI6 στην Αθήνα και ο οποίος ανα­γνω­ρί­στηκε από απα­χθέ­ντα.

Όμως οι λαοί γνω­ρί­ζουν ότι τρο­μο­κρά­τες είναι αυτοί οι οποίοι είναι ηθικοί και φυσικοί αυτουρ­γοί για τις μεγα­λύ­τε­ρες γεν­νο­κτο­νίες κατά αμάχων πλη­θυ­σμών, τις συνέ­πειες των οποίων πλη­ρώ­νουν οι λαοί της Ευρώπης δεχό­με­νοι τα αντί­ποινα των ιμπε­ρια­λι­στι­κών επεμ­βά­σεων.

Είναι οι ίδιοι υπο­κρι­τές που εμφα­νί­ζο­νται ως κοσμο­πο­λί­τες και προ­ο­δευ­τι­κοί απέ­να­ντι στον μου­σουλ­μα­νικό συντη­ρη­τι­σμό ενώ την ίδια στιγμή εφαρ­μό­ζουν την θανα­τική ποινή με την ηλε­κτρική καρέκλα σε διά­φο­ρες πολι­τείες της Αμε­ρι­κής ψήνο­ντας ζωντα­νούς ανθρώ­πους. Τα σώματα ασφα­λείας τους είναι που σκο­τώ­νουν εν ψυχρώ ανθρώ­πους στο δρόμο, απλώς επειδή έχουν άλλο χρώμα δέρ­μα­τος, ποι­νι­κο­ποιώ­ντας τη φτώχεια και εγκλη­μα­το­ποιώ­ντας το προ­λε­τα­ριάτο. Συνε­χί­ζο­ντας την αιμα­το­βα­μένη πολι­τική μιας αποι­κιο­κρα­τι­κής παρά­δο­σης που εκφρά­ζε­ται τυφλά αλλά συνο­ψί­ζε­ται με συνέ­πεια και στρα­τη­γική στην εξό­ντωση όσων στέ­κο­νται εμπόδιο στους εγκλη­μα­τι­κούς σχε­δια­σμούς τους.

Τέλος θέλω να δηλώσω ότι δεν αποζητώ καμιά θυμα­το­ποί­ηση ή κανενός είδους πολι­τικό χει­ρι­σμό με πρόσημο την “αθω­ό­τητά” μου παρά μόνο να κατα­θέσω την προ­σω­πική μου ιστορία σαν μια σταγόνα φθι­νο­πω­ρι­νού ψιλό­βρο­χου μέσα στον ωκεανό της ανθρώ­πι­νης τρα­γω­δίας».