Ομιλία του Δ. Κρεμαστινού στη Βουλή για την Υγεία

«Κύριε Πρό­ε­δρε, προ­τού αρ­χί­σει να μετρά ο χρό­νος, ήθελα να πω ότι ελ­πί­ζω να μι­λή­σου­με για την Υγεία.

Ακού­γο­ντας την Πρό­ε­δρο του ΠΑΣΟΚ κυρία Γεν­νη­μα­τά, που μόλις κα­τέ­βη­κε από το Βήμα, σκέ­φτη­κα! «Δεν θα σκέ­φτε­ται ο κό­σμος ότι ένα Κόμμα μπο­ρεί να πει οτι­δή­πο­τε, αφού δεν βλέ­πει άμεσα διά­δρο­μο προς την εξου­σία; Μπο­ρεί να πει τα πάντα. Μπο­ρεί να υπο­σχε­θεί σύ­στη­μα υγεί­ας, το κα­λύ­τε­ρο που υπάρ­χει στον κόσμο ή που δεν έχει βρε­θεί».

Υπάρ­χει όμως μία δια­φο­ρά, ότι ο δικός μας πο­λι­τι­κός χώρος είναι αυτός που ου­σια­στι­κά εκ του μη­δε­νός εδη­μιούρ­γη­σε το Εθνι­κό Σύ­στη­μα Υγεί­ας και την Πρό­νοια. Αυτή είναι η δια­φο­ρά, δη­λα­δή η αξιο­πι­στία της ιστο­ρί­ας μας. Διότι το 1981 -μι­λά­με ιστο­ρι­κά αυτήν τη στιγ­μή- ίσχυε ό,τι ίσχυε με τη Γέ­νε­ση στην Πα­λαιά Δια­θή­κη -χωρίς να θέλω να πα­ρε­ξη­γη­θώ θρη­σκευ­τι­κά- ότι «είπεν ο Θεός γε­νη­θή­τω φως και εγέ­νε­το φως, ημέρα μία».

Αυτό έγινε το 1981. Είπε ο Αν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου «κάνε εθνι­κό σύ­στη­μα υγεί­ας, κάνε εθνι­κό σύ­στη­μα πρό­νοιας» και έθεσε τα θε­μέ­λιά του. Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κή ιστο­ρία, είτε δεν θέ­λου­με να την απο­δε­χθού­με με την μι­κρο­πο­λι­τι­κή, είτε θέ­λου­με να την απο­δε­χθού­με με την ιστο­ρία. Ο ιστο­ρι­κός αυτό θα πει: Πριν από το 1981 υπήρ­χαν πλίν­θοι, κέ­ρα­μοι, ατά­κτως εριμ­μέ­νοι.

Ερωτώ: Ξέ­ρε­τε ότι το ΕΚΑΒ, ο πρό­γο­νός του, ήταν ένα κέ­ντρο πρώ­των βοη­θειών το οποίο υπήρ­χε στην οδό 3^ηςΣε­πτεμ­βρί­ου όπου πή­γαι­νε ο τότε πρω­θυ­πουρ­γός και η τότε βα­σί­λισ­σα να το εγκαι­νιά­σουν; Με­γά­λο έργο. Και σή­με­ρα βλέ­πε­τε το ΕΚΑΒ με τε­ρά­στιο συ­γκρό­τη­μα, με εκ­παί­δευ­ση, με με­τεκ­παί­δευ­ση για­τρών, με προ­νο­σο­κο­μεια­κή ια­τρι­κή. Πότε έγι­ναν αυτά; Έγι­ναν τότε.

Έχω εδώ ένα άρθρο που πήρα από τον Observer και το κα­τα­θέ­τω στα Πρα­κτι­κά.

Το άρθρο έχει τίτλο: «Europe‘s guilty secret», «Το ένοχο μυ­στι­κό της Ευ­ρώ­πης», και έχει ει­κό­νες από τη Λέρο, όπως και όλες οι εφη­με­ρί­δες. Εγώ αυτό ανέ­λα­βα σαν Υπουρ­γός και πα­ρέ­λα­βα, αν θέ­λε­τε, σαν ψυ­χι­κή υγεία. Κα­τα­θέ­τω επί­σης μία φω­το­γρα­φία, από την επί­σκε­ψή μου στη Λέρο όταν πήγα και είδα τους ψυ­χο­πα­θείς. Αυτή είναι η Ιστο­ρία.

Τι έγινε μέσα σε δύο χρό­νια; Οι ίδιες εφη­με­ρί­δες έλε­γαν ότι η Λέρος πρέ­πει να απο­τε­λέ­σει πρό­τυ­πο, και ο Observerκαι ο Guardian και οι Times του Λον­δί­νου. Πριν, η Λέρος ήταν η ντρο­πή της Ευ­ρώ­πης.

Σε αυτήν εδώ την Αί­θου­σα με όλα τα κόμ­μα­τα τότε της Αντι­πο­λί­τευ­σης ενα­ντί­ον μας, πε­ρά­σα­με ως υπο­κα­τά­στα­το τη με­θα­δό­νη. Όλοι έλε­γαν τότε ότι η με­θα­δό­νη θα κάνει πε­ρισ­σό­τε­ρους ναρ­κο­μα­νείς. Τι έγινε; Σή­με­ρα πα­ρα­δέ­χο­νται όλοι τη με­θα­δό­νη. Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κή ιστο­ρία.

Τότε -θα μου επι­τρέ­ψε­τε το «εγώ»- υλο­ποί­η­σα τον ΟΚΑΝΑ με πρώτο Πρό­ε­δρο τον αεί­μνη­στο Στέ­φα­νο Μα­νί­κα. Δεν υπήρ­χε ο ΟΚΑΝΑ. Υπήρ­χε τη­λεϊ­α­τρι­κή; Τότε βά­λα­με τις βά­σεις της τη­λεϊ­α­τρι­κής.

Υπήρ­χαν τα νο­σο­κο­μεία, αυτά τα τε­ρά­στια που βλέ­πε­τε σή­με­ρα; Πώς έγι­ναν τα νο­σο­κο­μεία, που ακόμα και σή­με­ρα κά­νε­τε, και καλώς κά­νε­τε; Έγι­ναν διότι τότε με επι­κε­φα­λής τον Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου πε­τύ­χα­με, πρώτο κρά­τος στην Ευ­ρώ­πη, να εξαι­ρε­θού­με από τη Συν­θή­κη του Μά­α­στριχτ, τη σκλη­ρή Συν­θή­κη του Μά­α­στριχτ, που έλεγε ότι η Υγεία και η Πρό­νοια είναι με­γέ­θη που αντι­με­τω­πί­ζουν οι προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί των κρα­τών και όχι η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση.

Τότε, λοι­πόν, έγι­ναν τα με­γά­λα έργα, τότε μπήκε ο θε­μέ­λιος λίθος της Υγεί­ας. Και εγώ είμαι υπε­ρή­φα­νος, γιατί ήμουν ο τε­λευ­ταί­ος Υπουρ­γός Υγεί­ας του Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου, Υπουρ­γός που, όπως είπε και η φίλη συ­νά­δελ­φος κ. Χρι­στο­φι­λο­πού­λου, διε­δέ­χθη τον αεί­μνη­στο Γεν­νη­μα­τά και φυ­σι­κά τον Πα­ρα­σκευά Αυ­γε­ρι­νό που έθεσε το πλαί­σιο του Εθνι­κού Συ­στή­μα­τος Υγεί­ας. Όσο και να θέ­λου­με να αλ­λά­ξου­με τα ονό­μα­τα, να πούμε έτσι ή αλ­λιώς τα κέ­ντρα υγεί­ας ή τα νο­σο­κο­μεία κλπ., η ιστο­ρία θα γρά­ψει ότι η υπο­δο­μή ήταν αυτή. Γι’ αυτό, λοι­πόν, όταν άκου­σα την κ. Γεν­νη­μα­τά να μι­λά­ει προη­γου­μέ­νως εδώ, είπα «ναι, καλά μι­λά­ει, θα πρέ­πει να έχει ακρο­α­τές». Διότι ο δικός μας πο­λι­τι­κός χώρος δεν είναι το οποιο­δή­πο­τε τυ­χαίο κόμμα που ήρθε στη Βουλή για να δη­μα­γω­γή­σει. Είναι ο χώρος που έφτια­ξε την Υγεία και την Πρό­νοια για την Ελ­λά­δα.

Όσον αφορά τώρα το θέμα μας, εγώ πραγ­μα­τι­κά αι­σθά­νο­μαι ότι ο διά­λο­γος με το Υπουρ­γείο Υγεί­ας είναι ένας διά­λο­γος κωφών, δη­λα­δή μιλάς και παίρ­νεις απα­ντή­σεις που δεν κα­τα­λα­βαί­νεις γιατί απα­ντούν έτσι αφού ρωτάς άλλα.

Στο ση­μείο αυτό θα σας πω μια αλ­λη­γο­ρία, για να το κα­τα­λά­βε­τε. Ρω­τά­ει, λέει, ο ανι­ψιός τον θείο «μπάρ­μπα, τι καιρό κάνει έξω;». Και του λέει αυτός «κου­κιά σπέρ­νω». Και του λέει ο ανι­ψιός «Μα, δεν σε ρώ­τη­σα τι κά­νεις. Σε ρωτώ τι καιρό έχει έξω». Και λέει αυτός «κου­κιά σπέρ­νω». Και επα­να­λαμ­βά­νει το ίδιο πράγ­μα.

Με αυτό θέλω να πω ότι εδώ δεν είναι δι­κα­στή­ριο για να πεις ποιος λέει αλή­θεια και ποιος ψέ­μα­τα. Όμως, πρέ­πει να λέμε αλή­θειες. Δη­λα­δή, όταν λέτε ότι έχου­με διο­ρι­σμούς, πρέ­πει να ξέ­ρε­τε ότι πρώτα είναι η εξαγ­γε­λία των διο­ρι­σμών, η προ­κή­ρυ­ξη των διο­ρι­σμών, η κρίση των διο­ρι­σμών και το τε­λευ­ταίο είναι οι διο­ρι­σμοί που εξαρ­τώ­νται από τον Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Εγώ, λοι­πόν, ξε­κά­θα­ρα και θέλω μια απά­ντη­ση. Στον Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2014 ήταν ανα­γε­γραμ­μέ­νοι τεσ­σε­ρά­μι­σι χι­λιά­δες διο­ρι­σμοί που εξαγ­γέλ­θη­καν, όπως είπε η κ. Χρι­στο­φι­λο­πού­λου, τον Απρί­λιο και τον Μάιο.

Από αυ­τούς τους τεσ­σε­ρά­μι­σι χι­λιά­δες, πόσοι διο­ρί­στη­καν; Διότι εδώ τί­θε­ται η αμ­φι­σβή­τη­ση, σχε­τι­κά με το ότι αυτή η δα­πά­νη δεν πήγε στην Υγεία. Δη­λα­δή αυτό που έγρα­φε ο Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός σε ευρώ πήγε σε άλλες ανά­γκες, για να μην πω οτι­δή­πο­τε άλλο. Είναι αλή­θεια ή δεν είναι; Διο­ρί­στη­καν αυτοί οι τεσ­σε­ρά­μι­σι χι­λιά­δες ή όχι;

Το να λέμε τώρα ότι διο­ρί­σα­με εκα­τομ­μύ­ρια, χι­λιά­δες, δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια, εντά­ξει. Σας είπα ότι τα στά­δια είναι τέσ­σε­ρα και δεν μπο­ρεί κα­νείς να τα πα­ρα­κο­λου­θή­σει. Αυτό, όμως, μπο­ρεί να απα­ντη­θεί. Αυτό είναι το ένα ερώ­τη­μα.

Το δεύ­τε­ρο που έχω να πω και το οποίο έχει σχέση πάλι με την Υγεία είναι ότι πάντα λέτε «Ξέ­ρε­τε, η Αντι­πο­λί­τευ­ση μάς κα­τη­γο­ρεί» και το ένα και το άλλο. Ο μέγας Πα­παν­δρέ­ου –και εννοώ ο Αν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου- όταν του έλε­γες τί­πο­τα, σου έλεγε «πόσες είναι οι ερω­τή­σεις που απευ­θύ­νουν οι Βου­λευ­τές από όλα τα κόμ­μα­τα στο Υπουρ­γείο σου;». Εσύ του απα­ντού­σες. Και μετά σου έλεγε «πα­ρερ­χο­μέ­νου του χρό­νου, αυ­ξή­θη­καν ή ελατ­τώ­θη­καν οι ερω­τή­σεις;». Αν του απα­ντού­σες «αυ­ξή­θη­καν», σου απα­ντού­σε ο Πα­παν­δρέ­ου «έχετε πρό­βλη­μα». Και αυτό το έλεγε στον Υπουρ­γό του, ανε­ξαρ­τή­τως τού ποιος ήταν αυτός.

Αυτά έκανε ο Αν­δρέ­ας Πα­παν­δρέ­ου, αφού θέ­λε­τε να τον επι­κα­λού­μα­στε σ’ αυτήν την Αί­θου­σα και τον οποίο εγώ είχα την τιμή και την τύχη, αν θέ­λε­τε, να τον συ­να­ντή­σω στη ζωή μου. Αυτές είναι οι πα­ρα­κα­τα­θή­κες.

Μην λέτε, λοι­πόν, εύ­κο­λα «Ξέ­ρε­τε, όλοι αντι­πο­λι­τεύ­ο­νται, γιατί θέ­λουν να μας κά­νουν αντι­πο­λί­τευ­ση ή γιατί θέ­λουν να μας διώ­ξουν από Υπουρ­γούς ή να διώ­ξουν τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ από την εξου­σία». Αυτή είναι μια εύ­κο­λη απά­ντη­ση, αλλά δεν νο­μί­ζω ότι πρέ­πει να είναι αυτή η απά­ντη­ση. Και δεν χρειά­ζο­νται με­γά­λες κου­βέ­ντες και με­γά­λες λέ­ξεις.

Και θέλω να πω το εξής. Όταν εγώ έκανα δύο ερω­τή­σεις, σχε­τι­κά με το τι γί­νε­ται με την ελο­νο­σία, εσείς μου εί­πα­τε την ιστο­ρία της ελο­νο­σί­ας. Εγώ δεν θέλω την ιστο­ρία της ελο­νο­σί­ας. Εγώ θέλω να δω τι έγινε από πλευ­ράς κι­νή­σε­ων του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας και απά­ντη­ση δεν πήρα.

Αυτό που θέλω να μου πείτε, δη­λα­δή, είναι αν χαρ­το­γρα­φή­θη­καν τα έλη και τα στά­σι­μα νερά της Ελ­λά­δας. Έγινε αυτό; Όχι! Δό­θη­καν οδη­γί­ες; Έγινε, δη­λα­δή, αυτό που ο κ. Πο­λά­κης λέει «δια­φή­μι­ση» και ο Πα­γκό­σμιος Ορ­γα­νι­σμός Υγεί­ας «campaign», δη­λα­δή εντα­τι­κή ενη­με­ρω­τι­κή εκ­στρα­τεία για το πώς, για πα­ρά­δειγ­μα, θα προ­φυ­λα­χθού­με από τα έντο­μα μέσα στο σπίτι μας; Δό­θη­καν αυτές οι οδη­γί­ες ή δεν δό­θη­καν; Και πώς δό­θη­καν;

Και το σπου­δαιό­τε­ρο απ’ όλα είναι να ξέ­ρου­με ότι τα κου­νού­πια δεν φέρ­νουν μόνο την ελο­νο­σία, αλλά και τον ιό Ζίκα και τον ιό του Δυ­τι­κού Νεί­λου, αλλά και την ηπα­τί­τι­δα. Άρα, οι ψε­κα­σμοί έγι­ναν; Και ποιον μήνα έγι­ναν οι ψε­κα­σμοί, για να κα­τα­στρα­φούν οι νύμ­φες και οι προ­νύμ­φες; Αυτή την απά­ντη­ση πρέ­πει να δώ­σε­τε. Θέλω να μου δώ­σε­τε αυτήν την απά­ντη­ση. Εγώ δεν θέλω ούτε τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να ανα­τρέ­ψω ούτε να αλ­λά­ξω την ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας.

Το ίδιο πράγ­μα σάς ρώ­τη­σα και για την ιστο­ρία που έλεγε ο Πρό­ε­δρος του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου. Και δεν έχω καμιά διά­θε­ση να υπε­ρα­σπι­στώ θέ­σεις και αντι­θέ­σεις. Εγώ ρώ­τη­σα πολύ απλά πράγ­μα­τα. Ρώ­τη­σα αν ξέ­ρε­τε να μου πείτε κά­ποια πε­ριο­χή του κό­σμου, την τάδε χώρα, στην οποία η επο­χι­κή γρίπη να είχε πε­ρισ­σό­τε­ρα θύ­μα­τα, νε­κρούς, από την κα­νο­νι­κή επι­δη­μία της γρί­πης και μά­λι­στα όταν υπήρ­χε και εμ­βό­λιο. Τότε βέ­βαια δεν υπήρ­χε. Εγώ δεν ξέρω καμία.

Αν υπάρ­χει μία χώρα, να μου πείτε ότι είναι η τάδε χώρα. Τότε, θα το ακού­σω. Εάν όμως δεν υπάρ­χει καμία χώρα, τότε θα πρέ­πει να προ­βλη­μα­τι­στεί­τε για το τι έχει συμ­βεί. Εγώ ξέρω τι έχει συμ­βεί. Αν μου δώσει χρόνο ο κύ­ριος Πρό­ε­δρος –που δεν θα μου τον δώσει-, θα σας πω.

Εσείς, αν θέ­λε­τε, μπο­ρεί­τε να μου πείτε τι έχει συμ­βεί, διότι δεν μπο­ρεί να μην έχει συμ­βεί τί­πο­τα και να έχου­με αυτήν την ιδιαι­τε­ρό­τη­τα. Και επα­να­λαμ­βά­νω ότι δεν στρέ­φο­μαι προ­σω­πι­κά ενα­ντί­ον σας. Όμως, αυτή είναι η ιστο­ρία, αυτή είναι η ζωή. Τι να κά­νου­με;

Το σπου­δαιό­τε­ρο είναι το εξής και θα τε­λειώ­σω με αυτό. Σας δίνω και μια συμ­βου­λή, αν θέ­λε­τε, ως με­γα­λύ­τε­ρος: μην κά­νε­τε διά­λο­γο επί προ­σω­πι­κών θε­μά­των. Κάντε διά­λο­γο επί πραγ­μα­τι­κών θε­μά­των που αφο­ρούν την Υγεία. Αν θέ­λε­τε, ακού­στε με.»