«Μπλόκο» δανειστών στον ακατάσχετο λογαριασμό των επιχειρήσεων

Στα γρα­νά­ζια των δανει­στών φαί­νε­ται να έχουν κολ­λή­σει οι δια­τά­ξεις για τη δημιουρ­γία ειδικού ακα­τά­σχε­του λογα­ρια­σμού για τις επι­χει­ρή­σεις, διάταξη η οποία προ­ω­θεί­ται στο πλαίσιο του νομο­σχε­δίου για το πλα­στικό χρήμα.

Η διάταξη, την οποία είχε προ­ε­τοι­μά­σει το επι­τε­λείο του ανα­πλη­ρωτή υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Τρύφωνα Αλε­ξιάδη, προ­έ­βλεπε τη δημιουρ­γία ενός ειδικού ακα­τά­σχε­του τρα­πε­ζι­κού λογα­ρια­σμού για όλους τους επι­τη­δευ­μα­τίες, όσον αφορά τις παλαιές τους ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές.

Αυτό θα ήταν και το δέλεαρ για τις επι­χει­ρή­σεις προ­κει­μέ­νου να συν­δέ­σουν τα μηχα­νά­κια POS και τις εισπρά­ξεις τους με έναν τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό στον οποίο θα μπορούν να μπαί­νουν μετρητά αλλά δεν θα μπορούν να βγαί­νουν. Από τον λογα­ρια­σμό αυτό οι επαγ­γελ­μα­τίες θα μπορούν να κάνουν μόνο ηλε­κτρο­νι­κές πλη­ρω­μές, ενώ εξε­τά­ζε­ται πως μπορεί αυτό­ματανα κατα­βάλ­λο­νται οι ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές, ο Φόρος Μισθω­τών Υπη­ρε­σιών και ο ΦΠΑ.

Το σχέδιο Αλε­ξιάδη, προ­έ­βλεπε ότι στον ειδικό αυτό λογα­ρια­σμό δεν θα χωρού­σαν κατα­σχέ­σεις για ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές του παρελ­θό­ντος. Θα ήταν σαν η εφορία και τα ασφα­λι­στικά ταμεία να τρα­βού­σαν μια δια­χω­ρι­στική γραμμή ανα­φο­ρικά με τις παλαιές οφειλές (ξεπερ­νούν αθροι­στικά τα 100 δισ. ευρώ τα ληξι­πρό­θε­σμα σε εφορία και ασφα­λι­στικά ταμεία), αλλά θα εισέ­πρατ­ταν στην ώρα τους τις νέες οφειλές από ΦΠΑ και εισφο­ρές.

Οι δανει­στές θεωρούν τη ρύθμιση χαρι­στική και σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, η δια­πραγ­μά­τευση τώρα εστιά­ζε­ται στην καθιέ­ρωση ενός ορίου προ­στα­σίας του ακα­τά­σχε­του λογα­ρια­σμού. Δεν θα προ­στα­τεύ­ε­ται δηλαδή στο σύνολό του, αλλά σε ένα ποσοστό π.χ. 60% ή 80%.

Η διάταξη που προ­ω­θού­νταν είχε τη σύμφωνη γνώμη των εκπρο­σώ­πων της επι­χει­ρη­μα­τι­κής κοι­νό­τη­τας. Μετά το κύμα ανα­γκα­στι­κών μέτρων είσπρα­ξης το οποίο μάλιστα έχει πολ­λα­πλα­σια­στεί το τελευ­ταίο διά­στημα, εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις με οφειλές είτε στην εφορία, είτε στα ασφα­λι­στικά ταμεία είναι εκτε­θει­μέ­νες ανά πάσα χρονική στιγμή σε κατα­σχέ­σεις.

Η παροχή προ­στα­σίας για τις παλαιές τους ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές -π.χ. έως τον Ιούλιο- απο­τε­λεί ισχυρό κίνητρο συμ­μόρ­φω­σης προς τις νέες τους υπο­χρε­ώ­σεις.

Όσον αφορά τα παλαιά ληξι­πρό­θε­σμα χρέη, στη συντρι­πτική τους πλειο­ψη­φία είναι ανεί­σπρα­κτα (από τα 100 δισ. ευρώ είναι ζήτημα αν κρί­νο­νται εισπρά­ξιμα τα 20 δισ. ευρώ) και παρότι προ­φα­νώς δεν μπορούν να δια­γρα­φούν, κάποια στιγμή θα πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος να ξεχω­ρί­σει η ήρα από το σιτάρι και του­λά­χι­στον να δια­χω­ρι­στούν αυτά τα οποία οφεί­λο­νται από πεθα­μέ­νους.