Έτσι θα γίνει το «κούρεμα» στα «κόκκινα» δάνεια των επιχειρήσεων

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της Ημε­ρη­σίας, το σχέδιο νόμου που έχει έτοιμο το υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας, Ανά­πτυ­ξης και Του­ρι­σμού και βρί­σκε­ται σε φάση δια­βού­λευ­σης ανάμεσα στον υπουργό Γιώργο Σταθάκη και τους Θεσμούς θα στη­ρί­ζε­ται σε τρεις πυλώνες:

1. Συγκρο­τεί­ται ειδική επι­τροπή που θα απαρ­τί­ζε­ται από τους εκπρο­σώ­πους των πιστω­τών (τρά­πε­ζες), του δημο­σίου, των ασφα­λι­στι­κών ταμείων και ενδε­χο­μέ­νως και του υπουρ­γείου Οικο­νο­μίας.

2. Συστή­νε­ται Μητρώο Ειδικών Εμπει­ρο­γνω­μό­νων που θα ερευ­νούν και θα υπο­βάλ­λουν μελέτη βιω­σι­μό­τη­τας μίας επι­χεί­ρη­σης με ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές σε τρά­πε­ζες και δημόσιο.

3. Ειδικά δικα­στή­ρια (ειρη­νο­δι­κεία) που θα επι­κυ­ρώ­νουν το σχέδιο δια­γρα­φής χρεών.

Θεσπί­ζε­ται, όπως, ανα­φέ­ρουν πλη­ρο­φο­ρίες ένα συγκε­κρι­μένο πλαίσιο εξω­δι­κα­στι­κών επι­λύ­σεων με τυπο­ποι­η­μέ­νες δια­δι­κα­σίες οι οποίες θα επι­τρέ­πουν σε σχετικά γρή­γο­ρους χρόνους (ανάλογα και με το ύψος των χρεών και την πολυ­πλο­κό­τητα του δανει­σμού) το «κούρεμα» των οφειλών. Όριο για την υπαγωγή στο νέο σύστημα, δηλαδή μέγεθος επι­χεί­ρη­σης ύψος χρέους δεν θα υπάρχει. Θα μπορούν να διεκ­δι­κούν ανα­διάρ­θρωση μικρές, μεσ­σαίες και μεγάλες επι­χει­ρή­σεις με χρέη προς τρά­πε­ζες, εφορία και ασφα­λι­στι­κούς φορείς.

Οι επι­χει­ρή­σεις λοιπόν εφόσον λάβουν τη σύμφωνη γνώμη της πλειο­ψη­φίας των πιστω­τών θα ακο­λου­θούν τα εξής βήματα:

1. Θα εκπο­νεί­ται μελέτη βιω­σι­μό­τη­τας από ειδικό εμπει­ρο­γνώ­μονα, ο οποίος θα επι­λέ­γε­ται από το μητρώο.

2. Η μελέτη θα υπο­βάλ­λε­ται στην αρμόδια επι­τροπή, η οποία θα απαρ­τί­ζε­ται από τους πιστω­τές.

3. Η επι­τροπή θα απο­φα­σί­ζει για το αν το σχέδιο είναι βιώσιμο ή όχι και θα συμ­φω­νεί­ται η δια­γραφή οφειλών αλλά προ­φα­νώς και η επι­χεί­ρηση θα συνει­σφέ­ρει στην ανα­διάρ­θρωση της. Πλη­ρο­φο­ρίες θέλουν ότι θα ανα­λαμ­βά­νουν για παρά­δειγμα ένα μέρος της οφειλής να το απο­πλη­ρώ­νουν με συγκε­κρι­μέ­νους όρους και αυστηρά χρο­νο­δια­γράμ­ματα.

4. Αν απο­φα­σί­ζε­ται ότι το σχέδιο διά­σω­σης είναι βιώσιμο θα επι­κυ­ρώ­νε­ται από τα ειρη­νο­δι­κεία και θα προ­χω­ρεί η επόμενη φάση της ανα­διάρ­θρω­σης των οφειλών. Τα χρέη προς τους δημό­σιους φορείς δεν θα δια­γρά­φο­νται ως προς το ύψος του κεφα­λαίου αλλά ως προς τα πρό­στιμα και τις προ­σαυ­ξή­σεις.

Επι­πλέον, ο μηχα­νι­σμός ανα­διάρ­θρω­σης είναι κατάλ­ληλα δομη­μέ­νος, όπως σημειώ­νουν οι ίδιες πηγές, ώστε να απο­κλείει επι­χει­ρή­σεις που δεν απο­πλη­ρώ­νουν χρέη κατ’ επιλογή τους (κακο­πλη­ρω­τές) και να επι­κε­ντρώ­νε­ται στη διάσωση κατά τα άλλα υγιών επι­χει­ρή­σεων.

Στο σημείο αυτό πρέπει να σημειω­θεί πως μεταξύ του οικο­νο­μι­κού επι­τε­λείου της κυβέρ­νη­σης και των θεσμών υπάρχει από­σταση ως προς την τύχη των επι­χει­ρή­σεων για τις οποίες κρί­νε­ται ότι δεν είναι βιώ­σι­μες. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, το κουαρ­τέτο και ιδίως το ΔΝΤ απαιτεί για αυτές να κινού­νται άμεσα οι δια­δι­κα­σίες εκκα­θά­ρι­σης, δηλαδή πτώ­χευ­σης.

Η ελλη­νική πλευρά διεκ­δι­κεί τη δυνα­τό­τητα προ­σφυ­γής του επι­χει­ρη­μα­τία στη Δικαιο­σύνη.

Το ύψος των «προ­βλη­μα­τι­κών» επι­χει­ρη­μα­τι­κών δανείων υπο­λο­γί­ζε­ται σε περίπου 60 δισ. ευρώ. Από αυτά τα 11 δισ. ευρώ οφεί­λουν 800 μεγάλες επι­χει­ρή­σεις, τα 28,5 δισ. ευρώ 6.000 μεσαίες επι­χει­ρή­σεις και τα υπό­λοιπα 120.000 μικρο­με­σαίες. Συνο­λικά οι μεγάλες επι­χει­ρή­σεις έχουν 40 δισ. ευρώ «κόκκινα» δάνεια και 20 δισ. ευρώ, οι μικρο­με­σαίες. Οι κλάδοι με τα υψη­λό­τερα μη εξυ­πη­ρε­τού­μενα δάνεια είναι η κλω­στο­ϋ­φα­ντουρ­γία με 71%, η βιο­μη­χα­νία χαρτιού και ξύλου με 63%, ο αγρο­τι­κός κλάδος με 61%, το εμπόριο με 54%, οι κατα­σκευές με 49% και η μετα­ποί­ηση με 48%.

Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, επίσης, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, εντεί­νο­νται και ως προς το ύψος της δια­γρα­φής οφειλών. Στο θέμα αυτό φαί­νε­ται να πιέζουν και τρά­πε­ζες οι οποίες ζητούν ισόποσο «κούρεμα» και για «κόκκινα» δάνεια, αλλά και για μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νες οφειλές σε εφορία και ασφα­λι­στικά ταμεία.

Το προ­α­να­φερ­θέν πλαίσιο ουσια­στικά τρο­πο­ποιεί το νόμο Δένδια, ο οποίος δεν λει­τούρ­γησε ποτέ.

Ο νόμος Δένδια που είχε ψηφι­στεί το 2014 είχε ως βασικό πυρήνα του τη δια­γραφή τρα­πε­ζι­κών «κόκ­κι­νων» δανείων έως και 500.000 ευρώ για μικρές επι­χει­ρή­σεις και ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες με κύκλο εργα­σιών μέχρι τα 2,5 εκατ. ευρώ. Το μπόνους για την προ­σέλ­κυση των επι­χει­ρή­σεων ήταν όσες είχαν και ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές στην εφορία και τα ασφα­λι­στικά ταμεία να μπαί­νουν στο πρό­γραμμα ρύθ­μι­σης των τότε 100 δόσεων με προ­σαύ­ξηση κατά 20%, σε σχέση με τα τότε ισχύ­ο­ντα, των δια­γρα­φών προ­στί­μων.

enikonomia.gr