Οι τρεις όροι του ΔΝΤ για συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα

Σε τρι­σέ­λιδη συνο­πτική ανάλυση του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου (ΔΝΤ) για τη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους, την οποία παρου­σιά­ζει ανα­λυ­τικά η εφη­με­ρίδα “κυρια­κά­τικη δημο­κρα­τία”, το ΔΝΤ επι­μέ­νει σε δρα­στι­κές παρεμ­βά­σεις ελά­φρυν­σης του ελλη­νι­κού χρέους, όπως η παρά­ταση της απο­πλη­ρω­μής του έως το 2080, ώστε να δια­σφα­λι­στεί ότι οι ετήσιες χρη­μα­το­δο­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις της χώρας μας δεν θα ξεπερ­νούν το 15%-20% του Ακα­θά­ρι­στου Εγχώ­ριου Προ­ϊ­ό­ντος (ΑΕΠ) καθώς και σε συν­δυα­σμό διευ­κο­λύν­σεων για τα τρία δάνεια της ευρω­ζώ­νης.

Παράλ­ληλα, σύμφωνα με την εφη­με­ρίδα, το ΔΝΤ προ­βλέ­πει ότι οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες θα χρεια­στούν και νέα ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση, λόγω του υψηλού επι­πέ­δου “κόκ­κι­νων” δανείων, εκτι­μάει πως τα έσοδα από τις απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις θα κυμαν­θούν στα 5 δισ. ευρώ το διά­στημα 2015-2030 και ζητάει εκκα­θά­ριση των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών του Δημο­σίου, ύψους σχεδόν 7 δισ. ευρώ, σε συν­δυα­σμό με τη δημιουρ­γία απο­θε­μα­τι­κού ύψους 7,7 δισ. ευρώ στα κρατικά ταμεία.

Για να συμ­με­τά­σχει στο πρό­γραμμα, το ΔΝΤ ζητεί να δοθεί προ­κα­τα­βο­λικά δέσμευση για: (α) “κλεί­δωμα” των επι­το­κίων, (β) ανα­διάρ­θρωση του 1/3 των ευρω­παϊ­κών δανείων προς τη χώρα μας στο τέλος κάθε έτους, υπό την προ­ϋ­πό­θεση της ικα­νο­ποι­η­τι­κής εφαρ­μο­γής του Μνη­μο­νίου, και (γ) πρό­βλεψη για μηχα­νι­σμό περαι­τέρω αυτό­μα­της ελά­φρυν­σης του χρέους, ανάλογα με την πορεία της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Ανάμεσα στις βασικές παρα­δο­χές της ανά­λυ­σης του ΔΝΤ, ξεχω­ρί­ζουν οι ακό­λου­θες:

– “Με δεδο­μένο το υψηλό επίπεδο μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων και τη χαμηλή ποιό­τητα κεφα­λαίων, προ­βλέ­πε­ται να προ­κύ­ψουν πρό­σθε­τες κεφα­λαια­κές ανάγκες για τις τρά­πε­ζες, που μπορεί να καλυ­φθούν από το αχρη­σι­μο­ποί­ητο ‘μαξι­λάρι’ του Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας (ESM), το οποίο φθάνει έως τα 20 δισ. ευρώ”

– Ο στόχος για το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα ορί­ζε­ται στο 1,5% του ΑΕΠ από το 2018 και μετά. “Αυτό ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται με στοι­χεία από δια­φο­ρε­τι­κές χώρες σχετικά με τη δια­τή­ρηση πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των για εκτε­νείς χρο­νι­κές περιό­δους”.

– Η ρεα­λι­στική παρα­δοχή για τον μέσο ρυθμό ανά­πτυ­ξης από το 2022 και εξής δια­μορ­φώ­νε­ται στο 1,3%.

– Τα έσοδα από απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις κυμαί­νο­νται στα 5 δισ. ευρώ την περίοδο 2015-2030, εκ των οποίων μόλις 2 δισ. ευρώ μέχρι το 2018.

– Οι χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες περι­λαμ­βά­νουν εκκα­θά­ριση των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών του Δημο­σίου (7 δισ. ευρώ) και δημιουρ­γία απο­θε­μα­τι­κού 7,7 δισ. ευρώ στα κρατικά ταμεία.

Για την ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους, το ΔΝΤ προ­τεί­νει τον εξής συν­δυα­σμό:

– Σημα­ντική επι­μή­κυνση της περιό­δου χάριτος, ώστε μέχρι το 2040 να μην κατα­βάλ­λο­νται τοκο­χρε­ο­λύ­σια για τα τρία δάνεια της ευρω­ζώ­νης προς τη χώρα μας

– Γενναία επι­μή­κυνση των λήξεων των τριών δανείων της ευρω­ζώ­νης μέχρι το 2080.

– “Κλεί­δωμα” των επι­το­κίων μόλις στο 1,5% μέχρι το 2045.

Με την πρόταση του Ταμείου το χρέος πέφτει στο 140,8% του ΑΕΠ το 2030, στο 110% το 2045 και στο 106,1% το 2060, ενώ με το βασικό σενάριο του Ταμείου και χωρίς ελά­φρυνση θα δια­μορ­φω­θεί στο 159,1% το 2030, στο 196,9% το 2045 και στο 293,8% το 2060.

ΑΠΕ-ΜΠΕ