Θ. Τσατσουλής: «Οι Ελληνες λιμενικοί παλεύουν καθημερινά με την σκληρή πραγματικότητα»

Κύριε Τσα­τσουλή, πόσο σημα­ντική είναι η διε­ξα­γωγή του συνε­δρίου σας στην Ρόδο και με αφορμή το γεγονός ότι ανήκει στα Δωδε­κά­νησα που θεω­ρεί­ται παρα­με­θό­ριος;

Για εμάς είναι σημα­ντικό να βρι­σκό­μα­στε στην Ρόδο, διότι αφενός ο κλάδος μας πλήτ­τε­ται τα τελευ­ταία χρόνια συνεχώς και αφε­τέ­ρου λόγω της γεω­γρα­φι­κής θέσης του νησιού. Παράλ­ληλα είχαμε επαφές με τους συνα­δέλ­φους μας και συζη­τή­σαμε τα προ­βλή­ματά τους. Στα νησιά μας, οι λιμε­νι­κοί εργά­ζο­νται μέχρι και 15 ώρες την ημέρα για να σώσουν ανθρώ­πι­νες ζωές αλλά δυστυ­χώς, τον τελευ­ταίο χρόνο το Λιμε­νικό Σώμα ασχο­λεί­ται κατά ένα ποσοστό της τάξης του 80% μόνον με το προ­σφυ­γικό. Και βεβαίως, με την κατα­πο­λέ­μηση του οργα­νω­μέ­νου εγκλή­μα­τος και την φύλαξη των θαλασ­σίων συνόρων της πατρί­δας μας.

Θα ήθελα να μεί­νουμε σε αυτό. Είπατε ότι το Λιμε­νικό Σώμα έχει πάρει στους ‘ώμους’ του το προ­σφυ­γικό. Το ζήτημα αυτό έχει προ­σλά­βει μεγάλες δια­στά­σεις και τείνει να γίνει ανε­ξέ­λεγ­κτο. Ποια είναι τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζετε;  

Δυστυ­χώς η κοινή γνώμη έχει μια εσφαλ­μένη άποψη περί της βοή­θειας της FRONTEX στο Λιμε­νικό Σώμα. Αυτή την στιγμή, το προ­σφυ­γικό το έχει ανα­λά­βει εξ’ ολο­κλή­ρου το Λιμε­νικό Σώμα δια­θέ­το­ντας μόνον 7.000 άτομα. Με βάση αυτά που έχουμε να δια­χει­ρι­στούμε τα τελευ­ταία χρόνια, θα έπρεπε να είχαμε διπλά­σια άτομα στην διάθεσή μας. Η δουλειά που κάνουν οι λιμε­νι­κοί -ειδικά στα νησιά- απαιτεί να είναι και άτομα πιο νέας ηλικίας. Δηλαδή όταν έχει περάσει κάποιος την μέση ηλικία, πώς θα μπο­ρέ­σει να αντε­πε­ξέλ­θει σωμα­τικά σε καθη­με­ρινή βάση στην διάσωση ανθρώ­πι­νων ζωών και κάτω από τέτοιες συν­θή­κες; Πέρα από την έλλειψη σωστι­κών μέσων που έχουν ξεπε­ρά­σει προ πολλού τα όριά τους, και οι άνθρω­ποι έχουν ξεπε­ρά­σει τα δικά τους.

Για τα σωστικά μέσα, ανα­φέ­ρατε ότι δεν υπάρ­χουν ούτε… στολές και ότι το κράτος δεν σας παρέχει αυτά που απαι­τού­νται για το έργο σας.

Κοι­τάξτε, οι στολές θα ήταν…. ‘πολυ­τέ­λεια’ για εμάς! Εδώ δεν υπάρ­χουν ούτε τα βασικά. Πολλές φορές ακόμη και για ζημιές στα σκάφη, κάνουν ‘ρεφενέ’ οι συνά­δελ­φοι για να τα επι­σκευά­σουν. Άλλες φορές ανα­γκα­ζό­μα­στε να απευ­θυν­θούμε στον ιδιω­τικό τομέα για χορη­γίες. Αυτό δεν το θεω­ρούμε και τόσο σωστό. Ένας τόσο μεγάλος κρα­τι­κός φορέας όπως το Λιμε­νικό Σώμα να απευ­θύ­νε­ται σε ιδιώτες.

Και στα άλλα δύο σκέλη, στην κατα­πο­λέ­μηση του οργα­νω­μέ­νου εγκλή­μα­τος και στην φύλαξη των θαλασ­σίων συνόρων της πατρί­δας μας, πώς αντε­πε­ξέρ­χε­στε;

Νομίζω ότι οι συνά­δελ­φοι είναι ήρωες. Προ­σπα­θούν πέραν των δυνα­το­τή­των τους να τα φέρουν όλα εις πέρας και χωρίς τα απα­ραί­τητα μέσα, σηκώ­νο­ντας στους ώμους τους το βάρος της ευθύνης. Μην ξεχνάτε ότι έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν από την μία την προ­κλη­τι­κό­τητα του ‘γείτονα’ (σημ. της Τουρ­κίας) από την άλλη το οργα­νω­μένο έγκλημα -το οποίο είναι πολύ εξε­λιγ­μένο και έχει πολύ καλύ­τερα και πιο εξε­λιγ­μένα μέσα από το Λιμε­νικό Σώμα- και, φυσικά, όλο το βάρος του προ­σφυ­γι­κού. Όταν πριν λίγο καιρό έβγαινε ένα πλωτό του Λιμε­νι­κού και είχε απέ­να­ντί του 15 βάρκες, πώς θα αντα­πο­κρι­νό­ταν;

Κύριε Τσα­τσουλή, το θέμα με το Φαρ­μα­κο­νήσι προ­σέ­λαβε δια­στά­σεις και όπως είπατε, αδίκησε τους συνα­δέλ­φους σας. Τι λέτε γι’ αυτό σήμερα;

Μερικοί, οι οποίοι είχαν κάποιες ιδε­ο­λη­ψίες ή παγι­δεύ­τη­καν, βιά­στη­καν πάρα πολύ να βγάλουν συμπε­ρά­σματα για την υπόθεση με το Φαρ­μα­κο­νήσι. Τελικώς, όλοι οι λιμε­νι­κοί που κατη­γο­ρή­θη­καν, απο­δεί­χθη­καν αθώοι. Αυτό που πρέπει κάποιοι να κατα­λά­βουν είναι ότι εμείς έχουμε την κουλ­τούρα και το φιλό­τιμο να δώσουμε την βοήθειά μας στους ανθρώ­πους που κιν­δυ­νεύ­ουν. Εκείνοι που έδωσαν τόσο λάθος διά­σταση στην υπόθεση του Φαρ­μα­κο­νη­σίου -μεταξύ αυτών και κάποιοι πολιτικοί- θα έπρεπε να έχουν ζητήσει μια συγ­γνώμη.

Τελικά τι γίνεται με την FRONTEX; Πόσοι έχουν έρθει, πώς λει­τουρ­γούν, πώς βοηθούν το Λιμε­νικό Σώμα; Έχετε ανα­λυ­τικά στοι­χεία;

Κανένας δεν έχει επίσημα ακόμη στοι­χεία για το πόσα άτομα της FRONTEX έχουν έρθει στην Ελλάδα. Του­λά­χι­στον εμείς, ως Ομο­σπον­δία δεν έχουμε κανένα τέτοιο στοι­χείο. Λει­τουρ­γούν επι­κου­ρικά ως προς το Λιμε­νικό Σώμα αλλά δεν φτάνει. Η καλύ­τερη περί­πτωση θα ήταν να μας βοη­θούσε η Ευρώπη να γίνουν προ­σλή­ψεις από Έλληνες λιμε­νι­κούς. Γιατί ο Λετονός FRONTEXιανός, ο Ισπανός FRONTEXιανός, αύριο θα φύγει. Δεν ξέρει τις ιδιο­μορ­φίες του Αιγαίου, όπως εμείς. Και ακόμη, εργά­ζε­ται με ωράριο. Μόλις συμπλη­ρώ­σει το 8άωρο κλείνει το σκάφος. Ο Έλληνας, δεν σκέ­φτε­ται έτσι. Θα δου­λέ­ψει και δέκα ώρες, και παρα­πάνω για να φυλάξει την πατρίδα και για να σώσει ανθρώ­πι­νες ζωές. Αυτό είναι στο… DNA μας…

Μιλήστε μου για το Ασφα­λι­στικό. Σας πλήττει κι εσάς.

Μας πλήττει για πολ­λο­στή φορά το Ασφα­λι­στικό. Πριν την κατά­θεσή του, ο κ. Κατρού­γκα­λος μάς είχε πει ότι εμείς οι ένστο­λοι δεν γίνεται να εξαι­ρε­θούμε από τίποτα τώρα πια. Δεν είναι σωστό όμως αυτό. Οι Έλληνες ένστο­λοι εργά­ζο­νται πολύ περισ­σό­τερο από το ωράριό τους και δεν παίρ­νουν ούτε ένα ευρώ για υπε­ρω­ρίες. Άλλοι έχουν το δικαί­ωμα της απερ­γίας. Εμείς δεν το έχουμε. Θα παίρ­ναμε κι επίδομα παρα­με­θο­ρίου -το οποίο δεν μας το δίνουν. Το ελλη­νικό κράτος πλέον, μας θεωρεί ως “παιδιά ενός κατώ­τε­ρου Θεού” επειδή ακριβώς είμαστε… ένστο­λοι.