Χαιρετισμός του κ. Δ. Κρεμαστινού στην ετήσια συνέλευση των Διοικητικών Δικαστών

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής των Ελλήνων Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός, εκπρο­σω­πώ­ντας τη Βουλή στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέ­λευση της Ένωσης Διοι­κη­τι­κών Δικα­στών, απηύ­θυνε χαι­ρε­τι­σμό, παρου­σία του Υπουρ­γού Δικαιο­σύ­νης κ. Παρα­σκευό­που­λου, του Προ­έ­δρου του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας κ. Σακελ­λα­ρίου του Προ­έ­δρου της Ένωσης Κεντρώων κ. Λεβέντη, των εκπρο­σώ­πων των κομ­μά­των και της Προ­έ­δρου Εφετών κας Γιαν­να­δάκη.

«Κυρία Πρόεδρε,

Άκουσα με προσοχή την ομιλία σας και θα ήθελα να επι­ση­μάνω ορι­σμένα σημεία. Οι ελλεί­ψεις, οι αδυ­να­μίες και τα προ­βλή­ματα που υπάρ­χουν στη Δικαιο­σύνη είναι ανάλογα με τα προ­βλή­ματα που επι­ση­μαί­νουν οι αντί­στοι­χοι πρό­ε­δροι στους τομείς της Υγείας, της Παι­δείας, της Δημό­σιας Διοί­κη­σης, ακόμα και των Σωμάτων Ασφα­λείας. Κοινός παρο­νο­μα­στής όλων των αδυ­να­μιών είναι η κατά­σταση της οικο­νο­μίας της χώρας. Δηλαδή, με απλά λόγια, της χρε­ο­κο­πίας της χώρας. «Δει δη χρη­μά­των και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέ­σθαι των δεόντων», είπε ο Δημο­σθέ­νης. Αυτό δυστυ­χώς είναι το πρό­βλημά μας. Όμως, η Ελλάδα ξεπέ­ρασε ανά­λο­γες κατα­στά­σεις με χρε­ο­κο­πία 3 φορές μέχρι σήμερα, στη­ρι­ζό­μενη στον πατριω­τι­σμό του Έλληνα. Εν προ­κει­μένω, για τη Δικαιο­σύνη, η αξιο­κρα­τική επιλογή και η αξιο­λό­γηση των επι­κε­φα­λής θα απο­τε­λέ­σει τη λύση του προ­βλή­μα­τος δεδο­μέ­νων των μεγάλων αδυ­να­μιών που αντι­με­τω­πί­ζει. Η ποιό­τητα του ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού είναι εκείνη που θα απο­τε­λέ­σει τον θεμέλιο λίθο της ανα­συ­γκρό­τη­σης της Δικαιο­σύ­νης ούτως ώστε όταν υπάρ­ξουν καλύ­τε­ρες οικο­νο­μικά ημέρες να υπάρξει η δυνα­τό­τητα επι­λύ­σεως όλων των αδυ­να­μιών.

Ανα­δι­φώ­ντας την Ιστορία προ­κει­μέ­νου να εκπρο­σω­πήσω τη Βουλή στην επέτειο της Α’ Εθνο­συ­νέ­λευ­σης της Επι­δαύ­ρου, είδα με έκπληξή μου οι δια­κρι­τές εξου­σίες για τη χώρα που οι πρό­γο­νοί μας είχαν δια­κη­ρύ­ξει στην Επί­δαυρο ήταν κατά σειρά: η βου­λευ­τική εξουσία, η εκτε­λε­στική εξουσία και η δικα­στική εξουσία. Παρότι την εποχή εκείνη υπήρχαν εφη­με­ρί­δες, δεν συμπε­ριέ­λα­βαν ως 4η εξουσία τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης. Σήμερα η 4η εξουσία τείνει να κατα­στεί πρώτη και να υπο­κα­τα­στή­σει ακόμα και τη δικα­στική εξουσία, αφού ο πολίτης απευ­θύ­νε­ται σε εκπο­μπές της τηλε­ό­ρα­σης και του ραδιο­φώ­νου για να βρει το δίκαιό του αντί να απευ­θυν­θεί στους εισαγ­γε­λείς και στους δικα­στές. Έτσι, η 4η εξουσία ανε­ξέ­λεγ­κτη ελέγχει τις τρεις άλλες εξου­σίες. Έχετε υπο­χρέ­ωση, κατά τη γνώμη μου να απο­κα­τα­στή­σετε τη δύναμη της δικα­στι­κής εξου­σίας όπως ακριβώς το Σύνταγμά μας επι­τάσ­σει και να ελέγ­ξετε όλες τις άλλες εξου­σίες όταν παρα­βιά­ζουν τους νόμους της χώρας. Ας επι­χει­ρή­σουμε λοιπόν όλοι το … «restart», δηλαδή να ξαναρ­χί­σουμε από την αρχή, από μηδε­νική βάση για να οικο­δο­μή­σουμε μια χώρα σύγ­χρονη, ευρω­παϊκή. Ανή­κουμε στην Ευρώπη και θα πρέπει να συμπε­ρι­φερ­θούμε όπως οι άλλοι Ευρω­παίοι σε όλα τα ζητή­ματα που μας αφορούν. Το ερώτημα που πρέπει να απευ­θύ­νουμε στους εαυτούς μας είναι παραλ­λαγή του ερω­τή­μα­τος που είχε απευ­θύ­νει ο Πρό­ε­δρος Τζον Κένεντι στους Αμε­ρι­κα­νούς: «Δεν έχει σημασία τι κάνει η Αμερική για σένα, σημασία έχει τι κάνεις εσύ για την Αμερική». Ο καθένας μας λοιπόν πρέπει να ανα­ρω­τη­θεί εάν κάνει αυτό που πρέπει για τη χώρα για να δικαιού­ται να κρίνει αυστηρά όλους τους θεσμούς.»