Economist: Ελάφρυνση χρέους για Ελλάδα με αντάλλαγμα το προσφυγικό

Η Ευρώπη πρέπει να απο­κτή­σει ένα κοινό σχέδιο για την αντι­με­τώ­πιση του προ­σφυ­γι­κού, υπο­στη­ρί­ζει ο Economist. Πρέπει να γίνουν δεκτοί όσοι πληρούν τα κριτήρα για άσυλο. Iδανική λύση η δημιουρ­γία κέντρων υπο­δο­χής σε Τουρκία, Λίβανο και Ιορ­δα­νία.

Η Ευρώπη πρέπει να βοη­θή­σει την Ελλάδα με το χρέος με αντάλ­λαγμα την φιλο­ξε­νία καταυ­λι­σμών προ­σφύ­γων στην ελλη­νική επι­κρά­τεια, υπο­στη­ρί­ζει σε άρθρο του ο Economist.

Οι συντά­κτες του βρε­τα­νι­κού περιο­δι­κού τονί­ζουν πως το προ­σφυ­γικό πρό­βλημα χρειά­ζε­ται μια κοινή ευρω­παϊκή πολι­τική, η οποία θα βασί­ζε­ται στο άνοιγμα των συνόρων με ταυ­τό­χρονη ρύθμιση των ροών.

«Οι πρό­σφυ­γες είναι λογικοί άνθρω­ποι σε απε­γνω­σμένη κατά­σταση. Η ζωή έχει γίνει αφόρητη για πολλούς από τους 1 εκατ. αιτού­ντες άσυλο που εγκα­τέ­λει­ψαν την περα­σμένη χρονιά την Συρία, το Ιράκ, το Αφγα­νι­στάν και άλλες σπα­ρασ­σό­με­νες από τον πόλεμο χώρες για την Ευρώπη. Η Ευρώπη είναι πλούσια, προ­σβά­σιμη και δεν μαστί­ζε­ται από πόλεμο. Οι περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι θα προ­τι­μού­σαν να μην είχαν εγκα­τα­λεί­ψει τα σπίτια τους για να κάνουν μια νέα αρχή ανάμεσα σε ξένους. Αλλά όταν η εναλ­λα­κτική είναι η απειλή του θανάτου από βόμβες και φανα­τι­κούς, κάνουν την μόνη λογική επιλογή» γράφει ο Economist.

Σύμφωνα με το περιο­δικό, οι ροές των μετα­να­στών θα ήταν δια­χει­ρί­σι­μες αν οι χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης είχαν συνερ­γα­στεί, όπως ήλπιζε η Γερ­μα­νίδα καγκε­λά­ριος Άνγκελα Μέρκελ. Αντί­θετα, η Γερ­μα­νία και η Σουηδία παλεύ­ουν μόνες τους και η αντοχή τους έχει αρχίσει να εξα­ντλεί­ται.

Αν η Ευρώπη δεν απο­κα­τα­στή­σει την τάξη, η πολι­τική πίεση θα ανα­γκά­σει την κα. Μέρκελ να αλλάξει πολι­τική, πυρο­δο­τώ­ντας ένα κύμα επι­βο­λής ελέγχων στα σύνορα.

Εν τω μεταξύ, η προ­σφυ­γική κρίση ενι­σχύει τις ακρο­δε­ξιές δυνά­μεις, όχι μόνο στην Ανα­το­λική Ευρώπη αλλά και σε χώρες όπως η Γαλλία και η Γερ­μα­νία.

Ο Economist υπο­στη­ρί­ζει πως οι πρό­σφυ­γες πρέπει να γίνουν δεκτοί στην Ευρώπη, αλλά ταυ­τό­χρονα πρέπει να μπει τάξη στο σύστημα υπο­δο­χής και επε­ξερ­γα­σίας των αιτή­σεων για άσυλο. «Η κατά­σταση σήμερα είναι χαοτική. Οι πρό­σφυ­γες περνούν ελεύ­θερα από την Μεσό­γειο, κατα­γρά­φο­νται και φεύγουν για οποια­δή­ποτε χώρα φαί­νε­ται πιο φιλό­ξενη. Πολλοί οικο­νο­μι­κοί μετα­νά­στες που δεν έχουν δικαί­ωμα για άσυλο έχουν βρει μια θέση στην σειρά λέγο­ντας ψέματα για την χώρα προ­έ­λευ­σης. Αυτή η κατά­σταση πρέπει να αντι­κα­τα­στα­θεί από ένα σύστημα όπου οι αιτού­ντες άσυλο θα ελέγ­χο­νται μόλις φτάνουν για πρώτη φορά τα ευρω­παϊκά σύνορα ή καλύ­τερα ακόμα, πριν δια­σχί­σουν την Μεσό­γειο. Όσοι δεν έχουν δικαί­ωμα για άσυλο πρέπει να επι­στρέ­φουν πίσω χωρίς καθυ­στέ­ρηση. Όσοι είναι πιθανό να πληρούν τα κρι­τή­ρια πρέπει να στέλ­νο­νται στις χώρες που είναι πρό­θυ­μες να τους δεχτούν» σημειώ­νει το άρθρο.

Τάξη στα σύνορα

Η δημιουρ­γία ενός καλά ρυθ­μι­σμέ­νου συστή­μα­τος απαιτεί τρία βήματα σύμφωνα με τον Economist.

Το πρώτο είναι να καμ­φθούν οι παρά­γο­ντες που ενθαρ­ρύ­νουν τους ανθρώ­πους να ρισκά­ρουν δια­σχί­ζο­ντας τα σύνορα, μέσω ενί­σχυ­σης της βοή­θειας σε θύματα του εμφυ­λίου πολέμου στην Συρία.

Το δεύτερο είναι ο έλεγχος των αιτη­μά­των για άσυλο την ώρα που οι πρό­σφυ­γες βρί­σκο­νται σε κέντρα στην Μέση Ανατολή ή σε hot spots στην Ελλάδα και στην Ιταλία.

Το τρίτο είναι να δια­σφα­λι­στεί ότι οι πρό­σφυ­γες θα μένουν στα κέντρα μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία ελέγχου των αιτη­μά­των τους.

Το επόμενο βήμα σύμφωνα με τον Economist είναι να κατα­γρά­φο­νται και να ελέγ­χο­νται οι αιτού­ντες άσυλο όσο πιο κοντά στο σπίτι τους, ιδανικά στην Τουρκία, το Λίβανο και την Ιορ­δα­νία.

Παράλ­ληλα, θα πρέπει να υπάρ­χουν κέντα ελέγχου στην πρώτη χώρα της Ε.Ε. που φτάνουν, πιθα­νό­τατα στην Ελλάδα ή στην Ιταλία.

Το κόστος για τα κέντρα αυτά πρέπει να πέσει σε όλη την Ε.Ε., από την στιγμή που ο στόχος είναι η ανά­κτηση του ελέγχου στα εξω­τε­ρικά της σύνορα. Σε αντάλ­λαγμα για την φιλο­ξε­νία μεγάλων hot spots και καταυ­λι­σμών προ­σφύ­γων στο έδαφος της, η Ελλάδα πρέπει να λάβει βοήθεια για το χρέους και τα δημο­σιο­νο­μικά της, τονίζει ο Economist.

capital.gr