Αυτή είναι η σύμβαση με την Fraport

Η παρα­χώ­ρηση των 14 κερ­δο­φό­ρων Περι­φε­ρεια­κών Αερο­δρο­μίων στην εται­ρεία Fraport, ήταν μια από τις δεσμεύ­σεις που ανέλαβε η ελλη­νική κυβέρ­νηση να υλο­ποι­ή­σει στα πλαίσια του 3ου Μνη­μο­νίου. Σήμερα, η σύμβαση αυτή έρχεται στην δημο­σιό­τητα και απο­κα­λύ­πτο­νται όροι που αφορούν τόσο το δημόσιο συμ­φέ­ρον, όσο και τους εργα­ζό­με­νους. Σύμφωνα με όσα περι­λαμ­βά­νο­νται στην σύμβαση, που όπως θα δείτε φέρει τις υπο­γρα­φές των υπουρ­γών Υπο­δο­μών, Μετα­φο­ρών και Δικτύων κ. Σπίρτζη, Οικο­νο­μι­κών Ευκλείδη Τσα­κα­λώ­του και Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμ­μέ­νου, του ΤΑΙΠΕΔ αλλά και της Fraport, το Δημόσιο θα πλη­ρώ­νει τα έξοδα και η Fraport θα εισπράτ­τει

Η εται­ρεία έχει την δυνα­τό­τητα να μειώσει το μίσθωμα που έχει συμ­φω­νη­θεί, αν χρεια­στούν βελ­τιω­τικά έργα στα αερο­δρό­μια που αποκτά, απαλ­λάσ­σε­ται από ΕΝΦΙΑ, δημο­τικά τέλη και έξοδα περι­βαλ­λο­ντι­κών μελετών. Ακόμη, θα δικαιού­ται απο­ζη­μί­ωση σε περί­πτωση που το κράτος απο­φα­σί­σει να κάνει αλλαγές στην νομο­θε­σία του οι οποίες θα επη­ρε­ά­ζουν τα έξοδά της, όμως για παρά­δειγμα στις συμ­βά­σεις εργα­σίας. Θα λαμ­βά­νει απο­ζη­μιώ­σεις για τυχόν ζημιές σε μηχα­νή­ματα που μετα­βι­βά­σθη­καν (ιμάντες απο­σκευών, κλι­μα­τι­στικά), ή για καθυ­στε­ρή­σεις έργων λόγω αρχαιο­λο­γι­κών ευρυ­μά­των. Η Fraport θα μπορεί να ανα­βά­λει την πληρωμή του μισθώ­μα­τος για λόγους ανω­τέ­ρας βίας ή να παρα­τεί­νει την διάρ­κεια της 40ετούς σύμ­βα­σης σε περί­πτωση που το δημόσιο χρωστά απο­ζη­μιώ­σεις ύψους 5.000.000 ευρώ.

Δίνεται το ελεύ­θερο στην εται­ρεία να ορίζει Αερο­ναυ­τικά τέλη ή μη, χωρίς την παρέμ­βαση καμίας κρα­τι­κής αρχής, ενώ δικαιού­ται να γνω­στο­ποι­ή­σει στο κράτος πως δεν επι­θυ­μεί τις υπη­ρε­σίες που βρί­σκο­νται στα αερο­δρό­μια, όπως Snack Bar, Ενοι­κιά­σεις αυτο­κι­νή­των, κ.α. Σε αυτή την περί­πτωση το κράτος θα πρέπει να απο­ζη­μιώ­σει τις εται­ρίες και να λύσει τη συνερ­γα­σία του μαζί τους. Σε ότι αφορά τους εργα­ζό­με­νους, η Fraport δεν δεσμεύ­ε­ται να δια­τη­ρή­σει τους υπαλ­λή­λους της ΥΠΑ, ενώ το κράτος οφείλει να απο­ζη­μιώ­σει την εται­ρεία σε περί­πτωση δικα­στι­κής δια­μά­χης με όσους τυχόν απο­λυ­θούν.Τέλος, το Δημόσιο θα πλη­ρώ­νει και για οποιον­δή­ποτε θάνατο ή ζημιά προ­σώ­που ή περιου­σίας εξαι­τίας πράξεως ή παρα­λεί­ψεως κάποιου «μέρους της Σύμ­βα­σης» , όπως ανα­φέ­ρε­ται.

Μέλη της «Κοινής Πρω­το­βου­λίας ενάντια στην Ιδιω­τι­κο­ποί­ηση των Αερο­δρο­μίων» εξέ­τα­σαν τη σύμβαση και εστί­α­σαν και περισ­σό­τερα από 20 σημεία που ζημιώ­νουν το ελλη­νι­κός Δημόσιο, προ­σφέ­ρουν υπε­ρε­ξου­σίες στη FRAPORT και δίνουν την εικόνα μιας άνισης συμ­φω­νίας. Το TPP παρου­σιά­ζει αυτά τα ευρή­ματα, καθώς και ολό­κληρη τη Σύμβαση Παρα­χώ­ρη­σης:

Φορο­α­παλ­λα­γές και νέα τέλη

ΕΝΦΙΑ: Η FRAPORT απα­λάσ­σε­ται από υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής ΕΝΦΙΑ για τα εκα­το­ντά­δες στρέμ­ματα που θα της παρα­χω­ρη­θούν. [σελ. 279 § 43.1.9].

Δημο­τικά τέλη: Η Σύμβαση [σελ. 92 § 5.2.1.ιβ] στερεί την τοπική Αυτο­διοί­κηση από Δημο­τικά τέλη και φόρους απαλ­λάσ­σο­ντας τη FRAPORT από την υπο­χρέ­ωση πλη­ρω­μής για υπη­ρε­σίες κοινής ωφέ­λειας, την ίδια στιγμή που λοιποί ιδιώτες και επι­χει­ρη­μα­τίες πλη­ρώ­νουν στο ακέραιο για απο­χέ­τευση, δημο­τικό φωτισμό, βιο­λο­γι­κούς κλπ. Ακόμα και αν ο παρα­χω­ρη­σιού­χος μεριμνά για την περι­συλ­λογή και απο­κο­μιδή των σκου­πι­διών, θα απαλ­λάσ­σε­ται από φόρους και τέλη για τα δίκτυα απο­χέ­τευ­σης και τις δημο­τι­κές υπο­δο­μές που θα χρη­σι­μο­ποιεί.

Νέα τέλη για τους επι­βά­τες: Πέραν των τεσ­σά­ρων προ­ϋ­φι­στα­μέ­νων Τελών (Σπα­τό­ση­μου [ΤΕΑΑ], Προ­σγειώ­σεως, Σταθ­μεύ­σεως και Υπέρ­πτη­σης) καθιε­ρώ­νο­νται ακόμα τρία νέα, τα Τέλη Φωτι­σμού, Τέλη Ασφα­λείας και Τέλη Επι­βα­τών [σελ. 58]. Δηλαδή δεν φτάνει που η FRAPORT θα παίρνει εις το ακέ­ραιον το Σπα­τό­σημο, αλλά θα επι­βάλ­λει και Τέλος για τις υπη­ρε­σίες Ασφα­λείας απο­τρο­πής εκνόμων ενερ­γειών. Θα μετα­κυ­λή­σει δηλαδή στον επιβάτη το κόστος υπη­ρε­σιών SECURITY. (Το ύψος του Τέλους Ασφα­λείας δεν προσ­διο­ρί­ζε­ται, αλλά προσ­δο­κούν κέρδη και από αυτό. Με σημε­ρινά δεδο­μένα, ένα αερο­δρό­μιο με 850.000 αφίξεις επι­βα­τών πλη­ρώ­νει για υπη­ρε­σίες SECURITY ετησίως γύρω στο 1.300.000 ευρώ. Αν σκε­φτούμε ότι τα αερο­δρό­μια προ­κει­μέ­νου να εναρ­μο­νι­στούν με Διεθνή πρότυπα Ασφα­λείας θα χρεια­στούν ανα­βάθ­μιση μηχα­νη­μά­των ασφα­λείας πχ πύλες ελέγχου 4ης γενιάς, SCREENING υψηλής ευκρί­νειας, DETECTORS εκρη­κτι­κών με πανά­κρι­βους σέν­σο­ρες κλπ, ανα­μέ­νε­ται όλα αυτά, να μετα­κυ­λη­θούν στον επιβάτη. Επι­πλέον με την Σύμβαση Παρα­χώ­ρη­σης δια­σφα­λί­ζε­ται ότι καμία Κρατική ή Αρμόδια Αρχή δεν θα μπορεί να παρεμ­βαί­νει στη δυνα­τό­τητα της Fraport να ορίζει τυχόν Αερο­ναυ­τικά Τέλη η ΜΗ (!) Αερο­ναυ­τικά Τέλη [σελ. 206 § 28.5].

Κρα­τι­κές απο­ζη­μιώ­σεις

Απο­ζη­μί­ωση για αλλαγή της νομο­θε­σίας: Υιο­θε­τούν τον όρο [σελ. 15] «απο­ζη­μιώ­σιμη μετα­βολή νομο­θε­σίας», που πρα­κτικά σημαί­νει ότι, αν η FRAPORT εξ αιτίας της οποίας αλλαγής τη νομο­θε­σίας (πχ συμ­βά­σεις εργα­σίας) επι­κα­λε­στεί πρό­σθε­τες λει­τουρ­γι­κές δαπάνες για την εταιρία της, μπορεί άνετα να απαι­τή­σει απο­ζη­μιώ­σεις από το Δημόσιο.

Απο­ζη­μί­ωση για ατυ­χή­ματα: Το κράτος και όχι η FRAPORT θα απο­ζη­μιώ­νει [σελ. 85 § 4.9.6»] για θάνατο ή ζημία προ­σώ­που ή περιου­σίας, εξαι­τίας πράξεως ή παρα­λή­ψεως κάποιου μέρους της Σύμ­βα­σης. Εδώ το λέει κομψά «μέρος της Σύμ­βα­σης». Οποιοσ­δή­ποτε δρα­στη­ριο­ποιεί­ται εργο­λα­βικά στο αερο­δρό­μιο πχ εργάτης τραυ­μα­τί­ζε­ται θανά­σιμα στις βαλί­τσες, τρα­κά­ρει κλαρκ με βυτιο­φόρο καυ­σί­μων, γίνεται πυρ­κα­γιά στην αποθήκη Αφο­ρο­λο­γή­των, το Δημόσιο θα πλη­ρώ­νει και θα απο­κα­θι­στά.

Απεργία: Στη σελ. 18 ως «γεγονός ευθύνης του Δημο­σίου» θεω­ρεί­ται και η αδυ­να­μία της Υπη­ρε­σίας Ενα­ε­ρίου Κυκλο­φο­ρίας να εξυ­πη­ρε­τή­σει συγκε­κρι­μένο αριθμό αερο­σκα­φών (προσγειο-απογειώσεις) ανά ώρα. Αν για παρά­δειγμα η χωρη­τι­κό­τητα του Αερο­δρο­μίου είναι επίσημα προσ­διο­ρι­σμένη 10 κινή­σεις την ώρα και συμβεί μια βλάβη σε ένα ραδιο­βο­ή­θημα Αερο­ναυ­τι­λίας VOR / ILS ή ΡΑΝΤΑΡ, η FRAPORT θεω­ρώ­ντας ότι έχει οικο­νο­μική επί­πτωση από αυτό, θα εγείρει αξιώ­σεις οικο­νο­μι­κής απο­ζη­μί­ω­σης από το Δημόσιο. Το ίδιο θα ισχύει και σε μια απεργία της ενα­ε­ρίου κυκλο­φο­ρίας που αμέσως θα χαρα­κτη­ρι­στεί από τη FRAPORT ως «Γεγονός Ευθύνης του Δημο­σίου» επι­κα­λού­μενη δια­φυ­γό­ντα κέρδη, μείωση του δείκτη επι­δό­σεων κλπ. και θα ενερ­γο­ποιού­νται άμεσα οι διεκ­δι­κή­σεις των απο­ζη­μιώ­σεων. Θυμη­θείτε το 1985 όπου η αερο­πο­ρική εται­ρεία KLM έκανε αγωγή και ζητούσε απο­ζη­μιώ­σεις από την ΥΠΑ για την απεργία των ελεγ­κτών ενα­ε­ρίου κυκλο­φο­ρίας.

Όρια σε ρεύμα, ΟΤΕ, νερό: Οι κρα­τι­κοί χρήστες ΕΜΥ, ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑ, ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ, ΤΕΛΩΝΕΙΟ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ αν υπερ­βούν σε κατα­νά­λωση ένα ορι­σμένο επίπεδο ανα­φο­ράς για ηλε­κτρικό, ΟΤΕ, νερό κλπ. θα πλη­ρώ­νουν απο­ζη­μί­ωση στην FRAPORT [σελ. 78 § 4.4.6]. Σκε­φτείτε ότι μόνο για τα non stop ηλε­κτρο­νικά συστή­ματα των αερο­δρο­μίων που καίνε πολύ ρεύμα, ο παρα­χω­ρη­σιού­χος θα ορίζει αυθαί­ρετα ένα ανώτατο όριο, η υπέρ­βαση του ορίου θα ενερ­γο­ποιεί την κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης από το Δημόσιο

Απο­ζη­μί­ωση για ζημίες της εται­ρείας: Αν η FRAPORT [σελ. 98 § 6.4.1] παρου­σιά­σει έξοδα άνω του ενός εκα­τομ­μυ­ρίου ευρώ (προ­σκο­μί­ζο­ντας τιμο­λό­για) για ζημιές που θα προ­κύ­ψουν σε οποιο­δή­ποτε από τα μετα­βι­βα­σθέ­ντα στοι­χεία, τότε το Δημόσιο θα απο­ζη­μιώ­σει τον παρα­χω­ρη­σιούχο για το κόστος της απο­κα­τά­στα­σης. Έτσι το κράτος θα πλη­ρώ­νει καθ’ όλη τη διάρ­κεια της σαρα­ντα­ε­τίας τις ανα­και­νί­σεις και την αντι­κα­τά­σταση παλαιών μηχα­νη­μά­των (ιμάντων απο­σκευών, κλι­μα­τι­στι­κών κλπ). Αξίζει να επι­ση­μά­νουμε ότι η Σύμβαση Παρα­χώ­ρη­σης βρίθει από παρά­θυρα [πχ σελ. 98 – 99 § 6.4] για απο­ζη­μιώ­σεις από το Δημόσιο.

Το κράτος πλη­ρώ­νει για μελέτες: Όπως και τον όρο [σελ. 9] «άδειες ευθύνης του Δημο­σίου», στις οποίες περι­λαμ­βά­νο­νται και οι περι­βαλ­λο­ντι­κές άδειες. Σήμερα έχουν ανα­νε­ω­θεί οι μελέτες περι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σεων (με έξοδα του ελλη­νι­κού Δημο­σίου εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ). Εφεξής το κράτος θα πλη­ρώ­νει για τις νέες μελέτες, τα έξοδα για εξο­πλι­σμούς, αντιρ­ρυ­πα­ντι­κές τεχνο­λο­γίες, μετρή­σεις θορύβου κλπ. Το ίδιο θα συμ­βαί­νει και κάθε φορά που θα πρέπει ένα Αερο­δρό­μιο να εναρ­μο­νι­στεί με μια περι­βαλ­λο­ντική Ευρω­παϊκή Οδηγία. Δεδο­μέ­νου επίσης ότι οι περι­βαλ­λο­ντι­κές άδειες είναι καθ’ οδόν, όταν ανα­λά­βει ορι­στικά η FRAPORT τη δια­χεί­ριση, ποιος εγγυά­ται ότι δεν θα δια­πι­στώ­σει απο­κλί­σεις στις περι­βαλ­λο­ντι­κές μελέτες; Στη συνέ­χεια [σελ. 103 § 8.1.1, σελ. 120 § 13.4.1-2] ξεκα­θα­ρί­ζε­ται ότι όλα τα σχετικά είναι ευθύνη του Δημο­σίου. Το ίδιο ανα­φέ­ρει και στη σελ. 121 § 13.4.3 όπου προ­βλέ­πε­ται απο­ζη­μί­ωση στη FRAPORT στην περί­πτωση που δια­πι­στω­θεί καθυ­στέ­ρηση στην εκτέ­λεση των ανα­γκαίων περι­βαλ­λο­ντι­κών έργων.

Υπε­ρε­ξου­σίες στη Fraport

Η FRAPORT εργο­λά­βος: Η Σύμβαση [σελ. 76 § 4.3.3.] δίνει τη δυνα­τό­τητα στη FRAPORT να λει­τουρ­γή­σει και ως εργο­λά­βος όλων των Δημο­σίων έργων που ο παρα­χω­ρη­τής έχει δεσμευ­τεί να ολο­κλη­ρώ­σει πριν την παρά­δοση. Στη σελ. 164 § 22.3 προ­βλέ­πε­ται ότι για υπερ­γο­λα­βίες που θα γίνουν από θυγα­τρική της FRAPORT δεν χρειά­ζε­ται η συναί­νεση του Δημο­σίου.

Τρα­πε­ζι­κός δανει­σμός: Προ­βλέ­πε­ται ότι το Κράτος θα επι­τρέ­πει στη FRAPORT να φεσώνει με δάνεια την επέν­δυσή της στο όνομα περαι­τέρω ανα­βαθ­μί­σεων [σελ. 108 § 9.1.7]. Η συναί­νεση του Δημο­σίου σύμφωνα με την ίδια ρήτρα είναι δεδο­μένη και άνευ καθυ­στε­ρή­σεως. Δεν χρειά­ζε­ται να είναι κανείς ειδικός για να αντι­λη­φθεί τις συνέ­πειες των δανει­σμών, που ουσια­στικά θα γίνο­νται με την εγγύηση του ελλη­νι­κού δημο­σίου. Η Εται­ρεία θα βάζει ενέχυρο τα δικαιώ­ματα που απορ­ρέ­ουν από την Σύμβαση και οι Τρά­πε­ζες ίσως κάποτε γίνουν οι νέοι δια­χει­ρι­στές. Το κράτος θα είναι αδύνατο πρα­κτικά να επα­να­κτή­σει τα δια­χει­ρι­στικά δικαιώ­ματα επί των Αερο­δρο­μίων, διότι θα απαι­τού­νται τερά­στια ποσά για να εξο­φλη­θούν οι Τρά­πε­ζες.

Δυνα­τό­τητα πώλησης «άχρη­στων» στοι­χείων: Η FRAPORT μπορεί να πωλήσει [σελ.80 § 4.5.2.] όσα μετα­βι­βα­σθέ­ντα περιου­σιακά στοι­χεία δεν την εξυ­πη­ρε­τούν! Βέβαια προ­ϋ­πό­θεση είναι να ενη­με­ρω­θεί εγκαί­ρως η ΥΠΑ η οποία θα κληθεί εντός 14 ημερών να απο­μα­κρύ­νει με έξοδα του κράτους όσα περιου­σιακά στοι­χεία είναι παλαιά ή μη αξιο­ποι­ή­σιμα. Φαντα­στείτε η FRAPORT να δώσει προ­θε­σμία στο Δημόσιο 14 ημέρες για την έκδοση Πρω­το­κόλ­λου Παρα­λα­βής του Κολυμ­βη­τη­ρίου ή του Τένις ή του Πάρ­κινγκ που αυτή τη στιγμή λει­τουρ­γεί το Ελλη­νικό Αθλη­τικό Κέντρο Κέρ­κυ­ρας (μονο­με­ρώς ανα­κλη­τοί χώροι που στο παρελ­θόν είχαν παρα­χω­ρη­θεί από την ΥΠΑ).

Προ­μή­θειες κι εξο­πλι­σμοί: Χαρα­κτη­ρι­στική είναι η ρήτρα [σελ. 218 § 30.7] κατά την οποία η FRAPORT δύναται να αγο­ρά­ζει για λογα­ρια­σμό της ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΣ (δηλ. του Δημο­σίου) ανα­βαθ­μι­σμέ­νους εξο­πλι­σμούς και εν συνε­χεία να αφαιρεί το κόστος από την οφει­λό­μενη Εισφορά της προς το Δημόσιο (ως Εισφορά εννοεί το 8,5% και 35% του ΤΕΑΑ [σελ. 207 § 28.9] που θα κατα­βά­λει πριν και μετά το 2024 αντί­στοιχα). Με άλλα λόγια, η FRAPORT κάνο­ντας χρήση υπερ­τι­μο­λο­γη­μέ­νων ή αφανών προ­μη­θειών, θα αφαιρεί άνετα διάφορα ποσά από την Εισφορά της.

Απαλ­λο­τριώ­σεις: Προ­βλέ­πο­νται απαλ­λο­τριώ­σεις εκτά­σεων προ­κει­μέ­νου να πιστο­ποι­η­θούν τα Αερο­δρό­μια, οι οποίες βαρύ­νουν απο­κλει­στικά το κράτος [σελ. 123 – 124]. Σε κάθε νέο MASTER PLAN ανα­βάθ­μι­σης, φαί­νε­ται ότι θα αρπάζει την ευκαι­ρία η ξένη εται­ρεία για να επε­κτα­θεί απαι­τώ­ντας απαλ­λο­τριώ­σεις από το Δημόσιο.

Δυνα­τό­τητα παρά­τα­σης της διάρ­κειας παρα­χώ­ρη­σης: Ρήτρα [σελ. 218 § 30.5] που προ­βλέ­πει ότι εάν το κράτος χρωστά απο­ζη­μιώ­σεις μεγα­λύ­τε­ρες των 5.000.000 ευρώ, η FRAPORT μπορεί να επι­λέ­ξει την ανάλογη σε χρήμα παρά­ταση της περιό­δου παρα­χώ­ρη­σης των Αερο­δρο­μίων! Αυτό μπορεί να εκφυ­λι­στεί σε κανόνα και να βρε­θούμε με μία τρομερή παρά­ταση της περιό­δου παρα­χώ­ρη­σης πέραν των 40 ετών. Το ίδιο ισχύει και για τις ρήτρες [σελ. 210 – 211] που επι­τρέ­πουν αναβολή της πλη­ρω­μής του μισθώ­μα­τος παρα­χώ­ρη­σης για λόγους ανω­τέ­ρας βίας. Ανοίγει το δρόμο για τη μη πληρωμή των υπο­χρε­ώ­σεων της FRAPORT

Ανα­προ­σαρ­μογή του ενοι­κίου και υπο­χρε­ώ­σεις

Σύνδεση επι­δό­σεων με το τίμημα: Από τις πρώτες κιόλας διευ­κρι­νή­σεις επί των ορισμών της Σύβασης [σελ. 11], σπεύ­δουν να ξεκα­θα­ρί­σουν ότι είναι δυνατές οι Ανα­προ­σαρ­μο­γές Αμοιβής Παρα­χώ­ρη­σης, ήτοι η σύνδεση των επι­δό­σεων του Αερο­δρο­μίου με το τίμημα της παρα­χώ­ρη­σης. Η εμπει­ρία διδά­σκει ότι θα μπο­ρού­σαν κάλ­λι­στα οι λογι­στές της FRAPORT να παρου­σιά­ζουν παθη­τικό και έξοδα προ­κει­μέ­νου να πετύ­χουν ανα­προ­σαρ­μογή του τιμή­μα­τος, πόσω δε μάλλον όταν απέ­να­ντί τους θα έχουν ένα κράτος ανίκανο να ασκήσει ουσια­στικό έλεγχο (βλ. το παρά­δειγμα της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης των Μαρινών).

Έργα: Επίσης προ­βλέ­πε­ται [σελ. 119 § 13.2.4.β] ότι, εάν απαι­τη­θούν έργα για να υλο­ποι­η­θούν οι περι­βαλ­λο­ντι­κοί όροι, τότε αντί να απο­ζη­μιώ­σει το κράτος τη FRAPORT, δύναται να ανα­προ­σαρ­μό­σει το μίσθωμα προς όφελός της! Όλα τα Περι­φε­ρειακά αερο­δρό­μια πάσχουν σε επίπεδο δικτύων απορ­ροής και οι τάφροι ομβρίων δέχο­νται πετρε­λαιοειδή κατά­λοιπα του χώρου στάθ­μευ­σης α/φων. Έτσι για να απο­κα­τα­στα­θούν αυτά, απαι­τού­νται παρεμ­βά­σεις εκα­τομ­μυ­ρίων, οι οποίες θα αφαι­ρε­θούν από το μίσθωμα. Το Κράτος στα­διακά θα εισπράτ­τει όλο και λιγό­τερα από τη FRAPORT.

Καμία υπο­χρέ­ωση μετά τη λήξη της Σύμ­βα­σης: Καμία υπο­χρέ­ωση μετά τη λήξη της Σύμ­βα­σης: Σε υπο­ση­μεί­ωση με μικρά γράμ­ματα στο τέλος της σελ. 24 διευ­κρι­νί­ζε­ται επίσης ότι για τα έργα που θα κάνει η FRAPORT, θα κατα­θέ­σει εγγυ­η­τι­κές επι­στο­λές καλής εκτέ­λε­σης έργων & καλής λει­τουρ­γίας. Όταν όμως λήξει η Σύμβαση Παρα­χώ­ρη­σης, το Δημόσιο δεν θα μπορεί να εγείρει απαι­τή­σεις. Αν δηλαδή το ελλη­νικό κράτος μετά τη σαρα­ντα­ε­τία παρα­λά­βει τα αερο­δρό­μια σε μη ικα­νο­ποι­η­τική κατά­σταση και με χρέη σε ξένες τρά­πε­ζες, η FRAPORT θα ρευ­στο­ποι­ή­σει τις εγγυ­η­τι­κές για να πλη­ρώ­σει τις Τρά­πε­ζες και δεν θα έχει καμία υπο­χρέ­ωση προς το Δημόσιο.

Αντα­γω­νι­σμός

Δυνα­τό­τητα για άλλες επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες: Ανα­φέ­ρε­ται ρητά [σελ. 69 § 4.1.1.α-β-γ] ότι η FRAPORT όχι μόνο θα εισπράτ­τει τα Τέλη και θα έχει την απο­κλει­στική εμπο­ρική εκμε­τάλ­λευση των αερο­δρο­μίων, αλλά θα δύναται στο χώρο να ανα­πτύσ­σει και άλλες επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες. Δεν χρειά­ζε­ται να είναι κανείς μάντης για να προ­βλέ­ψει τη μονο­πω­λιακή πρα­κτική που θα εφαρ­μό­σει η FRAPORT δια­θέ­το­ντας ήδη πάνω από 20 θυγα­τρι­κές που ασχο­λού­νται με Ασφά­λειες, Ασφά­λειες εργα­ζο­μέ­νων, επίγεια εξυ­πη­ρέ­τηση αερο­σκα­φών κλπ. Εδώ αξίζει να υπεν­θυ­μί­σουμε ότι ο παρα­χω­ρη­σιού­χος θα κρα­τή­σει ολό­κληρα τα Τέλη Εκσυγ­χρο­νι­σμού Ανά­πτυ­ξης Αερο­δρο­μίων (Σπα­τό­σημο) [σελ. 207 § 28.10] που θα υπερ­βούν τα 8 δις ευρώ στη σαρα­ντα­ε­τία.

Κλεί­σιμο επι­χει­ρή­σεων: Στη συνέ­χεια στη σελ. 104 § 8.3 επειδή γνω­ρί­ζουν ότι η παρα­χώ­ρηση των Αερο­δρο­μίων θα οδη­γή­σει σε κλεί­σιμο πλήθος επι­χει­ρή­σεων, σπεύ­δουν να ξεκα­θα­ρί­σουν ότι η FRAPORT, δεν θα υπέχει καμία ευθύνη για τυχόν άμεση ή απο­θε­τική ζημία ή για τα δια­φυ­γό­ντα κέρδη που ενδε­χο­μέ­νως υφί­στα­νται τρίτα μέρη λόγω της Σύμ­βα­σης Παρα­χώ­ρη­σης.Μια χείρα βοη­θείας για τα ενδε­χό­μενα δικα­στή­ρια.

Υπη­ρε­σίες: Οι Συμ­βά­σεις ξεχω­ρί­ζο­νται σε δύο κατη­γο­ρίες [σελ. 54] α) των Κατα­στη­μά­των Αφο­ρο­λό­γη­των Ειδών (ΚΑΕ), των φορέων επί­γειας εξυ­πη­ρέ­τη­σης, του ανε­φο­δια­σμού και β) αυτές της ΥΠΑ με άλλους φορείς παροχής υπη­ρε­σιών. Εξ αυτών μετα­βι­βα­σθεί­σες θεω­ρού­νται μόνο οι πρώτες. Για τις υπό­λοι­πες που αφορούν πάσης φύσεως εκμε­ταλ­λεύ­σεις και εμπο­ρι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες ή παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες στους επι­βά­τες, η Σύμβαση Παρα­χώ­ρη­σης δεν δεσμεύει τη FRAPORT [σελ. 85] να τις κρα­τή­σει, αρκεί να το γνω­στο­ποι­ή­σει στο κράτος. Αυτό με τη σειρά του, οφείλει με δικά του έξοδα να τις λύσει (και απο­ζη­μιώ­σει ανάλογα τον αντι­συμ­βαλ­λό­μενο). Με άλλα λόγια, τέλος στα RENT A CAR, SNACK BARS, TAXI KIOSKS, CIGARETTE KIOSKS, PARKING ENTERPRISES κλπ. Για τους συμ­βαλ­λο­μέ­νους δε που χρω­στάνε στο κράτος ενοίκια, το Δημόσιο οφείλει εντός 60 ημερών να πλη­ρώ­σει για λογα­ρια­σμό τους.

«Απα­λασ­σό­μενη ανα­χρη­μα­το­δό­τηση»: Σπεύ­δουν να ξεκα­θα­ρί­σουν [σελ. 13-14] την έννοια της Απαλ­λασ­σό­με­νης Ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης, ανοί­γο­ντας παρά­θυρα για φορο­α­παλ­λαγή στην δια­κί­νηση κεφα­λαίων της εται­ρείας (πχ πώληση μετοχών ή άλλη τιτλο­ποί­ηση, καθη­με­ρινά κεφά­λαια κίνησης, χρη­μα­το­δό­τηση επι­κεί­με­νων έργων κλπ.). Καλ­λιερ­γούν έτσι συν­θή­κες αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού όχι τόσο με άλλες ελλη­νι­κές ή ευρω­παϊ­κές επι­χει­ρή­σεις, αλλά κυρίως με εκείνες που παρέ­χουν το ίδιο αερο­πο­ρικό έργο στον ίδιο χώρο, πχ εται­ρείες επί­γειας εξυ­πη­ρέ­τη­σης α/φων (ground handling).

Εργα­σιακά:

Καμία υπο­χρέ­ωση: Για το μέλλον των υπαλ­λή­λων της ΥΠΑ (που απα­σχο­λού­νται στη λει­τουρ­γία και όχι την Αερο­ναυ­τι­λία) λέει ρητά [σελ. 92 § 5.2.1.ιγ] ότι δεν είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος ο παρα­χω­ρη­σιού­χος να τους κρα­τή­σει. Αν επι­θυ­μούν οι εργα­ζό­με­νοι να απα­σχο­λη­θούν σ’ αυτόν, ίσως πάρει κάποιους αλλά με όρους και μισθούς της αγοράς (βλ. τρί­ω­ρους, πεντά­ω­ρους, μισθούς πλήρους απα­σχό­λη­σης με νυχτε­ρινά των 300 ευρώ).

Το κράτος απο­ζη­μιώ­νει τους απο­λυ­μέ­νους: Όπως όμως προ­βλέ­πε­ται στη σελ. 176 § 24.20.3, το κράτος θα απο­ζη­μιώ­νει την FRAPORT για τα έξοδα που έκανε αντι­με­τω­πί­ζο­ντας δικα­στικά τις αξιώ­σεις των απο­λυ­μέ­νων υπαλ­λή­λων της ΥΠΑ! Πρό­κει­ται για 900 περίπου υπαλ­λή­λους των Περι­φε­ρεια­κών Αερο­δρο­μίων απα­ξιω­μέ­νοι και με μειω­μέ­νους μισθούς, χώρια την ανα­σφά­λεια για το μέλλον τους. Προ­δο­μέ­νοι από τους κρατικο-συνδικαλιστές και χωρίς πλη­ρο­φό­ρηση για το νέο οργα­νό­γραμμα της ΥΠΑ και το μέλλον τους.

Εργα­ζό­με­νοι εκτός Ε.Ε.: Επι­πρό­σθετα η Σύμβαση υπο­χρε­ώ­νει το κράτος να διευ­κο­λύ­νει με βίζες και άδειες παρα­μο­νής τους εκτός ευρω­παϊ­κής ένωσης υπαλ­λή­λους που θα προ­σλά­βει η FRAPORT, μετά των οικο­γε­νειών τους [σελ. 74 § 4.3.2.ι]. Θα φέρει προ­φα­νώς εργάτες χαμηλού κόστους και ούτε λόγος για Έλληνες ανέρ­γους.

Ο «ανε­ξάρ­τη­τος» μηχα­νι­κός

Σαφής είναι η πρόθεση του παρα­χω­ρη­σιού­χου [σελ. 158 – 159] να υπο­βαθ­μί­σει στα­διακά το ρόλο της Κεντρι­κής Υπη­ρε­σίας της ΥΠΑ, δίνο­ντας υπε­ρε­ξου­σίες στον τάχα ανε­ξάρ­τητο μηχα­νικό. Στις αρμο­διό­τη­τες του Ανε­ξάρ­τη­του Μηχα­νι­κού στη σελ. 161 φαί­νε­ται καθαρά ότι αυτός υπο­κα­θι­στά κάθε άλλη κρατική Αρχή στην επο­πτεία των έργων. Η μέγιστη υπο­κρι­σία για το περί ανε­ξαρ­τη­σίας του ανωτέρω μηχα­νι­κού φαί­νε­ται από το ότι τον πλη­ρώ­νει η FRAPORT [σελ. 163 § 21.3.1], επο­μέ­νως δεν μπορεί να λει­τουρ­γεί αμε­ρό­λη­πτα και όχι μόνο αυτό, αλλά σε περι­πτώ­σεις που θα επι­βλέ­πει έργα «Μετα­βο­λών», θα πλη­ρώ­νε­ται υπε­ρω­ριακά από το κράτος.

Μέσα από τις ρήτρες [σελ. 214. § 30.1.2 – 30.1.3 και σελ. 216 § 30.4.1] δίνεται η δυνα­τό­τητα στη FRAPORT να επι­κα­λεί­ται μειω­μέ­νες επι­δό­σεις που συν­δέ­ο­νται με τα οικο­νο­μικά (τέλη, πλη­ρω­μές προς το Δημόσιο κλπ) λόγω καθυ­στε­ρή­σεων στα επι­κεί­μενα έργα με ευθύνη του Δημο­σίου και με το ρόλο του τάχα ανε­ξάρ­τη­του μηχα­νι­κού να παρεμ­βαί­νει είτε γνω­μο­δο­τικά είτε διαι­τη­τικά. Και πάλι θα καλεί­ται το Κράτος να τους απο­ζη­μιώ­σει.

thepressproject.gr