Πατέρας κατηγορείται για ασέλγεια και αποπλάνηση των παιδιών του!

Ανα­βλή­θηκε χθες μετά την ολο­κλή­ρωση της εξέ­τα­σης των μαρ­τύ­ρων και πριν την απο­λο­γία του κατη­γο­ρού­με­νου, η εκδί­καση, κεκλει­σμέ­νων των θυρών, ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Ρόδου, υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­μενο για απο­πλά­νηση παιδιών κατά συρροή και για ασέλ­γεια μεταξύ συγ­γε­νών, έναν πατέρα.

Το δικα­στή­ριο έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι θα πρέπει να κληθούν για κατά­θεση η μητέρα του κατη­γο­ρού­με­νου και η μητέρα της μηνύ­τριας, πρώην συζύγου του αλλά και ένας ψυχο­λό­γος ιατρός, που έχει διε­νερ­γή­σει πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, προ­κει­μέ­νου να κατα­λή­ξει σε ασφαλή κρίση.

Η υπόθεση έτσι ανα­βλή­θηκε αορί­στως και η νέα δικά­σι­μος θα προσ­διο­ρι­στεί από την Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου.

Στην δίκη έχουν κατα­θέ­σει επί διήμερο η μητέρα των παιδιών και 6 μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σης, που σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέρ­θη­καν στην προ­σω­πι­κό­τητα του κατη­γο­ρού­με­νου και ισχυ­ρί­στη­καν ότι η εμπλοκή του μεθο­δεύ­τηκε προ­κει­μέ­νου να απο­μα­κρυν­θεί από τα παιδιά του.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», ο κατη­γο­ρού­με­νος παντρεύ­τηκε το έτος 2007 και με την πρώην σύζυγό του απέ­κτη­σαν δύο κορί­τσια. Η οικο­γέ­νεια αρχικά διέμενε στην Κω, ωστόσο ο κατη­γο­ρού­με­νος εκδή­λωσε την επι­θυ­μία να μετοι­κή­σουν στην Βόρεια Ελλάδα.

Προ­έ­κυψε από την προ­δι­κα­σία ότι προ­κει­μέ­νου να το πετύχει αυτό, προ­γραμ­μά­τισε την από­κτηση τρίτου παιδιού ώστε να κατα­φέ­ρει την μετά­θεσή του από δημόσια υπη­ρε­σία, όπου εργα­ζό­ταν, ως ηλε­κτρο­λό­γος, σε αντί­στοιχη θέση στη Βόρεια Ελλάδα.

Η σύζυγός του δεν στάθηκε όμως αρωγός στα σχέδιά του, καθώς δεν επι­θυ­μούσε να απο­κτή­σει άλλο παιδί, με απο­τέ­λε­σμα, όταν τελικά έμεινε έγκυος, να οξυν­θούν οι μεταξύ τους σχέσεις από την επίμονη άρνησή της, να μην κρα­τή­σει το παιδί, ενώ μετά την υποβολή της σε άμβλωση, επήλθε κλω­νι­σμός του γάμου τους και μετοί­κησε με τα παιδιά στην Κω, σε άλλη κατοι­κία. Τον Οκτώ­βριο του 2010 έγινε μια απο­τυ­χη­μένη προ­σπά­θεια επα­να­σύν­δε­σής τους και στη συνέ­χεια η σύζυγος εγκα­τα­στά­θηκε στην οικία της μητέρας της στη Βόρεια Ελλάδα.

Τον Ιούνιο του 2012, τα δύο παιδιά λογο­μά­χη­σαν και το ένα επι­χεί­ρησε να ασελ­γή­σει στην αδελφή της.

Η κατη­γο­ρία στη­ρί­ζε­ται μεταξύ άλλων και σε πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη, που διε­νερ­γή­θηκε αλλά και σε κοι­νω­νική έρευνα.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος, αρνεί­ται τις κατη­γο­ρίες και δια­τεί­νε­ται ότι όσα ανα­φέ­ρει η μητέρα των παιδιών δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα κι ότι επι­χει­ρεί να τον απο­κό­ψει από αυτά και να απο­κλεί­σει κάθε επι­κοι­νω­νία τους.

Επι­κα­λέ­στηκε εξάλλου σειρά από ιατρι­κές γνω­μα­τεύ­σεις, και πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες, που διε­νήρ­γησε ο ίδιος, ενώ «πυρο­βό­λησε» την αξιο­πι­στία εκείνων που θεω­ρή­θη­καν επι­βα­ρυ­ντι­κές εις βάρος του.