Αποκαλυπτική έρευνα για την κατοικία στην Ελλάδα

Οι κάτοι­κοι στην Ελλάδα μετα­κο­μί­ζουν κατά μέσο όρο 3 έως 5 φορές στη ζωή τους, δια­μέ­νουν σε ιδιό­κτητη κατοι­κία σε ποσοστό περίπου 70%, προ­τι­μούν τις πόλεις από τις αγρο­τι­κές περιο­χές, εκτι­μούν ότι παρά την κρίση το κόστος ζωής παρα­μέ­νει σχετικά ακριβό και ξοδεύ­ουν κατά μέσο όρο το 50% του καθαρού εισο­δή­μα­τος για ενοίκιο, δόση δανείου, ρεύμα, νερό, θέρ­μανση και άλλα τρέ­χο­ντα έξοδα που έχουν να κάνουν με τη στέγαση τους.

Τα στοι­χεία προ­κύ­πτουν από τα συμπε­ρά­σματα έρευνας που πραγ­μα­το­ποί­ησε το προη­γού­μενο διά­στημα σε όλες τις χώρες της Ευρώπης το κτη­μα­το­με­σι­τικό δίκτυο RE/MAX Europe ανα­φο­ρικά με τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης των κατοί­κων, το κόστος ζωής, τις τάσεις που επι­κρα­τούν κτλ. Η πλειο­ψη­φία των Ελλήνων εξα­κο­λου­θεί να επι­λέ­γει τα μεγάλα αστικά κέντρα για να ζήσει, ενώ περίπου 1 στους 5 δια­μέ­νει στο πατρικό σπίτι με τους γονείς τους. Την ίδια στιγμή μόλις το 8,8% των πολιτών στην Ελλάδα δηλώνει στην έρευνα ότι ζει μόνος του (το αντί­στοιχο ποσοστό στην Ευρώπη είναι σχεδόν διπλά­σιο -15%)

Σύμφωνα με τα στοι­χεία της ίδιας έρευνας, το 56% των ερω­τη­θέ­ντων ζουν με τον ή την σύντροφό τους. Αντί­θετα, πολύ μικρός είναι ο αριθμός εκείνων που ζουν με φίλους ή άλλους συγ­γε­νείς. Το 37% των ερω­τη­θέ­ντων απαντά θετικά στο ερώτημα αν είναι ακριβό το κόστος ζωής και 1 στους 4 προ­βλέ­πει αύξησή του παρά το γεγονός ότι τα εισο­δή­ματα και οι μισθοί έχουν συρ­ρι­κνω­θεί δρα­μα­τικά. Αντί­θετα, σε χώρες όπως η Ελβετία και η Φιν­λαν­δία οι απα­ντή­σεις των κατοί­κων τους για το αν είναι ακριβό το κόστος ζωής ή όχι το 66% και 62% αντί­στοιχα απά­ντη­σαν θετικά.

Από την άλλη, στην Ελλάδα, 4 στους 10 εκτι­μούν ότι το κόστος ζωής δεν είναι ούτε ακριβό ούτε φθηνό, τεί­νο­ντας όμως προς το φθηνό. Επίσης, το 23% των ερω­τη­θέ­ντων τάσ­σε­ται υπέρ της άποψης που θέλει το εν λόγω κόστος να εκτο­ξεύ­ε­ται στο άμεσο μέλλον σε υψη­λό­τερα επίπεδα. Ωστόσο, όταν ζητή­θηκε να γίνει μία πρό­βλεψη για το κόστος ζωής από ιδιο­κτή­τες μονο­κα­τοι­κίας ή μεζο­νέ­τας, το ποσοστό αυτών που προ­έ­βλε­ψαν αύξηση ήταν 28% και 18% όσοι μένουν σε δια­μέ­ρι­σμα (ιδιό­κτητο ή ενοι­κια­ζό­μενο).

Ενδια­φέ­ρον στοι­χείο είναι ότι μόλις το 19% των κατοί­κων των πόλεων προ­βλέ­πει ότι το κόστος ζωής ανε­βαί­νει, σε αντί­θεση με των 33% εκείνων που ζουν σε αγρο­τι­κές περιο­χές. Οι Έλληνες μετα­κο­μί­ζουν λιγό­τερο από τους Ευρω­παί­ους. Οι Έλληνες σε σύγκριση με άλλους ευρω­παϊ­κούς λαούς δεν πραγ­μα­το­ποιούν πολλές μετα­κο­μί­σεις κατά τη διάρ­κεια της ζωής τους (4 φορές κατά άτομο είναι ο μέσος όρος). Αυτό προ­κύ­πτει από τις απα­ντή­σεις που δόθηκαν σε αντί­στοιχα ερω­τή­ματα της RE/MAX Europe ανα­φο­ρικά με τη συχνό­τητα μετα­κό­μι­σης. Μόνο το 3,2% των ερω­τη­θέ­ντων έχει μετα­κο­μί­σει κατά τη διάρ­κεια της ζωής του περισ­σό­τε­ρες από 10 φορές, είτε σε άλλη μονο­κα­τοι­κία ή μεζο­νέτα είτε σε άλλο δια­μέ­ρι­σμα.

Το 23,2% άλλαξε χώρο δια­μο­νής 4 με 5 φορές, ενώ το 7,6% δεν έχει προ­χω­ρή­σει ποτέ σε κάποια μετα­κό­μιση – μετα­κί­νηση. Από την έρευνα προ­κύ­πτει εύλογα ότι με μεγα­λύ­τερη ευκολία μετα­κο­μί­ζουν όσοι είναι στο ενοίκιο παρά όσοι είναι ιδιο­κτή­τες. Οι τελευ­ταίοι κατά μέσο όρο δηλώ­νουν ότι κατά τη διάρ­κεια της ζωής τους έχουν μετα­κο­μί­σει 3 φορές.

Συγκρι­τικά με το σύνολο των υπό­λοι­πων Ευρω­παϊ­κών χωρών, παρα­τη­ρεί κανείς πώς το κυρί­αρχο ρεύμα είναι παρό­μοιο με αυτό στην Ελλάδα. Όπως επι­ση­μαί­νει χαρα­κτη­ρι­στικά και ο κύριος Michael Polzler (Managing Director της RE/MAX Europe), «σε αντι­πα­ρα­βολή με τον Καναδά ή τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες όπου οι άνθρω­ποι μετα­κο­μί­ζουν αρκετά συχνά, οι Ευρω­παίοι προ­τι­μούν να μένουν σε ένα μέρος για μεγάλο χρονικό διά­στημα και μετα­κι­νού­νται εφόσον υπάρξει αλλαγή στις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης τους, όπως για παρά­δειγμα μία νέα δουλειά ή ένα νέο μέλος στην οικο­γέ­νεια».

Τέλος, σε συνάρ­τηση με τον παρά­γο­ντα ηλικία, χαρα­κτη­ρι­στική είναι η ύπαρξη μεγα­λύ­τε­ρης κινη­τι­κό­τη­τας (4 με 5 φορές μετα­κό­μιση) από τις μεγα­λύ­τε­ρες ηλικίες. Για την ακρί­βεια, λίγο περισ­σό­τερο από το 50% των ερω­τη­θέ­ντων εντάσ­σο­νται στην ηλι­κιακή κλίμακα άνω των 40 ετών. Στον αντί­ποδα, βρί­σκο­νται οι μικρό­τε­ρες ηλικίες από 20-29 ετών, οι οποίοι “πακε­τά­ρι­σαν” τα πράγ­ματά τους το πολύ έως 2 φορές.

Μεταξύ αυτών που ζουν με τον σύντροφό τους το 53% έχει επι­λέ­ξει να μένει σε πόλεις ενώ ένα 10% στα προ­ά­στια. Το 25% ζει σε κωμο­πό­λεις και μόνο το 12% σε αγρο­τι­κές περιο­χές. Όσοι ζουν μόνοι τους προ­τι­μούν τις πόλεις σε ποσοστό 64% και τα προ­ά­στια σε ποσοστό 7%, ενώ σε κωμο­πό­λεις και αγρο­τι­κές περιο­χές ζουν το 18% και το 11% των ερω­τη­θέ­ντων αντί­στοιχα. Και εκείνοι όμως που ζουν με τους γονείς τους μένουν σε πόλεις σε ποσοστό 66%.

Έξι στους δέκα κατοί­κους της Ελλάδας δαπα­νούν το 40% έως και 90% του μηνιαίου εισο­δή­μα­τός τους για την κάλυψη των στε­γα­στι­κών τους αναγκών, 10 ποσο­στιαίες μονάδες, δηλαδή, υψη­λό­τερα σε σύγκριση με τους υπό­λοι­πους Ευρω­παί­ους πολίτες. Μάλιστα κατά μέσο όρο η μηνιαία δαπάνη στέ­γα­σης ανέρ­χε­ται στο 50% του μηνιαίου εισο­δή­μα­τος νοι­κο­κυ­ριών και μεμο­νω­μέ­νων ατόμων.

Αντί­στοιχα υψηλές δαπάνες για κάλυψη στε­γα­στι­κών αναγκών σε σύγκριση με την Ελλάδα κατα­γρά­φο­νται στην Ολλαν­δία, την Ισπανία. Αντί­θετα, σε Ελβετία, Γαλλία αλλά και στη γει­το­νική Τουρκία το κόστος στέ­γα­σης σε σχέση με το μηνιαίο εισό­δημα είναι πολύ χαμη­λό­τερο σε σύγκριση με το αντί­στοιχο της Ελλάδας. Για τις παρα­πάνω χώρες το κόστος στέ­γα­σης κυμαί­νε­ται στο 30% – 32% του μηνιαίου εισο­δή­μα­τος.

Ενδια­φέ­ρον στοι­χείο απο­τε­λεί το γεγονός ότι όσοι δαπα­νούν για τη στέγασή τους χαμη­λό­τερα ποσά από το μέσο όρο, έχουν την επι­θυ­μία μελ­λο­ντικά και εφόσον το επι­τρέ­ψουν οι οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες, να ξοδέ­ψουν περισ­σό­τερα. Χαρα­κτη­ρι­στικά κατα­γρά­φε­ται ένα 20% των ερω­τη­θέ­ντων που θα μπο­ρούσε να δια­θέ­τει μηνιαίως έως και το 50% του εισο­δή­μα­τός του για κόστος στέ­γα­σης, ένα 13% των ερω­τη­θέ­ντων το 70%τους εισο­δή­μα­τος τους, ενώ στην κορυφή βρί­σκε­ται το 6% των πολιτών που θα μπο­ρού­σαν να ξοδεύ­ουν κάθε μήνα σχεδόν το 90% του εισο­δή­μα­τός του για στέγαση.

Αντί­θετα, όσοι ήδη δαπα­νούν για το σπίτι τους πάνω από το 40% του μηνιαίου εισο­δή­μα­τος τους (60% των πολιτών), θέλουν κάποια στιγμή να κατα­φέ­ρουν και να περιο­ρί­σουν τα κόστη στέ­γα­σης τους στο 40% του μηνιαίου εισο­δή­μα­τός τους.Τέλος, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται από την παρούσα μελέτη της RE/MAX Europe, οι ενοι­κια­στές στην Ελλάδα ξοδεύ­ουν για το σκοπό της στέ­γα­σης το ίδιο ποσοστό του καθαρού εισο­δή­μα­τός τους σε μηνιαία βάση με τους ιδιο­κτή­τες, σε αντί­θεση με τις άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες, όπου ο ενοι­κια­στής ξοδεύει περισ­σό­τερα από τον ιδιο­κτήτη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ