Δ. Γάκης: «Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σταθερή»

Μετά και την υπο­γραφή του τρίτου προγράμματος-μνημονίου να σας ρωτήσω: Έγινε ο ΣΥΡΙΖΑ μνη­μο­νιακό κόμμα, εγκα­τέ­λειψε αρχές και αξίες, όπως σας κατη­γο­ρούν οι απο­χω­ρή­σα­ντες σύντρο­φοί σας;

Με τη Συμ­φω­νία που υπο­γρά­ψαμε με τους εταί­ρους μας, στο­χεύ­ουμε στη στα­θε­ρό­τητα της χώρας. Δώσαμε ένα ορι­στικό τέλος σε κάθε σκέψη για Grexit. Για να το πετύ­χουμε αυτό, οδη­γη­θή­καμε σε Συμ­φω­νία με τους εταί­ρους μας. Τώρα, μετά και την ολο­κλή­ρωση των αλλαγών που έχουμε συμ­φω­νή­σει, θα προ­χω­ρή­σουμε με σχέδιο και πρό­γραμμα στις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που θα φέρουν την ανά­πτυξη στην Ελλάδα. Η στρα­τη­γική μας παρα­μέ­νει σταθερή στο στόχο για σοσια­λι­στικό μετα­σχη­μα­τι­σμό της κοι­νω­νίας. Ο δρόμος όμως, δεν είναι ευθύ­γραμ­μος, έχει στροφές που «θολώ­νουν» την πορεία.

Σε όσους λένε ότι δεν τηρή­σατε τις δεσμεύ­σεις σας, τι απα­ντάτε;

Αυτοί που μας κατη­γο­ρούν από τα «Αρι­στερά» μας – όπως και από τα Δεξιά – ξέρουν, ότι η κρίση που ζούμε, δεν άρχισε τον Ιανουά­ριο του 2015, που ανα­λά­βαμε τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας. Δημιουρ­γή­θηκε, ανα­πτύ­χθηκε και προ­κά­λεσε τις κατα­στρο­φές που διορ­θώ­νουμε από το 2008. Έτσι, αντί να πλέουν σε «επι­κοι­νω­νιακά κύματα» και ανέ­ξο­δες πολι­τικά δηλώ­σεις, καλό θα ήταν να ανα­γνω­ρί­σουν την πραγ­μα­τι­κό­τητα και να ασχο­λη­θούν με την ουσία των λύσεων, στη­ρί­ζο­ντας τα μεγάλα και τα δύσκολα. Θα ήταν και πιο απο­τε­λε­σμα­τικό και πιο ωφέλιμο για τον τόπο, την κοι­νω­νία και την πολι­τική.

Τι περι­θώ­ρια υπάρ­χουν για βελ­τί­ωση των όρων της συμ­φω­νίας;

Μπροστά μας έχουμε ένα δύσκολο και σύνθετο στόχο: να υλο­ποι­ή­σουμε τις δεσμεύ­σεις μας και να βάλουμε τα θεμέλια μιας σύγ­χρο­νης, βιώ­σι­μης και δίκαιης ανά­πτυ­ξης στη χώρα. Σε κάθε Συμ­φω­νία υπάρ­χουν περι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης αν υπάρχει η σχετική βούληση των εμπλε­κό­με­νων μερών. Η συγκε­κρι­μένη Συμ­φω­νία αυτό το προ­βλέ­πει και θεσμικά. Μας δίνει, ανάμεσα στα άλλα, τη δυνα­τό­τητα βελ­τί­ω­σης των συμ­φω­νη­θέ­ντων θα μας επι­τρέ­ψει, τη διάθεση σημα­ντι­κών πόρων για την υπο­στή­ριξη ευαί­σθη­των κοι­νω­νι­κών στρω­μά­των και υπο­δο­μών. Τέλος, κάθε μέτρο θα αξιο­λο­γεί­ται τόσο από τα οικο­νο­μικά, όσο και από τα κοι­νω­νικά απο­τε­λέ­σματά του, τα οποία έχουμε σε α’ προ­τε­ραιό­τητα.

Βλέπετε φως σε  όσα έχουν ακου­σθεί -και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό- περί επα­νε­ξέ­τα­σης της κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών στα νησιά  λόγω προ­σφυ­γι­κού;

Όπως φάνηκε στη συνά­ντηση του πρω­θυ­πουρ­γού με τον πρόεδρο του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου Μάρτιν Σουλτς, αλλά και στις επαφές του οικο­νο­μι­κού επι­τε­λείου με άλλους αρμό­διους κοι­νο­τι­κούς αξιω­μα­τού­χους, υπάρ­χουν ισχυρές ενδεί­ξεις επα­να­δια­πραγ­μά­τευ­σης ορι­σμέ­νων υπο­χρε­ώ­σεων της Ελλάδας στο πλαίσιο του τρίτου προ­γράμ­μα­τος, όπως είναι το ζήτημα του ΦΠΑ στα νησιά. Αυτή την πρό­σθεση κατέ­θεσε ο πρω­θυ­πουρ­γός και στην πρό­σφατη σύσκεψη με τους δημάρ­χους και τους μητρο­πο­λί­τες για το μετα­να­στευ­τικό.

Τι έχετε να πείτε στους  πολίτες που ανη­συ­χούν για τον ενδε­χό­μενο πλει­στη­ρια­σμό της πρώτης κατοι­κίας;

Τα απο­τε­λέ­σματα της δια­πραγ­μά­τευ­σής μας με τους θεσμούς, όπως φάνηκε από το νομο­σχέ­διο που ψηφί­σαμε πρό­σφατα, απο­δει­κνύ­ουν την απο­φα­σι­στι­κό­τητα της κυβέρ­νη­σης να στη­ρί­ξει τις ευά­λω­τες κοι­νω­νι­κές ομάδες. Με τη μάχη που δώσαμε με τους θεσμούς, κατα­φέ­ραμε να προ­στα­τεύ­σουμε το 60% της πρώτης κατοι­κίας, ενώ σε ένα άλλο τομέα – την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση, οι τρά­πε­ζες θα χρεια­στούν μόλις 5,7 δισ. ευρώ (αντί για τα προ­βλε­πό­μενα αρχικά 25 δισ. ευρώ), που σημαί­νει μείωση του χρέους και μείωση των δαπανών για τόκους. Επι­πλέον, έχει ήδη ανα­κοι­νω­θεί από την κυβέρ­νηση, ότι το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, σε συνερ­γα­σία με την Τράπεζα της Ελλάδος επε­ξερ­γά­ζε­ται και ανα­μέ­νε­ται να υπο­βά­λει το αμέσως επόμενο χρονικό διά­στημα σχέδιο δια­χεί­ρι­σης των μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δανείων.

Δεν θα σας ρωτήσω εάν έχετε κάποια σχέδια και ποιες πρω­το­βου­λίες θα ανα­λά­βετε για τις Περι­φέ­ρειες από την θέση του προ­έ­δρου της Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών. Θα σας ρωτήσω κάτι πιο χει­ρο­πια­στό και άμεσης προ­τε­ραιό­τη­τας. Τι πρω­το­βου­λίες θα μπο­ρού­σατε να ανα­λά­βετε, για το θέμα της Υγείας στα νησιά; Για να στα­μα­τή­σουμε να ακούμε το 2015 πως υπάρ­χουν νησιά χωρίς γιατρό.

Αυτό που σε όλη τη διάρ­κεια της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής μου παρου­σίας απο­τε­λούσε το βασικό άξονα δράσης, είναι η ανά­δειξη και η ουσια­στική στήριξη της νησιω­τι­κό­τη­τας. Της ειδικής μέρι­μνας δηλαδή, που χρειά­ζε­ται να υλο­ποιεί­ται από την Πολι­τεία στον ανα­πτυ­ξιακό σχε­δια­σμό των λιγό­τερο ευνοη­μέ­νων νησιω­τι­κών και ορεινών περιο­χών. Αυτό στηρίζω σήμερα θεσμικά στη νέα μου θέση. Η πρώτη συνε­δρί­αση της υπο­ε­πι­τρο­πής Νησιω­τι­κών & Ορεινών Περιο­χών που συγκά­λεσα την Πέμπτη 26.11.15, αφο­ρούσε στο δίκτυο του ΕΚΑΒ στη νησιω­τική χώρα. Η Υγεία, βρί­σκε­ται στην πρώτη θέση των αναγκών και των προ­τε­ραιο­τή­των των κατοί­κων της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας, ιδιαί­τερα των νησιω­τι­κών περιο­χών, και οι υπη­ρε­σίες υγείας είναι στην πρώτη θέση της κατά­τα­ξης των ανα­πτυ­ξια­κών προ­τε­ραιο­τή­των των νησιω­τών. Η πολι­τική υγείας στην περι­φέ­ρεια, θέλει μία δια­φο­ρε­τική αντι­με­τώ­πιση που να λαμ­βά­νει υπόψη τις γεω­γρα­φι­κές, οικο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες της κάθε περιο­χής. Με ένα επι­στη­μο­νικά, ορθο­λο­γικά, και χωρο­τα­ξικά σχε­δια­σμένο περι­φε­ρειακό δίκτυο μονάδων παροχής υπη­ρε­σιών υγείας, για να μπορεί ο κάθε πολίτης να απο­λαμ­βά­νει ισότιμη πρό­σβαση όπου και αν βρί­σκε­ται: Στον ορεινό Δήμο, στο ακρι­τικό νησί, σε μια μικρή επαρ­χιακή πόλη, σε απο­μα­κρυ­σμένο αγρο­τικό οικισμό, σε κάθε σημείο της ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας.

Είμαι στην ευχά­ρι­στη θέση να πλη­ρο­φο­ρήσω τους ανα­γνώ­στες της εφη­με­ρί­δας σας, ότι ήδη είχαμε τα πρώτα θετικά απο­τε­λέ­σματα για τα νησιά μας. Στην υπο­ε­πι­τροπή, ανα­κοι­νώ­θηκε από τον αρμόδιο ανα­πλη­ρωτή υπουργό Υγείας, η συνερ­γα­σία των υπουρ­γείων Υγείας, Εθνικής Άμυνας, Ναυ­τι­λίας και Προ­στα­σίας του Πολίτη για την αερο­δια­κο­μιδή ασθενών. Μια συμ­φω­νία, που δίνει μια καλύ­τερη προ­ο­πτική για τη δημόσια περί­θαλψη στη νησιω­τική χώρα και θα συμ­βά­λει απο­φα­σι­στικά σε όσα προ­α­νέ­φερα για την ισότιμη πρό­σβαση των Δωδε­κα­νη­σίων σε υπη­ρε­σίες Υγείας.

Ακούμε πολλά για το προ­σφυ­γικό, για κοινές περι­πο­λίες στο Αιγαίο, για απ’ ευθείας συνεν­νο­ή­σεις της Άγκυρας με το Βερο­λίνο. Υπάρχει, πιστεύ­ετε, και γεω­πο­λι­τική διά­σταση μέσα στην όλη δια­πραγ­μά­τευση;

Η δική μας θέση είναι ξεκά­θαρη: Μια απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού προ­ϋ­πο­θέ­τει την επα­νε­γκα­τά­σταση προ­σφύ­γων από την Τουρκία κατ’ ευθείαν στις ευρω­παϊ­κές χώρες. Έτσι περιο­ρί­ζο­νται σημα­ντικά τα κυκλώ­ματα δια­κί­νη­σης ανθρώ­πων, και τα καθη­με­ρινά πολύ­νε­κρα ναυάγια στο Αιγαίο. Γι αυτό πρέπει να υπάρξει άμεσα συμ­φω­νία ανάμεσα στην ΕΕ και την γει­το­νική χώρα. Η Ελλάδα έχει περισ­σό­τε­ρους από έναν λόγους να θέλει να ολο­κλη­ρω­θεί αυτή η συμ­φω­νία, και γι αυτό επι­διώ­κει να έχει ουσια­στικό ρόλο σε κάθε στάδιο της σχε­τι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης. Είμαστε στον πυρήνα του προ­βλή­μα­τος, δεν γίνεται, ούτε πρέπει, να είμαστε έξω από τις συζη­τή­σεις για την λύση. Όσο για το κλεί­σιμο των συνόρων, κάνουν πολύ μεγάλο λάθος όσοι πιστεύ­ουν ότι με φράκτες θα κρα­τη­θούν έξω από το πρό­βλημα. Το μόνο που θα κατα­φέ­ρουν, είναι να ισχυ­ρο­ποι­ή­σουν τα κυκλώ­ματα παρά­νο­μης δια­χεί­ρι­σης. Μόνο με συλ­λο­γική αντι­με­τώ­πιση, ευρω­παϊκή αλλη­λεγ­γύη, ορθο­λο­γι­σμό και ουμα­νι­σμό μπορεί να υπάρξει απο­τέ­λε­σμα. Δεν πρέπει η Ευρώπη να μετα­σχη­μα­τι­στεί από κοι­νω­νική και πλου­ρα­λι­στική, σε συντη­ρη­τική και ξενο­φο­βική.

Πώς βλέπετε αυτή την ρητο­ρική των ημερών περί συνεν­νό­η­σης, συναί­νε­σης, οικου­με­νι­κής;

Η πολι­τική συναί­νεση στο Κοι­νο­βού­λιο, δεν συνε­πά­γε­ται και οικου­με­νική κυβέρ­νηση. Κυβέρ­νηση υπάρχει, προ­χω­ράμε με τον οδικό χάρτη που στήριξε ο ελλη­νι­κός λαός στις πρό­σφα­τες εκλογές του Σεπτεμ­βρίου και υλο­ποιούμε το πολι­τικό μας πρό­γραμμα και τις δεσμεύ­σεις μας. Με διάλογο, με σχέδιο και με μεσο­πρό­θε­σμο προ­γραμ­μα­τι­σμό. Όμως για μεταρ­ρυθ­μί­σεις που πρέπει να έχουν σταθερό χαρα­κτήρα και διάρ­κεια, όπως το ασφα­λι­στικό, τα εργα­σιακά, η υγεία και η παιδεία, είναι λογικό να ζητάμε ευρύ­τερη συνεν­νό­ηση. Το ίδιο και σε θέματα όπως το προ­σφυ­γικό. Και σε αυτά, περι­μέ­νουμε μια αξιό­πι­στη αντι­πο­λί­τευση. Εδώ θα κριθούν όλες οι πολι­τι­κές δυνά­μεις στο τι έχουν να συνει­σφέ­ρουν προ­γραμ­μα­τικά.

Τι σκέ­φτε­στε μετά την «11η Σεπτεμ­βρίου» της Ευρώπης;

Οι εξε­λί­ξεις είναι ραγδαίες και απρό­βλε­πτοι παρά­γο­ντες έντασης στην Αν. Μεσό­γειο, δυσκο­λεύ­ουν περισ­σό­τερο την ήδη προ­βλη­μα­τική κατά­σταση στην περιοχή. Επα­νέρ­χο­νται στο προ­σκή­νιο διά­φο­ρες θεωρίες που δημιουρ­γούν ανα­σφά­λειες στους λαούς. Χρειά­ζε­ται απο­φα­σι­στι­κό­τητα και ευρύ­τε­ρες συμ­μα­χίες με τη συμ­με­τοχή όλων των εμπλε­κό­με­νων δυνά­μεων και ιδίως της ΕΕ, σε πρω­το­βου­λίες ειρήνης, άμεσης ή μακρο­πρό­θε­σμης από­δο­σης για τη Μέση Ανατολή και τη Μεσό­γειο, με ρεα­λι­σμό και με άξονα την προ­στα­σία των δημο­κρα­τι­κών και ανθρώ­πι­νων δικαιω­μά­των όλων των πολιτών, με διε­θνείς πρω­το­βου­λίες και συνερ­γα­σία. Με ιδιαί­τερη ευαι­σθη­σία στο πολι­τι­σμικό υπό­βα­θρο της περιο­χής, ώστε ακόμα και οι όποιες – τυχόν – αντι­φά­σεις να μην αποβούν σε βάρος των προ­σφύ­γων και να περιο­ρί­ζουν τα δημο­κρα­τικά δικαιώ­ματα των πολιτών.

Κατα­γρά­φε­ται με όλο και μεγα­λύ­τερα νούμερα η έλλειψη πίστης. Άνθρω­ποι σε κατά­θλιψη, μπερ­δε­μέ­νοι, με καταρ­ρα­κω­μένο ηθικό και ισο­πε­δω­τικά, απα­ξιώ­νο­ντας το πολι­τικό προ­σω­πικό. Μου θυμίζει όλο αυτό τους στίχους του Τ. Λει­βα­δίτη : «το μέλλον είναι ένας κήπος που ανα­παύ­ο­νται οι νικη­μέ­νοι». Είμαστε μια νικη­μένη χώρα με νικη­μέ­νους πολίτες, κύριε Γάκη;

Κερ­δί­σαμε την αξιο­πι­στία του λαού, θα ξεπε­ρά­σουμε την όποια «μελαγ­χο­λία» προ­χω­ρώ­ντας ενω­μέ­νοι μπροστά, με όραμα και με αυτο­πε­ποί­θηση για κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και την ευη­με­ρία του λαού μας. Διότι, θα σας απα­ντήσω με στίχους του Γ. Ρίτσου:

Ο κόσμος, σου λέω, είναι όμορφος.

Ό,τι κι αν πεις, ό,τι κι αν κάνεις όμορφος.

Το μέλλον είναι σίγουρο. Ό,τι κι αν γίνει… σίγουρο.

Δεν υπάρ­χουν πια απο­σιω­πη­τικά στη φωνή ή στη σιωπή μας.

Μπορείς να κάνεις πίσω τους τροχούς του ήλιου;