Παυλόπουλος: Ο αρχαίος ικέτης είναι ο σύγχρονος πρόσφυγας

«Δεν είμαστε μόνο κλη­ρο­νό­μοι ενός μεγάλου παρελ­θό­ντος, μπο­ρούμε και πρέπει να είμαστε, και θα τα κατα­φέ­ρουμε, και οι εγγυ­η­τές ενός καλύ­τε­ρου μέλ­λο­ντος, όχι μόνο για την χώρα μας, αλλά για την ίδια την Ευρώπη» δήλωσε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος, εγκαι­νιά­ζο­ντας το κτίριο του Ευρω­παϊ­κού Οργα­νι­σμού Δημο­σίου Δικαίου, παρου­σία της πρω­θυ­πουρ­γού Βασι­λι­κής Θάνου, του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Πέτρου Μολυ­βιάτη, του ανα­πλη­ρωτή υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Σπύρου Φλο­γα­ΐτη, του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού της Ιταλίας Τζου­λιάνο Αμάτο, της περι­φε­ρειάρ­χου Αττικής Ρένας Δούρου, καθώς και ακόμα πολλών προ­σω­πι­κο­τή­των από τον πολι­τικό και ακα­δη­μαϊκό χώρο.

Στην ομιλία του, ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας υπο­γράμ­μισε τη σημασία που έχει για την Ελλάδα το γεγονός ότι η έδρα του Ευρω­παϊ­κού Οργα­νι­σμού Δημο­σίου Δικαίου εγκαι­νιά­ζε­ται στην Αθήνα και μάλιστα σε ένα κτίριο που βρί­σκε­ται κοντά στα λείψανα της αρχαίας Αθήνας.

«Εκείνης που υπήρξε το λίκνο της Δημο­κρα­τίας και που μας διδά­σκει μέσα από την ιστορία της πόσα σημα­ντικά πράγ­ματα πέτυχε ο άνθρω­πος και η ανθρω­πό­τητα μέσα από τα δυο βασικά αγαθά της Δημο­κρα­τίας και της ειρήνης», τόνισε ο κ. Παυ­λό­που­λος και ανα­φε­ρό­με­νος στο μεγάλο πρό­βλημα των προ­σφύ­γων, που ταλα­νί­ζει την εποχή μας, προ­σέ­θεσε: «Αυτά τα λείψανα μας διδά­σκουν δια­χρο­νικά πώς συμπε­ρι­φέρ­θηκε η Αρχαία Αθήνα σε αντί­στοι­χες περι­πτώ­σεις».

Όπως υπεν­θύ­μισε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, «ο θεσμός του πρό­σφυγα, προ­έρ­χε­ται από τον ικέτη της αρχαίας ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας» και προ­σέ­θεσε: «Ο ικέτης είχε τη μετα­χεί­ριση που σήμερα περίπου περι­γρά­φει το Σύμφωνο για τη Μετα­νά­στευση και το Άσυλο, το οποίο πρέπει να απο­τε­λεί τη βάση της μετα­να­στευ­τι­κής και προ­σφυ­γι­κής μας πολι­τι­κής γενι­κό­τερα».

Συνε­χί­ζο­ντας, ο κ. Παυ­λό­που­λος υπο­γράμ­μισε ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αιώνες περνάνε αλλά ο άνθρω­πος εξα­κο­λου­θεί να αντι­με­τω­πί­ζει τις ίδιες προ­κλή­σεις και τόνισε:

«Πρέπει η Ευρώπη να απο­δεί­ξει ότι πρώτα απ’ όλα ως αξία υπάρχει ο άνθρω­πος και η αξιο­πρέ­πειά του, και η οικο­νο­μική ανά­πτυξη τότε μόνο επι­τε­λεί τον σκοπό της, όταν είναι σε θέση να εξα­σφα­λί­σει την πορεία του ανθρώ­που μέσα από όρους Δημο­κρα­τίας, τους οποίους η αρχαία Ελλάδα και η Ευρώπη ενέ­πνευ­σαν και εμπνέ­ουν ακόμη και σήμερα».

Ανα­φε­ρό­με­νος στον Ευρω­παϊκό Οργα­νι­σμό Δημο­σίου Δικαίου, ο κ. Παυ­λό­που­λος είπε ότι «η ελλη­νική Πολι­τεία εκπλη­ρώ­νει σήμερα ένα χρέος απέ­να­ντι σε έναν θεσμό που τιμά την Ελλάδα, και αυτό θα πρέπει να γίνει αντι­λη­πτό από όλους, γιατί η αποδοχή της ύπαρξης της έδρας αυτού Οργα­νι­σμού, εδώ, είναι μια τερά­στια δυνα­τό­τητα που δίνεται στην πατρίδα μας να δείξει τι είναι εκείνο που μπορεί να προ­σφέ­ρει γενι­κό­τερα, στην Ευρώπη, στον κόσμο».

Περι­γρά­φο­ντας τους στόχους του Οργα­νι­σμού, ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας έκανε λόγο για ενο­ποί­ηση γενι­κό­τερα βασικών κανόνων του Δημό­σιου Δικαίου, όχι μόνο σε ευρω­παϊκό αλλά σε παγκό­σμιο επίπεδο, έτσι ώστε βασικές αρχές της Δημο­κρα­τίας να κατα­στούν κοινό κτήμα, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά στον κόσμο ολό­κληρο.

«Δεν υπάρχει μεγα­λύ­τερη πλάνη από το να θεωρεί κανείς ότι η Δημο­κρα­τία έχει φθάσει στο τέλος της, στο όριό της και δεν έχει ανάγκη προ­στα­σίας και υπε­ρά­σπι­σης», υπο­γράμ­μισε και προ­σέ­θεσε ότι η Δημο­κρα­τία είναι εύθραυ­στο αγαθό, δεν μπορεί και δεν πρέπει να θεω­ρεί­ται ποτέ δεδο­μένη. «Το βλέ­πουμε στην εποχή μας. Θεωρεί κανείς ότι σήμερα δεν υπάρ­χουν δημο­κρα­τικά κενά στα κράτη μέλη αλλά και στους ίδιους τους θεσμούς της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης;», επι­σή­μανε ο κ. Παυ­λό­που­λος και σημεί­ωσε ότι «επειδή τη Δημο­κρα­τία οφεί­λουμε να την υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε διαρκώς», η συμβολή του Ευρω­παϊ­κού Οργα­νι­σμού Δημο­σίου Δικαίου μπορεί να είναι πάρα πολύ μεγάλη, διότι ένας από τους τρόπους, για να καλύψει αυτό το κενό και τον κίνδυνο για τη Δημο­κρα­τία είναι να δια­μορ­φω­θούν όσο το δυνατόν κοινοί κανόνες σε δυο επίπεδα, επίπεδα που, όπως είπε, αφορούν το ίδιο το Δημόσιο Δίκαιο.

Εξη­γώ­ντας, ο Πρό­ε­δρος τόνισε ότι το ένα επίπεδο είναι εκείνο της Δια­κυ­βέρ­νη­σης, της Δημο­κρα­τι­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης, της στή­ρι­ξης του κράτους Δικαίου και της αρχής της νομι­μό­τη­τας, μέσα από τους θεσμούς, κυρίως της Δικαιο­σύ­νης, που απο­τε­λεί την εγγύηση για το κράτος Δικαίου και την αρχή της Νομι­μό­τη­τας, και το δεύτερο επίπεδο είναι το επίπεδο των δικαιω­μά­των του ανθρώ­που.

«Πρέπει το συντο­μό­τερο δυνατόν να ενο­ποι­η­θούν αυτοί οι κανόνες. Πρέπει το συντο­μό­τερο δυνατόν τα κοινά σημεία του Δυτικού πολι­τι­σμού σχετικά με τον άνθρωπο και τα δικαιώ­ματά του να κατα­στούν παγκό­σμιο κτήμα, γιατί η ιστορία έχει απο­δεί­ξει ότι η πραγ­μα­τική Δημο­κρα­τία, η αντι­προ­σω­πευ­τική Δημο­κρα­τία είναι μια παρα­κα­τα­θήκη της Δύσης για όλους τους λαούς του κόσμου» τόνισε ο κ. Παυ­λό­που­λος.

Από την πλευρά του ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός της Ιταλίας Τζου­λιάνο Αμάτο έκανε λόγο για ένα ακόμη “success story” για την Ελλάδα, όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας τη σημασία της έδρας του Ευρω­παϊ­κού Οργα­νι­σμού Δημο­σίου Δικαίου στην Αθήνα, και ευχή­θηκε να απο­τε­λέ­σει κέντρο πολι­τι­σμού και εκπαί­δευ­σης, όχι μόνο για την Ευρώπη αλλά και διεθνώς, υπό τις σημε­ρι­νές δύσκο­λες συν­θή­κες.

Τα κλειδιά του νεο­κλα­σι­κού της Πολυ­γνώ­στου 2-4 παρέ­δωσε στον κ. Αμάτο η περι­φε­ρειάρ­χης Αττικής Ρένα Δούρου, καθώς η Περι­φέ­ρεια Αττικής ανέλαβε την ανα­πα­λαί­ωση του κτιρίου.

Στον σύντομο χαι­ρε­τι­σμό της, η κ. Δούρου υπο­γράμ­μισε τη σημασία που έχει το γεγονός ότι το κτίριο που θα στε­γά­σει τον Ευρω­παϊκό Οργα­νι­σμό Δημο­σίου Δικαίου βρί­σκε­ται στο ιστο­ρικό κέντρο της Αθήνας και τόνισε τη συμβολή του στην παρα­γωγή και διάδοση εξει­δι­κευ­μέ­νης γνώσης στο δημόσιο Δίκαιο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ