Εκδικάστηκε ανακοπή ανώτερου διευθυντικού στελέχους του ΕΦΚΑ κατά του ασφαλιστικού φορέα

Αι­τή­θη­κε την ακύ­ρω­ση ατο­μι­κών ει­δο­ποι­ή­σε­ων οφει­λών που εκ­δό­θη­καν από το Κέ­ντρο Εί­σπρα­ξης Ασφα­λι­στι­κών Οφει­λών Ρόδου (ΚΕΑΟ Ρόδου), τα­μεια­κών βε­βαιώ­σε­ων, κα­τα­σχε­τη­ρί­ων σε τρά­πε­ζες και ΠΕΕ

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου εκ­δι­κά­στη­κε χθες η ανα­κο­πή που άσκη­σε ανώ­τε­ρο διευ­θυ­ντι­κό στέ­λε­χος του ΕΦΚΑ κατά του ασφα­λι­στι­κού φορέα για την ακύ­ρω­ση ατο­μι­κών ει­δο­ποι­ή­σε­ων οφει­λών που εκ­δό­θη­καν από το Κέ­ντρο Εί­σπρα­ξης Ασφα­λι­στι­κών Οφει­λών Ρόδου (ΚΕΑΟ Ρόδου) ύψους 258.000 ευρώ πε­ρί­που, τα­μεια­κών βε­βαιώ­σε­ων, κα­τα­σχε­τη­ρί­ων σε τρά­πε­ζες και ΠΕΕ.

Με άλλη από­φα­ση του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου έχει ανα­στα­λεί η εκτέ­λε­ση των ανω­τέ­ρω μέχρι τη δη­μο­σί­ευ­ση ορι­στι­κής από­φα­σης επί της εκ­κρε­μούς ανα­κο­πής, που έχει ασκή­σει ο αιτών, κατά των πα­ρα­πά­νω πρά­ξε­ων.

Σε βάρος του διευ­θυ­ντι­κού στε­λέ­χους του ΕΦΚΑ εκ­δό­θη­καν πρά­ξεις (ΠΕΕ, ΠΕΠΕΕ, ΠΕΠΤ) για την ασφα­λι­στι­κή τα­κτο­ποί­η­ση ερ­γα­ζο­μέ­νων, οι οποί­ες προ­έρ­χο­νται από τη συμ­με­το­χή του ως ομόρ­ρυθ­μου μέ­λους σε εται­ρεία.

Για τις οφει­λές εκ­δό­θη­καν το 2017 και 2019 ατο­μι­κές ει­δο­ποι­ή­σεις από το Κέ­ντρο Εί­σπρα­ξης Ασφα­λι­στι­κών Οφει­λών (ΚΕΑΟ) Ρόδου ύψους, αντι­στοί­χως, 74.449,54 ευρώ και 184.568,48 ευρώ.

Ακο­λού­θως το ΚΕΑΟ Ρόδου προ­έ­βη στην κα­τά­σχε­ση όλων των τρα­πε­ζι­κών λο­γα­ρια­σμών του αι­τού­ντος εις χεί­ρας των τρα­πε­ζών Alpha Bank, Attica Bank, Εθνι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος, Eurobank Ergasias Α.Ε. και Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς Α.Ε., για ποσό κα­τά­σχε­σης ύψους αρ­χι­κά 57.187,88 ευρώ, το οποίο πε­ριο­ρί­στη­κε σε 35.368,39 ευρώ με τα από 31-10-2019 έγ­γρα­φα του ΚΕΑΟ.

Στην ανα­κο­πή που άσκη­σε τον Σε­πτέμ­βριο του 2020 προ­βάλ­λει ότι τα κα­τα­σχε­τή­ρια έγ­γρα­φα έχουν εκ­δο­θεί κατά πα­ρά­βα­ση της αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και του δι­καιώ­μα­τος της προη­γού­με­νης ακρό­α­σης (άρθρο 20 παρ. 2 του Συ­ντάγ­μα­τος), η απαί­τη­ση του ΕΦΚΑ Ρόδου σε βάρος του δεν είναι βε­βαία και εκ­κα­θα­ρι­σμέ­νη και ότι η δέ­σμευ­ση των τρα­πε­ζι­κών του λο­γα­ρια­σμών είναι κα­τα­χρη­στι­κή.

Ση­μειώ­νει μά­λι­στα ότι η εμ­φα­νι­ζό­με­νη ως οφει­λή ύψους 258.000 ευρώ πε­ρί­που δεν υφί­στα­ται, καθώς ούτε ο ίδιος ήταν υπό­λο­γος για όλες τις οφει­λές στην εται­ρεία αλλά και πε­ραι­τέ­ρω διότι είχε εξο­φλη­θεί ένα με­γά­λο μέρος των οφει­λών αυτών.

Μά­λι­στα, το ίδιο δι­κα­στή­ριο είχε κρί­νει κά­νο­ντας δεκτή την αί­τη­ση ανα­στο­λής που είχε ασκή­σει ότι η άμεση εκτέ­λε­ση θα είχε ως συ­νέ­πεια την στέ­ρη­ση των μέσων βιο­πο­ρι­σμού του και για τον λόγο αυτό είχε ανα­στεί­λει εξάλ­λου 5 κα­τα­σχε­τή­ρια εις χεί­ρας 6 τρα­πε­ζών ως τρί­των, όπως ισχύ­ουν μετά τον πε­ριο­ρι­σμό του ανα­φε­ρο­μέ­νου σε αυτά ποσού κα­τά­σχε­σης από 57.187,88 ευρώ σε 35.368,39 ευρώ.

Ση­μειώ­νε­ται εξάλ­λου ότι με από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου ανα­βλή­θη­κε η έκ­δο­ση ορι­στι­κής από­φα­σης επί αγω­γών που ασκή­θη­καν από το ίδιο διευ­θυ­ντι­κό στέ­λε­χος του ΕΦΚΑ Ρόδου κατά μιας υπαλ­λή­λου σε ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία που ανήκε και απα­σχο­λού­σε μέχρι το αμε­τά­κλη­το πέρας των εκ­κρε­μών ποι­νι­κών δια­δι­κα­σιών, ήτοι των ποι­νι­κών διώ­ξε­ων που ασκή­θη­καν σε βάρος της για τα αδι­κή­μα­τα, αφε­νός της ψευ­δούς υπεύ­θυ­νης δή­λω­σης και της συ­κο­φα­ντι­κής δυ­σφή­μι­σης και αφε­τέ­ρου της ψευ­δούς υπεύ­θυ­νης δή­λω­σης, της ψευ­δορ­κί­ας και της συ­κο­φα­ντι­κής δυ­σφή­μι­σης, αντί­στοι­χα.

Ο ενά­γων εταί­ρος ομόρ­ρυθ­μης εται­ρί­ας, που ως αντι­κεί­με­νο ερ­γα­σιών είχε τη λει­τουρ­γία ζα­χα­ρο­πλα­στεί­ου, στο πλαί­σιο αντι­δι­κί­ας του με τους συ­νε­ταί­ρους του, που ξε­κί­νη­σε από τις 26.11.2014 και της εκα­τέ­ρω­θεν άσκη­σης εν­δί­κων βοη­θη­μά­των, η ενα­γό­με­νη, που ερ­γα­ζό­ταν στην ως άνω επι­χεί­ρη­ση, προ­έ­βη σύμ­φω­να με την πρώτη αγωγή στην από 17 Δε­κεμ­βρί­ου 2014 υπεύ­θυ­νη δή­λω­ση με βε­βαιω­μέ­νο το γνή­σιο της υπο­γρα­φής της, που ήθελε το στέ­λε­χος του ΕΦΚΑ να της είχε δώσει εντο­λή να μην χτυ­πά­ει το 40% από την εί­σπρα­ξη κα­θη­με­ρι­νά στην τα­μεια­κή και δή­λω­σε επί­σης ότι έπαιρ­νε κα­θη­με­ρι­νά τα τα­μεία ο ίδιος ή και συγ­γε­νι­κά του πρό­σω­πα δίχως την πα­ρου­σία της. Ισχυ­ρί­στη­κε ακόμη η ενα­γό­με­νη τα ίδια σε ένορ­κη βε­βαί­ω­σή της.

Με τα όσα η ενα­γό­με­νη ισχυ­ρί­στη­κε, όπως το­νί­ζει ο ενά­γων, ήταν εν γνώ­σει της ψευδή και συ­κο­φα­ντι­κά, με απο­τέ­λε­σμα την προ­σβο­λή της τιμής, της υπό­λη­ψης και της αξιο­πι­στί­ας του στον προ­σω­πι­κό και επαγ­γελ­μα­τι­κό του κύκλο και ότι από την πε­ρι­γρα­φό­με­νη στην κάθε αγωγή πα­ρά­νο­μη και υπαί­τια συ­μπε­ρι­φο­ρά της ενα­γό­με­νης υπέ­στη ηθική βλάβη.

Ζητεί να υπο­χρε­ω­θεί η ενα­γό­με­νη να του κα­τα­βά­λει ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ηθι­κής βλά­βης για την πε­ρι­γρα­φό­με­νη σε εκά­στη αγωγή αδι­κο­πρα­ξία, το ποσό των 15.000 €, με τον νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της κάθε αγω­γής μέχρι την ολο­σχε­ρή εξό­φλη­ση, να κη­ρυ­χθεί η εκ­δο­θη­σό­με­νη από­φα­ση προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στή, να απει­λη­θεί σε βάρος της ενα­γό­με­νης προ­σω­πι­κή κρά­τη­ση διάρ­κειας έξι μηνών, ως μέσο ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης της εκ­δο­θη­σό­με­νης από­φα­σης και να κα­τα­δι­κα­στεί η ενα­γό­με­νη στην πλη­ρω­μή των δι­κα­στι­κών εξό­δων.

Η ενα­γό­με­νη, αρ­νεί­ται τις αγω­γές και πε­ραι­τέ­ρω ισχυ­ρί­ζε­ται ότι κα­τό­πιν δύο μη­νύ­σε­ων του ενά­γο­ντος το 2015, σχη­μα­τί­στη­καν δύο ποι­νι­κές δι­κο­γρα­φί­ες και πα­ρα­πέμ­φθη­κε ως κα­τη­γο­ρού­με­νη αφε­νός στο ακρο­α­τή­ριο του Μο­νο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου για τα αδι­κή­μα­τα της ψευ­δούς υπεύ­θυ­νης δή­λω­σης και της συ­κο­φα­ντι­κής δυ­σφή­μι­σης και αφε­τέ­ρου στο ακρο­α­τή­ριο του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου για τα αδι­κή­μα­τα της ψευ­δούς υπεύ­θυ­νης δή­λω­σης, της ψευ­δορ­κί­ας και της συ­κο­φα­ντι­κής δυ­σφή­μι­σης.