Απορρίφθηκε αίτηση να δοθεί βεβαιωτικός όρκος από την εταιρεία «ΜΑΡΙΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.»

Mε την υπ’ αριθμ. 86/2023 από­φα­ση του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου (εκού­σια δι­καιο­δο­σία) απορ­ρί­φθη­κε η αί­τη­ση της εται­ρεί­ας «DELTA PARTNERS Α.Ε.» κατά της εται­ρεί­ας «ΜΑ­ΡΙ­ΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» για να της δοθεί βε­βαιω­τι­κός όρκος.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να η εται­ρεία Ορ­κω­τών Ελεγ­κτών – Λο­γι­στών αι­τή­θη­κε να υπο­χρε­ω­θεί η «ΜΑ­ΡΙ­ΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» να πα­ρου­σια­στεί δια των νο­μί­μων εκ­προ­σώ­πων της στο δι­κα­στή­ριο και να υπο­βά­λει κα­τά­λο­γο όλων ανε­ξαι­ρέ­τως των πε­ριου­σια­κών της στοι­χεί­ων και ταυ­τό­χρο­να να δώ­σουν οι νό­μι­μοι εκ­πρό­σω­ποί της βε­βαιω­τι­κό όρκο ότι ο εγ­χει­ρι­ζό­με­νος από αυτήν κα­τά­λο­γος πε­ριέ­χει όλα ανε­ξαι­ρέ­τως τα πε­ριου­σια­κά της στοι­χεία, ότι δεν έχει πα­ρα­λεί­ψει κα­νέ­να από αυτά και ότι κα­τέ­βα­λε κάθε δυ­να­τή προ­σπά­θεια για να εξα­κρι­βώ­σει το σύ­νο­λο των πε­ριου­σια­κών της στοι­χεί­ων.

Όπως εξέ­θε­σε με την υπ’ αριθμ. 307/2019 τε­λε­σί­δι­κη από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου (ει­δι­κής δια­δι­κα­σί­ας πε­ριου­σια­κών δια­φο­ρών) και εκτε­λε­στό α’ από­γρα­φο του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου η καθ’ ης κα­τα­δι­κά­στη­κε στην κα­τα­βο­λή της δι­κα­στι­κής δα­πά­νης της ανω­τέ­ρω δίκης ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με την οποία ητ­τή­θη­κε.

Επι­δό­θη­κε κα­τα­σχε­τή­ριο εις χεί­ρας δώ­δε­κα τρί­των, με την οφει­λή της καθ’ ης να ανέρ­χε­ται πλέον στα 8.972,41€ μετά από την πρό­σθε­ση του ποσού των 520 ευρώ για πα­ραγ­γε­λία εκτέ­λε­σης και των εξό­δων του ως άνω κα­τα­σχε­τη­ρί­ου.

Κατά τη διε­νέρ­γεια από­πει­ρας εί­σπρα­ξης των πιο πάνω απαι­τή­σε­ών της με τη δια­δι­κα­σία της ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης, ακόμη και σε τρί­τους (τρα­πε­ζι­κά ιδρύ­μα­τα), τόσο η δι­κα­στι­κή επι­με­λή­τρια όσο και ο πλη­ρε­ξού­σιος δι­κη­γό­ρος της δεν βρή­καν οποιο­δή­πο­τε πε­ριου­σια­κό στοι­χείο της.

Η εται­ρεία «ΜΑ­ΡΙ­ΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» εξέ­θε­σε ότι η εται­ρεία των Ορ­κω­τών Ελεγ­κτών Λο­γι­στών απέ­κρυ­ψε ότι έχει προ­βεί σε κα­τά­σχε­ση κι­νη­τής πε­ριου­σί­ας της, πολ­λα­πλά­σιας εκτι­μη­θεί­σης αξίας η οποία κα­τά­σχε­ση πα­ρα­μέ­νει ενερ­γή και την οποία η αι­τού­σα μπο­ρεί να συ­νε­χί­σει με υπο­βο­λή δή­λω­σης συ­νέ­χι­σης.

Οι απαι­τή­σεις της απο­τε­λούν απαι­τή­σεις που οφεί­λει η εται­ρία ΙΟ­ΝΙΟΣ ΑΕ (και στους πλει­στη­ρια­σμούς της οποί­ας δέον όπως πρέ­πει να έχει αναγ­γελ­θεί ως εγ­χει­ρό­γρα­φος δα­νεί­στρια) και η αι­τού­σα διεκ­δι­κεί κατά της «ΜΑ­ΡΙ­ΝΕΣ ΡΟΔΟΥ Α.Ε.» ως τρί­της.

Τό­νι­σε επι­πλέ­ον ότι η αντί­δι­κη επι­σπεύ­δει την εκ­δί­κα­ση της αί­τη­σής της ενώ στο με­τα­ξύ έχει ήδη δε­σμευ­θεί από την τρά­πε­ζα Πει­ραιώς το σύ­νο­λο του ποσού των 8.972,41 ευρώ, που απο­τε­λεί τη βάση αι­τιο­λό­γη­σης του αι­τή­μα­τός της για δόση βε­βαιω­τι­κού όρκου από τους εκ­προ­σώ­πους της.

Ση­μειώ­νε­ται ότι με αί­τη­ση της εται­ρεί­ας Ορ­κω­τών Ελε­κτών Λο­γι­στών είχαν εκ­δο­θεί 3 δια­τα­γές πλη­ρω­μής για απαι­τή­σεις που δια­τη­ρού­σε κατά της εται­ρεί­ας με την επω­νυ­μία: «Ιό­νιος Ανώ­νυ­μη Τε­χνι­κή Εμπο­ρι­κή Βιο­μη­χα­νι­κή και Του­ρι­στι­κή Εται­ρεία».

Με έκ­θε­ση ανα­γκα­στι­κής κα­τά­σχε­σης κα­τα­σχέ­θη­καν κι­νη­τά πράγ­μα­τα αλλά και 7 πλω­τές εξέ­δρες και πλω­τή­ρες, που το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου είχε κρί­νει το 2020 ότι απο­τε­λούν πα­ραρ­τή­μα­τα της μα­ρί­νας, κα­θό­σον ο απο­χω­ρι­σμός τους εν­δέ­χε­ται να προ­κα­λέ­σει ου­σιώ­δη βλάβη στην χρήση και στον οι­κο­νο­μι­κό προ­ο­ρι­σμό της μα­ρί­νας, λαμ­βά­νο­ντας υπό­ψιν ότι δια­θέ­τει και στα­θε­ρό μώλο εξο­πλι­σμέ­νου σκυ­ρο­δέ­μα­τος, ο οποί­ος φέρει κα­τάλ­λη­λες δέ­στρες για πρόσ­δε­ση σκα­φών που έχει συ­νο­λι­κό μήκος άνω των 1400 μέ­τρων.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ει­δι­κό­τε­ρα ότι τα pillars, δη­λα­δή οι πυρ­γί­σκοι που είναι το­πο­θε­τη­μέ­νοι στις προ­βλή­τες της μα­ρί­νας, οι οποί­οι είναι προ­ο­ρι­σμέ­νοι για την πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος, ύδα­τος, υπη­ρε­σιών τη­λε­ό­ρα­σης, τη­λε­φώ­νου, σύν­δε­σης στο Internet στα σκάφη που ελ­λι­με­νί­ζο­νται και προσ­δέ­νο­νται στη μα­ρί­να απο­τε­λούν συ­στα­τι­κά αυτής, κα­θό­σον πλη­ρού­νται όλα τα κρι­τή­ρια που τί­θε­νται από τη θε­ω­ρία και τη νο­μο­λο­γία προ­κει­μέ­νου να υπα­χθούν σε αυτή την κα­τη­γο­ρία.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ο απο­χω­ρι­σμός της μα­ρί­νας από τους πυρ­γί­σκους τρο­φο­δο­σί­ας θα προ­κα­λού­σε αλ­λοί­ω­ση της λει­τουρ­γί­ας της μα­ρί­νας, γιατί όχι μόνο θα κα­θί­στα­το δυ­σχε­ρής ου­σιω­δώς η χρήση της, σύμ­φω­να με τον προ­ο­ρι­σμό της, πολλώ δε μάλ­λον που η μα­ρί­να θα έχανε τον χα­ρα­κτή­ρα της, ο οποί­ος συ­νί­στα­το στην πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών ελ­λι­με­νι­σμού, ανα­ψυ­χής, και συ­ντή­ρη­σης των σκα­φών που προσ­δέ­νο­νται σε αυτή.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Κώ­στας Χαλ­κιάς.