Νίκος Γερονικόλας: Δεν ήταν πρόθεση μου να θίξω τον Στράτο Καρίκη – Τα ερωτήματα όμως για τη συνταξη δύο παρατάξεων που μέχρι τώρα ήταν αντίπαλες παραμένουν χωρίς απάντηση

Σε προ­σω­πική του δήλωση ο επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης Αρχή Οργά­νω­σης για το νησί μας» κ. Νίκος Γερο­νι­κό­λας ανα­φέ­ρει:

Η άσκηση υπεύ­θυ­νης και θεσμι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης προ­ϋ­πο­θέ­τει δύο αδια­πραγ­μά­τευ­τες αρχές. Την προ­σή­λωση στην αλήθεια και το θάρρος της δημό­σιας ανά­λη­ψης ευθύνης, όταν δια­πι­στώ­νε­ται οποια­δή­ποτε ανα­κρί­βεια.

Ύστερα από πλήρη έλεγχο του θεσμι­κού πλαι­σίου που διέπει τον Ανα­πτυ­ξιακό Οργα­νι­σμό του Δήμου Ρόδου «Κολοσ­σός 2047 Α.Ε.», δια­πι­στώ­θηκε ότι για τη θέση του Αντι­προ­έ­δρου δεν προ­βλέ­πε­ται εκ του νόμου αμοιβή. Η συγκε­κρι­μένη αναφορά που περι­λή­φθηκε σε ανα­κοί­νωση της παρά­τα­ξής μας για τον κ. Ευστρά­τιο Καρίκη ήταν, συνεπώς, ανα­κρι­βής και ανα­κα­λεί­ται. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι ότι ο κ. Καρίκης προ­τά­θηκε από τον επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξής του, εκλέ­χθηκε και συμ­με­τέ­χει στο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο, ως Αντι­πρό­ε­δρος, άνευ μισθού.

Η πολι­τική ευθύνη ανήκει απο­κλει­στικά σε εμένα. Δεν πρό­κει­ται να ανα­ζη­τήσω δικαιο­λο­γίες, ούτε να τη μετα­θέσω σε οποιον­δή­ποτε άλλο συνερ­γάτη μου. Την ανα­λαμ­βάνω πλήρως και δημόσια, απο­κα­θι­στώ­ντας την ακρί­βεια των πραγ­μα­τι­κών γεγο­νό­των, όπως επι­βάλ­λει ο σεβα­σμός προς τους πολίτες της Ρόδου.

Οφείλω, επίσης, να διευ­κρι­νίσω ότι ουδέ­ποτε υπήρξε πρόθεσή μου να θίξω προ­σω­πικά τον κ. Ευστρά­τιο Καρίκη ή να αμφι­σβη­τήσω την προ­σω­πική του δια­δρομή και αξιο­πρέ­πεια. Εάν η συγκε­κρι­μένη ανα­κρι­βής αναφορά δημιούρ­γησε αυτή την εντύ­πωση, εκφράζω ειλι­κρινά τη λύπη μου. Η αντι­πα­ρά­θεσή μας υπήρξε και παρα­μέ­νει απο­κλει­στικά πολι­τική και θεσμική.

Η διόρ­θωση αυτή γίνεται χωρίς αστε­ρί­σκους και χωρίς υπεκ­φυ­γές. Ακριβώς επειδή πιστεύω ότι ο δημό­σιος λόγος οφείλει να στη­ρί­ζε­ται σε απο­λύ­τως ακριβή στοι­χεία.

Η απο­κα­τά­σταση, όμως, αυτής της ανα­κρί­βειας δεν μετα­βάλ­λει ούτε στο ελά­χι­στο τον πυρήνα των πολι­τι­κών ερω­τη­μά­των που θέσαμε ως «Αρχή Οργά­νω­σης» και τα οποία, μέχρι σήμερα, παρα­μέ­νουν ανα­πά­ντητα.

Δεν απα­ντή­θηκε γιατί δύο παρα­τά­ξεις, που επί δυόμισι χρόνια εμφα­νί­ζο­νταν ως αδιάλ­λα­κτοι πολι­τι­κοί αντί­πα­λοι, συντά­χθη­καν απο­λύ­τως στη συγκρό­τηση των διοι­κή­σεων των δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων.

Δεν απα­ντή­θηκε γιατί επι­λέ­χθηκε ο πλήρης απο­κλει­σμός της παρά­τα­ξής μας από κάθε κρίσιμο συλ­λο­γικό όργανο άσκησης θεσμι­κού ελέγχου.

Δεν απα­ντή­θηκε γιατί εγκα­τα­λεί­φθηκε ακόμη και η αρχή της ανα­λο­γι­κής εκπρο­σώ­πη­σης που είχε εφαρ­μο­στεί κατά την έναρξη της παρού­σας δημο­τι­κής περιό­δου.

Δεν απα­ντή­θηκε γιατί όλες οι κρί­σι­μες θέσεις συγκε­ντρώ­θη­καν απο­κλει­στικά στους ίδιους πολι­τι­κούς χώρους, περιο­ρί­ζο­ντας ακόμη περισ­σό­τερο τον θεσμικό ρόλο της ελάσ­σο­νος μειο­ψη­φίας.

Αντί ουσια­στι­κών απα­ντή­σεων στα παρα­πάνω, επι­λέ­χθηκε να μετα­το­πι­στεί η δημόσια συζή­τηση απο­κλει­στικά στη συγκε­κρι­μένη ανα­κρί­βεια. Η ανα­κρί­βεια αυτή ανα­κα­λεί­ται σήμερα δημόσια και χωρίς περι­στρο­φές.

Η πολι­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα, όμως, παρα­μέ­νει αμε­τά­βλητη.

Ο απο­κλει­σμός της παρά­τα­ξής μας από τα κρίσιμα όργανα ελέγχου είναι πραγ­μα­τικό γεγονός.

Η συγκέ­ντρωση της θεσμι­κής εκπρο­σώ­πη­σης στους ίδιους πολι­τι­κούς χώρους είναι πραγ­μα­τικό γεγονός.

Αυτά ήταν και παρα­μέ­νουν τα πραγ­μα­τικά πολι­τικά ζητή­ματα.

Η δια­φω­νία μας ουδέ­ποτε υπήρξε προ­σω­πική με οποιον­δή­ποτε δημο­τικό σύμ­βουλο. Είναι βαθιά πολι­τική και θεσμική. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε τη λει­τουρ­γία της δημο­κρα­τίας, τον ρόλο της αντι­πο­λί­τευ­σης και την ανάγκη ύπαρξης πραγ­μα­τι­κών μηχα­νι­σμών ελέγχου μέσα στον Δήμο Ρόδου.

Για εμάς, η αλήθεια δεν είναι επι­λε­κτική. Όταν δια­πι­στώ­νε­ται ένα λάθος, το διορ­θώ­νουμε οι ίδιοι, δημόσια και χωρίς δεύτερη σκέψη. Με την ίδια συνέ­πεια, όμως, θα συνε­χί­σουμε να ασκούμε αυστηρό, τεκ­μη­ριω­μένο και θεσμικό έλεγχο, χωρίς προ­σω­πι­κές εμπά­θειες, αλλά και χωρίς να επι­τρέ­ψουμε να μετα­το­πί­ζε­ται η δημόσια συζή­τηση από την ουσία σε δευ­τε­ρεύ­ο­ντα ζητή­ματα.

Η Ρόδος έχει ανάγκη από περισ­σό­τερη δια­φά­νεια, περισ­σό­τερη λογο­δο­σία και ισχυ­ρό­τε­ρους θεσμούς. Αυτόν τον δρόμο θα συνε­χί­σουμε να υπη­ρε­τούμε.