Πρόστιμο 19.906 ευρώ στη ΔΕΥΑΡ για ανεξέλεγκτη λειτουργία βιολογικού καθαρισμού στην Κρεμαστή

Κα­μπα­νά­κι για τη δη­μό­σια υγεία και το πε­ρι­βάλ­λον στη Ρόδο – Από­φα­ση-κα­τα­πέλ­της της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου απο­κα­λύ­πτει σο­βα­ρές πα­ρα­βιά­σεις της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής νο­μο­θε­σί­ας – Χωρίς άδεια λει­τουρ­γί­ας η μο­νά­δα επε­ξερ­γα­σί­ας λυ­μά­των επί χρό­νια

Με από­φα­ση του Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου κ. Χρή­στου Ευ­στρα­τί­ου, επι­βλή­θη­κε πρό­στι­μο συ­νο­λι­κού ύψους 19.906,54 ευρώ στη Δη­μο­τι­κή Επι­χεί­ρη­ση Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ), για σο­βα­ρή πα­ρά­βα­ση της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής νο­μο­θε­σί­ας. Η κα­ταγ­γελ­λό­με­νη πα­ρα­βί­α­ση αφορά τη λει­τουρ­γία του βιο­λο­γι­κού κα­θα­ρι­σμού στην Κρε­μα­στή, χωρίς να υπάρ­χει σε ισχύ η απαι­τού­με­νη πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή άδεια, όπως επι­βάλ­λει ο νόμος 4014/2011 και οι επα­νει­λημ­μέ­να επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νες κοι­νο­τι­κές οδη­γί­ες.

Η δια­πί­στω­ση της πα­ρά­βα­σης τεκ­μη­ριώ­θη­κε μέσα από σειρά επι­θε­ω­ρή­σε­ων, ερ­γα­στη­ρια­κών ελέγ­χων και αυ­το­ψιών, οι οποί­ες ενερ­γο­ποι­ή­θη­καν τόσο από την Πε­ρι­φέ­ρεια όσο και από ει­σαγ­γε­λι­κές εντο­λές. Οι ελεγ­κτές εντό­πι­σαν ότι η εγκα­τά­στα­ση λει­τουρ­γού­σε εκτός νο­μο­θε­τι­κού πλαι­σί­ου, με ελ­λεί­ψεις τόσο στη δια­χεί­ρι­ση όσο και στην ποιό­τη­τα των εξερ­χό­με­νων απο­βλή­των, ενώ σε αρ­κε­τές πε­ρι­πτώ­σεις η απο­λύ­μαν­ση μέσω χλω­ρί­ω­σης απου­σί­α­ζε εντε­λώς.

Μα­κρό­χρο­νη πα­ρα­βί­α­ση και επα­να­λαμ­βα­νό­με­να ευ­ρή­μα­τα

Το πρό­βλη­μα δεν είναι πε­ρι­στα­σια­κό. Η λει­τουρ­γία του βιο­λο­γι­κού κα­θα­ρι­σμού Κρε­μα­στής απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής και διοι­κη­τι­κής διε­ρεύ­νη­σης εδώ και σχε­δόν δύο δε­κα­ε­τί­ες. Από­φα­ση του 1999 ενέ­κρι­νε προ­σω­ρι­νά τους πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κούς όρους λει­τουρ­γί­ας της εγκα­τά­στα­σης, οι οποί­οι έπα­ψαν να ισχύ­ουν από το 2004. Έκτο­τε, σύμ­φω­να με την Πε­ρι­φέ­ρεια, η μο­νά­δα λει­τουρ­γεί χωρίς θε­σμι­κή κά­λυ­ψη.

Το 2019 και το 2020 είχαν επι­βλη­θεί ξανά διοι­κη­τι­κές κυ­ρώ­σεις στη ΔΕΥΑΡ για τις ίδιες ή πα­ρό­μοιες πα­ρα­βά­σεις, ωστό­σο καμία από τις απο­φά­σεις αυτές δεν συ­νο­δεύ­τη­κε από πλήρη συμ­μόρ­φω­ση. Το ίδιο μο­τί­βο συ­νε­χί­στη­κε και τα επό­με­να χρό­νια, με απο­κο­ρύ­φω­μα τις αυ­το­ψί­ες που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν το 2024 και το 2025, ύστε­ρα από εντο­λές της Ει­σαγ­γε­λί­ας Πρω­το­δι­κών Ρόδου.

Επι­πτώ­σεις στη δη­μό­σια υγεία και το πε­ρι­βάλ­λον

Οι δια­πι­στώ­σεις των ελέγ­χων δεν αφή­νουν πε­ρι­θώ­ρια πα­ρερ­μη­νειών. Ο βιο­λο­γι­κός κα­θα­ρι­σμός, σύμ­φω­να με τις εκ­θέ­σεις, ρυ­παί­νει το υδά­τι­νο πε­ρι­βάλ­λον, με κα­τα­γρα­φή ρύ­παν­σης πο­τα­μού από ανε­πε­ξέρ­γα­στα από­βλη­τα. Πα­ράλ­λη­λα, η απου­σία επαρ­κούς απο­λύ­μαν­σης αυ­ξά­νει τους κιν­δύ­νους για τη δη­μό­σια υγεία, ιδίως σε πε­ρί­ο­δο αυ­ξη­μέ­νων θερ­μο­κρα­σιών και του­ρι­στι­κής πί­ε­σης.

Η Διεύ­θυν­ση Δη­μό­σιας Υγεί­ας και η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, έπει­τα από τα ευ­ρή­μα­τα, χα­ρα­κτή­ρι­σαν τη λει­τουρ­γία της μο­νά­δας ως επι­κίν­δυ­νη και μη σύμ­φω­νη με τις θε­με­λιώ­δεις προ­δια­γρα­φές ασφα­λεί­ας. Το γε­γο­νός αυτό οδή­γη­σε όχι μόνο στην επι­βο­λή του προ­στί­μου αλλά και στην κα­τάρ­τι­ση Πλά­νου Διορ­θω­τι­κών Ενερ­γειών, η υλο­ποί­η­ση του οποί­ου θε­ω­ρεί­ται υπο­χρε­ω­τι­κή και επεί­γου­σα.

Νο­μι­κές και πο­λι­τι­κές προ­ε­κτά­σεις

Η από­φα­ση προ­βλέ­πει τη δυ­να­τό­τη­τα προ­σφυ­γής της ΔΕΥΑΡ εντός 60 ημε­ρών στο Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο. Ωστό­σο, η ουσία του ζη­τή­μα­τος ξε­περ­νά τα όρια ενός τυ­πι­κού προ­στί­μου. Η υπό­θε­ση βρί­σκε­ται ήδη υπό προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση, με έγ­γρα­φα να έχουν δια­βι­βα­στεί στο Πρω­το­δι­κείο Ρόδου. Οι Αρχές ερευ­νούν αν υφί­στα­νται ποι­νι­κές ευ­θύ­νες για υπο­βάθ­μι­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος ή για εγκλη­μα­τι­κή αμέ­λεια.

Τι μένει να γίνει

Η Πε­ρι­φέ­ρεια υπο­γραμ­μί­ζει πως η επι­βο­λή του προ­στί­μου είναι ανε­ξάρ­τη­τη από την εφαρ­μο­γή των διορ­θω­τι­κών ενερ­γειών που έχουν ήδη ζη­τη­θεί. Η ΔΕΥΑΡ, ακόμη και αν προ­σφύ­γει δι­κα­στι­κά, οφεί­λει να προ­χω­ρή­σει άμεσα στην αδειο­δό­τη­ση της μο­νά­δας και στη συμ­μόρ­φω­ση με τους όρους επε­ξερ­γα­σί­ας λυ­μά­των.

Η κοι­νω­νία της Ρόδου πε­ρι­μέ­νει λύ­σεις, όχι εξη­γή­σεις. Και το πε­ρι­βάλ­λον δεν μπο­ρεί να πε­ρι­μέ­νει άλλο. Η υπό­θε­ση αυτή δεν απο­τε­λεί απλώς ένα νο­μι­κό ή διοι­κη­τι­κό επει­σό­διο, αλλά έναν κα­θρέ­φτη των πα­θο­γε­νειών που εξα­κο­λου­θούν να πλήτ­τουν τη δια­χεί­ρι­ση των δη­μο­τι­κών υπο­δο­μών στην Ελ­λά­δα.