DW: Αφγανοί πρόσφυγες εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα

Κάθε χρόνο δεκάδες χιλιά­δες Αφγανοί εισέρ­χο­νται παρά­νομα στην Ευρώπη. Ελά­χι­στοι κατα­φέρ­νουν ένα νέο ξεκί­νημα. Πολλοί πεθαί­νουν καθοδόν ενώ άλλοι ξεμέ­νουν για χρόνια στην πρώτη χώρα υπο­δο­χής.

Ο 30χρονος σήμερα Αμπ­ντάλα από το Νταϊ­κού­ντι του Αφγα­νι­στάν ανα­γκά­στηκε να εγκα­τα­λεί­ψει την πατρίδα του πριν από δέκα περίπου χρόνια μαζί με τους γονείς και τα αδέρφια του λόγω μιας οικο­γε­νεια­κής βεντέ­τας. Ο πρώτος σταθμός του ταξι­διού τους προς το άγνωστο ήταν το Ιράν. Η καθη­με­ρι­νό­τητά τους εκεί όμως ήταν πολύ δύσκολη και ορι­σμέ­νες φορές επι­κίν­δυνη.

Επό­με­νος σταθμός της εννια­με­λούς οικο­γέ­νειας ήταν η Τουρκία. Εκεί απευ­θύν­θη­καν στο γραφείο της ύπατης αρμο­στείας του ΟΗΕ για τους πρό­σφυ­γες προ­κει­μέ­νου να τους χορη­γη­θεί άσυλο σε χώρα της Δύσης. Επί τρία χρόνια η οικο­γέ­νεια περί­μενε υπο­μο­νε­τικά απά­ντηση. Εν τω μεταξύ ο Αμπ­ντάλα εργα­ζό­ταν παρά­νομα σε διάφορα εργο­τά­ξια για να συντη­ρή­σει την οικο­γέ­νεια.

Το ταξίδι προς την Ελλάδα

Με τη «βοήθεια» ενός δου­λε­μπό­ρου η οικο­γέ­νειά του ξεκί­νησε πριν από μερικές εβδο­μά­δες μαζί με άλλους πρό­σφυ­γες το ταξίδι για την Ελλάδα. Κόστος ανά άτομο: 1.300 δολάρια. Ο Αμπ­ντάλα δεν θέλησε να μας εκμυ­στη­ρευ­τεί πού βρήκε τα χρήματα. Πιθανόν να δανεί­στηκε από φίλους και συγ­γε­νείς στο Αφγα­νι­στάν. «Ήμασταν 25 άτομα στο πλοιά­ριο. Ήταν μια θυελ­λώ­δης νύχτα», διη­γεί­ται ο Αμπ­ντάλα. Ο δου­λέ­μπο­ρος μας έβαλε στο πλοιά­ριο και μας είπε να ακο­λου­θή­σουμε μια συγκε­κρι­μένη πορεία προ­κει­μέ­νου να φτά­σουμε στην Ευρώπη. Κατά τη διάρ­κεια του ταξι­διού όμως στα­μά­τησε να δου­λεύει η μηχανή».

Το πλοιά­ριο εντο­πί­στηκε τελικά από την ελλη­νική ακτο­φυ­λακή. Στην Αθήνα η αστυ­νο­μία έδωσε στους πρό­σφυ­γες έγγραφα που προ­βλέ­πουν 30ήμερη άδεια παρα­μο­νής. Όλοι τους δια­νυ­κτε­ρεύ­ουν σε μια οικο­δομή που ήταν ήδη γεμάτη πρό­σφυ­γες. Λίγες μέρες αργό­τερα η οικο­γέ­νεια του Αμπ­ντάλα απο­φά­σισε να συνε­χί­σει το ταξίδι της. Η μητέρα του είναι ηλι­κιω­μένη ενώ η αδερφή του άρρωστη. Γρήγορα έπεσαν στην παγίδα άλλου δου­λε­μπό­ρου, ο οποίος υπο­σχέ­θηκε να τους μετα­φέ­ρει οδικώς στη Γερ­μα­νία. Ωστόσο δεν υπήρ­χουν θέσεις για όλη την οικο­γέ­νεια. Μόνον ο Χάμιντ, ο 24χρονος αδερφός του Αμπ­ντάλα μπο­ρούσε να ταξι­δέ­ψει. Κόστος; 1.200 ευρώ. Ο δου­λέ­μπο­ρος υπο­σχέ­θηκε ότι τα υπό­λοιπα μέλη της οικο­γέ­νειας αλλά και οι υπό­λοι­ποι πρό­σφυ­γες θα ακο­λου­θή­σουν σύντομα.

Τραγική κατά­ληξη

Λίγο αργό­τερα όμως μια τραγική είδηση θα κατα­στρέ­ψει τα όνειρά τους. Στην πΓΔΜ τρένο παρέ­συρε και σκότωσε 14 αφγα­νούς και σομα­λούς πρό­σφυ­γες, οι οποίοι προ­σπα­θού­σαν να προ­σεγ­γί­σουν πεζή το Βελι­γράδι. Ο Αμπ­ντάλα μαθαί­νει άμεσα ότι ο αδερφός του βρι­σκό­ταν ανάμεσα στα θύματα. Ωστόσο επίσημα καμία αρχή δεν μπορεί να επι­βε­βαιώ­σει το θάνατό του.

«Θέλαμε να συνε­χί­σουμε το ταξίδι μας. Μετά το δυστύ­χημα όμως είμαστε σε κατά­σταση σοκ. Δεν γνωρίζω καν τι να κάνω με τη σορό του αδερφού μου σε περί­πτωση που μου τη δώσουν κάποια μέρα». Η άδεια παρα­μο­νής του ισχύει μόλις μια εβδο­μάδα ακόμη.

«Εδώ ζω σαν φυλα­κι­σμέ­νος, σαν ύποπτος. Η μητέρα μου δεν είναι καλά και η επί­σκεψη στο γιατρό είναι πρα­κτικά αδύνατη». Ο λόγος; Ο Αμπ­ντάλα φοβάται μήπως τον εντο­πί­σει η αστυ­νο­μία καθώς δεν γνω­ρί­ζει κανέναν που να μπορεί να τον βοη­θή­σει στη μετά­φραση. «Όλος ο κόσμος έχει μετα­τρα­πεί για εμάς σε ένα κλουβί», λέει ο νεαρός Αφγανός.

A. Farahmand / M. Entezari / Κ. Συμε­ω­νί­δης

Πηγή:dw.de