Προσφυγή κατά της διάταξης αρχειοθέτησης της δικογραφίας για το θάνατο του Νίκου Χατζηπαύλου

Ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου προ­σέ­φυ­γε χθες ο πα­τέ­ρας του αδι­κο­χα­μέ­νου 21χρο­νου φοι­τη­τή Νίκου Χα­τζη­παύ­λου για την ακύ­ρω­ση της διά­τα­ξης αρ­χειο­θέ­τη­σης της δι­κο­γρα­φί­ας που σχη­μα­τί­στη­κε για τα αίτια του θα­νά­του του από τον Ει­σαγ­γε­λέα της Κω, ο οποί­ος τον απο­δί­δει σε πτώση και όχι σε εγκλη­μα­τι­κή ενέρ­γεια.

Ο κ. Πα­ρα­σκευάς Χα­τζη­παύ­λου, κά­τοι­κος Πει­ραιά, δια της πλη­ρε­ξού­σιας δι­κη­γό­ρου του κ. Αι­κα­τε­ρί­νης Βο­λο­νά­κη, δια­τεί­νε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η διά­τα­ξη αρ­χειο­θέ­τη­σης στη­ρί­χθη­κε στο συ­μπέ­ρα­σμα των δύο ια­τρο­δι­κα­στι­κών εκ­θέ­σε­ων, που διε­νερ­γή­θη­καν μετά από έγ­γρα­φη πα­ραγ­γε­λία του Α/Τ Κα­λύ­μνου, πα­ρα­βλέ­πο­ντας την από 6-3-2018 ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση του τε­χνι­κού συμ­βού­λου, κ. Τσα­ντί­ρη Σω­κρά­τη και την από 14-3-2018 ια­τρο­δι­κα­στι­κή γνω­μο­δό­τη­ση του ια­τρο­δι­κα­στή, κ. Φί­λιπ­που Κου­τσαύ­τη.

Η ει­σαγ­γε­λι­κή ανα­φο­ρά κα­τα­λή­γει συ­γκε­κρι­μέ­να στο ό,τι «…ο θανών συ­νε­πεία ατυ­χή­μα­τος κα­τα­κύ­λι­σε από με­γά­λο άγνω­στο ύψος, αρ­χι­κά εν ζωή και κα­τέ­λη­ξε σε ση­μείο του βρα­χώ­δους υψώ­μα­τος, ενώ στην συ­νέ­χεια, για άγνω­στο λόγο, αλλά πι­θα­νώς λόγω της βρο­χό­πτω­σης, κα­τέ­πε­σε στο έδα­φος, χωρίς να προ­κύ­πτει η εμπλο­κή κά­ποιου ατό­μου στο συμ­βάν…».

Η ανω­τέ­ρω ει­σαγ­γε­λι­κή ανα­φο­ρά και τα συ­μπε­ρά­σμα­τα αυτής, χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται από τον πα­τέ­ρα, πρό­δη­λα εσφαλ­μέ­να που υπο­στη­ρί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι «αντί­κει­νται τόσο στον νόμο όσο και στα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά, στα ευ­ρή­μα­τα, στις μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις και εν τέλει στην λο­γι­κή».

Πε­ρι­γρά­φει πα­ρα­πέ­ρα τα πε­ρι­στα­τι­κά που έλα­βαν χώρα από την εξα­φά­νι­ση ως και την ανεύ­ρε­ση του άψυ­χου σώ­μα­τος του παι­διού του ως εξής:

«Την Κυ­ρια­κή 19-11-2017, και περί ώρα 18.00, δη­λώ­θη­κε η εξα­φά­νι­ση του γιού μας. Περί ώρα 18.20 της ίδιας μέρας βρέ­θη­κε από αστυ­νο­μι­κό του το­πι­κού Α/Τ στη θέση Λαγγά Χώρας Κα­λύ­μνου, στο τέλος της κα­τοι­κη­μέ­νης πε­ριο­χής, στο ση­μείο όπου ο τσι­με­ντέ­νιος ανω­φε­ρι­κός δρό­μος, που οδη­γεί στο εκ­κλη­σά­κι του Προ­φή­τη Ηλία, γί­νε­ται χω­μά­τι­νος, το πο­δή­λα­το του γιού μας, το­πο­θε­τη­μέ­νο κά­θε­τα σε μά­ντρα.

Σχη­μα­τί­σθη­καν ερευ­νη­τι­κές ομά­δες από αστυ­νο­μι­κούς, κλι­μά­κιο εθε­λο­ντών πυ­ρο­σβε­στών και εθε­λο­ντι­κό κλι­μά­κιο δια­σω­στών- αναρ­ρι­χη­τών της Κα­λύ­μνου. Την 21-11-2017, κατά την διάρ­κεια των ερευ­νών, ανευ­ρί­σκε­ται στη θέση «Στη­μέ­νια» Βα­θέ­ως ένα ζευ­γά­ρι αθλη­τι­κά πα­πού­τσια χρώ­μα­τος γκρι και ένα ζευ­γά­ρι μαύ­ρες κάλ­τσες, που ομοί­α­ζαν τόσο πολύ με του γιού μας, που αρ­χι­κά τα ανα­γνω­ρί­σα­με ανε­πι­φύ­λα­κτα. Ερώ­τη­μα που δεν διε­ρευ­νή­θη­κε είναι το ποιος και για ποιόν λόγο « εφορ­τώ­θη­κε» σε πε­ριο­χή τόσο μα­κρι­νή σε σχέση με την τε­λι­κή ανεύ­ρε­ση της σορού του Νίκου, ένα ζευ­γά­ρι και­νούρ­για αθλη­τι­κά πα­πού­τσια, που προ­σο­μοί­α­ζαν τόσο πολύ με αυτά του παι­διού μας.

Οι έρευ­νες συ­νε­χί­στη­καν ακο­λού­θως τις επό­με­νες ημέ­ρες, με την βο­ή­θεια θερ­μι­κής κά­με­ρας, με drones, ακόμη και με την συν­δρο­μή συ­νο­δού με σκύλο της ΕΜΑΚ χωρίς όμως απο­τέ­λε­σμα.

Την 25-11-2017 και ώρα 16.45, εν τέλει ανευ­ρέ­θη το πτώμα του Νίκου σε χα­ρά­δρα μι­κρού βά­θους κάτω από το βουνό, το οποίο έχει συ­νο­λι­κό ύψος περί τα 100 μέτρα, δεξιά του χω­μά­τι­νου δρό­μου, που οδη­γεί προς τον Προ­φή­τη Ηλία, 100 μέτρα πε­ρί­που από το ση­μείο ανεύ­ρε­σης του πο­δη­λά­του του».

Ο πα­τέ­ρας στην ίδια προ­σφυ­γή ανα­φέ­ρε­ται διε­ξο­δι­κώς σε μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις που ελή­φθη­σαν και υπο­στη­ρί­ζει ότι υφί­στα­νται στοι­χεία, που δεν ελή­φθη­σαν υπό­ψιν ως και αντι­φά­σεις.

Ανα­φέ­ρει με­τα­ξύ άλλων και τα εξής:

«Τόσο από τις μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις των αστυ­νο­μι­κών όσο και από την σχε­τι­κή έκ­θε­ση αυ­το­ψί­ας και το δια­βι­βα­στι­κό της ασφά­λειας προ­κύ­πτει αβί­α­στα ότι στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ύψωμα, συ­νο­λι­κού ύψους περί τα 100 μέτρα, η ανά­βα­ση διαρ­κεί ως ένα ορι­σμέ­νο ση­μείο, ενώ με­τέ­πει­τα λόγω του βρα­χώ­δους ανά­γλυ­φού του απαι­τεί­ται αναρ­ρί­χη­ση και χρήση ανά­λο­γου εξο­πλι­σμού. Μο­λα­ταύ­τα, θε­ω­ρεί­ται δε­δο­μέ­νο το (ΠΑ­ΡΑ­ΛΟ­ΓΟ) συ­μπέ­ρα­σμα ότι ο θανών ανέ­βη­κε στο συ­γκε­κρι­μέ­νο ύψωμα, και εν συ­νε­χεία κα­τα­κύ­λι­σε από άγνω­στο ύψος, του­λά­χι­στον πά­ντως 43 μέ­τρων (ση­μείο ανεύ­ρε­σης της μπλού­ζας) αρ­χι­κά εν ζωή και κα­τέ­λη­ξε σε ση­μείο, που δεν ήταν εύ­κο­λα ορα­τός (προ­θα­νά­τιες κα­κώ­σεις), χωρίς να εξα­κρι­βω­θεί αυτό το ση­μείο, καθώς δεν υπήρ­ξαν ευ­ρή­μα­τα όπως λχ ίχνη αί­μα­τος, πι­θα­νόν λόγω της βρο­χό­πτω­σης.

Σε χρόνο άγνω­στο το πτώμα κα­τέ­πε­σε στο έδα­φος, ενώ στην δια­δρο­μή της πτώ­σης βρέ­θη­κε το κο­μπο­σκοί­νι του (στα 32 μέτρα), το ένα πα­πού­τσι (στα 13 μέτρα) και ίχνη αί­μα­τος στα 9 μέτρα). Πώς ακρι­βώς με­τα­κι­νή­θη­κε το πτώμα δεν κα­τέ­στη δυ­να­τόν να προσ­διο­ρι­στεί.

Το βα­σι­κό­τε­ρο ερώ­τη­μα όλων είναι πώς είναι δυ­να­τόν ο Νίκος να αναρ­ρι­χή­θη­κε στα 43 μέτρα χωρίς να φέρει καν σα­κί­διο, χωρίς ίχνος εξο­πλι­σμού και χωρίς εξει­δι­κευ­μέ­νες γνώ­σεις και δε­ξιό­τη­τες, όταν η αναρ­ρί­χη­ση στα 5 μέτρα χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ιδιαι­τέ­ρως δυ­σχε­ρής και όταν κλή­θη­καν έμπει­ροι αναρ­ρι­χη­τές με ει­δι­κό εξο­πλι­σμό για να ανέλ­θουν και να ερευ­νή­σουν. Για ποιόν λόγο δεν διε­ρευ­νή­θη­καν οι φω­το­γρα­φί­ες, που απει­κο­νί­ζουν τα ση­μά­δια στους καρ­πούς του Νίκου από δέ­σι­μο και δεν γί­νε­ται που­θε­νά μνεία για αυτά.

Για ποιόν λόγο δεν διε­ρευ­νή­θη­κε αν ταυ­τί­ζε­ται το εντύ­πω­μα πα­που­τσιού που ανευ­ρέ­θη και φω­το­γρα­φί­στη­κε με την χρήση νο­μί­σμα­τος με το πα­πού­τσι του Νίκου , γιατί εάν δεν ταυ­τί­ζε­ται το εύ­λο­γο συ­μπέ­ρα­σμα είναι ότι ανή­κει στον δρά­στη, που το­πο­θέ­τη­σε με «σκη­νο­θε­σία» τα αντι­κεί­με­να του Νίκου στην πλα­γιά ατά­κτως ερ­ρι­μέ­να. Ση­μειώ­νε­ται, δε, ότι η πρό­σβα­ση ήταν τόσο εξαι­ρε­τι­κά δυ­σχε­ρής, που δεν ήταν δυ­να­τή η φω­το­γρά­φη­ση του εντυ­πώ­μα­τος από φω­το­γρά­φο της ΔΕΕ. Αλλά πα­ρό­λα αυτά, και μο­λο­νό­τι δεν ήταν δυ­να­τή η πρό­σβα­ση από το εμπει­ρό­τα­το προ­σω­πι­κό της ΕΛΑΣ, θε­ω­ρεί­ται δε­δο­μέ­νο ότι ένας φοι­τη­τής χωρίς εξο­πλι­σμό και χωρίς καν να φέρει σα­κί­διο, κα­τόρ­θω­σε να αναρ­ρι­χη­θεί πολύ πάνω από τα 13 μέτρα, που δυ­σκό­λευαν την ΕΛΑΣ και να φτά­σει, μά­λι­στα τα 43 μέτρα ύψος!!!!

Για ποιον λόγο δεν διε­ρευ­νή­θη­καν πε­ραι­τέ­ρω τα γε­νε­τι­κά στοι­χεία άνω του ενός ατό­μου (μίγ­μα­τα), που βρέ­θη­καν στην μπλού­ζα και στο πα­πού­τσι του παι­διού μας, με βάση την σχε­τι­κή έκ­θε­ση ερ­γα­στη­ρια­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης και την ανά­λυ­ση DNA των λη­φθέ­ντων δειγ­μά­των».

Σε ό,τι αφορά την έκ­θε­ση του τε­χνι­κού συμ­βού­λου της οι­κο­γέ­νειας το­νί­ζει ότι κα­τα­λή­γει στο ό,τι το σύ­νο­λο των κα­κώ­σε­ων επί του Νι­κο­λά­ου Χα­τζη­παύ­λου δεν δύ­να­νται να απο­δο­θούν σε πτώση από με­γά­λο ύψος ή και ολί­σθη­ση και ανα­πή­δη­ση, όπως ανα­φέ­ρε­ται μετά την πρώτη νε­κρο­το­μή. Εάν υφί­στα­το εν­δε­χό­με­νο πτώ­σης ή και ολί­σθη­σης- κυ­βί­στη­σης- κα­τρα­κύ­λι­σης «κα­τρα­κύ­λι­σμα» κτλ, από με­γά­λο ύψος, τότε θα έπρε­πε να δια­πι­στω­θούν ανά­λο­γης βα­ρύ­τη­τας κα­κώ­σεις, με κα­τάγ­μα­τα οστών και κα­κώ­σεις εσω­τε­ρι­κών ορ­γά­νων λόγω της ανα­πτυ­χθεί­σας με­γά­λης κι­νη­τι­κής ενέρ­γειας (τα­χύ­τη­τα που θα είχε ανα­πτύ­ξει το σώμα, συ­νε­πεία του βά­ρους) αλλά και από την επί­δρα­ση των δυ­νά­με­ων, που θα ανα­πτυ­χθούν από την αντί­δρα­ση της αδρά­νειας κατά την στιγ­μή της από­το­μης πρό­σκρου­σης.