Έρευνα: Εργασιακό μπούλινγκ σε εμπόριο, εστίαση και τουρισμό

Στην αύξηση του εργα­σια­κού εκφο­βι­σμού έχει συν­δρά­μει τόσο η οικο­νο­μική κρίση των προη­γού­με­νων ετών, όσο και η παν­δη­μία.

Έτσι λοιπόν, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε για λογα­ρια­σμό της MRK Consulting με εξει­δί­κευση στην Αποφυγή και Δια­χεί­ριση του Εργα­σια­κού Εκφο­βι­σμού, Στρες , Burnout και τον Ιωάννη Μαρκέτο, από την Κάπα Research μία έρευνα για το φαι­νό­μενο αυτό.

Το 85% των ερω­τώ­με­νων στην κοι­νω­νική έρευνα θεωρεί ότι ο εργα­σια­κός εκφο­βι­σμός είναι τόσο δια­δε­δο­μέ­νος στη χώρα μας που απο­τε­λεί ένα σοβαρό κοι­νω­νικό πρό­βλημα.

Οι πρό­σφα­τες καταγ­γε­λίες δια­ση­μο­τή­των που υπήρξαν στόχοι εκφο­βι­σμού, έως και οι ακραίες περι­πτώ­σεις των θυμάτων σεξουα­λι­κής βίας, έφεραν ξαφνικά στο προ­σκή­νιο το φαι­νό­μενο του εργα­σια­κού εκφο­βι­σμού, της λεκτι­κής βίας, της σωμα­τι­κής, της ψυχο­λο­γι­κής και της σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης.

Όμως, πρέπει να επι­ση­μαν­θεί πως ο εργα­σια­κός εκφο­βι­σμός δεν περιο­ρί­ζε­ται στον χώρο του θεά­μα­τος. Του­ρι­σμός – Εστίαση με 44%, Εμπόριο 43% και Υγεία με 42% πρω­τα­γω­νι­στούν με υψηλό ποσοστό και στους άλλους τομείς.

Η υποδοχή του ελλη­νι­κού #metoo υπήρξε τόσο θερμή ώστε: ελπίδα να νιώθει το 55% των ερω­τώ­με­νων, ικα­νο­ποί­ηση το 24% για τη δημόσια καταγ­γε­λία της θυμα­το­ποί­η­σης/ στο­χο­ποί­η­σης. Ήταν το απο­τέ­λε­σμα ενός τυφώνα που ξεκί­νησε με την καταγ­γε­λία σεξουα­λι­κής κακο­ποί­η­σης που όπως δεί­χνουν τα απο­τε­λέ­σματα της έρευνας όπου το (3%) απά­ντησε στο ερώτημα ότι έχουν αντι­με­τω­πί­σει ή συμβεί στον εργα­σιακό τους χώρο. Όπου επίσης το (7% ) είχε πρόταση σεξουα­λι­κού περιε­χο­μέ­νου ως προ­α­παι­τού­μενο της επαγ­γελ­μα­τι­κής ανέ­λι­ξης καθώς και (10%) έχει δεχτεί σχόλια σεξουα­λι­κού περιε­χο­μέ­νου.

Η κοινή γνώμη, συνεπώς, δεν “πέφτει από τα σύννεφα”: το 85% των ερω­τώ­με­νων γνω­ρί­ζει έστω και επι­φα­νειακά τι είναι ο εργα­σια­κός εκφο­βι­σμός, το 63%,κάποια στιγμή στην επαγ­γελ­μα­τική του πορεία, έμαθε για κάποια περί­πτωση εργα­ζο­μέ­νου που έγινε στόχος στο εργα­σιακό του περι­βάλ­λον, το 52% έχει υπάρξει αυτό­πτης μάρ­τυ­ρας, γνω­ρί­ζει περί­πτωση που κλο­νί­στηκε η υγεία, σωμα­τική ή ψυχική, κάποιου εργα­ζο­μέ­νου –στόχος (47%) ή εξα­να­γκά­στηκε σε παραί­τηση για να μην υφί­στα­ται άλλο εκφο­βι­σμό (39%).

Ωστόσο, το στοι­χείο που προ­κα­λεί ανη­συ­χία είναι ότι σχεδόν οι τέσ­σε­ρις στους δέκα εργα­ζο­μέ­νους (38%) δηλώ­νουν ότι έχουν υπάρξει οι ίδιοι στόχοι εργα­σια­κού εκφο­βι­σμού κάποια στιγμή στην επαγ­γελ­μα­τική τους δια­δρομή, αλλά και στον οργα­νι­σμό/ φορέα που εργά­ζο­νται σήμερα.

Επι­πλέον, ανάμεσα σε αυτό το 38%, ένα στα πέντε θύματα-στόχοι εκφο­βι­σμού (21%) δηλώνει ότι, σήμερα, βρί­σκε­ται σε εξέλιξη η συστη­μα­τική εκφο­βι­στική συμπε­ρι­φορά εις βάρος του. Τη συνο­λική εικόνα συμπλη­ρώ­νει ένα 8% που δηλώνει ότι κατά το παρελ­θόν έχει υπάρξει θύτης, έστω και αν σήμερα έχει μετα­νιώ­σει για εκείνη τη συμπε­ρι­φορά του προς τον/ την συνά­δελφο. Είναι, επίσης, πολύ σημα­ντικό να τονι­στεί ότι οι θύτες, συχνά, δεν δρουν μόνοι, αλλά υπο­στη­ρί­ζο­νται από ομάδα συνα­δέλ­φων (43% των περι­πτώ­σεων). Αυτό δικαιο­λο­γεί και το γεγονός γιατί σε πολλές περι­πτώ­σεις αυτός που έχει στο­χο­ποι­η­θεί εγκλω­βί­ζε­ται μέσα στο περι­βάλ­λον της εργα­σίας του.

Οι μορφές που λαμ­βά­νει ο εργα­σια­κός εκφο­βι­σμός ποι­κίλ­λουν, Είναι φανερές με κύριο χαρα­κτη­ρι­στικό την λεκτική βία την υπο­βάθ­μιση της δου­λειάς αλλά και αφανείς όπως η δια­σπορά αρνη­τι­κών φημών και η σκόπιμη απο­μό­νωση.

Όσοι έχουν υπάρξει στόχοι έχουν υποστεί, κυρίως λεκτική επίθεση/βία (79%), σκόπιμη υπο­βάθ­μιση της δου­λειάς τους (65%) και διαρροή φημών ή/και αρνη­τι­κού σχο­λια­σμού πίσω από την πλάτη τους (54%). Έχουν υποστεί, ακόμη, σκόπιμη απο­μό­νωση (30%), δημόσια ταπεί­νωση/δια­πό­μπευση (για θέματα της δου­λειάς ή τα προ­σω­πικά τους (28%), μη-λεκτική βία μέσω γραπτών μηνυ­μά­των, εκφρά­σεων ή μορ­φα­σμών(20%), εξω­στρεφή αλλά άδηλη/παθη­τική επι­θε­τι­κό­τητα (18%), σεξουα­λική παρε­νό­χληση (12%), εξαί­ρεση από κοι­νω­νι­κές εκδη­λώ­σεις της εται­ρίας (11%), σωμα­τική βία (8%), δια­δι­κτυακό εκφο­βι­σμό ή εκφο­βι­σμό μέσω ηλε­κτρι­κών μέσων(5%).

Πηγή: Reporter.gr