A. Mητρόπουλος: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φρόντισε να χρεοκοπήσει στη συνείδηση των Ελλήνων κάθε έννοια προστασίας της εργασίας»

Ει­σήλ­θα­με σε μία πε­ρί­ο­δο μνη­μο­νια­κής …«κα­νο­νι­κό­τη­τας», κατά την οποία οι μνη­μο­νια­κές δε­σμεύ­σεις και οι εφαρ­μο­στι­κοί τους νόμοι θα λο­γί­ζο­νται ως…φυ­σιο­λο­γι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση. Φρό­ντι­σε γι’ αυτό η κυ­βέρ­νη­ση των ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ που αυτή τη μνη­μο­νια­κή «πε­πα­τη­μέ­νη» την ονο­μά­τι­σε «έξοδο από τα Μνη­μό­νια».

Αυτό δη­λώ­νει σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δη­μο­κρα­τι­κή» ο γνω­στός ερ­γα­το­λό­γος – νο­μι­κός κα­θη­γη­τής κ. Αλέ­ξης Μη­τρό­που­λος, σχο­λιά­ζο­ντας τις εξε­λί­ξεις, όπως αυτές δια­μορ­φώ­νο­νται στα ερ­γα­σια­κά, μετά τις εκλο­γές της 7ης Ιου­λί­ου 2019 και με την νέα κυ­βέρ­νη­ση. Επι­πλέ­ον, μι­λά­ει για την έκρη­ξη που ση­μειώ­θη­κε στη με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση και τον Ιού­νιο του 2019, για τα πο­σο­στά ανερ­γί­ας που δεν λένε να βελ­τιω­θούν και για την συ­νε­χι­ζό­με­νη ‘φυγή’ των νέων στο εξω­τε­ρι­κό, καθώς και για τις δι­κα­στι­κές προ­σφυ­γές που έχουν κα­τα­θέ­σει πολ­λοί συ­ντα­ξιού­χοι ανά την χώρα.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Μη­τρό­που­λε, να ξε­κι­νή­σου­με από τις προ­γραμ­μα­τι­κές δη­λώ­σεις της νέας κυ­βέρ­νη­σης. Σας ικα­νο­ποιούν αυτά που εξαγ­γέλ­θη­καν;

Ει­σήλ­θα­με σε μία πε­ρί­ο­δο μνη­μο­νια­κής …«κα­νο­νι­κό­τη­τας», κατά την οποία οι μνη­μο­νια­κές δε­σμεύ­σεις και οι εφαρ­μο­στι­κοί τους νόμοι θα λο­γί­ζο­νται ως …φυ­σιο­λο­γι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση. Φρό­ντι­σε γι’ αυτό η κυ­βέρ­νη­ση των ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ που αυτή τη μνη­μο­νια­κή «πε­πα­τη­μέ­νη» την ονο­μά­τι­σε «έξοδο από τα Μνη­μό­νια».

Δυ­στυ­χώς και από το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών φά­νη­κε ότι πολ­λοί συ­μπο­λί­τες μας ταύ­τι­σαν τις ιδιο­τε­λείς προ­ε­κλο­γι­κές πα­ρο­χές τής βι­κτω­ρια­νής φι­λαν­θρω­πί­ας με την …έξοδο από τα Μνη­μό­νια! Έτσι η κυ­βέρ­νη­ση της Ν.Δ. θα εφαρ­μό­σει το πρό­γραμ­μα των μνη­μο­νια­κών «με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων» με επί­κε­ντρο τις εσπευ­σμέ­νες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις όσων πο­σο­στών σε επι­χει­ρή­σεις δη­μο­σί­ων αγα­θών απέ­μει­ναν από τις προη­γού­με­νες κυ­βερ­νή­σεις.

Ταυ­τό­χρο­να, όμως, θα τη­ρη­θούν με με­γά­λη αυ­στη­ρό­τη­τα οι μνη­μο­νια­κές δε­σμεύ­σεις στο ερ­γα­σια­κό-συν­δι­κα­λι­στι­κό-ασφα­λι­στι­κό σύ­στη­μα. Η απαί­τη­ση του νο­μα­δι­κού κε­φα­λαί­ου για το ελά­χι­στο κοι­νω­νι­κό και ερ­γα­σια­κό κό­στος θα γίνει απο­λύ­τως σε­βα­στή και από τη νέα κυ­βέρ­νη­ση, όπως έχει άλ­λω­στε προ­ε­ξο­φλη­θεί με την ψή­φι­ση του τρί­του γε­νι­κευ­μέ­νου και ανα­κε­φα­λαιω­τι­κού Μνη­μο­νί­ου (ν. 4336/2015).

Επο­μέ­νως, αφού η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ έχει προ­ε­τοι­μά­σει το πεδίο των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων πρω­το­βου­λιών και μέ­τρων, η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη με με­γά­λη προ­θυ­μία θα τα υλο­ποι­ή­σει.

Άλ­λω­στε, όπως έδει­ξαν και οι εκλο­γές, η κοι­νω­νία δεν έχει δυ­στυ­χώς αντι­στά­σεις… Σχε­δόν όλα μπο­ρεί να τα απο­δε­χθεί αφού οι ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ΝΕΛ φρό­ντι­σαν να χρε­ο­κο­πή­σουν στη συ­νεί­δη­ση των Ελ­λή­νων κάθε έν­νοια συν­δι­κα­λι­σμού, προ­στα­σί­ας της ερ­γα­σί­ας, δια­τή­ρη­σης υπό δη­μό­σιο και κοι­νω­νι­κό έλεγ­χο αλλά και δια­χεί­ρι­ση με νέες εκ­συγ­χρο­νι­σμέ­νες με­θό­δους των δη­μο­σί­ων αγα­θών και του υλι­κού και άυλου πλού­του της χώρας.

• Μα η εσπευ­σμέ­νη πώ­λη­ση των δη­μο­σί­ων αγα­θών και υπη­ρε­σιών θε­ω­ρεί­ται από πολ­λούς ως εκ­συγ­χρο­νι­σμός της οι­κο­νο­μί­ας…

Πα­γκο­σμί­ως -και πρω­τί­στως σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο- αυτό απο­τε­λεί τον μέ­γι­στο ανα­χρο­νι­σμό!!

Σή­με­ρα τα σο­βα­ρά ευ­ρω­παϊ­κά κράτη (π.χ. Γερ­μα­νία, Ολ­λαν­δία, Βέλ­γιο, Με­γά­λη Βρε­τα­νία, Ισπα­νία κ.λπ.) προ­σπα­θούν να επα­να­φέ­ρουν τα δη­μό­σια αγαθά υπό δη­μό­σιο και κοι­νω­νι­κό έλεγ­χο, αφού οι ιδιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις που τα ανέ­λα­βαν, είτε τα χρε­ο­κό­πη­σαν είτε τα υπο­βάθ­μι­σαν είτε εγκα­τέ­λει­ψαν την προ­σπά­θεια πε­ραι­τέ­ρω εκ­συγ­χρο­νι­στι­κών επεν­δύ­σε­ων.

Το γε­γο­νός, εξάλ­λου, ότι οι προ­μνη­μο­νια­κές αλλά και οι μνη­μο­νια­κές κυ­βερ­νή­σεις απέ­τυ­χαν να εκ­συγ­χρο­νί­σουν τις κρί­σι­μες κοι­νω­φε­λείς επι­χει­ρή­σεις, δεν ση­μαί­νει ότι μια άλλη πα­τριω­τι­κή και ανε­ξάρ­τη­τη κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρεί να το πραγ­μα­το­ποι­ή­σει.

Σή­με­ρα που μι­λά­με, η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση πραγ­μα­το­ποιεί (μετά από την πα­νε­θνι­κή ψή­φι­ση σχε­τι­κού νόμου) τη δη­μιουρ­γία ενός με­γά­λου κε­φα­λαί­ου με δη­μό­σιο χρήμα αλλά και τη συμ­βο­λή των λε­γό­με­νων «εθνι­κών πρω­τα­θλη­τών» ώστε να αντι­στα­θεί ως δη­μό­σια και ιδιω­τι­κή οι­κο­νο­μία στις επι­θε­τι­κές εξα­γο­ρές από άλλα εθνι­κά ή ιδιω­τι­κά-νο­μα­δι­κά κε­φά­λαια.

Το ίδιο συμ­βαί­νει και στις άλλες χώρες. Όλες δη­λα­δή δια­νύ­ουν μια πε­ρί­ο­δο οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης επί τη βάσει των ιδιαί­τε­ρων χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών τους ώστε να δια­τη­ρή­σουν μια στοι­χειώ­δη αυ­το­νο­μία. Αυτό λοι­πόν που οι άλλες χώρες θε­ω­ρούν ως πρώ­τι­στο πο­λι­τι­κό τους κα­θή­κον, εμείς με τα Μνη­μό­νια το θε­ω­ρού­με «βάρος», μά­λι­στα δε, η μνη­μο­νια­κή δη­μο­σιο­λο­γία το έχει ανα­γά­γει σε πρώ­τι­στο εθνι­κό κα­θή­κον σω­τη­ρί­ας!

Αντι­λαμ­βά­νε­στε σε ποιο βά­ρα­θρο ανα­χρο­νι­σμού έχου­με πέσει στη μνη­μο­νια­κή Ελ­λά­δα…

• Πρό­σφα­τα κά­να­τε πα­ρέμ­βα­ση σχε­τι­κά με την έκρη­ξη που ση­μειώ­θη­κε στη με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση και τον Ιού­νιο του 2019. Τε­λι­κά, δεν έχουν βελ­τιω­θεί οι δεί­κτες;

Η Ελ­λά­δα πα­ρου­σί­α­σε τη με­γα­λύ­τε­ρη αύ­ξη­ση της «ευ­έ­λι­κτης» απα­σχό­λη­σης στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση την τε­λευ­ταία πε­ρί­ο­δο. Από 7% προ Μνη­μο­νί­ων, εκτο­ξευ­θή­κα­με στο 29% στο σύ­νο­λο της ιδιω­τι­κής απα­σχό­λη­σης, δη­λα­δή 600.000 πε­ρί­που στα 2.150.000 ερ­γα­ζό­με­νους του ιδιω­τι­κού τομέα. Επί­σης πα­ρου­σιά­σα­με τη με­γα­λύ­τε­ρη μεί­ω­ση σε μι­σθούς «πλή­ρους απα­σχό­λη­σης».

«Με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση-φτηνή πλή­ρης απα­σχό­λη­ση» θα είναι -δυ­στυ­χώς- εφε­ξής το ερ­γα­σια­κό μας σύ­στη­μα.

• Ακο­λού­θως, τα πο­σο­στά ανερ­γί­ας δεν λένε να βελ­τιω­θούν. Πι­στεύ­ε­τε ότι θα δη­μιουρ­γη­θούν νέες θέ­σεις ερ­γα­σί­ας με κα­λύ­τε­ρες αμοι­βές;

Η μα­ζι­κή φυγή των νέων, η εκτε­τα­μέ­νη ευ­ε­λι­ξία και η ατυ­πία πα­ρα­μορ­φώ­νουν τα πο­σο­στά της πραγ­μα­τι­κής ανερ­γί­ας. Επο­μέ­νως, εάν αυτά τα φαι­νό­με­να γι­γα­ντω­θούν, τα επί­ση­μα πο­σο­στά ανερ­γί­ας θα πέ­φτουν, χωρίς όμως να αυ­ξά­νε­ται ούτε ο όγκος της ερ­γα­σί­ας ούτε οι αμοι­βές.

Ορι­σμέ­νοι το­μείς του ιδιω­τι­κού τομέα θα δί­νουν με­γά­λες αμοι­βές σε ελά­χι­στους («manager»). Η πλειο­νό­τη­τα όμως των θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας θα είναι χα­μη­λού μι­σθού και ελά­χι­στης προ­στα­σί­ας, αφού το σχέ­διο της μνη­μο­νια­κής ανά­πτυ­ξης στη­ρί­ζε­ται σε αυτό το μο­ντέ­λο. Αυτή είναι και η διε­θνής (κυ­ρί­ως ευ­ρω­παϊ­κή) τάση η οποία διευ­κο­λύ­νε­ται από την απου­σία ισχυ­ρού Ερ­γα­τι­κού Κι­νή­μα­τος.

Αντι­θέ­τως όμως, στη Γερ­μα­νία όμως και στην σφαί­ρα επιρ­ρο­ής της, όπου τα Συν­δι­κά­τα δια­τη­ρούν μια υπο­λο­γί­σι­μη ακόμη δύ­να­μη, τα ερ­γα­σια­κά και ασφα­λι­στι­κά standards δια­τη­ρού­νται.

• Η Ολο­μέ­λεια του Ανω­τά­του Δι­κα­στη­ρί­ου δέ­χτη­κε αμε­τά­κλη­τα ότι οι μνη­μο­νια­κές δια­τά­ξεις που κα­τήρ­γη­σαν τα Δώρα για τους δη­μο­σί­ους υπαλ­λή­λους, είναι νό­μι­μες και συ­νταγ­μα­τι­κές. Θα ήθελα το σχό­λιό σας.

Υπήρ­ξε αιφ­νι­δια­σμός και για το δια­τα­κτι­κό, κυ­ρί­ως όμως για το νο­μι­κό σκε­πτι­κό των δέκα (10) απο­φά­σε­ων της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λί­ου Επι­κρα­τεί­ας (υπ’αριθ. 1307-1316/2019 ΟλΣτΕ). Η βα­σι­κή σκέψη της Ολο­μέ­λειας ότι ο μι­σθός του νε­οει­σερ­χό­με­νου δη­μο­σί­ου υπαλ­λή­λου των 780 ευρώ επι­τρέ­πει αξιο­πρε­πή ζωή, εν σχέ­σει με τους αν­θρώ­πους των συσ­σι­τί­ων και τους ερ­γά­τες των 586 ευρώ (δεν ανα­φέ­ρε­ται ούτε καν ο μι­σθός των 650 ευρώ μικτά), μόνο δυ­σά­ρε­στες εξε­λί­ξεις προ­οιω­νί­ζε­ται, αφού ου­σια­στι­κά συ­νι­στά νο­μι­μο­ποί­η­ση των σκλη­ρών μνη­μο­νια­κών νόμων, όπως δη­λώ­να­με και στις από 16 και 17 Ιου­λί­ου 2019 ανα­κοι­νώ­σεις της ΕΝΥ­ΠΕΚΚ (www.enypekk.gr).

• Τι γί­νε­ται με τις δι­κα­στι­κές προ­σφυ­γές που έχουν κα­τα­θέ­σει πολ­λοί συ­ντα­ξιού­χοι; Υπάρ­χουν κα­θυ­στε­ρή­σεις;

Ως προς το ζή­τη­μα των Δώρων, ανα­μέ­νου­με τις απο­φά­σεις χωρίς αι­σιο­δο­ξία. Το προη­γού­με­νο σκε­πτι­κό για τους εν ενερ­γεία δη­μο­σί­ους υπαλ­λή­λους μάς προϊ­δέ­α­σε.

Ως προς τις πα­ρά­νο­μες πε­ρι­κο­πές όμως συ­νε­χί­ζου­με να ελ­πί­ζου­με, χωρίς να πα­ρα­γνω­ρί­ζου­με ότι το πνεύ­μα της μνη­μο­νια­κής «κα­νο­νι­κό­τη­τας» έχει εμπο­τί­σει όλες τις συ­ντε­ταγ­μέ­νες λει­τουρ­γί­ες αλλά και τον ελ­λη­νι­κό λαό, σύμ­φω­να και με τα απο­τε­λέ­σμα­τα των πρό­σφα­των εθνι­κών εκλο­γών.

Το μέ­γι­στο επι­χεί­ρη­μα των ακραί­ων του μνη­μο­νια­κού κύ­κλου περί επι­κεί­με­νου δη­μο­σιο­νο­μι­κού εκτρο­χια­σμού σε πε­ρί­πτω­ση δι­καί­ω­σης των συ­ντα­ξιού­χων, είναι μοι­ραίο να επη­ρε­ά­ζει τις συ­νει­δή­σεις όλων.

Ας ελ­πί­σου­με στον ευ­με­τά­βο­λο χα­ρα­κτή­ρα του λαού μας και στην έκλαμ­ψη του πνεύ­μα­τος του Κοι­νω­νι­κού Κρά­τους Δι­καί­ου και πρω­τί­στως των λει­τουρ­γών του.