Ο Θέμης Καλαμάτας ανακοινώνει την κάθοδό του στην πολιτική στο πλευρό της Αφροδίτης Λατινοπούλου για τα Δωδεκάνησα

Ο από­στρα­τος ταξί­αρ­χος της Αστυ­νο­μίας γνω­στο­ποιεί μέσω ανάρ­τη­σής του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης τη συστρά­τευσή του με την «Φωνή Λογικής», κλεί­νο­ντας έναν κύκλο 37 ετών υπη­ρε­σίας και ανοί­γο­ντας μια νέα πολι­τική πορεία.

Νέα σελίδα στην πολι­τική ζωή ανοίγει ο Θέμης Καλα­μά­τας, ταξί­αρ­χος εν απο­στρα­τεία της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, ο οποίος ανα­κοί­νωσε δημόσια την απόφασή του να ταχθεί στο πλευρό της Αφρο­δί­της Λατι­νο­πού­λου και της «Φωνής Λογικής». Η γνω­στο­ποί­ηση έγινε με ανάρ­τηση του ίδιου στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, όπου ο κ. Καλα­μά­τας περι­γρά­φει τους λόγους που τον οδή­γη­σαν στην απόφαση αυτή και προσ­διο­ρί­ζει τη γεω­γρα­φική περιοχή για την οποία προ­τί­θε­ται να δρα­στη­ριο­ποι­η­θεί.

Ο κ. Καλα­μά­τας απο­στρα­τεύ­θηκε από την Ελλη­νική Αστυ­νο­μία πριν από 5 μήνες, ύστερα από 37 χρόνια υπη­ρε­σίας. Όπως σημειώ­νει στην ανάρ­τησή του, ήδη από την απο­χώ­ρησή του από το Σώμα είχε αφήσει να εννοη­θεί ότι δεν θα απο­μα­κρυ­νό­ταν από τη δημόσια δράση. Η σημε­ρινή του τοπο­θέ­τηση έρχεται, όπως ανα­φέ­ρει, να υλο­ποι­ή­σει εκείνη την υπό­σχεση.

Στο μήνυμά του ο από­στρα­τος ταξί­αρ­χος συνδέει τη γενέ­τειρά του, τη Ρούμελη, με τα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου, την περιοχή στην οποία επι­λέ­γει να υπη­ρε­τή­σει πολι­τικά. Επι­κα­λεί­ται κοινά χαρα­κτη­ρι­στικά ανάμεσα στους ανθρώ­πους των δύο τόπων και τα τοπο­θε­τεί στο επί­κε­ντρο της προ­σπά­θειας που, όπως λέει, ξεκινά.

Η δήλωση

«Ηθικόν Ακμαιό­τα­τον με Δύναμη Ψυχής και Φωνή Λογικής με Λατι­νο­πού­λου Αφρο­δίτη για την Ελλάδα που μας αξίζει για τα Δωδε­κά­νησα που Υπη­ρε­τούμε.

Πριν 5 μήνες όταν ήρθε η Απο­στρα­τεία μου από την Αστυ­νο­μία είπα ότι Είμαστε ΕΔΩ και δεν χανό­μα­στε. Ήρθε η ώρα να κάνω πράξη την υπό­σχεση που βασί­ζε­ται πάνω σε Αρχές και Αξίες σε Ιδανικά και Πιστεύω που είχα από τα νιάτα μου και που τα Υπη­ρέ­τησα με πίστη αφο­σί­ωση συνεί­δηση γεν­ναιό­τητα αξιο­πρέ­πεια και πάθος θα έλεγα επί 37 ολό­κληρα χρόνια μέσα από τον Υπη­ρε­σιακό, Οικο­γε­νειακό και Κοι­νω­νικό μου βίο.

Στην πιο ώριμη φάση της ζωής μου πλέον με θάρρος τόλμη και ντο­μπρο­σύνη -τα Δωρικά δηλαδή χαρα­κτη­ρι­στικά που κου­βα­λάω μέσα μου από την γενέ­τειρα μου τη Ρούμελη και ήρθαν να συνα­ντη­θούν με εκείνα τα ομοίως Δωρικά χαρα­κτη­ρι­στικά των νησιω­τών της Δωδεκανήσου- θα προ­σπα­θήσω ακόμη περισ­σό­τερο για μια Ελλάδα που μας ανήκει για μια Πατρίδα που μας αξίζει για μια κοι­νω­νία που δεν δικαιού­ται κανείς να τους λέει ότι εκείνος είναι καλύ­τε­ρος της και ότι απλά θα πρέπει να δηλώ­νουν υποταγή κόντρα στην Περη­φά­νια που κρατούν οι ίδιοι μέσα στην Ψυχή τους.

Σας ευχα­ρι­στώ

Θέμης Καλα­μά­τας

Ταξί­αρ­χος ε.α».

Με την ανάρ­τησή του αυτή ο κ. Καλα­μά­τας ορι­στι­κο­ποιεί τη μετά­βασή του από την υπη­ρε­σία στα σώματα ασφα­λείας στον πολι­τικό στίβο, τοπο­θε­τώ­ντας τη συνερ­γα­σία του με την κ. Λατι­νο­πού­λου και τη «Φωνή Λογικής» στο πλαίσιο μιας προ­σπά­θειας με αναφορά στα Δωδε­κά­νησα.