Καλοκαιρινό έμφραγμα στα ελληνικά αεροδρόμια – Πού οφείλονται οι καθυστερήσεις

Για ακόμη ένα κα­λο­καί­ρι, οι κα­θυ­στε­ρή­σεις πτή­σε­ων δο­κι­μά­ζουν τις αντο­χές των επι­βα­τών, με χι­λιά­δες τα­ξι­διώ­τες να εγκλω­βί­ζο­νται σε πο­λύ­ω­ρες ανα­μο­νές στα αε­ρο­δρό­μια της χώρας.

Η σύ­ντο­μη ανά­παυ­λα των προη­γού­με­νων μηνών, κατά τη χει­με­ρι­νή πε­ρί­ο­δο με τη μειω­μέ­νη επι­βα­τι­κή κί­νη­ση και τα λι­γό­τε­ρα δρο­μο­λό­για, ανή­κει πλέον στο πα­ρελ­θόν, καθώς ο γνώ­ρι­μος πο­νο­κέ­φα­λος των κα­θυ­στε­ρή­σε­ων έχει ήδη επι­στρέ­ψει από τον Μάιο.

Στο επί­κε­ντρο του προ­βλή­μα­τος βρί­σκε­ται η πε­ριο­ρι­σμέ­νη δυ­να­μι­κό­τη­τα των συ­στη­μά­των ελέγ­χου ενα­έ­ριας κυ­κλο­φο­ρί­ας, που τε­λούν υπό τη δια­χεί­ρι­ση της Υπη­ρε­σί­ας Πο­λι­τι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας, σε συν­δυα­σμό με τον ανε­παρ­κή αριθ­μό ελεγ­κτών ενα­έ­ριας κυ­κλο­φο­ρί­ας.

Την ίδια ώρα, οι επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες βλά­βες στον εξο­πλι­σμό αε­ρο­ναυ­τι­λί­ας, ο οποί­ος βα­σί­ζε­ται σε τε­χνο­λο­γία της δε­κα­ε­τί­ας του 1990, επι­βα­ρύ­νουν πε­ραι­τέ­ρω την κα­τά­στα­ση.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό είναι το πρό­σφα­το πε­ρι­στα­τι­κό της Τε­τάρ­της 24 Ιου­νί­ου, όταν πα­ρου­σιά­στη­κε δυ­σλει­τουρ­γία σε ρα­ντάρ προ­σέγ­γι­σης της Υπη­ρε­σί­ας Πο­λι­τι­κής Αε­ρο­πο­ρί­ας, εγκα­τε­στη­μέ­νο στον λόφο Με­ρέ­ντα, το οποίο εξυ­πη­ρε­τεί το αε­ρο­δρό­μιο «Ελευ­θέ­ριος Βε­νι­ζέ­λος».

Η βλάβη είχε ως απο­τέ­λε­σμα την προ­σω­ρι­νή απώ­λεια ει­κό­νας του ρα­ντάρ και, μέχρι την απο­κα­τά­στα­σή της το πρωί της Πέμ­πτης, τη μεί­ω­ση της δια­χεί­ρι­σης των αφί­ξε­ων από 28 σε 24 αε­ρο­σκά­φη ανά ώρα, προ­κα­λώ­ντας ανα­τα­ρά­ξεις στο πτη­τι­κό πρό­γραμ­μα του με­γα­λύ­τε­ρου αε­ρο­δρο­μί­ου της χώρας.

Θυ­μί­ζου­με ότι αντί­στοι­χες τε­χνι­κές αστο­χί­ες στα ρα­ντάρ της Με­ρέ­ντας είχαν κα­τα­γρα­φεί και τον πε­ρα­σμέ­νο Φε­βρουά­ριο, αλλά και τον Αύ­γου­στο του 2025, στην αιχμή της θε­ρι­νής πε­ριό­δου, ανα­δει­κνύ­ο­ντας εκ νέου τις αδυ­να­μί­ες των υπο­δο­μών σε μια χώρα όπου ο του­ρι­σμός απο­τε­λεί βα­σι­κή δε­ξα­με­νή εσό­δων για την οι­κο­νο­μία.

Από την έναρ­ξη της φε­τι­νής θε­ρι­νής πε­ριό­δου, η Ελ­λά­δα συ­γκα­τα­λέ­γε­ται σχε­δόν σε εβδο­μα­διαία βάση με­τα­ξύ των πέντε πιο επι­βα­ρυ­μέ­νων πε­ριο­χών της Ευ­ρώ­πης, κα­τα­λαμ­βά­νο­ντας συ­νή­θως θέ­σεις πίσω από τη Γαλ­λία και την Ισπα­νία.

Σύμ­φω­να με τα τε­λευ­ταία στοι­χεία του ευ­ρω­παϊ­κού ορ­γα­νι­σμού για την ασφά­λεια της αε­ρο­ναυ­τι­λί­ας Eurocontrol, η χώρα αντι­στοι­χού­σε στο 12% των συ­νο­λι­κών κα­θυ­στε­ρή­σε­ων στο ευ­ρω­παϊ­κό δί­κτυο την εβδο­μά­δα 15 έως 21 Ιου­νί­ου, γε­γο­νός που την κα­τέ­τα­ξε στην τέ­ταρ­τη θέση με­τα­ξύ των πιο φορ­τω­μέ­νων πε­ριο­χών.

Η τάση αυτή, με μι­κρές δια­κυ­μάν­σεις, εκτι­μά­ται ότι θα δια­τη­ρη­θεί και τους επό­με­νους μήνες.

Πα­ράλ­λη­λα, την ίδια εβδο­μά­δα, η Ελ­λά­δα κα­τα­γρά­φη­κε με­τα­ξύ των 10 πιο πο­λυ­σύ­χνα­στων αε­ρο­πο­ρι­κών δι­κτύ­ων της Ευ­ρώ­πης, με μέσο ημε­ρή­σιο αριθ­μό 2.453 πτή­σε­ων. Το με­γα­λύ­τε­ρο βάρος ση­κώ­νει ανα­πό­φευ­κτα στις πλά­τες της η Αθήνα, λόγω του υψη­λού όγκου πτή­σε­ων και επι­βα­τών που εξυ­πη­ρε­τεί, ενώ ο πρω­ταρ­χι­κός πε­ριο­ρι­στι­κός πα­ρά­γο­ντας πα­ρα­μέ­νει η χω­ρη­τι­κό­τη­τα του συ­στή­μα­τος ενα­έ­ριας κυ­κλο­φο­ρί­ας.

Εκτός από τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό του εξο­πλι­σμού, όπου τους τε­λευ­ταί­ους μήνες γί­νε­ται μια προ­σπά­θεια από την ΥΠΑ και το υπουρ­γείο Με­τα­φο­ρών, ένα ακόμη ζή­τη­μα που θα μπο­ρού­σε να συμ­βάλ­λει στην πιο ομαλή λει­τουρ­γία απο­τε­λεί ο συ­ντο­νι­σμός των χρο­νο­θυ­ρί­δων (slots) και η κα­τα­νο­μή της κυ­κλο­φο­ρί­ας μέσα στο 24ωρο.

Στην πράξη, με­γά­λο μέρος της πί­ε­σης δη­μιουρ­γεί­ται από τη συ­γκέ­ντρω­ση πτή­σε­ων σε συ­γκε­κρι­μέ­νες χρο­νι­κές ζώνες, κυ­ρί­ως τις πρω­ι­νές ώρες, όπου η ζή­τη­ση υπερ­βαί­νει συ­στη­μα­τι­κά τη δια­θέ­σι­μη χω­ρη­τι­κό­τη­τα.

Σε αυτές τις συν­θή­κες, ο ρόλος του Εθνι­κού Ορ­γα­νι­σμού Συ­ντο­νι­σμού Πτή­σε­ων, ισχυ­ρί­ζε­ται ο πρό­ε­δρος των ελεγ­κτών ενα­έ­ριας κυ­κλο­φο­ρί­ας, Πα­να­γιώ­της Ψαρ­ρός, είναι να κα­τα­νεί­μει τις χρο­νο­θυ­ρί­δες με τρόπο που να απο­τρέ­πει τη συμ­φό­ρη­ση.

Ο ίδιος επί­σης εκτι­μά ότι η υφι­στά­με­νη ευ­ε­λι­ξία των αε­ρο­πο­ρι­κών εται­ρειών να διεκ­δι­κούν συ­γκε­κρι­μέ­νες ώρες, σε συν­δυα­σμό με την υψηλή εμπο­ρι­κή ζή­τη­ση, οδη­γεί συχνά σε υπερ­συ­γκέ­ντρω­ση πτή­σε­ων σε «στενά» χρο­νι­κά πα­ρά­θυ­ρα.

Πέρα από τις «πα­ρα­δο­σια­κές» κα­θυ­στε­ρή­σεις, που μοιά­ζουν πλέον να εγ­γρά­φο­νται στο DNA της ελ­λη­νι­κής αε­ρο­πο­ρι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, φέτος οι επι­βά­τες από τρί­τες χώρες κα­λού­νται να ξε­πε­ρά­σουν και τον σκό­πε­λο των ατε­λεί­ω­των ουρών στους ελέγ­χους δια­βα­τη­ρί­ων, τόσο κατά την άφιξη όσο και κατά την ανα­χώ­ρη­σή τους. Αιτία είναι η εφαρ­μο­γή του νέου συ­στή­μα­τος ει­σό­δου – εξό­δου (Entry/Exit System – EES), το οποίο απαι­τεί τη συλ­λο­γή βιο­με­τρι­κών δε­δο­μέ­νων, όπως δα­κτυ­λι­κά απο­τυ­πώ­μα­τα και φω­το­γρα­φία προ­σώ­που.

Από τον πε­ρα­σμέ­νο Απρί­λιο, όταν το νέο σύ­στη­μα τέ­θη­κε σε υπο­χρε­ω­τι­κή λει­τουρ­γία στις χώρες της Ζώνης Σέν­γκεν, ο μέσος χρό­νος ελέγ­χου ανά επι­βά­τη έχει αυ­ξη­θεί στο πε­ρί­που ενά­μι­σι λεπτό, ένα­ντι πε­ρί­που 20 δευ­τε­ρο­λέ­πτων που απαι­τού­νταν μέχρι πρό­τι­νος.

Στο αε­ρο­δρό­μιο της Αθή­νας, οι χρό­νοι ανα­μο­νής κυ­μαί­νο­νται πλέον από μιά­μι­ση έως και δυό­μι­σι με τρεις ώρες, ανά­λο­γα με το διά­στη­μα της ημέ­ρας. Ακόμη κι έτσι, ωστό­σο, η ει­κό­να θε­ω­ρεί­ται κα­λύ­τε­ρη σε σύ­γκρι­ση με άλλα με­γά­λα ευ­ρω­παϊ­κά αε­ρο­δρό­μια, όπου οι πο­λύ­ω­ρες ουρές στους ελέγ­χους δια­βα­τη­ρί­ων έχουν οδη­γή­σει ακόμη και σε απώ­λειες πτή­σε­ων.

Μέσα σε αυτό το σκη­νι­κό, δεν προ­κα­λεί έκ­πλη­ξη το γε­γο­νός ότι τα αε­ρο­δρό­μια της Ρώμης, Φιου­μι­τσί­νο και Τσια­μπί­νο, προει­δο­ποί­η­σαν πρό­σφα­τα πως, εάν η κα­τά­στα­ση επι­δει­νω­θεί κατά την κο­ρύ­φω­ση της θε­ρι­νής πε­ριό­δου, εν­δέ­χε­ται να χρεια­στεί η προ­σω­ρι­νή ανα­στο­λή της εφαρ­μο­γής του νέου συ­στή­μα­τος, προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί επι­χει­ρη­σια­κή κα­τάρ­ρευ­ση.

Πηγή: moneyreview.gr