Θα το σταματήσει κάποιος αυτό;

Δεν υπάρχει ημέρα που να μην κυκλο­φο­ρή­σει και μια φωτο­γρα­φία από πολίτες, από αυτό το αίσχος που λέγεται επαίτες παιδιά.

Το μικρό, είτε σε παιδί, είτε σε ζώο προ­κα­λεί περισ­σό­τερα συναι­σθή­ματα συμπά­θειας. Εξ’ ου και η έμπνευση να χρη­σι­μο­ποιούν οι μικροί επαίτες και μικρά σκυ­λά­κια, σε πολλές των περι­πτώ­σεων.

Και αυτό το ξέρουν όσοι τα στέλ­νουν να ζητή­σουν την συμπά­θειά μας, εξαρ­γυ­ρω­μένη σε λίγα ευρώ.

Το προ­χθε­σινό ρεπορ­τάζ της «δ» απο­κα­λυ­πτικό.

Και φαντά­ζο­μαι πως δεν θα έμειναν έκπλη­κτοι οι παντός είδους αρμό­διοι.

Εδώ η «φήμη» μας με το αίσχος της επαι­τείας, έχει δημο­σιευ­θεί σε sites πανελ­λα­δι­κής εμβέ­λειας και με αντα­πό­κριση στο εξω­τε­ρικό. Εξ ου και η ξενό­γλωσση προ­τροπή, οι επι­σκέ­πτες να μην δίνουν χρήματα όταν βρεθούν μπροστά στο άθλιο αυτό φαι­νό­μενο, αλλά αντί­θετα να ειδο­ποι­ή­σουν την αστυ­νο­μία. Εκπλη­κτική δια­φή­μιση!

Η αστυ­νο­μία ειδο­ποιεί­ται, αλλά την επομένη εκεί είναι πάλι.

Αδύ­να­τον να κατα­λά­βει κάποιος με λογι­κούς όρους, το γιατί δεν βρί­σκε­ται λύση. Το μπαλάκι που πετά ο ένας αρμό­διος στον άλλο θα κάτσει κάπου επι­τέ­λους;

Είναι εικόνα τώρα αυτή πολι­τι­σμού;

Όχι μόνον ως προς την επαι­τεία, αλλά της έκθεσης αυτών των παιδιών. Κανείς αρμό­διος δεν έχει περάσει μπροστά απ’ αυτό το αίσχος; Κανείς δεν αισθάν­θηκε ντροπή και την ανάγκη εκείνη την ίδια στιγμή να κάνει τα αδύνατα δυνατά σε όποια κατεύ­θυνση για να μπει ΤΕΛΟΣ;