Ποινή φυλάκισης 16 μηνών για εκβίαση και εξύβριση μετά από καταγγελίες για απειλές και απαιτήσεις χρημάτων

Το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου κατέ­ληξε χθες σε κατα­δι­κα­στική κρίση για ημεδαπό κατη­γο­ρού­μενο, επι­βάλ­λο­ντάς του ποινή φυλά­κι­σης 16 μηνών για τα αδι­κή­ματα της εκβί­α­σης και της εξύ­βρι­σης. Παράλ­ληλα, του επι­βλή­θηκε χρη­μα­τική ποινή ύψους 1.100 ευρώ. Στο ίδιο πλαίσιο, το δικα­στή­ριο έκρινε τον κατη­γο­ρού­μενο αθώο για την πράξη της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μι­σης.

Η απόφαση αφορά επει­σό­δια και καταγ­γε­λίες που εκτυ­λί­χθη­καν στη Ρόδο, με επί­κε­ντρο άσκηση πιέσεων και τη δια­τύ­πωση απειλών με στόχο την απο­κό­μιση χρη­μά­των, καθώς και λεκτι­κές προ­σβο­λές σε βάρος άλλου προ­σώ­που.

Η υπόθεση τοπο­θε­τεί­ται χρονικά από 3 Μαρτίου 2022 έως και 19 Μαρτίου 2022 στη Ρόδο. Η κατη­γο­ρία για εκβίαση απο­δό­θηκε ως κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με αναφορά τόσο σε τετε­λε­σμέ­νες πράξεις όσο και σε από­πειρα, ενώ η εξύ­βριση επίσης απο­δό­θηκε ως κατ’ εξα­κο­λού­θηση και με λόγο. Η τρίτη κατη­γο­ρία αφο­ρούσε συκο­φα­ντική δυσφή­μιση, για την οποία τελικά το δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται ποινική ευθύνη.

Η πρώτη χρονικά αναφορά τοπο­θε­τεί­ται στις 3 Μαρτίου 2022. Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο κατη­γο­ρού­με­νος απεί­λησε τον εγκα­λού­ντα απευ­θύ­νο­ντάς του τις φράσεις «θα το πλη­ρώ­σεις που με απέ­λυ­σες» και «θα σε ρημάξω», ενώ ταυ­τό­χρονα του ζήτησε την κατα­βολή χρη­μα­τι­κού ποσού, το οποίο στο κείμενο απο­τυ­πώ­νε­ται ως αδιευ­κρί­νι­στο. Κατά την κατη­γο­ρία, ο εγκαλών φοβή­θηκε για τη σωμα­τική του ακε­ραιό­τητα και κατέ­βαλε 900 ευρώ, χωρίς να υπάρχει νόμιμη αξίωση του κατη­γο­ρού­με­νου.

Το δεύτερο επει­σό­διο τοπο­θε­τεί­ται στις 19 Μαρτίου 2022. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο ανέφερε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος, με τη χρήση των ίδιων απειλών σε βάρος του εγκα­λού­ντος, απέ­σπασε επι­πλέον 300 ευρώ, επίσης χωρίς να υφί­στα­ται σχετική νόμιμη αξίωση.

Παράλ­ληλα, περι­γρά­φε­ται και τρίτη πράξη στις 14 Μαρτίου 2022, που απο­δό­θηκε ως από­πειρα εκβί­α­σης. Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να απεί­λησε τον εγκα­λού­ντα ότι «θα στείλω άτομα να σε τακτο­ποι­ή­σουν» και ότι «έρχομαι να σε βρω», εάν δεν του κατέ­βαλε το ποσό των 20.000 ευρώ. Η κατη­γο­ρία υπο­στή­ριζε ότι η πράξη δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε όχι από υπα­να­χώ­ρηση του κατη­γο­ρού­με­νου αλλά επειδή ο εγκαλών δεν κατέ­βαλε το ποσό και απευ­θύν­θηκε στις αρχές.

Με βάση την χθεσινή ετυ­μη­γο­ρία, το δικα­στή­ριο απο­δέ­χθηκε ότι στοι­χειο­θε­τεί­ται ποινική ευθύνη για την εκβίαση, γεγονός που συνέ­βαλε καθο­ρι­στικά στην επιβολή της συνο­λι­κής ποινής φυλά­κι­σης.

Οι λεκτι­κοί χαρα­κτη­ρι­σμοί και η εξύ­βριση κατ’ εξα­κο­λού­θηση

Δεύτερο σκέλος της υπό­θε­σης απο­τέ­λεσε η κατη­γο­ρία της εξύ­βρι­σης κατ’ εξα­κο­λού­θηση με λόγο. Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο κατα­γρά­φο­νται συγκε­κρι­μέ­νες φράσεις που απο­δί­δο­νται στον κατη­γο­ρού­μενο, με χρο­νι­κές ανα­φο­ρές στις 3 Μαρτίου 2022 και στις 14 Μαρτίου 2022.

Ειδι­κό­τερα, για τις 3 Μαρτίου 2022 απο­δί­δε­ται ότι απευ­θύν­θη­καν προς τον εγκα­λού­ντα οι χαρα­κτη­ρι­σμοί «κωλό­παιδο» και «αλήτη». Για τις 14 Μαρτίου 2022 απο­δί­δε­ται ότι απευ­θύν­θηκε η φράση «μπά­σταρδε». Το κατη­γο­ρη­τή­ριο περιέ­γραφε ότι με τον τρόπο αυτό προ­σβλή­θηκε η τιμή και η υπόληψη του εγκα­λού­ντος, στοι­χείο που συγκρό­τησε τον κατη­γο­ρη­μα­τικό ισχυ­ρι­σμό περί εξύ­βρι­σης.

Το δικα­στή­ριο, με την κατα­δι­κα­στική του κρίση, έκρινε ότι η συμπε­ρι­φορά αυτή συνιστά ποινικά κολά­σιμη πράξη, εντάσ­σο­ντάς την στο συνο­λικό απο­τέ­λε­σμα της ποινής που ανα­κοι­νώ­θηκε χθες.

Το σκέλος της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μι­σης και η αθώωση

Τρίτο σκέλος, για το οποίο το δικα­στή­ριο κατέ­ληξε σε αθώωση, ήταν η συκο­φα­ντική δυσφή­μιση. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο τοπο­θε­τούσε το περι­στα­τικό στις 3 Μαρτίου 2022 και το συνέδεε με παρου­σία του κατη­γο­ρού­με­νου σε επι­χεί­ρηση χρω­μά­των που δια­τη­ρούσε ο εγκαλών.

Κατά την κατη­γο­ρία, ενώπιον υπαλ­λή­λων της επι­χεί­ρη­σης και πελατών αγνώ­στων στοι­χείων, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να ισχυ­ρί­στηκε ότι ο εγκαλών δήθεν του οφείλει χρήματα τα οποία είχε δανει­στεί. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο ανέφερε ότι ο ισχυ­ρι­σμός ήταν ψευδής και ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος γνώριζε την ανα­λή­θειά του, παρου­σιά­ζο­ντας τον εγκα­λού­ντα ως αφε­ρέγ­γυο οφει­λέτη, ενώ, κατά το ίδιο κείμενο, ο εγκαλών δεν είχε δανει­στεί χρήματα και δεν υπήρχαν οικο­νο­μι­κές εκκρε­μό­τη­τες μεταξύ τους.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής του παρέστη ο κ. Νικη­φό­ρος Παπα­νι­κό­λας.