Δύο αδελφές, δύο μεγάλες επιτυχίες: Οι δίδυμες Ελένη και Παρασκευή Ζερβάκη από τ’ Αφάντου ανοίγουν τα φτερά τους για Ιατρική και Νομική

Οι Ροδί­τισ­σες δίδυμες αδελφές Ελένη και Παρα­σκευή Ζερβάκη από τ’ Αφάντου όχι μόνον φοί­τη­σαν μαζί στο Γενικό Λύκειο της περιο­χής τους (ΓΕΛ Αφάντου), αλλά συγκέ­ντρω­σαν και πολύ υψηλές βαθ­μο­λο­γίες στις φετινές πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις και ξεκι­νούν με πολλά όνειρα την φοι­τη­τική τους ζωή! Με όπλα την επιμονή, τη σκληρή δουλειά και την αδιά­κοπη στήριξη που προ­σέ­φε­ραν η μία στην άλλη, οι δίδυμες αδελφές πέτυχαν τον μεγάλο τους στόχο στις φετινές Πανελ­λα­δι­κές Εξε­τά­σεις, ανοί­γο­ντας τον δρόμο για δύο ιδιαί­τερα απαι­τη­τι­κές πανε­πι­στη­μια­κές σχολές.

Οι δύο μαθή­τριες του Γενικού Λυκείου Αφάντου, που μεγά­λω­σαν, φοί­τη­σαν και εξε­λί­χθη­καν μαζί, κατά­φε­ραν να ξεχω­ρί­σουν με τις υψηλές επι­δό­σεις τους. Παρότι τα τελευ­ταία δύο χρόνια ακο­λού­θη­σαν δια­φο­ρε­τι­κές εκπαι­δευ­τι­κές κατευ­θύν­σεις, δεν έπαψαν ούτε στιγμή να απο­τε­λούν το μεγα­λύ­τερο στή­ριγμα η μία για την άλλη, απο­δει­κνύ­ο­ντας πως οι ισχυροί οικο­γε­νεια­κοί δεσμοί μπορούν να γίνουν κινη­τή­ρια δύναμη για την επί­τευξη κάθε στόχου.

Η Ελένη Ζερβάκη συγκέ­ντρωσε 17.825 μόρια στο 3ο Επι­στη­μο­νικό Πεδίο και στρέφει το βλέμμα της στις Ιατρι­κές Σχολές της χώρας, έχοντας παράλ­ληλα ως επιλογή και την Οδο­ντια­τρική. Από την άλλη πλευρά, η Παρα­σκευή Ζερβάκη πέτυχε 16.925 μόρια στο 1ο Επι­στη­μο­νικό Πεδίο, πραγ­μα­το­ποιώ­ντας ένα σημα­ντικό βήμα προς την εκπλή­ρωση του ονείρου της να σπου­δά­σει Νομική.

Οι δίδυμες αδελφές μίλησαν στη «δ», περι­γρά­φο­ντας την απαι­τη­τική δια­δρομή της προ­ε­τοι­μα­σίας, τις θυσίες που χρειά­στηκε να κάνουν, αλλά και τον καθο­ρι­στικό ρόλο που δια­δρα­μά­τι­σαν οι γονείς και οι εκπαι­δευ­τι­κοί τους στην πορεία προς την επι­τυ­χία. Οι αδελφές Ζερβάκη απο­τε­λούν ένα φωτεινό παρά­δειγμα ότι η συστη­μα­τική προ­σπά­θεια, η αφο­σί­ωση στους στόχους και η δύναμη της οικο­γέ­νειας μπορούν να οδη­γή­σουν στην επι­τυ­χία.

Ελένη Τσα­μπίκα Ζερβάκη, 17.825 μόρια, Θετικών Σποδών Υγείας, στο 3ο επι­στη­μο­νικό πεδίο

Η Ελένη περι­γρά­φει τις Πανελ­λα­δι­κές ως μία από τις σημα­ντι­κό­τε­ρες δοκι­μα­σίες που έχει αντι­με­τω­πί­σει μέχρι σήμερα. Όπως εξηγεί, η σχέση με τη δίδυμη αδελφή της υπήρξε δια­χρο­νικά η μεγα­λύ­τερη πηγή δύναμης και αισιο­δο­ξίας. Η ίδια κάνει λόγο για μία χρονιά γεμάτη απαι­τή­σεις, θυσίες και αυστηρή οργά­νωση, καθώς χρειά­στηκε να περιο­ρί­σει σημα­ντικά τον προ­σω­πικό της χρόνο και να ακο­λου­θή­σει ένα πρό­γραμμα με συνέ­πεια και αυτο­πει­θαρ­χία. Παρά το άγχος που, όπως παρα­δέ­χε­ται, επη­ρέ­ασε σε ορι­σμέ­νες στιγμές την απόδοσή της, δηλώνει ιδιαί­τερα ικα­νο­ποι­η­μένη από το απο­τέ­λε­σμα. Η Ελένη, τόνισε τα εξής: «Κατά­γο­μαι από το χωριό Αφάντου της Ρόδου και φέτος ολο­κλή­ρωσα τη δύσκολη αλλά ιδιαί­τερα σημα­ντική δοκι­μα­σία των Πανελ­λα­δι­κών Εξε­τά­σεων. Σε όλη αυτή τη δια­δρομή, ένα από τα πιο σημα­ντικά στη­ρίγ­ματά μου ήταν η δίδυμη αδελφή μου, η Παρα­σκευή. Από μικρές πορευό­μα­σταν μαζί, αντι­με­τω­πί­ζο­ντας κάθε πρό­κληση της σχο­λι­κής και προ­σω­πι­κής μας ζωής με ενότητα, αλλη­λο­κα­τα­νό­ηση και αμοι­βαία στήριξη.

Η σχέση μας υπήρξε πάντοτε ξεχω­ρι­στή και νιώθω πραγ­μα­τικά ευλο­γη­μένη που την έχω δίπλα μου.Δυστυ­χώς, τα δύο τελευ­ταία χρόνια οι εκπαι­δευ­τι­κές μας επι­λο­γές μάς οδή­γη­σαν σε δια­φο­ρε­τι­κούς δρόμους, καθώς εγώ ακο­λού­θησα το 3ο Επι­στη­μο­νικό Πεδίο και εκείνη το 1ο. Παρότι δεν μοι­ρα­ζό­μα­σταν πλέον την ίδια καθη­με­ρι­νό­τητα στο διά­βα­σμα και στην προ­ε­τοι­μα­σία, ποτέ δεν στα­μα­τή­σαμε να στη­ρί­ζουμε η μία την άλλη. Σε στιγμές αμφι­βο­λίας, άγχους και κού­ρα­σης, γνω­ρί­ζαμε ότι μπο­ρού­σαμε πάντα να βασι­στούμε η μία στην παρου­σία και την ενθάρ­ρυνση της άλλης. Η προ­ε­τοι­μα­σία για τις Πανελ­λα­δι­κές Εξε­τά­σεις ήταν μια απαι­τη­τική δια­δι­κα­σία που χρειά­στηκε πολλές θυσίες. Χρειά­στηκε να περιο­ρίσω τον ελεύ­θερο χρόνο μου, να θέσω προ­τε­ραιό­τη­τες και να ακο­λου­θήσω ένα αυστηρό πρό­γραμμα με συνέ­πεια και πει­θαρ­χία. Υπήρξαν στιγμές πίεσης, απο­γο­ή­τευ­σης και έντονου άγχους, όμως η προ­σή­λωση στους στόχους μου και η στήριξη των ανθρώ­πων που αγαπώ με βοή­θη­σαν να συνε­χίσω.

Όσον αφορά στα απο­τε­λέ­σματα, αισθά­νο­μαι ιδιαί­τερα ικα­νο­ποι­η­μένη. Ήταν μια χρονιά με αυξη­μέ­νες απαι­τή­σεις και θέματα που απαι­τού­σαν όχι μόνο γνώσεις, αλλά και κριτική σκέψη, ψυχραι­μία και σωστή δια­χεί­ριση του χρόνου. Παρόλο που θεωρώ ότι σε ορι­σμέ­νες στιγμές θα μπο­ρούσα να είχα απο­δώ­σει καλύ­τερα, καθώς το άγχος επη­ρέ­ασε την απόδοσή μου, νιώθω περή­φανη για την προ­σπά­θεια που κατέ­βαλα και για όσα κατά­φερα.

Κοι­τά­ζο­ντας πίσω, αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι οι Πανελ­λα­δι­κές δεν ήταν μόνο μια εξε­τα­στική δια­δι­κα­σία, αλλά ένα πολύ­τιμο μάθημα ζωής. Με δίδαξαν την αξία της επι­μο­νής, της οργά­νω­σης, της υπο­μο­νής και της αυτο­πει­θαρ­χίας. Πάνω απ’ όλα, όμως, μου υπεν­θύ­μι­σαν πόσο σημα­ντικό είναι να έχεις δίπλα σου ανθρώ­πους που σε πιστεύ­ουν και σε στη­ρί­ζουν. Για μένα, ένας από αυτούς τους ανθρώ­πους ήταν και θα είναι πάντα η δίδυμη αδελφή μου. Θα ήθελα ακόμη να ευχα­ρι­στήσω θερμά την οικο­γέ­νεια και τους καθη­γη­τές μου, που υπήρξαν στυ­λο­βά­τες στα όνειρα και τους στόχους μου. Όλα ξεκι­νάνε τώρα. Καλή επι­τυ­χία σε όλα τα παιδιά!

Θα δώσω προ­τε­ραιό­τητα στις ιατρι­κές σχολές, όπως και στην οδο­ντια­τρική παρόλα αυτά είμαι ανοιχτή σε ό,τι μου επι­φυ­λάσ­σει η μοίρα», ανα­φέ­ρει, κατα­λή­γο­ντας.

Η Παρα­σκευή Ζερβάκη με 16.925 μόρια, στο 1ο πεδίο των Ανθρω­πι­στι­κών Σπουδών, που επι­θυ­μεί να ακο­λου­θή­σει τη Νομική.

Με ιδιαί­τερη συγκί­νηση μιλά και η Παρα­σκευή Ζερβάκη, η οποία βλέπει πλέον να ανοίγει μπροστά της ο δρόμος προς τη Νομική Σχολή. Όπως ανα­φέ­ρει, κάθε μαθητής ξεκινά το ταξίδι των Πανελ­λα­δι­κών με όνειρα και φιλο­δο­ξίες, όμως η δια­δρομή συνο­δεύ­ε­ται από έντονο άγχος, δυσκο­λίες και αβε­βαιό­τητα. Η ίδια επι­ση­μαί­νει ότι η πίστη των δικών της ανθρώ­πων στις δυνα­τό­τη­τές της απο­τέ­λεσε το μεγα­λύ­τερο κίνητρο, δίνο­ντάς της τη δύναμη να συνε­χί­σει με επιμονή μέχρι την επί­τευξη του στόχου της.

Ειδι­κό­τερα, όπως δήλωσε στη «δ»: «Κάθε παιδί ξεκι­νάει γεμάτο όνειρα και στόχους για το μέλλον. Ο δρόμος όμως δεν είναι πάντα εύκολος. Είναι γεμάτος δυσκο­λίες, άγχος και αβε­βαιό­τητα. Θέλω να εκφράσω ένα τερά­στιο ευχα­ρι­στώ στην αδερφή μου Ελένη και στους γονείς μου για την αγάπη και την αμέ­ρι­στη στήριξή τους, αλλά και στους καθη­γη­τές μου για τη στήριξη, την καθο­δή­γηση και την υπομονή τους όλα αυτά τα χρόνια. Χωρίς εσάς, αυτή η επι­τυ­χία δεν θα ήταν εφικτή. Υπήρ­ξατε πολύ­τι­μοι συνο­δοι­πό­ροι και μου δώσατε τη δύναμη να αγω­νί­ζο­μαι με ζήλο και προ­σή­λωση, για να κάνω πραγ­μα­τι­κό­τητα τα όνειρά μου», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά.