9 αλλαγές απειλούν μισθούς και εργασιακές σχέσεις

Υψηλές προσ­δο­κίες για δια­τή­ρηση των κατώ­τα­των αμοιβών και επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων αλλά και φόβους για τις απαι­τή­σεις των δανει­στών και κυρίως του ΔΝΤ δια­τυ­πώ­νει ο υπουρ­γός Εργα­σίας κ. Γιώργος Κατρού­γκα­λος εν όψει της δια­πραγ­μά­τευ­σης του Σεπτεμ­βρίου για τα εργα­σιακά. Η ατζέντα που δια­μορ­φώ­νε­ται ανα­μέ­νε­ται να είναι ιδιαι­τέ­ρως σκληρή, παρά τις δια­βε­βαιώ­σεις του υπουρ­γού ότι «η κυβέρ­νηση θα προ­σπα­θή­σει να απο­κρού­σει ακραίες θέσεις και αιτή­ματα». Ο κ. Κατρού­γκα­λος δεν απέ­κλεισε το ενδε­χό­μενο στο τραπέζι των συνο­μι­λιών να τεθεί θέμα μείωσης των απο­δο­χών του ιδιω­τι­κού τομέα. Σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά ότι «το ΔΝΤ ζητάει αίμα, θέλει την πλήρη απορ­ρύθ­μιση της αγοράς». «Δεν μπο­ρούμε να απο­κλεί­σουμε το ενδε­χό­μενο να τεθεί θέμα μισθών, ωστόσο η κυβέρ­νηση δεν θα δεχθεί ανάλογα μέτρα»προ­σέ­θεσε.

Ο υπουρ­γός Εργα­σίας τόνισε ότι στόχος της κυβέρ­νη­σης είναι να επα­να­φέ­ρει τις συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, μέσω δια­μόρ­φω­σης των απο­δο­χών του ιδιω­τι­κού τομέα, αλλά παρα­δέ­χθηκε ότι υπάρ­χουν δυσκο­λίες. Αν αυτό δεν κατα­στεί δυνατό, οι προ­σπά­θειες θα επι­κε­ντρω­θούν στη δια­τή­ρηση των 586 ευρώ ως κατώ­τα­του μισθού ως το τέλος του προ­γράμ­μα­τος το 2018.

Στην παρα­τή­ρηση ότι το δεύτερο Μνη­μό­νιο προ­βλέ­πει «ευθυ­γράμ­μιση των κατώ­τα­των μισθών με αυτούς των χωρών της ΝΑ Ευρώπης» – που σημαί­νει περαι­τέρω μείωση απο­δο­χών – ανέφερε ότι δεσμεύ­ε­ται μόνο από το τρίτο Μνη­μό­νιο, το οποίο δεν προ­βλέ­πει μειώ­σεις. Ωστόσο δεν ανα­φέρ­θηκε στο γεγονός ότι το τρίτο Μνη­μό­νιο προ­βλέ­πει την εφαρ­μογή όσων περιέ­χο­νται στα προη­γού­μενα δύο και δεν έχουν ακόμη υλο­ποι­η­θεί.

Οι προ­τά­σεις και οι «κόκ­κι­νες γραμμές» με τις οποίες προ­σέρ­χε­ται η κυβέρ­νηση στη δια­πραγ­μά­τευση αφορούν τα εξής:

1. Κατώ­τε­ρες αμοιβές. Δια­τή­ρηση του σημε­ρι­νού ύψους των απο­δο­χών και από­κρουση των αιτη­μά­των για μείωσή τους με την κατάρ­γηση τριε­τιών και επι­δο­μά­των και ενσω­μά­τωση του 13ου-14ου μισθού.

2. Συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις. Επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για τον καθο­ρι­σμό του ύψους των κατώ­τα­των αμοιβών μέσω της Εθνικής Γενικής Συλ­λο­γι­κής Σύμ­βα­σης. Η κυβέρ­νηση θα ζητήσει κατάρ­γηση του νόμου που δίνει τη δυνα­τό­τητα στον υπουργό να καθο­ρί­ζει τις κατώ­τα­τες αμοιβές.

3. Κλα­δι­κές συμ­βά­σεις. Επα­να­φορά της επε­κτα­σι­μό­τη­τας των συμ­βά­σεων. Οι ρυθ­μί­σεις προ­σκρού­ουν στην πρό­βλεψη του Μνη­μο­νίου ότι «το νέο πλαίσιο δεν θα επα­να­φέ­ρει ρυθ­μί­σεις του παρελ­θό­ντος».

4. Ομα­δι­κές απο­λύ­σεις. Στόχος της κυβέρ­νη­σης η δια­τή­ρηση των σημε­ρι­νών ποσο­στών επι­τρε­πό­με­νων απο­λύ­σεων. Προ­τεί­νει να δοθεί η επο­πτεία της δια­δι­κα­σίας έγκρι­σης αιτη­μά­των για ομα­δι­κές απο­λύ­σεις σε κάποια «δημόσια αρχή», την οποία δεν προσ­διο­ρί­ζει. Σήμερα την έγκριση ή την απόρ­ριψη δίνει το Ανώτατο Συμ­βού­λιο Εργα­σίας, υπό την προ­ε­δρία του γενικού γραμ­μα­τέα Εργα­σίας. Αυτό ζητούν οι δανει­στές να αλλάξει.

5. Αλλαγές στον συν­δι­κα­λι­στικό νόμο 1264/1982. Η κυβέρ­νηση συμ­φω­νεί ότι χρειά­ζε­ται αλλαγή στον τρόπο που λαμ­βά­νε­ται η απόφαση για κήρυξη της απερ­γίας. Να γίνει «επί το δημο­κρα­τι­κό­τερο» τόνισε ο κ. Κατρού­γκα­λος χωρίς να διευ­κρι­νί­σει τι εννοεί. Αλλα σημεία αλλαγών αφορούν την οργά­νωση των συν­δι­κά­των ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των συν­δι­κα­λι­σμέ­νων και να βελ­τιω­θεί η πρό­σβαση εργα­ζο­μέ­νων στα συν­δι­κάτα για κάποιους οι οποίοι σήμερα δεν εκφρά­ζο­νται μέσα από αυτά.

6. Η χρη­μα­το­δό­τηση των συν­δι­κά­των. Αλλαγές στον τρόπο χρη­μα­το­δό­τη­σης των οργα­νώ­σεων με στόχο να μη γίνεται με κρατικό χρήμα αλλά από τις εισφο­ρές των συν­δι­κα­λι­σμέ­νων.

7. Ανα­τρο­πές στο καθε­στώς προ­στα­σίας των συν­δι­κα­λι­στών. Οι συν­δι­κα­λι­στές θα μπορεί να απο­λύ­ο­νται σε περι­πτώ­σεις ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των ή απι­στίας ή μετά από μακρά απουσία από την εργασία τους. Σήμερα το ερώτημα της από­λυ­σης συν­δι­κα­λι­στή τίθεται σε ειδική επι­τροπή η οποία καλεί­ται να εξε­τά­σει αν συντρέ­χουν λόγοι που ανα­φέ­ρο­νται ρητά στον συν­δι­κα­λι­στικό νόμο.

8. Μείωση των ημερών συν­δι­κα­λι­στι­κής άδειας και των προ­σώ­πων που την δικαιού­νται. Στον 1264/1982 ανα­φέ­ρο­νται ρητά οι άδειες που δικαιού­νται οι συν­δι­κα­λι­στές ανάλογα με τη θέση τους. Ξεκι­νούν από πέντε ημέρες τον μήνα και φθάνουν ως το σύνολο της θητείας τους.

9. Αντα­περ­γία (λοκ άουτ). Στο τραπέζι έχει τεθεί και η επα­να­φορά του λοκ άουτ, δηλαδή του κλει­σί­μα­τος της επι­χεί­ρη­σης σε περι­πτώ­σεις απερ­για­κών κινη­το­ποι­ή­σεων. Το «δικαί­ωμα της αντα­περ­γίας» καταρ­γή­θηκε με τον νόμο 1264/82 , ωστόσο ορι­σμέ­νοι εργο­δο­τι­κοί φορείς ζητούν επα­να­φορά του. Στον αντί­λογο οι συν­δι­κα­λι­στι­κές οργα­νώ­σεις σημειώ­νουν ότι η αντα­περ­γία δεν εφαρ­μό­ζε­ται πουθενά στην Ευρώπη.

Το ΒΗΜΑ