Η πραγματική ζωή

Οι άνθρω­ποι της εξου­σίας, με πρώτους τους πρω­θυ­πουρ­γούς, συνήθως δεν γνω­ρί­ζουν τι συμ­βαί­νει στην πραγ­μα­τική ζωή. Δεν κυκλο­φο­ρούν στους δρόμους, δεν μπαί­νουν σε μέσα μετα­φο­ράς, δεν ασχο­λού­νται οι ίδιοι με το αυτο­κί­νητό τους, δεν οδηγούν οι ίδιοι, δεν πάνε στο σούπερ μάρκετ, δεν ζουν σε ενοίκιο. Αυτός ο «κανόνας» έχει γενική ισχύ, δεν αφορά μόνο το σημε­ρινό πρω­θυ­πουργό. Γι’ αυτό, αν θέλουν να έχουν πραγ­μα­τική εικόνα για το συμ­βαί­νει εκεί έξω, πρέπει να έχουν καλούς συνερ­γά­τες, οι οποίοι θα τους μετα­φέ­ρουν την αλήθεια. Και δεν θα αρκού­νται στην εξω­ραϊ­σμένη εικόνα, που τους δίνουν τα στα­τι­στικά στοι­χεία και τα σόου των υπουρ­γών, που φωτο­γρα­φί­ζο­νται στα ράφια των κατα­στη­μά­των, λέγο­ντάς μας χρι­στου­γεν­νιά­τικα: «Υπάρ­χουν δύο δρόμοι στη ζωή. Αμα δεν βγαί­νεις, θα πάρεις φέτα από το καλάθι του νοι­κο­κυ­ριού, έχουμε φέτα φτηνή 9 ευρώ.  Άμα δεν σου αρέσει αυτή η φέτα, θα την πλη­ρώ­σεις, όλα στη ζωή δεν γίνο­νται ταυ­τό­χρονα…»