Ο “Ιός” : Ένας αποχαιρετισμός…

Λίγοι άν­θρω­ποι αφή­νουν πε­θαί­νο­ντας το ση­μά­δι τους ανε­ξί­τη­λο όχι μόνο σε όσους τους αγά­πη­σαν αλλά πα­ντού.

Ο διευ­θυ­ντής της Ελευ­θε­ρο­τυ­πί­ας, έτσι όπως όλοι θα τον θυ­μού­νται, χά­ρα­ξε τη γραμ­μή αφε­τη­ρί­ας μιας ελεύ­θε­ρης δη­μο­κρα­τι­κής και ανε­ξάρ­τη­της εφη­με­ρί­δας. Η Ελευ­θε­ρο­τυ­πία μπήκε σε κάθε σπίτι με το Φυ­ντα­νί­δη στο τι­μό­νι και ση­μά­δε­ψε γε­νιές ολό­κλη­ρες. Σε άλ­λους λίγο σε άλ­λους πολύ έμαθε πώς να γρά­φουν και πώς να σέ­βο­νται τον ανα­γνώ­στη.

Εξάλ­λου ο ίδιος ξε­κι­νού­σε πάντα τη δου­λειά του δια­βά­ζο­ντας τα γράμ­μα­τα των ανα­γνω­στών. Ο Φυ­ντα­νί­δης με το πα­ρά­ξε­νο σφύ­ριγ­μα στο σίγμα δί­δα­ξε δη­μο­σιο­γρα­φία αλλά πρό­σφε­ρε και την άνεση να μπο­ρούν οι δη­μο­σιο­γρά­φοι να διεκ­δι­κούν και να γρά­φουν την άποψη τους και αυτό ήταν το πιο ση­μα­ντι­κό. Η εφη­με­ρί­δα του Τε­γό­που­λου και του Φυ­ντα­νί­δη με όλα τα σωστά και όλα τα λάθη της δια­μόρ­φω­σε κα­θο­ρι­στι­κά το τοπίο της έντυ­πης ενη­μέ­ρω­σης στην Ελ­λά­δα, στά­θη­κε απέ­να­ντι στη κι­τρι­νί­λα των σκου­πι­διών της ενη­μέ­ρω­σης, των φτη­νών αγο­ραί­ων προ­σφο­ρών και της εξα­πά­τη­σης του κοι­νού.

Θα γρα­φτούν πολλά τώρα θα ει­πω­θούν πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα. Ένα πράγ­μα όμως είναι βέ­βαιο! Ο Σε­ρα­φείμ Φυ­ντα­νί­δης θα είναι πάντα ο δη­μο­σιο­γρά­φος, ο διευ­θυ­ντής της εφη­με­ρί­δας που όλοι αγα­πή­σα­με και που ου­σια­στι­κά έφυγε μαζί του από το 2007, τότε που άρ­χι­ζε ο κα­τή­φο­ρος της Ελευ­θε­ρο­τυ­πί­ας. Τότε ήταν που μά­θα­με όλοι εκεί τη λέξη από­λυ­ση, απο­πο­μπή, κα­τά­χρη­ση εξου­σί­ας και απο­στρο­φή στο διά­λο­γο. Τότε πραγ­μα­τι­κά έκλει­σε ορι­στι­κά και για τους δύο ο κύ­κλος.

Στη Βιρ­γι­νία και στο Λευ­τέ­ρη τα θερμά μας συλ­λυ­πη­τή­ρια.

Ο πα­λιός και ο νέος Ιός της Κυ­ρια­κής