Ινστιτούτο Μπρίγκελ: Διαγραφή χρέους της Ελλάδας – Μόνο έτσι θα σωθεί το ευρώ

΄Η δια­γρα­φή χρέ­ους ή διαιώ­νι­ση του προ­βλή­μα­τος σε λάθος βάση. Κάπως έτσι απο­τι­μά τα δε­δο­μέ­να της Ελ­λά­δας το φη­μι­σμέ­νο Ιν­στι­τού­το Μπρί­γκελ.

Σε άρθρο που υπο­γρά­φει ο πα­νε­πι­στη­μια­κός Ασόκα Μόντι του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Princeton, γί­νε­ται λόγος για την ασφυ­κτι­κή πίεση που ασκεί­ται στην Ελ­λά­δα, να ακο­λου­θή­σει μια λαν­θα­σμέ­νη πο­λι­τι­κή υπα­γο­ρευ­μέ­νη από τους Ευ­ρω­παί­ους – μια πο­λι­τι­κή που δεν οδη­γεί (και δεν πρό­κει­ται να οδη­γή­σει) στο επι­θυ­μη­τό απο­τέ­λε­σμα, όσο το θέμα της δια­γρα­φής χρέ­ους μένει εκτός ημε­ρή­σιας διά­τα­ξης.

Ο κ. Μόντι ση­μειώ­νει πως η πρό­σφα­τη επί­σκε­ψη του Πιέρ Μο­σκο­βι­σί στην Αθήνα με στόχο να ενι­σχύ­σει τον κα­τα­πο­νη­μέ­νο πρω­θυ­πουρ­γό Αντώ­νη Σα­μα­ρά, ήταν απρε­πής και πε­ριτ­τή, καθώς έβαλε στο επί­κε­ντρο τη δια­βρω­τι­κή πο­λι­τι­κή της ΕΕ. Ει­δι­κά στο ση­μείο που ο κ. Μο­σκο­βι­σί έκανε λόγο για «αυ­το­κτο­νία» εάν και εφό­σον ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ανα­λά­βει τη δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας. Κάτι αντί­στοι­χο έκανε πρό­σφα­τα και ο Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ εκ­φρά­ζο­ντας την προ­τί­μη­σή του σε «γνω­στά» πρό­σω­πα.

Ο κ. Μόντι προ­σπα­θεί να ορ­θο­το­μή­σει και να μην χα­ρι­στεί ούτε στην Ελ­λά­δα, δαι­μο­νο­ποιώ­ντας μόνο την ΕΕ. Γρά­φει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά: «Η Ελ­λά­δα δεν θα έπρε­πε να είναι μέλος της Ευ­ρω­ζώ­νης. Από τη στιγ­μή, όμως, που ο Χέλ­μουτ Κολ άνοι­ξε το δρόμο, ήταν ανα­πό­φευ­κτο το 2002 να εντα­χθεί και η Ελ­λά­δα». Και από εκεί­νο το ση­μείο, φτά­σα­με στον Οκτώ­βριο του 2009 οπότε και έγινε η ανα­γνώ­ρι­ση -από πλευ­ράς των ελ­λη­νι­κών αρχών- ότι υπήρ­ξε πα­ρα­ποί­η­ση των οι­κο­νο­μι­κών στοι­χεί­ων. Όταν, όμως, απο­δεί­χθη­κε πως αυτό το θέμα δεν μπο­ρού­σε να λυθεί δίχως εξω­τε­ρι­κή βο­ή­θεια, τότε ενέ­σκη­ψε στην Ελ­λά­δα η Τρόι­κα. Ο κ. Μόντι γρά­φει πως η αρ­χι­κή ιδέα ήταν ότι η Ελ­λά­δα θα απο­πλη­ρώ­σει τους ιδιώ­τες πι­στω­τές της στο ακέ­ραιο, για να φτά­σου­με τον Ιού­λιο του 2011 και να γίνει κα­τα­νοη­τό από την Τρόι­κα ότι πρέ­πει να χα­λα­ρώ­σουν οι όροι απο­πλη­ρω­μής από πλευ­ράς της Ελ­λά­δας. «Ήταν, όμως, πολύ αργά», ση­μειώ­νει ο κ. Μόντι, «υπήρ­ξαν με­γά­λες απώ­λειες με απο­τέ­λε­σμα να επι­βλη­θεί σκλη­ρή λι­τό­τη­τα στην Ελ­λά­δα που δη­μιούρ­γη­σε εκτε­τα­μέ­νη πτώση στην ανά­πτυ­ξη και προ­κά­λε­σε διαρ­κή δυ­στυ­χία. Το λάθος είχε γίνει!».

Στο σή­με­ρα

Αυτή τη στιγ­μή ο μόνος σω­στός τρό­πος για να προ­χω­ρή­σει η Ελ­λά­δα, είναι να δε­χθεί η Τρόι­κα το προ­φα­νές: ότι η Ελ­λά­δα θα απο­πλη­ρώ­σει το χρέος της σε βάθος χρό­νου – ας πούμε, σε 100 χρό­νια. Αυτό θα ση­μά­νει άφεση χρέ­ους που θα βοη­θή­σει την Ελ­λά­δα και να κάνει πιο ευ­έ­λι­κτους τους Γερ­μα­νούς που θα πρέ­πει να πουν στο λαό τους ότι θα πλη­ρώ­σουν ξανά για την Ελ­λά­δα.

Σε θε­ω­ρη­τι­κό επί­πε­δο μπο­ρεί να ακού­γε­ται λο­γι­κό, αλλά όπως ση­μειώ­νει ο κ. Μόντι: «Το σύ­στη­μα αντε­πι­τί­θε­ται. Αν γίνει κάτι υπέρ της Ελ­λά­δας, αμέ­σως η Ιρ­λαν­δία και η Πορ­το­γα­λία θα φω­νά­ξουν ότι κι εκεί­νοι έπρε­πε να τύ­χουν ανά­λο­γης αντι­με­τώ­πι­σης. Επι­προ­σθέ­τως η συγ­χώ­ρε­ση του χρέ­ους θα πα­ρα­βιά­σει τη Συν­θή­κη της Λι­σα­βό­νας, κάτι τέ­τοιο θα έθετε υπό αμ­φι­σβή­τη­ση τη συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα του Ευ­ρω­παϊ­κού Μη­χα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας, η οποία εγκρί­θη­κε από το Ευ­ρω­παϊ­κό Δι­κα­στή­ριο με την αι­τιο­λο­γία ότι τα δά­νεια θα πρέ­πει να επι­στρέ­φο­νται σε ένα ”κα­τάλ­λη­λο πε­ρι­θώ­ριο”».

Υψηλό δια­κύ­βευ­μα

Ακόμη και έτσι ο κ. Μόντι ση­μειώ­νει: «Το δια­κύ­βευ­μα σή­με­ρα είναι υψηλό, όχι μόνο για την επί­λυ­ση της κρί­σης, αλλά και για τη μελ­λο­ντι­κή μορφή της Ευ­ρώ­πης. Η Ελ­λά­δα είναι η αιχμή των δο­κι­μών, τη στιγ­μή που ο ιδα­νι­κός στό­χος της ΕΕ θα έπρε­πε να είναι η πο­λι­τι­κή ενό­τη­τα. Είναι εύ­κο­λο να χα­ρα­κτη­ρι­στούν αντι­δρα­στι­κοί όσοι μι­λούν για χα­λά­ρω­ση των μέ­τρων προς την Ελ­λά­δα, αλλά αυτό δεν βοη­θά­ει. Αυτές οι συ­ζη­τή­σεις έγι­ναν για την Ισπα­νία και είναι ανα­πό­δρα­στο να γί­νουν κά­ποια στιγ­μή και για την Ιτα­λία».

Ει­δι­κό­τε­ρα για την Ελ­λά­δα, η ανά­λυ­ση του κ. Μόντι, είναι οξεία και ρί­χνει συ­γκε­κρι­μέ­νες ευ­θύ­νες: «Τα λάθη που έγι­ναν στην πε­ρί­πτω­ση της Ελ­λά­δας είναι πάρα πολλά. Αλλά μια νέα αρχή είναι δυ­να­τόν να συμ­βεί. Η Τρόι­κα πρέ­πει να συγ­χω­ρή­σει μέρος του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους. Με το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα και με τα έσοδα από τους φό­ρους η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να κάνει μια νέα αρχή με τους ιδιώ­τες πι­στω­τές της. Πρέ­πει η επο­πτεία των φο­ρο­λο­γι­κών λο­γα­ρια­σμών της Ελ­λά­δας να με­τα­φερ­θεί από το γρα­φείο του Μο­σκο­βι­σί (και των Γερ­μα­νών) στους ιδιώ­τες πι­στω­τές».

Για την Ευ­ρώ­πη η αξιο­πι­στία του κοι­νού νο­μί­σμα­τος είναι ου­σια­στι­κής ση­μα­σί­ας, αλλά σύμ­φω­να με τον κ. Μόντι «αυτό μπο­ρεί να γίνει βήμα-βήμα. Τώρα είναι ώρα για με­γά­λες χει­ρο­νο­μί­ες. Η Ελ­λά­δα που για χρό­νια ήταν αστεί­ρευ­τη πηγή ανα­στά­τω­σης, μπο­ρεί να γίνει η αιτία για την αλ­λα­γή της αρ­χι­τε­κτο­νι­κής της Ευ­ρω­ζώ­νης. Ίσως είναι ο μόνος τρό­πος για να δώ­σου­με στην Ελ­λά­δα μια πραγ­μα­τι­κή ευ­και­ρία και ίσως είναι ο μο­να­δι­κός τρό­πος για να σωθεί το ευρώ», κα­τα­λή­γει.

iefimerida.gr