Κάτι δεν πήγε καλά

Tι να πρω­το­σχο­λιά­σουμε για τις στολές για την αφή της Ολυ­μπια­κής Φλόγας που σχε­δί­ασε η διε­θνούς φήμης Ελλη­νίδα σχε­διά­στρια Μαίρη Κατράν­τζου. Τρεις κίονες εκτυ­πω­μέ­νοι πάνω σε ένα ύφασμα, μοιά­ζουν ανέ­πνευ­σες και μίζερες. Η Μαίρη Κατράν­τζου, αυτό κάνει: Εκτυ­πώ­σεις σε υφά­σματα. Για αυτό έχει γίνει διάσημη. Και όσοι την επέ­λε­ξαν για να τις σχε­διά­σει το ήξεραν αυτό. Προ­φα­νώς αρκέ­στη­καν σε ένα «βαρύ» όνομα, ανα­γνω­ρί­σιμο στο εξω­τε­ρικό, μια πολυ­δια­φη­μι­σμένη σαν να θέλουμε να φωνά­ξουμε «κοι­τάξτε, έχουμε κι εμείς διε­θνούς φήμης σχε­δια­στές μόδας». Ελά­χι­στα δείχνει να ενδια­φέ­ρει το απο­τέ­λε­σμα. Τι προ­βάλ­λει, τι αντα­να­κλά και τι συμ­βο­λί­ζει εν τέλει. Ο βρε­τα­νός ιστο­ρι­κός Νόρμαν Ντέιβις, γνωστός για τις δημο­σιεύ­σεις του σχετικά με την ιστορία της Ευρώπης λέει σε κάποια αναφορά του : «η Ελλάδα είναι η χώρα της γλυ­πτι­κής, όπως η Ιταλία είναι η χώρα της ζωγρα­φι­κής. Το καθαρό, σκληρό «απολ­λώ­νιο» φως, ήταν αυτό που ανέ­δειξε τις πτυ­χώ­σεις, τις σκιές, τις γωνίες, τα στοι­χεία αυτά που απο­γεί­ω­σαν την ελλη­νική αρχι­τε­κτο­νική και γλυ­πτική. Το ελλη­νικό φως δεν συγ­χω­ρούσε καμία ατέλεια. Τα αρχαία ελλη­νικά φορέ­ματα είναι η μετου­σί­ωση αυτής της αρχι­τε­κτο­νι­κής και γλυ­πτι­κής οφθαλ­μα­πά­της, το ίδιο παι­χνίδι του φωτός στην πιο ζωντανή εκδοχή του: οι πτυ­χώ­σεις, οι σκιές και οι γωνίες σε κίνηση. Η απο­τύ­πωση αυτή έχει απα­ραι­τή­τως τρεις δια­στά­σεις. Εάν της αφαι­ρέ­σεις τη μία, την καθι­στάς κακέ­κτυπο του εαυτού της.» Αυτή η μετου­σί­ωση, η  κομ­ψό­τητα, η δωρική απλό­τητα, των αρχαιο­ελ­λη­νι­κών ενδυ­μά­των, πολλούς ενέ­πνευσε και προ­κά­λεσε να απο­τυ­πώ­σουν στις τις κολε­ξιόν τους, μέγι­στους στο είδος τους, από την Madame Grès και τον Gianfranco Ferré μέχρι τον Dior τον  Yohji Yamamotoκαι  Issey Miyake. Εμείς αρκε­στή­καμε σε εκτυ­πώ­σεις… Κάτι δεν πήγε καλά.

Η σύγκριση με τις μέχρι τώρα ενδυ­μα­σίες ανα­πό­φευ­κτη …