Τι προβλέπουν τα έγκυρα διεθνή think-tank για την Ελλάδα το 2018

Θα επι­τευ­χθεί ή όχι η «κα­θα­ρή έξο­δος» από το μνη­μό­νιο το 2018 όπως ευαγ­γε­λί­ζε­ται η κυ­βέρ­νη­ση; Η μήπως είναι προ­τι­μό­τε­ρο να επι­διω­χθεί μια προ­λη­πτι­κή γραμ­μή στή­ρι­ξης όπως προ­κρί­νει η ΤτΕ για λό­γους ασφα­λεί­ας;

Το θέμα της κα­θα­ρής ή μη εξό­δου δεν συ­νι­στά μόνο νέο πεδίο «αντι­πα­ρά­θε­σης» της κυ­βέρ­νη­σης με τον κε­ντρι­κό τρα­πε­ζί­τη αλλά απο­τε­λεί και αντι­κεί­με­νο ανά­λυ­σης των με­γά­λων χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών οίκων και διε­θνών think tanks. Στις εκτι­μή­σεις τους για το 2018 πε­ρι­λαμ­βά­νουν και ανα­φο­ρές στο πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον που πι­θα­νόν θα δια­μορ­φω­θεί με βα­σι­κό ερώ­τη­μα: Θα κάνει ο Τσί­πρας εκλο­γές και πότε;

Τι προ­βλέ­πουν Citigroup,  Deutsche Bank και το Eurasia Group

Συ­γκε­κρι­μέ­να και σχε­τι­κά με το φλέ­γον θέμα της “κα­θα­ρής εξό­δου”, η Citigroup υπο­στη­ρί­ζει πως αν αυτή επι­τευ­χθεί, αυτό θα συμ­βεί αφού προη­γου­μέ­νως η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ έχει υπο­βάλ­λει τους έλ­λη­νες πο­λί­τες σε νέα μέτρα λι­τό­τη­τας, πε­ρί­που 2 δισ. ευρώ ή 1% του ΑΕΠ, σύμ­φω­να με τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2018. «Αν και η αγορά εστιά­ζει στη διά­κρι­ση μίας “κα­θα­ρής” ένα­ντι μίας “υπο­βοη­θού­με­νης” εξό­δου, το πιο ση­μα­ντι­κό ερώ­τη­μα είναι αν η έξο­δος αυτή θα είναι “άτα­κτη” ή “συ­νερ­γα­τι­κή”», ση­μειώ­νει η Deutsche Bank, προ­σθέ­το­ντας πως “μία συ­νερ­γα­τι­κή έξο­δος θα απαι­τού­σε αμοι­βαία συμ­φω­νία με­τα­ξύ της Ελ­λά­δας και της Ευ­ρώ­πης για τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας μετά τον Αύ­γου­στο του 2018”.

Το Eurasia Group δεν βλέ­πει κι αυτό μια “κα­θα­ρή έξοδο”, αλλά μια “ενι­σχυ­μέ­νη επο­πτεία” που πα­ρα­μέ­νει το πιο πι­θα­νό πλαί­σιο μετά το πρό­γραμ­μα, για την Ελ­λά­δα.

Οσον αφορά στο εν­δε­χό­με­νο πρό­ω­ρων εκλο­γών, το βα­σι­κό σε­νά­ριο για την Eurasia είναι ότι οι εκλο­γές θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν τον Σε­πτέμ­βριο ή τον Ιού­νιο του 2019, αν και υπάρ­χει πι­θα­νό­τη­τα 45% να γί­νουν μετά τον Αύ­γου­στο του ​2018, μετά την “κα­θα­ρή” ή μη έξοδο της χώρας από το μνη­μό­νιο.

Ακο­λου­θούν οι εκτι­μή­σεις και οι ανα­λύ­σεις των τριών χρη­μα­το­πι­στω­τι­κών οίκων και think-tank:

Citi: Συ­νε­χι­ζό­με­νη λι­τό­τη­τα από τον Τσί­πρα για χάρη του… clean exit

Στην έγκρι­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του 2018 ανα­φέ­ρε­ται σε ση­με­ρι­νό της ση­μεί­ω­μα προς τους πε­λά­τες της η Citigroup, το­νί­ζο­ντας ότι η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν ανα­μέ­νε­ται να “χα­λα­ρώ­σει” τη λι­τό­τη­τα καθώς κάτι τέ­τοιο θα απο­τε­λέ­σει εμπό­διο στο clean exit.

Όπως ση­μειώ­νει η αμε­ρι­κά­νι­κη τρά­πε­ζα, η συ­νε­χι­ζό­με­νη λι­τό­τη­τα και το 2018 θα κρα­τή­σει τις προ­ο­πτι­κές της ανά­καμ­ψης της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας αρ­κε­τά πε­ριο­ρι­σμέ­νες.

Σύμ­φω­να με την Citi, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση μπο­ρεί και πάλι να δε­χτεί πίεση, στην προ­σπά­θεια της να “χα­λα­ρώ­σει” τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή λι­τό­τη­τα, ωστό­σο κάτι τέ­τοιο δεν συ­νε­πά­γε­ται με την επί­τευ­ξη της κα­θα­ρής εξό­δου από τα προ­γράμ­μα­τα διά­σω­σης το κα­λο­καί­ρι του 2018.

Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός ει­σά­γει νέα μέτρα λι­τό­τη­τας, πε­ρί­που 2 δισ. ευρώ ή 1% του ΑΕΠ, όπως συμ­φω­νή­θη­κε με τους πι­στω­τές την άνοι­ξη, προ­σθέ­τει η Citi.

Όπως ση­μειώ­νει η Citi, η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση ανα­κοί­νω­σε πρό­σφα­τα την πα­ρο­χή επι­δο­μά­των για τα φτω­χό­τε­ρα νοι­κο­κυ­ριά, τα οποία έχουν εγκρι­θεί κα­ταρ­χήν από τους πι­στω­τές, αλλά εν­δέ­χε­ται να εξα­κο­λου­θούν να προ­κα­λούν ανη­συ­χί­ες σχε­τι­κά με το κατά πόσον είναι συμ­βα­τά με το πρό­γραμ­μα διά­σω­σης. Το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο φέ­ρε­ται να μην εγκρί­νει αυτή την πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης.

Deutsche Bank: «Κά­ποιο φως για την Ελ­λά­δα το ’18»

Οι χρη­μα­το­δο­τι­κές ανά­γκες της Ελ­λά­δας για απο­πλη­ρω­μές ομο­λό­γων για τα επό­με­να λίγα χρό­νια είναι πολύ μι­κρό­τε­ρες απ’ ό,τι στο πα­ρελ­θόν και συ­νο­λι­κά λίγο πάνω από 10 δισ. ευρώ έως το 2020, ανα­φέ­ρει η Deutsche Bank στην έκ­θε­σή της με τίτλο: «Η Ελ­λά­δα το 2018: Επι­τέ­λους κά­ποιο φως στην άκρη του τού­νελ».

Συ­γκε­κρι­μέ­να, η έκ­θε­ση ση­μειώ­νει τα εξής: «Με βάση το ση­με­ρι­νό δη­μο­σιο­νο­μι­κό πρό­γραμ­μα, το πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα της Ελ­λά­δας ανα­μέ­νε­ται να κα­λύ­πτει πε­ρί­που τις πλη­ρω­μές τόκων της χώρας για τα επό­με­να λίγα χρό­νια. Αν εξαι­ρε­θούν τα έντο­κα γραμ­μά­τια, που χρη­μα­το­δο­τού­νται εγ­χώ­ρια, υπάρ­χει μόνο μία με­γά­λη απο­πλη­ρω­μή ομο­λό­γων, ύψους 4 δισ. ευρώ, που λήγει τον Ιού­λιο του 2019 και συ­νο­λι­κά λίγο πε­ρισ­σό­τε­ρο από 10 δισ. ευρώ ωρι­μάν­σεις έως το 2020. Αυτή η πα­ρα­τή­ρη­ση είναι ση­μα­ντι­κή, επει­δή ο φά­κε­λος του ση­με­ρι­νού προ­γράμ­μα­τος προ­βλέ­πει ένα με­γά­λο από­θε­μα δια­θε­σί­μων, ύψους 9 δισ. ευρώ, το οποίο, σε συν­δυα­σμό με μία πολύ συ­γκρα­τη­μέ­νη έκ­δο­ση (σ.σ.: τί­τλων) στην αγορά θα επέ­τρε­πε στην Ελ­λά­δα να εξυ­πη­ρε­τεί το χρέος της χωρίς καμία πρό­σθε­τη χρη­μα­το­δό­τη­ση».

«Θα στη­ρί­ξουν οι Ευ­ρω­παί­οι μία “κα­θα­ρή” έξοδο για την Ελ­λά­δα (από το πρό­γραμ­μα, που λήγει τον Αύ­γου­στο του 2018)», είναι το ερώ­τη­μα που θέτει η γερ­μα­νι­κή τρά­πε­ζα. «Τι θα συμ­βεί με την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους και το ΔΝΤ», είναι ένα δεύ­τε­ρο ερώ­τη­μα. «Αρ­χί­ζο­ντας με το τε­λευ­ταίο ερώ­τη­μα, είναι εύ­λο­γο ότι το ΔΝΤ θα υπο­χω­ρή­σει στη λήψη απο­φά­σε­ων το επό­με­νο έτος», ση­μειώ­νει η Deutsche Bank, προ­σθέ­το­ντας: «Δεν συμ­με­τέ­χει ούτως ή άλλως στη χρη­μα­το­δό­τη­ση και αυτό θα κάνει ευ­κο­λό­τε­ρη τη συμ­φω­νία με­τα­ξύ της Ελ­λά­δας και των Ευ­ρω­παί­ων. Από την πλευ­ρά των Ευ­ρω­παί­ων, θα υπάρ­χει μι­κρό­τε­ρη ανά­γκη να βα­σι­σθούν στο ΔΝΤ για την επι­βο­λή πει­θαρ­χί­ας στους όρους του προ­γράμ­μα­τος, δε­δο­μέ­νου ότι το πρό­γραμ­μα λήγει. Ένας μειω­μέ­νος ρόλος για το ΔΝΤ θα έρθει σε ένα πο­λι­τι­κά βο­λι­κό χρο­νι­κό διά­στη­μα, καθώς εντεί­νο­νται οι συ­ζη­τή­σεις σχε­τι­κά με τη με­τα­τρο­πή του ESM (Ευ­ρω­παϊ­κού Μη­χα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας) σε ένα ευ­ρω­παϊ­κό νο­μι­σμα­τι­κό τα­μείο». Για την ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά, η μεί­ω­ση της επιρ­ρο­ής του ΔΝΤ στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις «θα μειώ­σει τις απαι­τή­σεις για με­γα­λύ­τε­ρη δη­μο­σιο­νο­μι­κή σύ­σφι­ξη, ακόμη και να αυτό γίνει με κό­στος την προ­σφο­ρά μι­κρό­τε­ρης εμπρο­σθο­βα­ρούς ελά­φρυν­σης χρέ­ους από τους Ευ­ρω­παί­ους», ση­μειώ­νει η έκ­θε­ση, προ­σθέ­το­ντας: «Το βα­σι­κό μας σε­νά­ριο είναι ότι η εμπλο­κή του ΔΝΤ στο πρό­γραμ­μα θα είναι ση­μα­ντι­κά χα­μη­λό­τε­ρη το επό­με­νο έτος, κάτι που συ­μπί­πτει βο­λι­κά με την απο­χώ­ρη­ση του Βόλφ­γκανγκ Σόι­μπλε από το γερ­μα­νι­κό υπουρ­γείο Οι­κο­νο­μι­κών».

Στο ερώ­τη­μα πώς θα μοιά­ζει η έξο­δος της Ελ­λά­δας, η γερ­μα­νι­κή τρά­πε­ζα ση­μειώ­νει: «Αν και η αγορά εστιά­ζει στη διά­κρι­ση μίας “κα­θα­ρής” ένα­ντι μίας “υπο­βοη­θού­με­νης” εξό­δου, το πιο ση­μα­ντι­κό ερώ­τη­μα είναι αν η έξο­δος θα είναι “άτα­κτη” ή “συ­νερ­γα­τι­κή”. Μία συ­νερ­γα­τι­κή έξο­δος θα απαι­τού­σε αμοι­βαία συμ­φω­νία με­τα­ξύ της Ελ­λά­δας και της Ευ­ρώ­πης για τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας μετά τον Αύ­γου­στο του 2018. Η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά είναι πι­θα­νό να ζη­τή­σει μία έξοδο που δεν θα προ­βλέ­πει όρους πο­λι­τι­κής μέσω ενός νέου μνη­μο­νί­ου (δη­λα­δή, χωρίς πι­στω­τι­κή γραμ­μή από τον ESM). Η ευ­ρω­παϊ­κή πλευ­ρά είναι πι­θα­νόν να ζη­τή­σει τη δια­τή­ρη­ση της δη­μο­σιο­νο­μι­κής πει­θαρ­χί­ας, αν και με με­γα­λύ­τε­ρη διέ­ξο­δο απ’ ό,τι προ­βλέ­πε­ται σή­με­ρα με βάση το επι­κυ­ρω­μέ­νο από το ΔΝΤ πρό­γραμ­μα. Αν δεν υπάρ­ξει πι­στω­τι­κή γραμ­μή του ESM, η πρό­βλε­ψη μίας συ­γκρα­τη­μέ­νης και στα­δια­κής ελά­φρυν­σης χρέ­ους, που θα προ­ϋ­πο­θέ­τει ότι η Ελ­λά­δα θα δια­τη­ρεί τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή πει­θαρ­χία και θα εξαρ­τά­ται από τη με­σο­πρό­θε­σμη ανά­πτυ­ξη, είναι πι­θα­νόν να προ­σφέ­ρει έναν βα­σι­κό με­σο­πρό­θε­σμο μη­χα­νι­σμό επι­βο­λής. Η εν­δε­χό­με­νη συμ­με­το­χή στις επα­νε­πεν­δύ­σεις του QE της ΕΚΤ καθώς και η δια­δι­κα­σία του υπερ­βο­λι­κού ελ­λείμ­μα­τος μπο­ρεί να απο­τε­λεί ένα άλλο έμ­με­σο κί­νη­τρο και επί­σης μη­χα­νι­σμό επι­βο­λής».

Η επι­τυ­χής και βιώ­σι­μη έξο­δος της Ελ­λά­δας από την κρίση, ανα­φέ­ρει η Deutsche Bank, θα εξαρ­τη­θεί από τρεις κρί­σι­μους πα­ρά­γο­ντες: Πρώ­τον, την απο­φυ­γή υπο­χω­ρή­σε­ων στις δη­μο­σιο­νο­μι­κές και διαρ­θρω­τι­κές προ­σαρ­μο­γές. Δεύ­τε­ρον, στην ομα­λο­ποί­η­ση του τρα­πε­ζι­κού συ­στή­μα­τος, πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της στα­δια­κής μεί­ω­σης του απο­θέ­μα­τος μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νων δα­νεί­ων και της χα­λά­ρω­σης των ελέγ­χων στην κί­νη­ση κε­φα­λαί­ων. Τρί­τον, την πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα, η οποία σε συν­δυα­σμό με μία στα­θε­ρή δη­μο­σιο­νο­μι­κή στάση θα οδη­γή­σει σε πε­ραι­τέ­ρω άνοδο της κα­τα­να­λω­τι­κής και επι­χει­ρη­μα­τι­κής εμπι­στο­σύ­νης, που δεν έχουν επα­νέλ­θει ακόμη στα προ της κρί­σης επί­πε­δα. «Οι προ­ο­πτι­κές για το 2018 πα­ρα­μέ­νουν θε­τι­κές, αλλά ο δρό­μος προς την ομα­λο­ποί­η­ση θα πα­ρα­μεί­νει μα­κρύς και δύ­σκο­λος», ση­μειώ­νει η έκ­θε­ση.

Eurasia: Γιατί ο Τσί­πρας δεν θα πάει σε πρό­ω­ρες εκλο­γές, τι επι­διώ­κει και τι φο­βά­ται

Σε ανα­βάθ­μι­ση των μα­κρο­πρό­θε­σμων προ­ο­πτι­κών της Ελ­λά­δας σε “ου­δέ­τε­ρες” προ­χω­ρά η Eurasia Group σε νέα έκ­θε­σή της, λόγω της ανα­με­νό­με­νης επι­τυ­χη­μέ­νης εξό­δου από το πρό­γραμ­μα.

Όπως επι­ση­μαί­νει, η συμ­φω­νία staff level με­τα­ξύ της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης και της Τρόι­κας ανοί­γει το δρόμο για την επι­τυ­χή ολο­κλή­ρω­ση της τρί­της αξιο­λό­γη­σης στο Eurogroup της 22ας Ια­νουα­ρί­ου. Αυτό θα διευ­κο­λύ­νει την “απο­φοί­τη­ση” της Ελ­λά­δας από το τρέ­χον πρό­γραμ­μα διά­σω­σης και την έντα­ξή της σε ένα κα­θε­στώς “ενι­σχυ­μέ­νης επο­πτεί­ας”, ενώ η ελά­φρυν­ση του χρέ­ους θα κα­θο­ρι­στεί στο τέλος του προ­γράμ­μα­τος και θα είναι εντός των πα­ρα­μέ­τρων που συμ­φω­νή­θη­καν στην Eurogroup της 15ης Ιου­νί­ου. Το βα­σι­κό σε­νά­ριο για την Eurasia είναι ότι οι εκλο­γές θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν τον Σε­πτέμ­βριο του 2019, αν και υπάρ­χει πι­θα­νό­τη­τα 45% να γί­νουν το 2018.​

Η δυ­να­μι­κή με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και ΕΕ άλ­λα­ξε. Με αφορ­μή τον προ­σε­χή Αύ­γου­στο, όταν o ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ελ­πί­ζει να απαλ­λα­γεί από τη βο­ή­θεια των χωρών της ΕΕ και του ​ΔΝΤ για πάντα, η κυ­βέρ­νη­ση έχει κάνει πρό­ο­δο στην τρέ­χου­σα τρίτη αξιο­λό­γη­ση.

Οι δια­πραγ­μα­τευ­τές έχουν πλέον κα­τα­λή­ξει σε συμ­φω­νία σε staff level, ση­μειώ­νει η Eurasia. Αυτό ση­μαί­νει ότι υπάρ­χει τώρα συμ­φω­νία με­τα­ξύ της τρόι­κας και της κυ­βέρ­νη­σης σχε­τι­κά με τα μέτρα που θα πρέ­πει να εφαρ­μό­σει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για την ολο­κλή­ρω­ση του προ­γράμ­μα­τος (πε­ρί­που το 30% των 110 προη­γού­με­νων ενερ­γειών  έχουν ολο­κλη­ρω­θεί, 82 προ­α­παι­τού­με­να-κλει­διά θα χρεια­στεί να εφαρ­μο­στούν στην επό­με­νη αξιο­λό­γη­ση τον Μάιο και τον Ιού­νιο). Η συμ­φω­νία της κυ­βέρ­νη­σης σχε­τι­κά με αυτό το επι­και­ρο­ποι­η­μέ­νο Μνη­μό­νιο κα­θι­στά πιο πι­θα­νό ότι το Eurogroup θα δώσει το πρά­σι­νο φως για την επό­με­νη δόση του ESM στις 22 Ια­νουα­ρί­ου, με την εκτα­μί­ευ­ση να είναι πι­θα­νή στις αρχές Φε­βρουα­ρί­ου. Το ποσό πι­θα­νό­τα­τα θα ανέρ­χε­ται σε πε­ρί­που 5 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ (υπάρ­χουν σή­με­ρα 18,4 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ στον ESM που έχουν απο­μεί­νει για την Ελ­λά­δα).

Όπως το­νί­ζει η Eurasia, η βού­λη­ση της κυ­βέρ­νη­σης να επι­τα­χύ­νει την αξιο­λό­γη­ση δεν κα­θο­δη­γεί­ται από την “πίεση στη ρευ­στό­τη­τα”, όπως συμ­βαί­νει συ­νή­θως από το 2015. Αντί­θε­τα, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ υπο­λο­γί­ζει ότι αυτό θα διευ­κο­λύ­νει μια κα­θα­ρή έξοδο για δύο λό­γους. Πρώ­τον, μια επι­τυ­χη­μέ­νη αξιο­λό­γη­ση θα στεί­λει ένα θε­τι­κό μή­νυ­μα στις κε­φα­λαια­γο­ρές και θα επι­τρέ­ψει στην κυ­βέρ­νη­ση να συ­γκε­ντρώ­σει πε­ρισ­σό­τε­ρα χρή­μα­τα για να δη­μιουρ­γή­σει ένα με­γα­λύ­τε­ρο cash buffer μέχρι το επό­με­νο Αύ­γου­στο. Δεύ­τε­ρον, θα δη­μιουρ­γή­σει ένα πιο θε­τι­κό πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον -στο οποίο θα πραγ­μα­το­ποι­η­θούν σύν­θε­τες συ­ζη­τή­σεις για την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους και την επό­με­νη ημέρα της Ελ­λά­δας μετά το τέλος του προ­γράμ­μα­τος- αυ­ξά­νο­ντας την πι­θα­νό­τη­τα κα­λύ­τε­ρου απο­τε­λέ­σμα­τος και για τα δύο, για τον Αλέξη Τσί­πρα.​

​Όπως έχει ση­μειώ­σει και στο πα­ρελ­θόν η ​Eurasia, το ΔΝΤ έχει ένα υπο­θε­τι­κό πρό­γραμ­μα στην Ελ­λά­δα. Θα πρέ­πει τώρα να ελέγ­ξει εάν έχουν τεθεί σε ισχύ οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ενερ­γο­ποί­η­ση αυτού του προ­γράμ­μα­τος. Αυτό πε­ρι­λαμ­βά­νει το κατά πόσο η κυ­βέρ­νη­ση έχει εφαρ­μό­σει τα δο­μι­κά κρι­τή­ρια του ΔΝΤ (κάτι το οποίο κάνει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ) και, δεύ­τε­ρον, αν το Eurogroup θα προ­σφέ­ρει με­γα­λύ­τε­ρη “σα­φή­νεια” στην ελά­φρυν­ση του χρέ­ους. Η Eurasia εκτι­μά, αυτό δεν θα γίνει. Σε αυτό το ση­μείο, οι Ευ­ρω­παί­οι είναι σα­φείς και συ­νε­πείς, δη­λα­δή ότι το τε­λι­κό ποσό της ελά­φρυν­σης του χρέ­ους θα κα­θο­ρι­στεί μόνο στο τέλος του προ­γράμ­μα­τος και θα είναι εντός των πα­ρα­μέ­τρων που συμ­φω­νή­θη­καν στις 15 Ιου­νί­ου. Επι­πλέ­ον, οι τε­χνι­κές (πόσο μάλ­λον πο­λι­τι­κές) ερ­γα­σί­ες για το θέμα αυτό δεν έχουν προ­χω­ρή­σει αρ­κε­τά δε­δο­μέ­νης της απου­σί­ας συ­νο­μι­λη­τή στο Βε­ρο­λί­νο.

Όλα αυτά ση­μαί­νουν ότι το ΔΝΤ δεν θα τρο­πο­ποι­ή­σει ου­σια­στι­κά την ανά­λυ­ση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέ­ους (DSA), οπότε είναι πολύ απί­θα­νο να υπάρ­ξουν χρή­μα­τα από το ΔΝΤ. Αντί­θε­τα, είναι πι­θα­νό ότι το ΔΝΤ θα επι­τρέ­ψει την επι­κρά­τη­ση του status quo, δια­τη­ρώ­ντας την επι­λο­γή του προ­γράμ­μα­τος στο τρα­πέ­ζι, εάν οι Ευ­ρω­παί­οι κι­νη­θούν για την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους. Είναι ση­μα­ντι­κό ότι αυτό δεν θα πα­ρε­μπο­δί­σει την επι­τυ­χή ολο­κλή­ρω­ση της τρί­της αξιο­λό­γη­σης.

Η “ενι­σχυ­μέ­νη επο­πτεία” πα­ρα­μέ­νει το πιο πι­θα­νό πλαί­σιο μετά το πρό­γραμ­μα, για την Ελ­λά­δα. Σε αυτό το πλαί­σιο, το κα­ρό­το για με­ταρ­ρυθ­μί­σεις θα είναι η συ­νε­χι­ζό­με­νη ελά­φρυν­ση του χρέ­ους, πα­ρό­λο που ο τε­λι­κός σχε­δια­σμός θα εξαρ­τη­θεί από τις συ­ζη­τή­σεις για το χρέος το επό­με­νο έτος. Μια τε­λι­κή από­φα­ση για το πλαί­σιο μετά το πρό­γραμ­μα θα γίνει επί­σης αρ­γό­τε­ρα το επό­με­νο έτος και θα εξαρ­τη­θεί σε με­γά­λο βαθμό από την πρό­σβα­ση της Ελ­λά­δας στις αγο­ρές όσο πλη­σιά­ζει ο Αύ­γου­στος, ση­μειώ­νει η Eurasia.

Όπως το­νί­ζε­ται στην έκ­θε­ση, με την εγ­χώ­ρια και πα­νευ­ρω­παϊ­κή πο­λι­τι­κή να πα­ρου­σιά­ζει πε­ριο­ρι­σμέ­νους κιν­δύ­νους το επό­με­νο έτος, η Ελ­λά­δα θα ολο­κλη­ρώ­σει με επι­τυ­χία το πρό­γραμ­μα τον επό­με­νο Αύ­γου­στο. Ωστό­σο, οι πρό­ω­ρες εκλο­γές θα πα­ρα­μεί­νουν πι­θα­νές το 2018,  μετά την ολο­κλή­ρω­ση του προ­γράμ­μα­τος διά­σω­σης και όχι πριν.

Αυτό οφεί­λε­ται στο γε­γο­νός ότι ο Τσί­πρας θα προ­σπα­θή­σει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει την επι­τυ­χη­μέ­νη έξοδο ως το νέο του αφή­γη­μα για να ανα­κάμ­ψει στις δη­μο­σκο­πή­σεις και να κερ­δί­σει την επα­νε­κλο­γή, κάτι εξαι­ρε­τι­κά απί­θα­νο, σύμ­φω­να με την Eurasia.

Όλα τα μη­νύ­μα­τα από την κυ­βέρ­νη­ση δεί­χνουν ότι ο Τσί­πρας θέλει να ολο­κλη­ρώ­σει τη θη­τεία του. Αυτό ση­μαί­νει ότι οι εκλο­γές θα γί­νουν το 2019, είτε τον Σε­πτέμ­βριο (προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη ημε­ρο­μη­νία) είτε τον Ιού­νιο, για να συ­μπέ­σουν με τις εκλο­γές για το Ευ­ρω­παϊ­κό Κοι­νο­βού­λιο. Αυτό είναι το βα­σι­κό σε­νά­ριο της Eurasia (55%), αλλά θα απαι­τή­σει από την κυ­βέρ­νη­ση να εξα­σφα­λί­σει μια συμ­φω­νία με τους Ευ­ρω­παί­ους για τις συ­ντά­ξεις το 2019 (για πα­ρά­δειγ­μα, με την ει­σα­γω­γή “αντι­μέ­τρων” για την ανα­κού­φι­ση των φτω­χό­τε­ρων κοι­νω­νι­κών ομά­δων). Οι εκλο­γές αρ­γό­τε­ρα και όχι πρό­ω­ρα, θα αυ­ξή­σουν επί­σης τις πι­θα­νό­τη­τες ότι η οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη το 2018 θα γίνει κα­λύ­τε­ρα αι­σθη­τή από τους πο­λί­τες.

Σε ένα δεύ­τε­ρο και ελα­φρώς λι­γό­τε­ρο πι­θα­νό σε­νά­ριο (πι­θα­νό­τη­τα 35%) οι εκλο­γές θα μπο­ρού­σαν να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν τον Σε­πτέμ­βριο ή τον Οκτώ­βριο του 2018, μετά την επι­τυ­χή έξοδο της χώρας από το bailout. Αυτό θα έδινε στον Τσί­πρα ένα θε­τι­κό αφή­γη­μα για να πα­ρου­σιά­σει στους ψη­φο­φό­ρους. Ωστό­σο, εάν ο Τσί­πρας δεν είναι σε θέση να επι­τύ­χει πε­ρισ­σό­τε­ρη ευ­ε­λι­ξία όσον αφορά τις πε­ρι­κο­πές των συ­ντά­ξε­ων στις αρχές του 2019, αυτό θα μπο­ρού­σε να επη­ρε­ά­σει και τους υπο­λο­γι­σμούς του, παρά την επι­θυ­μία του να ολο­κλη­ρώ­σει την πλήρη θη­τεία του. Σε ένα τρίτο αλλά πολύ απί­θα­νο σε­νά­ριο (πι­θα­νό­τη­τα 10%), η κυ­βέρ­νη­ση θα μπο­ρού­σε ακόμη να επι­λέ­ξει μια “πρό­ω­ρη εκλο­γι­κή έξοδο” την άνοι­ξη του 2018 – κα­τα­λή­γο­ντας ότι δεν θα μπο­ρέ­σει να πα­ρα­δώ­σει τα 82 ορό­ση­μα και την λίστα των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων που απαι­τού­νται για την έξοδο από το πρό­γραμ­μα.

thetoc.gr