Πολιτικοί μιλούν για τα Χριστούγεννα που δεν θα ξεχάσουν

Οι γιορτές των Χρι­στου­γέν­νων είναι συν­δε­δε­μέ­νες με δώρα, αγάπη και γεμάτες ανα­μνή­σεις.

Εξι πολι­τι­κοί κατα­θέ­τουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ μια δική τους ξεχω­ρι­στή ανά­μνηση που δεν θα ξέχασαν και δεν πρό­κει­ται να ξεχά­σουν ποτέ.

Αδωνις Γεωρ­γιά­δης, αντι­πρό­ε­δρος ΝΔ

Ηταν στο βιβλιο­πω­λείο μου στη Σόλωνος τα Χρι­στού­γεννα του 2004. Εχω βγάλει το Ελλήνων Ημε­ρο­λό­γιο για τη νέα χρονιά και έχει τόσο κόσμο που δημιουρ­γεί­ται το αδια­χώ­ρητο, για να μπει ένας, έπρεπε να βγει κάποιος άλλος. Πολλοί από αυτούς μου φέρνουν δώρα, μου εκφρά­ζουν την αγάπη τους, μου λένε τις ευχές τους. Αυτή ήταν μια από τις ωραιό­τε­ρες στιγμές και δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

Ντόρα Μπα­κο­γιάννη, βου­λευ­τής ΝΔ

Ηταν το 1968, η πρώτη χρονιά της εξορίας του πατέρα μας. Ήταν γλυ­κό­πι­κρα Χρι­στού­γεννα, δεν θα τα ξεχάσω ποτέ. Είχαμε κατα­φέ­ρει να βρούμε ένα δέντρο, το στο­λί­σαμε υπο­τυ­πω­δώς, ο πατέρας μου, η μητέρα μου ήταν εκεί και προ­σπα­θού­σαμε να δημιουρ­γή­σουμε την ίδια ατμό­σφαιρα, την οποία ξέραμε ως παιδιά στην Αθήνα χωρίς βέβαια πολύ μεγάλη επι­τυ­χία πρέπει να πω. Το παλέ­ψαμε όμως. Το βράδυ των Χρι­στου­γέν­νων η μητέρα μου είχε κάνει μια χρι­στου­γεν­νιά­τικη γαλο­πούλα και είχαν έρθει τότε οι περισ­σό­τε­ροι από τους εξό­ρι­στους που ήταν στο Παρίσι. Η μονα­δική μου σκέψη εμένα τότε ήταν ότι δεν είχαμε πει τα κάλαντα παρά μόνο στον μπαμπά μας.

Γιώργος Κατρού­γκα­λος, ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών

Θυμάμαι πολλά ευχά­ρι­στα από τις γιορτές. Όλες αυτές οι ανα­μνή­σεις έχουν οικο­γε­νειακό χαρα­κτήρα. Και θεωρώ ότι τα εν οίκω δεν πρέπει να είναι εν δήμω. Γι’ αυτό θα πω ποια ήταν τα πιο έντονα Χρι­στού­γεννα. Ήταν εκείνα του 2015. Όπου εγώ και οι συνερ­γά­τες μου, λίγο μετά από τα κάλαντα, πήγαμε στο υπουρ­γείο για να ολο­κλη­ρώ­σουμε το νομο­σχέ­διο της ασφα­λι­στι­κής μεταρ­ρύθ­μι­σης. Ο στόχος μας ήταν ένας νόμος γραμ­μέ­νος στην Ελλάδα από Έλληνες που να προωθεί μια μεταρ­ρύθ­μιση την οποία έχει ανάγκη ο τόπος. Ήταν αναμ­φί­βολα μια δύσκολη δουλειά. Θυμάμαι να μένουμε στο υπουρ­γείο μέχρι πολύ αργά, τον Πρω­θυ­πουργό να τηλε­φω­νεί και για ευχές αλλά και για ενη­με­ρω­θεί για το πού βρι­σκό­μα­σταν σχετικά με τη συγ­γραφή του νόμου. Ήταν πολύ δια­φο­ρε­τικά αυτά τα Χρι­στού­γεννα. Και επο­μέ­νως αξέ­χα­στα.

Ελενα Κου­ντουρά, υπουρ­γός Του­ρι­σμού

Η ωραιό­τερη ανά­μνηση μου είναι τα πρώτα Χρι­στού­γεννα ως μητέρα. Ο ερχομός του μεγα­λύ­τε­ρου γιου μου και η παρου­σία του στο σπίτι, έδωσε δια­φο­ρε­τικό νόημα στις γιορτές. Ο στο­λι­σμός του κλα­σι­κού χρι­στου­γεν­νιά­τι­κου δέντρου και της φάτνης, η προ­ε­τοι­μα­σία του εορ­τα­στι­κού τρα­πε­ζιού, τα Κάλαντα, οι οικο­γε­νεια­κές στιγμές που μοι­ρα­στή­καμε με συγ­γε­νείς και φίλους έχοντας το μωρό στο σπίτι, είναι ανα­μνή­σεις που θα μου μείνουν αξέ­χα­στες.

Θεανώ Φωτίου, ανα­πλη­ρώ­τρια υπουρ­γός Κοι­νω­νι­κής Αλλη­λεγ­γύης

Είναι μόλις η περυ­σινή παρα­μονή των Χρι­στου­γέν­νων και μια πολύ ωραία έκπληξη που είχα όταν άνοιξε η πόρτα του γρα­φείου μου και μπήκαν μέσα δεκα­πέ­ντε παι­δά­κια από το νηπιο­τρο­φείο Καλ­λι­θέας. Είχαν φτιάξει μια ολό­κληρη παρά­σταση για εμάς με τρα­γού­δια, σκετς. Ήταν τόσο όμορφα όλα τους και έλεγαν με τόσο κέφι και ενθου­σια­σμό τις ευχές τους που δεν μπο­ρούσα παρά να τα πιστέψω.

Εύα Καϊλή, Ευρω­βου­λευ­τής Ελιά – Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη

Τα πιο ωραία Χρι­στού­γεννα στην Θεσ­σα­λο­νίκη ήταν πάντα οικο­γε­νειακά. Και αξέ­χα­στα ήταν μια χρονιά που ήμουν παιδί και περά­σαμε όλη την ημέρα στην αγορά συνα­ντώ­ντας σε κάθε γωνιά φίλους και συγ­γε­νείς μέχρι το βράδυ που τελικά μετά το τραπέζι αντί να ανοί­ξουμε δώρα, απο­κοι­μη­θή­καμε από την κούραση… Την επόμενη μέρα το πρωί κάναμε το πιο εορ­τα­στικό πρωινό που θυμάμαι με τις αγα­πη­μέ­νες μας ταινίες της Disney. Είναι η πιο η γλυκιά ανά­μνηση. Και τώρα που δεν είμαι πια παιδί, κρατώ αυτό που έμαθα από τους γονείς μου πως είναι το πνεύμα των Χρι­στου­γέν­νων: να μην ξεχνάμε κάθε χρόνο τέτοιες μέρες τους συναν­θρώ­πους μας που περνούν δύσκολα και να τους προ­σφέ­ρουμε χρόνο και δώρα. Ειδικά τα παιδιά, παιδιά που φιλο­ξε­νού­νται σε υπο­δο­μές, μας έχουν ανάγκη.

protagon.gr