Τα Ιμια δεν έμειναν χωρίς ελληνική παρουσία για 6.000 ευρώ! Διαψεύδεται ο πρ. δήμαρχος Καλυμνίων

Επα­νήλ­θε ο πρώην δή­μαρ­χος Κα­λύ­μνου κ. Δη­μή­τρης Δια­κο­μι­χά­λης, παρά τις σα­φείς και αδιαμ­φι­σβή­τη­τες δια­ψεύ­σεις, στο θέμα του δήθεν κα­τα­λο­γι­σμού του για την κά­λυ­ψη των δα­πα­νών βο­σκού, που φρό­ντι­ζε τα ζώα του στα Ιμια.

Σε συ­νέ­ντευ­ξη του στον δη­μο­σιο­γρά­φο κ. Νίκο Σταυ­ρου­λά­κη, στην «Κυ­ρια­κά­τι­κη Δη­μο­κρα­τία», ο κ. Δια­κο­μι­χά­λης, υπο­στη­ρί­ζει εκ νέου ότι είναι «ντρο­πή για το ελ­λη­νι­κό κρά­τος, που άφησε τον Κα­λύ­μνιο βοσκό Αντώ­νη Βε­ζυ­ρό­που­λο να φύγει από τα Ιμια».

Εμ­φα­νί­ζε­ται μά­λι­στα ότι… “σύ­ρε­ται να πλη­ρώ­σει πρό­στι­μο 50.000 ευρώ, επει­δή ενί­σχυε οι­κο­νο­μι­κά, δήθεν «πα­ρά­νο­μα», επί επτά χρό­νια (όσο πα­ρέ­μει­νε δή­μαρ­χος) τον βοσκό που πή­γαι­νε στα Ιμια, φρο­ντί­ζο­ντας τα κα­τσί­κια του και δια­τη­ρώ­ντας «στην πράξη» την ελ­λη­νι­κή κυ­ριαρ­χία στις βρα­χο­νη­σί­δες”.

Ο κ. Δια­κο­μι­χά­λης, δη­λώ­νει συ­γκε­κρι­μέ­να τα εξής:

“Το θέμα έχει με­γά­λη ιστο­ρία… Η επι­χο­ρή­γη­ση του βο­σκού, δη­λα­δή η οι­κο­νο­μι­κή στή­ρι­ξη του ενός και μο­να­δι­κού κτη­νο­τρό­φου που δια­τη­ρού­σε κα­τσί­κια στα Ιμια, ξε­κί­νη­σε το 1996, έως το 2002, που ήμουν στο τι­μό­νι του Δήμου. Του κα­λύ­πτα­με όλες τις δα­πά­νες για καύ­σι­μα, τροφή και για το νερό που με­τέ­φε­ρε από την Κά­λυ­μνο στις δύο βρα­χο­νη­σί­δες.

Κά­ποια στιγ­μή, το θέμα κα­ταγ­γέλ­θη­κε από αντι­πο­λι­τευό­με­νες πα­ρα­τά­ξεις. Η γε­νι­κό­τε­ρη «κα­τη­γο­ρία» ήταν ότι ο Δήμος, εκτός της στή­ρι­ξης προς τον βοσκό των Ιμίων, χρη­μα­το­δο­τού­σε κάθε Χρι­στού­γεν­να – Πάσχα τη Μη­τρό­πο­λη Ιμ­βρου και Τε­νέ­δου, ενώ συ­νέ­βαλ­λε (οι­κο­νο­μι­κά) και στην ανέ­γερ­ση του πα­ρεκ­κλη­σί­ου του Αγίου Νι­κο­λά­ου στα Μοίρα της Λυ­κί­ας (στη Μικρά Ασία), την πα­τρί­δα του αγίου των ναυ­τι­κών, καθώς το νησί μας είναι νησί ναυ­τι­κών. Επί­σης, το ότι ο δήμος στή­ρι­ξε οι­κο­νο­μι­κά -και είναι η πρώτη φορά που το λέω- την τέ­ταρ­τη γέν­νη­ση κάθε κα­λυ­μνιώ­τι­κης οι­κο­γέ­νειας μέχρι το παι­δά­κι να γίνει τεσ­σά­ρων ετών, αντι­με­τω­πί­ζο­ντας έτσι το οξύ δη­μο­γρα­φι­κό πρό­βλη­μα.

Απο­τέ­λε­σμα του γε­νι­κευ­μέ­νου «κα­τα­σταλ­τι­κού ελέγ­χου» από το 1997 έως το 2002, που ζή­τη­σε το 2007 ο τότε δή­μαρ­χος, ήταν να γί­νουν ορι­σμέ­νες δια­πι­στώ­σεις από τον το­πι­κό επί­τρο­πο του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου (Ε.Σ.) του ν. Δω­δε­κα­νή­σου -κατά πόσο, δη­λα­δή, όλα έγι­ναν με νό­μι­μο τρόπο-, με απο­τέ­λε­σμα να φθά­σου­με στο ση­μείο να είναι υπό κα­τα­λο­γι­σμό οι δα­πά­νες του βο­σκού, οι άλλες δα­πά­νες για Ιμβρο – Τέ­νε­δο και οι δα­πά­νες για τις πο­λύ­τε­κνες οι­κο­γέ­νειες, και όχι μόνο… Ασκή­σα­με έφεση, η οποία βρί­σκε­ται πλέον σε επί­πε­δο τμή­μα­τος του Ε.Σ. (δη­λα­δή, σε επί­πε­δο Εφε­τεί­ου).

Τον Δε­κέμ­βριο θα εκ­δι­κα­στεί η υπό­θε­ση. Η σύν­θε­ση του δι­κα­στη­ρί­ου είναι επτα­με­λής και πι­στεύω -επει­δή πρό­κει­ται για δι­κα­στές υψη­λού επι­πέ­δου- ότι θα αφου­γκρα­στούν όσα ακρι­βώς είχαν γίνει και θα μας απαλ­λά­ξουν.

Ελ­πί­ζω να μη χρεια­στεί να πάμε στην Ολο­μέ­λεια του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου… Λέω «ελ­πί­ζω», γιατί θεωρώ ότι οι δα­πά­νες που έγι­ναν είχαν εθνι­κό σκοπό και ξέ­φευ­γαν από τα στενά γε­ω­γρα­φι­κά όρια της Κα­λύ­μνου. Είχαν εθνι­κή διά­στα­ση το να δια­τη­ρη­θεί ο βο­σκός στα Ιμια, όπως και το να επι­δο­τη­θεί μια πο­λύ­τε­κνη οι­κο­γέ­νεια”.

Σε ό,τι αφορά την «τύχη» του βο­σκού ο κ. Δια­κο­μι­χά­λης, δη­λώ­νει τα εξής:

«Ανα­γκά­στη­κε να στα­μα­τή­σει… Και σή­με­ρα δεν υπάρ­χει ζώσα ψυχή στις δύο ελ­λη­νι­κές βρα­χο­νη­σί­δες των Ιμίων. Ση­μειώ­νω ότι κα­τσί­κια και βο­σκός στα Ιμια υπήρ­χαν, σύμ­φω­να με στοι­χεία, πριν από την εν­σω­μά­τω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου στη μη­τέ­ρα Ελ­λά­δα. Υπήρ­χαν και τις δε­κα­ε­τί­ες του ’50, του ’60, του ’70 και του ’80. Μετά τα γε­γο­νό­τα των Ιμίων, ο βο­σκός αντι­με­τώ­πι­σε δυ­σκο­λί­ες και πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νες πα­ρε­νο­χλή­σεις… Αλλά στα­θή­κα­με όρ­θιοι, ώστε τα Ιμια να μη γί­νουν «γκρί­ζα ζώνη», και τα κα­τα­φέ­ρα­με. Το κα­τά­πιαν και οι Τούρ­κοι, διότι υπήρ­χαν διαρ­κής ελ­λη­νι­κή πα­ρου­σία και οι­κο­νο­μι­κή ζωή στις βρα­χο­νη­σί­δες. Αυτό συ­νε­χί­στη­κε έως τον Απρί­λιο του 2004. Ημουν δή­μαρ­χος έως το 2002. Πλη­ρώ­να­με τον βοσκό έως τις 31 Δε­κεμ­βρί­ου 2002. Από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2003 έως τον Απρί­λιο του 2004 ο νέος δή­μαρ­χος δεν πλή­ρω­νε, αλλά ο βο­σκός εξα­κο­λού­θη­σε να πη­γαί­νει. Μετά δεν άντε­χε ο άν­θρω­πος, γιατί υπήρ­χε όντως οι­κο­νο­μι­κό πρό­βλη­μα, πέρα από τις αντι­κει­με­νι­κές δυ­σκο­λί­ες. Το με­γά­λο δυ­στύ­χη­μα για εμένα και η ντρο­πή για το ανάλ­γη­το ελ­λη­νι­κό κρά­τος είναι ότι άφησε τον βοσκό, τον Κα­λύ­μνιο βοσκό, να φύγει από τα ελ­λη­νι­κά Ιμια για 6.000 € τον χρόνο…».

Θυ­μί­ζου­με ότι ως νό­μι­μη έχει κρι­θεί και μά­λι­στα από το έτος 2014 με την υπ’ αρίθμ. 39/2014 από­φα­ση του Β’ Κλι­μα­κί­ου του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, η δα­πά­νη ενί­σχυ­σης του βο­σκού των Ιμίων από τον Δήμο Κα­λυ­μνί­ων.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να κα­τό­πιν υπο­μνη­μά­των των υπό­λο­γων το Β’ Κλι­μά­κιο του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου εξέ­τα­σε συ­νο­λι­κά την υπό­θε­ση και προ­χώ­ρη­σε σε κα­τα­λο­γι­σμούς σε 20 υπό­λο­γους, ενώ έκρι­νε ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη δα­πά­νη νο­μι­μο­ποι­ή­θη­κε.

Σε ό,τι αφορά τους κα­τα­λο­γι­σμούς, που έχουν γίνει για άλλες δα­πά­νες οι υπό­λο­γοι έχουν ασκή­σει έφεση ενώ­πιον του VII Τμή­μα­τος, η οποία έχει προσ­διο­ρι­στεί για την 12η Δε­κεμ­βρί­ου 2017.

Οι κα­τα­λο­γι­σμοί αφο­ρούν μη νό­μι­μες επι­χο­ρη­γή­σεις και χρη­μα­το­δο­τή­σεις ακόμη και μι­σθώ­σεις σκα­φών χωρίς τα νο­μό­τυ­πα εντάλ­μα­τα πλη­ρω­μών.

Με­τα­ξύ των μη νό­μι­μων απο­φά­σε­ων του ΔΣ του Δήμου Κα­λύ­μνου είναι για επι­χο­ρη­γή­σεις προς Ιερές Μονές και Ιε­ρούς Ναούς, σε το­πι­κούς μη αθλη­τι­κούς Συλ­λό­γους όπως είναι δυτών και αι­μο­δο­τών (δεν προ­βλέ­πε­ται η επι­χο­ρή­γη­σή τους από την νο­μο­θε­σία των ΟΤΑ, ενώ αντί­θε­τα προ­βλέ­πε­ται για αθλη­τι­κούς Συλ­λό­γους), σε άπο­ρους δη­μό­τες (καθώς δεν προ­σκο­μί­στη­καν στοι­χεία για οι­κο­νο­μι­κή αδυ­να­μία), για μί­σθω­ση σκα­φών και λε­ω­φο­ρεί­ων, κ.λπ.