Παραινέσεις

Για άλλη μία φορά η Ευρώπη επι­λέ­γει να αντι­με­τω­πί­σει την τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα έναντι της χώρας μας με παραι­νέ­σεις – αναφορά στο κείμενο της συνόδου κορυφής- και χωρίς στην πραγ­μα­τι­κό­τητα να δια­τα­ρά­ξει τις σχέσεις της με την γει­το­νική μας χώρα. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι περισ­σό­τε­ρες από 170 φορές έχει υπάρξει κατα­δι­κα­στική αναφορά της Τουρ­κίας στα συμπε­ρά­σματα των συνόδων κορυφής αντι­λαμ­βά­νε­ται γιατί οι γεί­το­νες μας συνε­χί­ζουν να έχουν αυτή την απει­λη­τική συμπε­ρι­φορά έναντι της Ελλάδας. Αυτό που εδώ και χρόνια χαρα­κτη­ρί­ζουμε στην Ελλάδα ως «ξεκά­θαρο μήνυμα» δεν είναι τίποτε άλλο από την πάγια Ευρω­παϊκή πρα­κτική η οποία απο­βλέ­πει στο να ικα­νο­ποι­ή­σει από την μία την εκά­στοτε ελλη­νική κυβέρ­νηση και από την άλλη να μην προ­κα­λέ­σει τους Τούρ­κους αξιω­μα­τού­χους. Υ.Γ. Δεν πέρασαν ούτε 4 ώρες από τις «παραι­νέ­σεις» και ο Τούρκος αντι­πρό­ε­δρος τις έγραψε στα παλαιό­τερα των υπο­δη­μά­των του,  δια­μη­νύ­ο­ντας πως «Εάν η απο­στρα­τιω­τι­κο­ποί­ηση  των νησιών στο Αιγαίο δεν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί το συντο­μό­τερο δυνατό, θα αμφι­σβη­τή­σουμε την κυριαρ­χία των νησιών στο πλαίσιο του διε­θνούς δικαίου και των συμ­φω­νιών»