Θ. Κοντογεώργης: Εθνικό θέμα η διαχείριση του νερού – Προχωρά το σχέδιο της κυβέρνησης

“Κάθε τόπος είναι μονα­δι­κός”, με άλλα λόγια, κάθε γωνιά της χώρας μας είναι μονα­δική, επι­ση­μαί­νει ο υφυ­πουρ­γός παρά τω πρω­θυ­πουργώ, Θανάσης Κοντο­γε­ώρ­γης, στη συνέ­ντευξή του στο Αθη­ναϊκό – Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων. Εκ της θέσεώς του, ο συνο­μι­λη­τής μας συμ­με­τέ­χει ενεργά στη χάραξη της Εθνικής Στρα­τη­γι­κής για την Περι­φε­ρειακή και Τοπική Ανά­πτυξη. Μαζί κυβέρ­νηση και τοπική αυτο­διοί­κηση συν­δια­μορ­φώ­νουν την Εθνική Στρα­τη­γική, η οποία, όπως σημειώ­νει, είναι εγγενώς δια­συν­δε­δε­μένη με το νέο Πολυ­ε­τές Δημο­σιο­νο­μικό Πλαίσιο 2028-2034. Ανα­φε­ρό­με­νος στις νέες εθνικές προ­κλή­σεις, κλι­μα­τική κρίση, δημο­γρα­φικό, χωρικός σχε­δια­σμός κ.α., ο υφυ­πουρ­γός παρά τω πρω­θυ­πουργώ εστιά­ζει περισ­σό­τερο στη δια­χεί­ριση των υδάτων: “Το νερό, πόσιμο και αρδευ­τικό, η επάρ­κεια και η κοινή δια­χεί­ρισή του απο­τε­λεί το επόμενο εθνικό θέμα”, επι­ση­μαί­νει χαρα­κτη­ρι­στικά και προ­σθέ­τει ότι “η κυβέρ­νηση επε­ξερ­γά­ζε­ται και προχωρά ένα συνο­λικό σχε­δια­σμό για τη δια­χεί­ριση των υδάτων”. Στη συνέ­ντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Θ. Κοντο­γε­ώρ­γης μιλά, επίσης, για την υπόθεση των Τεμπών και την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, για τον κυβερ­νη­τικό στόχο στις επό­με­νες εκλογές, τέλος, για τα λεγό­μενα συστη­μικά και αντι­συ­στη­μικά κόμματα.

Ακο­λου­θεί ολό­κληρη η συνέ­ντευξη του υφυ­πουρ­γού παρά τω πρω­θυ­πουργώ, Θανάση Κοντο­γε­ώργη, στο Αθη­ναϊκό – Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων και τον Νίκο Παπα­δη­μη­τρίου:

Ερ.: Κύριε υπουργέ, τη δεκα­ε­τία του ’80 υπήρχε μια εκπομπή στη δημόσια τηλε­ό­ραση, με τον τίτλο, “Ελλάδα δεν είναι μόνον η Αθήνα”. Αυτό εσείς το έχετε κάνει… πράξη τους τελευ­ταί­ους μήνες, με επι­σκέ­ψεις σας σε κάθε γωνιά της χώρας. Ποιες εντυ­πώ­σεις έχετε απο­κο­μί­σει; Πού “πονάει” η ελλη­νική περι­φέ­ρεια, αλλά και ποιες προ­ο­πτι­κές υπάρ­χουν;

Απ.: Κάθε τόπος, κύριε Παπα­δη­μη­τρίου, που επι­σκε­πτό­μα­στε και συνερ­γα­ζό­μα­στε εκεί με τους εκπρο­σώ­πους της κοι­νω­νίας και της οικο­νο­μίας, μάς εμπνέει. Και, σίγουρα, υπάρ­χουν στοι­χεία που προ­βλη­μα­τί­ζουν -και πολύ, σε κάποιες περι­πτώ­σεις. Αν έπρεπε, όμως, με μια λέξη να συμπυ­κνώσω λίγο τη σκέψη που μονο­πω­λεί τη δράση μας, σε σχέση με όλο αυτό, είναι: Ελλάδα. Αλλά, προ­σέξτε, όχι μισή Ελλάδα, ούτε ένα μέρος αυτής. Θα έλεγα, η Ελλάδα στην ολότητά της, στην πλη­ρό­τητά της, στην τελειό­τητα που μπορεί να την χαρα­κτη­ρί­ζει. Και, είναι ακριβώς αυτή η σκέψη, η οποία μας υπο­χρε­ώ­νει να κάνουμε για κάθε γωνιά της πατρί­δας μας αυτό το οποίο είναι σωστό και δίκαιο. Ενι­σχύ­ο­ντας και προ­α­σπί­ζο­ντας ένα θεμε­λιώ­δες δικαί­ωμα: το δικαί­ωμα του κάθε πολίτη, εφ’ όσον βέβαια το επι­θυ­μεί, να παρα­μεί­νει στον τόπο που γεν­νή­θηκε. Εκεί πέρα να αισθαν­θεί και να έχει τις ίδιες ευκαι­ρίες προ­κει­μέ­νου να δημιουρ­γή­σει και να πει ότι τα κατά­φερε. Σε αυτή τη δια­δρομή, προ­φα­νώς οι προ­κλή­σεις είναι αρκετές. Υπάρ­χουν τοπικά ζητή­ματα και χρο­νί­ζο­ντα. Ή, άλλα θέματα που λιμνά­ζουν και τα οποία χρήζουν άμεσα αντι­με­τώ­πι­σης -κι αυτό προ­σπα­θούμε να κάνουμε. Υπάρ­χουν όμως και κάποια θέματα, τα οποία θα τα χαρα­κτή­ριζα εθνικά πλέον. Που δεν χωρούν χρω­μα­τι­σμούς. Όπως είναι η δια­χεί­ριση των υδάτων και η κλι­μα­τική κρίση, όπως είναι το δημο­γρα­φικό, όπως είναι ο χωρικός σχε­δια­σμός, η έγνοια, η μέριμνα και οι πολι­τι­κές για τις ορεινές, απο­μα­κρυ­σμέ­νες και τις νησιω­τι­κές περιο­χές. Επο­μέ­νως σε αυτόν τον άξονα πορευό­μα­στε και η δική μας επι­δί­ωξη είναι να υπάρχει μέσα στο χρόνο μια συνο­λική στρα­τη­γική και για κάθε περιοχή αλλά, βέβαια, και για τα θέματα, τα οποία σας ανέφερα.

 Ερ.: Στην τελευ­ταία, εξ άλλου, συνε­δρί­αση του Κυβερ­νη­τι­κού Συμ­βου­λίου Οικο­νο­μι­κής Πολι­τι­κής μαθαί­νουμε πως ειση­γη­θή­κατε τη δια­σύν­δεση του νέου Πολυ­ε­τούς Δημο­σιο­νο­μι­κού Πλαι­σίου με την Εθνική Στρα­τη­γική για την Περι­φε­ρειακή και Τοπική Ανά­πτυξη. Τι έχουν να περι­μέ­νουν οι κάτοι­κοι της υπαί­θρου, και με ποιο χρο­νο­διά­γραμμα;

Απ.: Η Εθνική Στρα­τη­γική για την Περι­φε­ρειακή και Τοπική Ανά­πτυξη, που τώρα συν­δια­μορ­φώ­νε­ται με την Τοπική Αυτο­διοί­κηση Α’ και Β’ βαθμού, είναι εγγενώς δια­συν­δε­δε­μένη με το νέο Πολυ­ε­τές Δημο­σιο­νο­μικό Πλαίσιο 2028-2034, καθώς μοι­ρά­ζο­νται κοινές αρχές και στόχους. Η ενί­σχυση της οικο­νο­μι­κής, κοι­νω­νι­κής και εδα­φι­κής συνοχής απο­τε­λεί απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για μια αρμο­νικά ανα­πτυγ­μένη, ενωμένη, αντα­γω­νι­στική και ανθε­κτική Ευρω­παϊκή Ένωση.

Η πολι­τική συνοχής πρέπει να παρα­μεί­νει βασική προ­τε­ραιό­τητα και να ενι­σχυ­θεί, καθώς απο­τε­λεί κινη­τή­ρια δύναμη για σύγκλιση, ανθε­κτι­κό­τητα και αντα­γω­νι­στι­κό­τητα. Η χώρα μας αντι­με­τω­πί­ζει ιδιαί­τε­ρες προ­κλή­σεις που συμπί­πτουν και με κάποιες βασικές προ­τε­ραιό­τη­τες της ΕΕ. ‘Αμυνα και ασφά­λεια, μετα­να­στευ­τικό και δια­χεί­ριση συνόρων, δια­χεί­ριση νερού και κλι­μα­τική κρίση, δημο­γρα­φικό και στε­γα­στικό. Συνε­πά­γο­νται επο­μέ­νως, πρό­σθε­τες επεν­δυ­τι­κές ανάγκες που πιέζουν τον περιο­ρι­σμένο εθνικό δημο­σιο­νο­μικό μας χώρο. Κάθε ευρώ από τα κον­δύ­λια της Συνοχής είναι πολύ­τιμο.

Οι κάτοι­κοι της υπαί­θρου θα απο­τε­λέ­σουν κεντρι­κούς δικαιού­χους αυτής της προ­σέγ­γι­σης, καθώς εργα­ζό­μα­στε για να δια­σφα­λί­σουμε ότι θα λάβουν την υπο­στή­ριξη που χρειά­ζο­νται ως βασικό συστα­τικό του ευρω­παϊ­κού τρόπου ζωής. Όπως ανα­δει­κνύ­ε­ται από τη δια­βού­λευση που κάνουμε, κάθε τόπος είναι μονα­δι­κός και θα ωφε­λη­θεί δια­φο­ρε­τικά, αφού γίνεται μια στο­χευ­μένη αντι­με­τώ­πιση των προ­κλή­σεων και εμπο­δίων κάθε περιο­χής αλλά ταυ­τό­χρονα και εφαρ­μογή ορι­ζο­ντίων πολι­τι­κών. Για παρά­δειγμα, προ­τε­ραιό­τητα απο­τε­λεί η δια­χεί­ριση υδάτων και η ανθε­κτι­κό­τητα στην κλι­μα­τική αλλαγή – κρί­σι­μοι τομείς για τη βιω­σι­μό­τητα της υπαί­θρου και περιο­χών που πλήτ­το­νται από λει­ψυ­δρία.

Και σε αυτό το σημείο κύριε Παπα­δη­μη­τρίου επι­τρέψτε μου να τονίσω το εξής. Το νερό, πόσιμο και αρδευ­τικό, η επάρ­κεια και η κοινή δια­χεί­ρισή του απο­τε­λεί το επόμενο εθνικό θέμα. Θα καθο­ρί­σει τις συν­θή­κες ανά­πτυ­ξης και εξέ­λι­ξης της χώρας μας και ειδικά της ελλη­νι­κής περι­φέ­ρειας σε άμεση συνά­φεια και με τον πρω­το­γενή τομέα. Η κυβέρ­νηση επε­ξερ­γά­ζε­ται και προχωρά ένα συνο­λικό σχε­δια­σμό για τη δια­χεί­ριση των υδάτων, τη διοι­κη­τική οργά­νωση και δια­κυ­βέρ­νηση, την προ­τε­ραιο­ποί­ηση των υπο­δο­μών και βέβαια την μόχλευση των απα­ραί­τη­των πόρων για κάθε υδατικό δια­μέ­ρι­σμα της χώρας ενώ ήδη προ­χω­ρούν σημα­ντι­κές παρεμ­βά­σεις στον τομέα αυτό σε Θεσ­σα­λία, Κρήτη κ.α. Θέλω, όμως, να είμαι σαφής. Σε αυτό το σχε­δια­σμό οι εθνικές με τις τοπικές αρχές σχε­διά­ζουν και υλο­ποιούν από κοινού. Οι πόροι και οι προ­τε­ραιό­τη­τες θα εναρ­μο­νι­στούν. Η δια­χεί­ριση και η επάρ­κεια του νερού, η επί­δραση στην οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία και βέβαια η συσχέ­τιση των υπο­δο­μών με την απα­ραί­τητη αντι­πλημ­μυ­ρική προ­στα­σία που χρειά­ζε­ται να υπάρχει λόγω και της κλι­μα­τι­κής κρίσης, δεν έχουν “χρώμα”, δεν προ­σφέ­ρο­νται για άγονες αντι­πα­ρα­θέ­σεις, τοπι­κούς αντα­γω­νι­σμούς και διευ­θε­τή­σεις.

Ερ.: Την εβδο­μάδα που πέρασε, στο πολι­τικό σκηνικό κυριάρ­χησε η πρόταση της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης για τις ευθύνες υπουρ­γών στην υπόθεση των Τεμπών. Στην κριτική της η ΝΔ υπο­στη­ρί­ζει ότι το ΠΑΣΟΚ του κυρίου Ανδρου­λάκη φαί­νε­ται πως έχει ζηλέψει, όπως ανα­φέ­ρει, τον ΣΥΡΙΖΑ και το δόγμα Πολάκη, αλλά και τις πρα­κτι­κές Παπαγ­γε­λό­που­λου. Θα μπο­ρούσε το κόμμα σας να συνερ­γα­σθεί με αυτό το ΠΑΣΟΚ, αν η πολι­τική αριθ­μη­τική των επό­με­νων εθνικών εκλογών το απαι­τούσε;

Απ.: Η παρά­ταξή μας τηρεί δια­χρο­νικά στάση αρχών, δια­κρί­νο­ντας με σαφή­νεια τις πολι­τι­κές από τις ποι­νι­κές ευθύνες. Η πρόταση που δια­τυ­πώ­θηκε για διε­ρεύ­νηση βαρύ­τα­των αδι­κη­μά­των εις βάρος πρώην υπουρ­γών και υφυ­πουρ­γών παρου­σιά­ζει αδυ­να­μίες. Αυτό που η κοινή γνώμη εισπράτ­τει είναι ότι η αντι­πο­λί­τευση εγκλω­βί­στηκε να υπη­ρε­τεί τη δική της ρητο­ρική υπερ­βο­λής, η οποία την εξωθεί σε όλο και πιο απλου­στευ­τική στάση εντυ­πω­σια­σμού, όχι χωρίς κιν­δύ­νους. Χρειά­ζε­ται να εγκα­τα­λει­φθούν τακτι­κές που θυμί­ζουν τις πιο προ­βλη­μα­τι­κές γραμμές της πολι­τι­κής ζωής του τόπου. Απαι­τεί­ται η παρα­γω­γική συμβολή όλων μας στην απο­κά­λυψη της αλή­θειας με νηφα­λιό­τητα, αντί να υιο­θε­τούμε αβα­σά­νι­στα θεωρίες.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει ανα­φέ­ρει ότι οι μονο­κομ­μα­τι­κές κυβερ­νή­σεις εξα­σφα­λί­ζουν στα­θε­ρό­τητα και απο­τε­λε­σμα­τική δια­κυ­βέρ­νηση. Η κυβέρ­νηση θα μπει στη μάχη των επό­με­νων εθνικών εκλογών με αυτό το στόχο και με πλήρη απο­λο­γι­σμό έργων και σαφές σχέδιο για τη χώρα μετά το 2027, τα οποία πιστεύ­ουμε ότι θα απο­τι­μη­θούν θετικά από τους πολίτες. Όσον αφορά μελ­λο­ντι­κές συνερ­γα­σίες, οι πολίτες θα καθο­ρί­σουν τους συσχε­τι­σμούς. Πάγια θέση μας είναι ότι προέχει το εθνικό συμ­φέ­ρον και ότι είναι προς το συμ­φέ­ρον της χώρας να υπάρχει μια ουσια­στική αντι­πο­λί­τευση. Ως εκ τούτου, παρα­μέ­νουμε ανοι­κτοί στον διάλογο, αλλά με απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση τον σεβασμό στους θεσμούς και την πολι­τική ευθύνη που όλοι οφεί­λουμε να επι­δει­κνύ­ουμε.

Ερ.: Σε πρό­σφατη συνέ­ντευξή σας, σε ερώτηση για την Πλεύση Ελευ­θε­ρίας, είπατε πως είναι κέρδος για την κυβέρ­νηση και τη χώρα να υπάρχει μια σοβαρή αντι­πο­λί­τευση. Ανη­συ­χεί η κυβέρ­νηση για μια ανα­βί­ωση του κλί­μα­τος 2012 – 2015; Η δημο­σκο­πική αύξηση των ποσο­στών θεω­ρού­με­νων ως αντι­συ­στη­μι­κών κομ­μά­των δεν συνιστά και μια έμμεση παρα­δοχή ότι τα συστη­μικά κόμματα, συνεπώς και η ΝΔ, κάτι έκαναν λάθος;

Απ.: Πράγ­ματι, έχω ανα­φερ­θεί στην αξία μιας σοβαρής αντι­πο­λί­τευ­σης για τη λει­τουρ­γία της δημο­κρα­τίας μας. Αυτό απο­τε­λεί πάγια θέση μου και δεν σχε­τί­ζε­ται με συγκε­κρι­μέ­νες πολι­τι­κές συγκυ­ρίες.

Όσον αφορά το ερώτημά σας, είναι απα­ραί­τητο να κάνουμε έναν βασικό δια­χω­ρι­σμό: η σημε­ρινή πολι­τική πραγ­μα­τι­κό­τητα δια­φέ­ρει ουσιω­δώς από εκείνη της περιό­δου 2012-2015. Τότε βιώναμε το απο­κο­ρύ­φωμα μιας πρω­το­φα­νούς οικο­νο­μι­κής κρίσης που δια­χύ­θηκε σε όλη την κοι­νω­νία, με ρήγματα στον κοι­νω­νικό ιστό. Εκείνη η εποχή παρή­γαγε συγκε­κρι­μένο κλίμα και ρητο­ρική. Σήμερα, παρά τις προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουμε και τα προ­βλή­ματα που ομο­λο­γου­μέ­νως υπάρ­χουν, κινού­μα­στε σε τροχιά ανά­πτυ­ξης και στα­θε­ρό­τη­τας – γεγονός αντι­λη­πτό από όλους, ακόμα και από τους ασκού­ντες ιδε­ο­λο­γική κριτική.

Η άνοδος πολι­τι­κών δυνά­μεων που αυτο­προσ­διο­ρί­ζο­νται ως “αντι­συ­στη­μι­κές” απο­τε­λεί φαι­νό­μενο που παρα­τη­ρεί­ται διεθνώς, όχι μόνο στην Ελλάδα. Την παρα­κο­λου­θούμε προ­σε­κτικά, ιδιαί­τερα όταν επι­χει­ρεί να προ­σβά­λει δημο­κρα­τι­κές λει­τουρ­γίες. Μας υπεν­θυ­μί­ζει την ευθύνη μας να αφου­γκρα­ζό­μα­στε διαρκώς τις ανάγκες και τις ανη­συ­χίες των πολιτών, να συντο­νι­ζό­μα­στε με αυτές και να εξη­γούμε με λαϊ­κό­τητα αλλά όχι λαϊ­κι­σμούς τις πολι­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες και τα απο­τε­λέ­σματα των πολι­τι­κών μας.

Δεν θεωρώ ότι η δημο­σκο­πική ενί­σχυση ορι­σμέ­νων κομ­μά­των συνιστά γραμ­μικά “κατα­δίκη” των άλλων. Δεν ερμη­νεύω την πολι­τική ως παι­χνίδι μηδε­νι­κού αθροί­σμα­τος αλλά ως διαρκή διάλογο και προ­σαρ­μογή στα νέα δεδο­μένα. Ούτε βέβαια παρα­γνω­ρίζω ότι κάθε κυβέρ­νηση έχει φθορά που οφείλει να ανα­γνω­ρί­ζει.

Εμείς επι­κε­ντρω­νό­μα­στε στην παρα­γωγή ουσια­στι­κού έργου, στην επίλυση χρόνιων προ­βλη­μά­των, και στην υλο­ποί­ηση των δεσμεύ­σεών μας ώστε στα­διακά κάθε περιοχή της Ελλάδας να γίνει βιώσιμη και ευη­με­ρούσα. Και, δεδο­μέ­νου ότι οι εκλογές απο­τε­λούν τη “μητέρα” των δημο­σκο­πή­σεων, ανα­μέ­νουμε σε αυτές οι πολίτες να αξιο­λο­γή­σουν το έργο μας, πέρα από λαϊ­κι­σμούς και τεχνη­τές εντά­σεις. Εμπι­στεύ­ο­μαι και σέβομαι απόλυτα την κρίση του ελλη­νι­κού λαού. Η δημο­κρα­τία μας έχει απο­δεί­ξει την αντοχή της σε πολύ δυσκο­λό­τε­ρες συν­θή­κες.

Πηγή: capital.gr