Κύρια σημεία συνέντευξης Δ. Κρεμαστινού για το πολυνομοσχέδιο και την επόμενη μέρα για τη χώρα‏

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός παρα­χώ­ρησε συνέ­ντευξη στον τηλε­ο­πτικό σταθμό Αιγαίο TV, με θέμα το φορο­λο­γικό πολυ­νο­μο­σχέ­διο το οποίο κατα­ψή­φισε και την επόμενη μέρα για τη χώρα. Επ’ αυτού, δήλωσε:

 «Βρι­σκό­μα­στε τώρα στο τρίτο μνη­μό­νιο και μπαί­νουμε σε ένα διαρκές πια μνη­μό­νιο για πολλά – πολλά χρόνια, ίσως και έναν αιώνα. Αυτό το μνη­μό­νιο, το τέταρτο και διαρκές, δεν ήταν δυνατόν, εγώ του­λά­χι­στον, να το ψηφίσω. Γιατί; Γιατί, απλού­στατα, όταν ψήφισα το πρώτο μνη­μό­νιο, το οποίο ήρθε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο – δηλαδή Σαβ­βα­το­κύ­ριακο, να μην προ­λα­βαί­νει κανένας να δια­βά­σει τίποτα – είπε η κυβέρ­νηση, ότι αν δεν ψηφί­ζαμε εκείνο το μνη­μό­νιο τότε τη Δευτέρα θα χρε­ο­κο­πού­σαμε: δεν θα υπάρ­χουν μισθοί, δεν θα υπάρ­χουν συντά­ξεις, δεν θα υπάρχει τίποτα. Είπαν, όμως, ότι μέσα σε έναν χρόνο η κατά­σταση θα ομα­λο­ποι­η­θεί, δηλαδή ότι τα δεινά όλα θα κρα­τή­σουν έναν χρόνο. Και λογικό ήταν να πούμε, και εγώ του­λά­χι­στον, «ναι». Ο χρόνος πέρασε και ήρθε ένα δεύτερο μνη­μό­νιο που έλεγε ότι δυστυ­χώς δεν πήγαμε καλά στο πρώτο, αλλά για τους ίδιους λόγους, εάν το ψηφί­σετε, θα είναι και το τελειω­τικό. Ε, και είπαμε αφού κάναμε το λάθος για το πρώτο, πάμε και για το δεύτερο και θα είναι το τελειω­τικό. Τώρα έρχεται ένα τρίτο, το οποίο δεν είναι τρίτο, είναι τρίτο εις το διη­νε­κές: δηλαδή τρίτο μνη­μό­νιο τώρα με τα αδια­νό­ητα, αλλε­πάλ­ληλα φορο­λο­γικά μέτρα αλλά μετά από αυτό θα ακο­λου­θή­σει ένα άλλο που, «αν δεν είσαστε καλά παιδιά», θα κρα­τή­σει εκατό χρόνια.»

Σε ερώτηση των δημο­σιο­γρά­φων για τα εκατό χρόνια και το αν κυβερ­νούν άλλοι, ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός απά­ντησε για τον «κόφτη» και τις επεν­δύ­σεις που δεν έρχο­νται:

«Τι σημαί­νει ότι θα κρα­τή­σει εκατό χρόνια; Σημαί­νει ότι αν δεν έρθουν οι επεν­δυ­τές, τότε θα έρθει ο περί­φη­μος κόφτης, ο οποίος θα κόβει μισθούς, συντά­ξεις, τα πάντα, χωρίς να ερω­τά­ται πια η Βουλή. Η Βουλή δεν θα ερω­τά­ται. Πώς ήταν δυνατόν να αναλάβω εγώ την ευθύνη οι επό­με­νες Βουλές να μην ρωτιού­νται; Πώς να πάρω τέτοια ευθύνη επάνω μου; Ήταν, δηλαδή, θέμα αρχής.

Δεν κυβερνά η ελλη­νική κυβέρ­νηση, η οποια­δή­ποτε ελλη­νική κυβέρ­νηση και η μόνη ελπίδα για να μη γίνει αυτό είναι να έρθουν οι επεν­δυ­τές να φέρουν τα λεφτά τους. Γιατί να έρθουν οι επεν­δυ­τές στην Ελλάδα και να μην πάνε στην Κύπρο που δεν τους βάζει να πλη­ρώ­νουν, ουσια­στικά, φόρο στην αρχή και μετά μέσα σε μερικά χρόνια ο φόρος πάει στο 12% και να έρθουν στην Ελλάδα που ο φόρος είναι από την αρχή 30 με 40%; Σε μία οικο­νο­μία η οποία είναι κατα­χρε­ω­μένη; Άρα, η λογική λέει ότι δεν θα έρθουν οι επεν­δυ­τές, όπως δεν ήρθαν ούτε στο πρώτο, ούτε στο δεύτερο μνη­μό­νιο. Πολύ περισ­σό­τερο τώρα που τους συμ­φέ­ρει πραγ­μα­τικά να μας αφήσουν να εξα­θλιω­θούμε ακόμη περισ­σό­τερο, μήπως κάποια στιγμή έρθουν κατά τη διάρ­κεια των εκατό χρόνων.

Και τι θα γίνεται μέχρι τότε; Μέχρι τότε ένα υπερ-ταμείο θα κοιτάει να δει τι μπορεί να «αξιο­ποι­ή­σει», σε εισα­γω­γικά. Όχι να που­λή­σει, λέει η κυβέρ­νηση, να αξιο­ποι­ή­σει. Δηλαδή τι θα πει να αξιο­ποι­ή­σει; Θα βλέπει ότι κάτι πάει καλά στην Κάλυμνο, θα έρχεται να το παίρνει χωρίς να ρωτά την ελλη­νική Βουλή. Ή στην Κω ή στη Ρόδο ή οπου­δή­ποτε. Δεν ήταν δυνατό εγώ να ψηφίσω τέτοια πράγ­ματα. Καμία σχέση με τα άλλα μνη­μό­νια, αλλά και τα άλλα μνη­μό­νια ήταν ένα καλό μάθημα για να μην ψηφί­σουμε αυτό το μνη­μό­νιο το οποίο μπορεί να κρα­τή­σει έναν αιώνα.»

 Όταν ρωτή­θηκε για το «θρη­νούμε και ψηφί­ζουμε» που παρα­τη­ρή­θηκε στους βου­λευ­τές της Κυβέρ­νη­σης, ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός τοπο­θε­τή­θηκε ως εξής:

«Θέλω να είμαι δίκαιος. Τέτοιοι βου­λευ­τές υπήρχαν πάντα. Προ­σω­πικά ποτέ δεν το έκανα αυτό, το θυμό­σα­στε, είχα τη γνώμη μου πάντα ξεκα­θα­ρι­σμένη, όπως και τώρα. Δεν κατανοώ τις δηλώ­σεις περί λύπης. Υπήρχαν ποτέ άνθρω­ποι που ψηφί­ζανε μνη­μό­νια και ήταν χαρού­με­νοι; Είναι αστείο λοιπόν να βγαί­νεις και να λες «εγώ θρηνώ, κλαίω, λυπού­μαι κλπ» για να εμπαί­ζεις τον κόσμο και μετά να πηγαί­νεις το βράδυ να χει­ρο­κρο­τείς και να ψηφί­ζεις. Διότι, χει­ρο­κρο­τού­σαν όρθιοι. Δυστυ­χώς αυτοί που ψηφί­σανε δεν ψηφί­σανε μόνο, χει­ρο­κρο­τού­σαν όρθιοι! Δηλαδή χει­ρο­κρο­τού­σαν αυτά τα πράματα; Είναι δυνατόν να τα χει­ρο­κρο­τείς; Να πει έστω ένας ότι «βρε παιδί μου είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να το ψηφίσω» και αυτό το κατα­λα­βαίνω. Αλλά το να το χει­ρο­κροτώ δεν το κατα­λα­βαίνω.»

Σε παρα­τή­ρηση του δημο­σιο­γρά­φου για τον αν πραγ­μα­τικά κατα­νο­ούν τι ψηφί­ζουν, όσοι ψηφί­ζουν, ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής σχο­λί­ασε:

«Υπάρχει καται­γι­σμός μέτρων που ο ανθρώ­πι­νος εγκέ­φα­λος δεν μπορεί να τα δια­νοη­θεί, δεν μπορεί να τα παρα­κο­λου­θή­σει και περι­μέ­νουν όλοι να τα αισθαν­θούν πάνω στη σάρκα τους για να αρχί­σουν να αντι­δρούν. Θα είναι αργά και θα είναι και βίαιες οι αντι­δρά­σεις. Αν, επα­να­λαμ­βάνω, δεν έρθουν οι επεν­δύ­σεις, η χώρα θα είναι ένα μαρ­τύ­ριο, μία κόλαση. Και αυτή τη στιγμή, με υψηλή φορο­λο­γία, δεν έρχεται κανένας να φέρει τα λεφτά του.»

Ερω­τη­θείς γιατί δεν πέρασε η τρο­πο­λο­γία εξαί­ρε­σης από τον ΕΝΦΙΑ των νησιών με λιγό­τε­ρους από 300 κατοί­κους που κατέ­θε­σαν βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ, ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός απά­ντησε:

«Δεν υπήρχε περί­πτωση να περάσει, διότι οι 7.500 σελίδες είχαν έρθει απέξω. Δεν γρά­φο­νται την παρα­μονή, μέσα σε δύο μέρες. Όπως και τα προη­γού­μενα μνη­μό­νια, θέλω να είμαι αντι­κει­με­νι­κός, ήρθαν και αυτά απέξω. Οπότε δεν υπήρχε περί­πτωση να περάσει καμιά τρο­πο­λο­γία και το αστείο είναι ότι πέρασε μία τρο­πο­λο­γία που λέει ότι αν τα υπουρ­γεία μπορούν μόνα τους να εξοι­κο­νο­μή­σουν πόρους ως ισο­δύ­ναμα μέτρα θα μπορούν να μην περι­κό­ψουν τα ειδικά μισθο­λό­για. Αλλά, μέσα στο ίδιο νομο­σχέ­διο, μέσα σε 7.500 σελίδες υπάρχει και άρθρο που  λέει ότι δεν θα δοθεί τίποτα. Ποιο θα ισχύσει από τα δύο;»

Στο κλεί­σιμο της συζή­τηση τέθηκε το ζήτημα του όγκου του νομο­σχε­δίου και της δυνα­τό­τη­τας έστω και απλής ανά­γνω­σής του από τους βου­λευ­τές όπου ο δημο­σιο­γρά­φος έκανε και λόγο για την παλαιά δήλωση Χρυ­σο­χο­ΐδη για το πρώτο μνη­μό­νιο. Ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός είπε, σχετικά:

«Ο Χρυ­σο­χο­ΐ­δης είχε την, εντός εισα­γω­γι­κών, «αφέλεια» να πει κάτι που είναι λογικό. Δηλαδή, ποιος μπόρεσε τώρα να δια­βά­σει τις 7.500 σελίδες; Ό,τι μπόρεσε ο καθένας διάβασε. Αλλά το τραγικό δεν είναι αυτό, το τραγικό είναι ότι κανένας δεν φαντά­ζε­ται τι θα συμβεί εάν δεν έρθουν επεν­δύ­σεις. Θα είναι η νύχτα του Αγίου Βαρ­θο­λο­μαίου.»

Τέλος, σε παρα­τή­ρηση του δημο­σιο­γρά­φου ότι μόνο η βου­λευ­τής Κατρι­βά­νου είχε την αξιο­πρέ­πεια να μην ψηφίσει τον «κόφτη» και να παραι­τη­θεί, ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός δήλωσε:

«Εκτός της κυρίας Κατρι­βά­νου ήταν και άλλοι 35 – 40 βου­λευ­τές, ήταν και ο Γλέζος, ο Σακελ­λα­ρί­δης, ο Λαφα­ζά­νης και ιδιαί­τερα ο Μίκης Θεο­δω­ρά­κης και ο Αλα­βά­νος που είπαν ότι επλα­νή­θη­σαν και ότι δεν είναι Αρι­στερά αυτή η κυβέρ­νηση. Το έχουμε πει πολλές φορές: είναι μία κυβέρ­νηση που, αυτή τη στιγμή του­λά­χι­στον, δεν έχει πολι­τικό στή­ριγμα. Δεν έχει: ό,τι και αν μου πείτε, δεν υπάρχει.»