Εμανουέλ Μακρόν για 25η Μαρτίου στα ελληνικά: Η δική σας ελευθερία είναι η δική μας

Με την απο­στρο­φή στα ελ­λη­νι­κά «η δική σας ελευ­θε­ρία είναι η δική μας» ο Πρό­ε­δρος της Γαλ­λι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, Εμα­νου­έλ Μα­κρόν, χαι­ρέ­τι­σε σε βι­ντε­ο­σκο­πη­μέ­νο μή­νυ­μα του την επέ­τειο των 200 ετών από την Ελ­λη­νι­κή Επα­νά­στα­ση. Ο Εμα­νου­έλ Μα­κρόν δια­τρά­νω­σε τη στή­ρι­ξη της Γαλ­λί­ας προς την Ελ­λά­δα ση­μειώ­νο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ότι «εί­μα­στε εδώ και θα είμαι στο πλευ­ρό σας, όταν η ιστο­ρία γί­νε­ται άδικη μαζί σας, όταν η αλ­λη­λεγ­γύη με­ρι­κές φορές μπο­ρεί να απου­σιά­ζει, ή όταν υπάρ­χει απει­λή».

Ανα­λυ­τι­κά ο Πρό­ε­δρος της Γαλ­λι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας, Εμα­νου­έλ Μα­κρόν υπο­γράμ­μι­σε στο μή­νυ­μα του:

«Αγα­πη­τοί μου φίλοι την εβδο­μά­δα αυτή τι­μού­με την επέ­τειο των 200 ετών από την ελ­λη­νι­κή επα­νά­στα­ση, 200 χρό­νια από τη γέν­νη­ση της σύγ­χρο­νης Ελ­λά­δας, 200 χρό­νια από την ιδέα για την Ευ­ρώ­πη. Η χρο­νιά αυτή ση­μα­το­δο­τεί επί­σης 40 χρό­νια από την έντα­ξη της Ελ­λά­δας στην Ευ­ρω­παϊ­κή Οι­κο­νο­μι­κή Κοι­νό­τη­τα και βλέπω στην ταύ­τι­ση των δύο ημε­ρών έναν πολύ ισχυ­ρό συμ­βο­λι­σμό. Δυ­στυ­χώς, δεν μπορώ να πα­ρευ­ρί­σκο­μαι σή­με­ρα μαζί σας διά ζώσης, εξαι­τί­ας της παν­δη­μί­ας του κο­ρο­νοϊ­ού. Ήθελα, ωστό­σο, να συμ­με­τά­σχω και εγώ σ’ αυτή την τόσο ση­μα­ντι­κή στιγ­μή για εσάς τους Έλ­λη­νες, για τις Ευ­ρω­παί­ες και τους Ευ­ρω­παί­ους, για τις Γαλ­λί­δες και τους Γάλ­λους με τις λίγες αυτές λέ­ξεις, που σας απευ­θύ­νω. Ο πό­λε­μος για την ελ­λη­νι­κή ανε­ξαρ­τη­σία υπήρ­ξε αι­μα­τη­ρός, φρι­κτός. Με την βιαιό­τη­τα του ξύ­πνη­σε τις συ­νει­δή­σεις των τότε Ευ­ρω­παί­ων. Υπήρ­ξε, επί­σης, και πό­λε­μος ιδεών, που κερ­δή­θη­κε χάρη στο θέ­α­τρο, στη μου­σι­κή με την πένα των ποι­η­τών, την γεν­ναιο­δω­ρία των ανω­νύ­μων ευ­ερ­γε­τών από τη μια άκρη της Ευ­ρώ­πης έως την άλλη και ιδιαί­τε­ρα στην Γαλ­λία. Οι Έλ­λη­νες επα­να­στά­τες με­λέ­τη­σαν τους φι­λο­σό­φους του Δια­φω­τι­σμού. Κά­ποιοι από τους αυ­τούς είχαν πο­λε­μή­σει στους Να­πο­λε­ό­ντειους πο­λέ­μους, κά­ποιοι από αυ­τούς είχαν πο­λε­μή­σει κατά την Γαλ­λι­κή Επα­νά­στα­ση και τους Να­πο­λε­ό­ντειους πο­λέ­μους και έτσι το 1821 ένα διε­θνές κί­νη­μα δια­νό­η­σης και αν­θρω­πι­σμού, ένα κί­νη­μα εθε­λο­ντών ξε­ση­κώ­θη­κε σε όλη την Ευ­ρώ­πη για την απε­λευ­θέ­ρω­ση της Ελ­λά­δας. Ήταν το κί­νη­μα των αγω­νι­στών της Ελευ­θε­ρί­ας, των Ελ­λή­νων, που σκο­τώ­νο­νταν σε συν­θή­κες φρι­χτής βα­ναυ­σό­τη­τας για την ανε­ξαρ­τη­σία, την ελευ­θε­ρία, την δη­μιουρ­γία της σύγ­χρο­νης Ελ­λά­δος. Ση­μαιο­φό­ροι αυτού του αγώνα, υπήρ­ξαν ο Λόρ­δος Βύ­ρω­νας, ο Ντε­λα­κρουά ο Ουγκώ, ο Πού­σκιν, ο Σα­τω­βριάν­δος. Και πέρα από αυ­τούς τους επι­φα­νείς φι­λέλ­λη­νες ο πό­λε­μος της Ελ­λη­νι­κής Επα­νά­στα­σης έδωσε την πρώτη ώθηση μιας κα­θα­ρά λαϊ­κής διε­θνούς αλ­λη­λεγ­γύ­ης στην ιστο­ρία, όπου κα­θέ­νας μπο­ρού­σε να συ­νει­σφέ­ρει αγο­ρά­ζο­ντας μια παρ­τι­τού­ρα, πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας μια πα­ρά­στα­ση, δί­νο­ντας χρή­μα­τα, ζώ­ντας ένα μέρος αυτού του αγώνα. Η θέ­λη­ση της Ελ­λά­δος για ελευ­θε­ρία υπήρ­ξε και πα­ρα­μέ­νει ση­μείο ανα­φο­ράς, ένα κα­θο­ρι­στι­κό ση­μείο, ένα φως για την Ευ­ρώ­πη. Η ιδέα αυτή, που έχου­με σή­με­ρα οι Ευ­ρω­παί­οι για εμάς τους ίδιους, για την ήπει­ρο μας, για τις προσ­δο­κί­ες μας από την Ευ­ρώ­πη για την κοινή μας αλ­λη­λεγ­γύη, η ιδέα αυτή πι­στεύω ακρά­δα­ντα πως προ­έρ­χε­ται επί­σης από τους αγώ­νες του 1821. Ας εμπνευ­στού­με λοι­πόν από τα ιδε­ώ­δη του 1821, από την ενέρ­γεια του λαού, από την ώθηση του πνεύ­μα­τος και της αλ­λη­λεγ­γύ­ης, ας θυ­μη­θού­με με αφορ­μή αυτή την επέ­τειο ότι η σχέση φι­λί­ας με την Ελ­λά­δα έχει πε­ρά­σει από τα όπλα με την ναυ­μα­χία του Ναυα­ρί­νου και τη γαλ­λι­κή στρα­τιω­τι­κή απο­στο­λή στο Μοριά, αλλά κυ­ρί­ως από τα γράμ­μα­τα, την τέχνη, το πάθος του λαού για έναν δί­καιο σκοπό το αί­σθη­μα ότι το να είσαι Ευ­ρω­παί­ος σή­μαι­νε να αγα­πάς την ελευ­θε­ρία, το να είσαι Ευ­ρω­παί­ος σή­μαι­νε να υπε­ρα­σπί­ζε­σαι έναν πο­λι­τι­σμό και τις ιδέες του. Σε μια ήπει­ρο που το πλή­ρω­σε ακρι­βά, η Ελευ­θε­ρία δεν κλη­ρο­νο­μεί­ται, αλλά κα­τα­κτά­ται. Ενά­ντια στην επι­στρο­φή του εθνι­κι­σμού, ενά­ντια στις αυ­το­κρα­το­ρι­κές λο­γι­κές, πα­ρα­μέ­νει στο κέ­ντρο των δε­σμεύ­σε­ων και των αγώ­νων μας. Αγα­πά­με τη χώρα σας ακόμα και σή­με­ρα με τον ίδιο εν­θου­σια­σμό των πρώ­των Φι­λελ­λή­νων. Την αγα­πά­με και τις αξίες της τις φέ­ρου­με πάντα όλοι μαζί. Τις φέ­ρου­με σε στιγ­μές εντά­σε­ων και αγω­νί­ας και θα συ­νε­χί­σου­με να τις εκ­προ­σω­πού­με. Και θα ήθελα να σας πω με πολυ δύ­να­μη πε­ποί­θη­ση και φιλία ότι δε σκέ­φτο­μαι μόνο την ιστο­ρία αλλά το παρόν και το μέλ­λον μας. Εί­μα­στε εδώ και θα εί­μα­στε στο πλευ­ρό σας, όταν ιστο­ρία γί­νε­ται άδικη μαζί σας, όταν η αλ­λη­λεγ­γύη με­ρι­κές φορές μπο­ρεί να απου­σιά­ζει, ή όταν υπάρ­χει απει­λή. Γιατί η δική σας ελευ­θε­ρία είναι και δική μας».