Το Νότιο Αιγαίο απαντά στη δημογραφική κρίση με αύξηση πληθυσμού και ο Χατζημάρκος μιλά για μετρήσιμα αποτελέσματα

• Σε συ­νέ­ντευ­ξή του στον Ελεύ­θε­ρο Τύπο, ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος υπο­στή­ρι­ξε ότι η άνο­δος του πλη­θυ­σμού στα νησιά δεν απο­τε­λεί στα­τι­στι­κό πα­ρά­δο­ξο αλλά προ­ϊ­όν της πραγ­μα­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας, η οποία δη­μιουρ­γεί ευ­και­ρί­ες ερ­γα­σί­ας, επαγ­γελ­μα­τι­κής εξέ­λι­ξης και οι­κο­γέ­νειας

Την ώρα που το δη­μο­γρα­φι­κό ανα­δει­κνύ­ε­ται σε κε­ντρι­κό ζή­τη­μα της εθνι­κής συ­ζή­τη­σης και η χώρα ανα­ζη­τά απα­ντή­σεις σε ένα πρό­βλη­μα που χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ως ο υπ’ αριθ­μόν ένα εθνι­κός κίν­δυ­νος, η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου εμ­φα­νί­ζε­ται ως μία από τις λίγες πε­ριο­χές της Ελ­λά­δας που κα­τα­γρά­φουν θε­τι­κούς δη­μο­γρα­φι­κούς δεί­κτες. Αυτό ήταν το βα­σι­κό μή­νυ­μα του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, ο οποί­ος το­πο­θε­τή­θη­κε δη­μό­σια στο πλαί­σιο αφιε­ρώ­μα­τος του Ελεύ­θε­ρου Τύπου, δη­μο­σιευ­μέ­νου στις 26 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, με τίτλο «Η Ελ­λά­δα της ελ­πί­δας». Στο ίδιο αφιέ­ρω­μα φι­λο­ξε­νού­νται και οι από­ψεις των πε­ρι­φε­ρειαρ­χών Κρή­της και Πε­λο­πον­νή­σου, τριών πε­ριο­χών που, όπως προ­κύ­πτει από την επι­λο­γή της εφη­με­ρί­δας, ξε­χω­ρί­ζουν σε επί­πε­δο αύ­ξη­σης των γεν­νή­σε­ων.

Η Ευ­ρώ­πη γερ­νά­ει, το Αι­γαίο με­γα­λώ­νει

Ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου το­πο­θέ­τη­σε εξαρ­χής το ζή­τη­μα στην ευ­ρύ­τε­ρη ευ­ρω­παϊ­κή του διά­στα­ση. Όπως ανέ­φε­ρε, η Ευ­ρώ­πη γερ­νά­ει και η Ελ­λά­δα, όπως και οι πε­ρισ­σό­τε­ρες χώρες της ηπεί­ρου, ανα­ζη­τά τρό­πους να αντι­με­τω­πί­σει τη συρ­ρί­κνω­ση και τη γή­ραν­ση του πλη­θυ­σμού της. Μέσα σε αυτό το πε­ρι­βάλ­λον, το Νότιο Αι­γαίο, κατά τα λε­γό­με­νά του, δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται σε δια­κη­ρύ­ξεις ή σε θε­ω­ρη­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις, αλλά απα­ντά με με­τρή­σι­μα απο­τε­λέ­σμα­τα.

Η φράση αυτή, περί με­τρή­σι­μων απο­τε­λε­σμά­των, απο­τε­λεί τον πυ­ρή­να της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­ας του. Ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος υπο­στή­ρι­ξε ότι η αύ­ξη­ση του πλη­θυ­σμού στα νησιά της Πε­ρι­φέ­ρειας δεν είναι ένα στα­τι­στι­κό πα­ρά­δο­ξο, δη­λα­δή δεν πρό­κει­ται για μια τυ­χαία ή συ­γκυ­ρια­κή από­κλι­ση από τη γε­νι­κή τάση της χώρας, αλλά για ένα φαι­νό­με­νο με συ­γκε­κρι­μέ­νες αι­τί­ες και συ­γκε­κρι­μέ­νη εξή­γη­ση.

Στο δη­μο­σιευ­μέ­νο υλικό δεν πα­ρα­τί­θε­νται τα ακρι­βή αριθ­μη­τι­κά στοι­χεία στα οποία στη­ρί­ζε­ται η εκτί­μη­ση αυτή, ωστό­σο η ανα­φο­ρά σε με­τρή­σι­μα με­γέ­θη υπο­δη­λώ­νει ότι ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης επι­κα­λεί­ται κα­τα­γε­γραμ­μέ­νη πλη­θυ­σμια­κή ανο­δι­κή πο­ρεία.

Η πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία ως απά­ντη­ση στη δη­μο­γρα­φι­κή αι­μορ­ρα­γία

Το δεύ­τε­ρο σκέ­λος της το­πο­θέ­τη­σης του κ. Χα­τζη­μάρ­κου αφορά τα αίτια του φαι­νο­μέ­νου. Σύμ­φω­να με όσα δή­λω­σε, οι θε­τι­κοί δη­μο­γρα­φι­κοί δεί­κτες του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου συν­δέ­ο­νται άμεσα με τη λει­τουρ­γία της πραγ­μα­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας των νη­σιών. Η αύ­ξη­ση του πλη­θυ­σμού, όπως υπο­στή­ρι­ξε, οφεί­λε­ται στο γε­γο­νός ότι τα νησιά προ­σφέ­ρουν ευ­και­ρί­ες ερ­γα­σί­ας, δυ­να­τό­τη­τες επαγ­γελ­μα­τι­κής εξέ­λι­ξης και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τη δη­μιουρ­γία οι­κο­γέ­νειας.

Η προ­σέγ­γι­ση αυτή θέτει την οι­κο­νο­μία στο επί­κε­ντρο της δη­μο­γρα­φι­κής συ­ζή­τη­σης.

Ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης, όπως προ­κύ­πτει από τη συ­νέ­ντευ­ξή του, δεν απο­δί­δει τη θε­τι­κή εξέ­λι­ξη σε με­μο­νω­μέ­να μέτρα στή­ρι­ξης ή σε επι­δο­μα­τι­κές πο­λι­τι­κές, αλλά σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο πα­ρα­γω­γι­κό πε­ρι­βάλ­λον που κάνει τα νησιά ελ­κυ­στι­κά για αν­θρώ­πους πα­ρα­γω­γι­κής ηλι­κί­ας.

Η λο­γι­κή είναι απλή στη δια­τύ­πω­σή της: όπου υπάρ­χει δου­λειά και προ­ο­πτι­κή, οι άν­θρω­ποι μέ­νουν, εγκα­θί­στα­νται και κά­νουν οι­κο­γέ­νεια. Όπου λεί­πουν αυτά, ο πλη­θυ­σμός φεύ­γει και γερ­νά­ει.

Με τον τρόπο αυτόν, η το­πο­θέ­τη­ση του κ. Χα­τζη­μάρ­κου λει­τουρ­γεί ταυ­τό­χρο­να και ως πο­λι­τι­κό μή­νυ­μα προς την κε­ντρι­κή εξου­σία. Εάν το Νότιο Αι­γαίο ανα­κό­πτει τη δη­μο­γρα­φι­κή αι­μορ­ρα­γία μέσω της πραγ­μα­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας, τότε, κατά την ανά­γνω­ση αυτή, η απά­ντη­ση στο εθνι­κό πρό­βλη­μα δεν βρί­σκε­ται μόνο στα επι­δό­μα­τα και στις φο­ρο­α­παλ­λα­γές, αλλά στη δη­μιουρ­γία θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και προ­ο­πτι­κών στην πε­ρι­φέ­ρεια.

Τρεις πε­ρι­φέ­ρειες σε αντί­θε­τη πο­ρεία από τη χώρα

Το αφιέ­ρω­μα του Ελεύ­θε­ρου Τύπου φι­λο­ξέ­νη­σε, πέραν του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, και τις το­πο­θε­τή­σεις των πε­ρι­φε­ρειαρ­χών Κρή­της και Πε­λο­πον­νή­σου. Και οι τρεις πε­ριο­χές πα­ρου­σιά­ζο­νται, σύμ­φω­να με το πλαί­σιο του αφιε­ρώ­μα­τος, ως πα­ρα­δείγ­μα­τα ελ­πί­δας σε μια χώρα που συ­νο­λι­κά βιώ­νει δη­μο­γρα­φι­κή συρ­ρί­κνω­ση.

Το κοινό στοι­χείο, όπως προ­κύ­πτει από τον τίτλο του αφιε­ρώ­μα­τος, είναι η αύ­ξη­ση των γεν­νή­σε­ων, ένα μέ­γε­θος που για τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα της ελ­λη­νι­κής επι­κρά­τειας κι­νεί­ται πτω­τι­κά εδώ και χρό­νια.

Το πε­ριε­χό­με­νο των το­πο­θε­τή­σε­ων των άλλων δύο πε­ρι­φε­ρειαρ­χών δεν πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία και δεν είναι δυ­να­τό να απο­τυ­πω­θεί εδώ. Είναι, πά­ντως, εν­δει­κτι­κό ότι η εφη­με­ρί­δα επέ­λε­ξε να συ­γκε­ντρώ­σει στο ίδιο αφιέ­ρω­μα τρεις πε­ρι­φέ­ρειες της νό­τιας Ελ­λά­δας, οι οποί­ες μοι­ρά­ζο­νται κοινά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ως προς την του­ρι­στι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και την επο­χι­κή οι­κο­νο­μία, στοι­χεία που εν­δε­χο­μέ­νως συν­δέ­ο­νται με την ελ­κυ­στι­κό­τη­τά τους για νέους ερ­γα­ζό­με­νους.

Η ση­μα­σία για τη Δω­δε­κά­νη­σο

Για τη Δω­δε­κά­νη­σο, η το­πο­θέ­τη­ση του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη απο­κτά ιδιαί­τε­ρο βάρος. Τα νησιά του συ­μπλέγ­μα­τος, με τη Ρόδο και την Κω να συ­γκε­ντρώ­νουν το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας της Πε­ρι­φέ­ρειας, απο­τε­λούν πόλο έλξης ερ­γα­τι­κού δυ­να­μι­κού από ολό­κλη­ρη τη χώρα, ιδίως κατά την του­ρι­στι­κή πε­ρί­ο­δο. Το ερώ­τη­μα που τί­θε­ται, και το οποίο η δή­λω­ση του κ. Χα­τζη­μάρ­κου απα­ντά κα­τα­φα­τι­κά, είναι κατά πόσο αυτή η εισ­ροή με­τα­φρά­ζε­ται σε μό­νι­μη εγκα­τά­στα­ση και σε δη­μιουρ­γία οι­κο­γε­νειών, και όχι απλώς σε επο­χι­κή πα­ρου­σία.

Ο ίδιος ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης, με την ανα­φο­ρά του στις ευ­και­ρί­ες οι­κο­γέ­νειας, φαί­νε­ται να υπο­στη­ρί­ζει ότι η δυ­να­μι­κή δεν είναι μόνο επο­χι­κή αλλά ου­σια­στι­κή.

Η επι­βε­βαί­ω­ση ή η διά­ψευ­ση της εκτί­μη­σης αυτής θα κρι­θεί, όπως είναι φυ­σι­κό, από τα επί­ση­μα πλη­θυ­σμια­κά στοι­χεία των επό­με­νων ετών, τα οποία θα δεί­ξουν εάν η ανο­δι­κή τάση δια­τη­ρεί­ται και εάν αφορά πράγ­μα­τι μό­νι­μο πλη­θυ­σμό.