38,3 εκατ. ευρώ διεκδικεί η εταιρεία “Μαρίνες Ρόδου ΑΕ” από τράπεζα

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 38.325.419,90 ευρώ, διεκ­δι­κεί με νέα αγωγή που υπέ­βα­λε χθες ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου η εται­ρεία “Μα­ρί­νες Ρόδου ΑΕ”, που δια­χει­ρί­ζε­ται την μα­ρί­να της Ρόδου από την τρά­πε­ζα Eurobank Ergasias.

Με από­φα­ση, που είχε εκ­δώ­σει το ίδιο δι­κα­στή­ριο είχε απορ­ρι­φθεί ως αό­ρι­στη προη­γού­με­νη όμοια αγωγή της και πλέον επα­νήλ­θε με νέο δι­κό­γρα­φο στο οποίο “θε­ρα­πεύ­ει” όσους ισχυ­ρι­σμούς της είχαν θε­ω­ρη­θεί ως τέ­τοιοι.

Όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, η εται­ρεία υπο­στη­ρί­ζει ότι έχει υπο­στεί οι­κο­νο­μι­κή ζημία από αντι­συμ­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά της Τρά­πε­ζας, η οποία μά­λι­στα έφτα­σε στο ση­μείο να κα­ταγ­γεί­λει τις δα­νεια­κές της συμ­βά­σεις.

Η τρά­πε­ζα, έχει προ­χω­ρή­σει σε συ­ντη­ρη­τι­κή κα­τά­σχε­ση εσό­δων της εται­ρεί­ας από την μί­σθω­ση ακι­νή­των της, εντός της μα­ρί­νας. Η εται­ρεία έχει ασκή­σει πε­ραι­τέ­ρω αί­τη­ση ανα­στο­λής των δια­τα­γών πλη­ρω­μής, που εκ­δό­θη­καν εις βάρος της, ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων, ενώ το αί­τη­μά της για την έκ­δο­ση σχε­τι­κής προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, δεν ικα­νο­ποι­ή­θη­κε.
Θυ­μί­ζου­με ότι η τρά­πε­ζα συ­γκε­κρι­μέ­να είχε πω­λή­σει τον Ιού­νιο του 2009 το 60% του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου της εται­ρεί­ας “Μα­ρί­νες Ρόδου ΑΕ” ένα­ντι 5 εκατ. ευρώ σε μια άλλη ανώ­νυ­μη εται­ρεία.

Η “Μα­ρί­νες Ρόδου ΑΕ” είχε τον Σε­πτέμ­βριο του ίδιου έτους ανα­λά­βει την κα­τα­σκευή του του­ρι­στι­κού λι­μέ­να και την χρη­μα­το­δό­τη­ση του έργου έως τον Σε­πτέμ­βριο του 2041, ενώ το έργο όφει­λε να έχει ολο­κλη­ρω­θεί έως τον Σε­πτέμ­βριο του 2009. Η διάρ­κεια της μί­σθω­σης πα­ρα­τά­θη­κε στην πο­ρεία για το έτος 2061, ενώ η τρά­πε­ζα πέραν της θέ­σε­ως της ως με­τό­χου είχε ανα­λά­βει και την δα­νειο­δό­τη­ση της επέν­δυ­σης. Όταν πώ­λη­σε τις με­το­χές της σε μια άλλη ΑΕ είχε ήδη χρη­μα­το­δο­τή­σει το έργο με 3,3 εκατ. ευρώ πε­ρί­που, ενώ είχε εκ­δώ­σει δύο εγ­γυ­η­τι­κές επι­στο­λές ύψους ενός εκατ. ευρώ πε­ρί­που. Η Ανώ­νυ­μη Εται­ρεία, που αγό­ρα­σε τις με­το­χές της τρά­πε­ζας τής είχε πα­ρα­χω­ρή­σει ως ενέ­χυ­ρο το 62,5% των με­το­χών της εται­ρεί­ας “Μα­ρί­νες Ρόδου ΑΕ”. Η ενά­γου­σα δια­τεί­νε­ται ότι η τρά­πε­ζα δεν άσκη­σε την προ­σή­κου­σα επι­μέ­λεια για την εμπρό­θε­σμη εκτέ­λε­ση του έργου με κίν­δυ­νο η “Μα­ρί­νες Ρόδου ΑΕ” να βρε­θεί έκ­πτω­τη και για τον λόγο αυτό πώ­λη­σε τις με­το­χές της σε άλλη ΑΕ.
Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει η “Μα­ρί­νες Ρόδου ΑΕ” απο­πε­ρά­τω­σε με­ρι­κώς το έργο της κα­τα­σκευ­ής του του­ρι­στι­κού λι­μέ­να, πλην του με­γα­λύ­τε­ρου κτη­ρί­ου λόγω δια­κο­πής της χρη­μα­το­δό­τη­σης από την τρά­πε­ζα, τον Ιού­νιο του 2015. Υπο­στη­ρί­ζει ότι η τρά­πε­ζα δεν της χο­ρή­γη­σε ένα μέρος του δα­νεί­ου, ύψους πε­ρί­που 500.000 ευρώ και παρά την αντι­συμ­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά της κα­τόρ­θω­σε να ξε­κι­νή­σει την δο­κι­μα­στι­κή λει­τουρ­γία του έργου τον Ιού­λιο του 2015. Η ενά­γου­σα δια­τεί­νε­ται ότι κατά τη πώ­λη­ση του 60% των με­το­χών της εται­ρεί­ας σε άλλη ΑΕ από την τρά­πε­ζα η τε­λευ­ταία πα­ρέ­στη­σε πα­ρα­πλα­νη­τι­κά πως δήθεν η αξία κάθε πω­λού­με­νης με­το­χής ήταν 1,2728 ευρώ. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τα οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία που είχαν πα­ρου­σια­στεί στον ισο­λο­γι­σμό της χρή­σης του 2006 δεν ήταν αληθή γιατί κα­νέ­να απο­λύ­τως κα­τα­σκευα­στι­κό έργο είχε εκτε­λε­σθεί μέχρι τον Ιού­λιο του 2009 στο του­ρι­στι­κό λι­μέ­να και τα πάγια στοι­χεία του ενερ­γη­τι­κού της Μα­ρί­νες Ρόδου ΑΕ ήταν πα­ντε­λώς ανα­κρι­βή. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι το 2008 με τη συ­ναί­νε­ση της τρά­πε­ζας είχε χο­ρη­γη­θεί στον ερ­γο­λά­βο που θα κα­τα­σκεύ­α­ζε τον του­ρι­στι­κό λι­μέ­να, μια ανώ­νυ­μη τε­χνι­κή εται­ρεία, προ­κα­τα­βο­λή δα­νεί­ου ποσού 3,3 εκατ. ευρώ καθώς και το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου ύψους 4,4 εκατ. ευρώ. Εκτέ­λε­σε ωστό­σο έργο αξίας μόλις 510.000 ευρώ, όπως δια­τεί­νε­ται η ενά­γου­σα! 7,7 εκατ. ευρώ έτσι φέ­ρο­νται, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η ενά­γου­σα, να χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν επι­σφα­λής απαί­τη­ση μη δυ­νά­με­νη να ει­σπρα­χθεί. Υπο­στη­ρί­ζει δε ότι αντί να δια­γρά­ψουν την απαί­τη­ση της άνω προ­κα­τα­βο­λής, αφού τη χα­ρα­κτή­ρι­σαν ως επι­σφα­λή, με­τα­φέ­ρο­ντας την ως ζημία της εται­ρεί­ας, την πα­ρου­σί­α­σαν ως δήθεν έξοδο λει­τουρ­γί­ας και πρώ­της εγκα­τά­στα­σης προ­κει­μέ­νου να απο­σβε­στεί εντός 5ετίας, εις βάρος βε­βαί­ως της Μα­ρί­νες Ρόδου ΑΕ. Δια­τεί­νε­ται μά­λι­στα ότι σε γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση οι ορι­σθέ­ντες ελεγ­κτές της χρή­σης του 2008, αρ­νή­θη­καν να εγκρί­νουν τις ως άνω εγ­γρα­φές και πα­ραι­τή­θη­καν. Η τρά­πε­ζα, όπως υπο­στη­ρί­ζει η ενά­γου­σα, είχε απο­κρύ­ψει τα ανω­τέ­ρω από την ανώ­νυ­μη εται­ρεία στην οποία πώ­λη­σε τις με­το­χές. Στον ισο­λο­γι­σμό χρή­σης 2009 απο­τυ­πώ­θη­κε η πραγ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση με απο­τέ­λε­σμα τα απο­μέ­νο­ντα ίδια κε­φά­λαια να κα­τα­στούν αρ­νη­τι­κά και ανε­δεί­χθη η ακά­λυ­πτη από το με­το­χι­κό κε­φά­λαιο ζημία ύψους 1,2 εκατ. ευρώ, πε­ρί­που. Η ενά­γου­σα έτσι υπο­στη­ρί­ζει ότι η πραγ­μα­τι­κή αξία των πω­λη­θει­σών με­το­χών κατά το χρόνο της πω­λή­σε­ως τους ήταν μη­δε­νι­κή και μά­λι­στα η εται­ρεία που αγό­ρα­σε τις με­το­χές από την τρά­πε­ζα έχει ασκή­σει άλλη αγωγή. Ακο­λού­θη­σε μά­λι­στα αύ­ξη­ση του με­το­χι­κού της κε­φα­λαί­ου κατά το ποσό των 6,2 εκατ. ευρώ το οποίο κα­λύ­φθη­κε εξο­λο­κλή­ρου από την ανώ­νυ­μη εται­ρεία που είχε αγο­ρά­σει από την τρά­πε­ζα την πλειο­ψη­φία των με­το­χών.
Η ενά­γου­σα υπο­στη­ρί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι η τρά­πε­ζα αρ­νή­θη­κε να αντα­πο­κρι­θεί στην συμ­βα­τι­κή της υπο­χρέ­ω­ση ένα­ντι της και να συ­μπρά­ξει στην έκ­δο­ση ομο­λο­για­κού δα­νεί­ου ενώ την επι­βά­ρυ­νε με την κα­τα­βο­λή υπέ­ρο­γκων τόκων. Ει­δι­κό­τε­ρα, η κά­λυ­ψη του ομο­λο­για­κού δα­νεί­ου δεν έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί μέχρι σή­με­ρα, οκτώ χρό­νια από την σχε­τι­κή υπό­σχε­ση της τρά­πε­ζας κι ενώ έχει ολο­κλη­ρω­θεί η κα­τα­σκευή του έργου. Επι­πλέ­ον, όπως δια­τεί­νε­ται η ενά­γου­σα, η τρά­πε­ζα προ­έ­βη σε κα­ταγ­γε­λία των δα­νεια­κών της συμ­βά­σε­ων!

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζο­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Αλέ­ξαν­δρος Δη­μη­τρα­κό­που­λος (Αθη­νών) και Κώ­στας Χαλ­κιάς.