Ο Βρετανός που ζήλεψε τον δρόμο και λυπήθηκε το ντεπόζιτο

Ο Αλέξης Γιορ­δα­μνής έχει μια θέση προ­νο­μιακή για κοι­νω­νική έρευνα που θα ζήλευε κάθε δημο­σκό­πος. Πρό­ε­δρος της Κοι­νό­τη­τας Διμυ­λιάς και Ελε­ού­σας από τη μια, οδηγός ταξί από την άλλη, ακούει από το καθρε­φτάκι όσα δεν χωράνε σε κανένα ερω­τη­μα­το­λό­γιο ικα­νο­ποί­η­σης. Και το ρεπορ­τάζ του πίσω καθί­σμα­τος είναι σαφές. Οι Βρε­τα­νοί κοιτούν τις πινα­κί­δες των πρα­τη­ρίων με τη βενζίνη στα 2,40 και το diesel στα 2,30 και παθαί­νουν ένα μικρό πολι­τι­σμικό σοκ, καθώς ανα­κα­λύ­πτουν ότι υπάρχει μέρος στον κόσμο όπου το καύσιμο κοστί­ζει περισ­σό­τερο απ’ ό,τι στην Αγγλία. Για λαό που έχει κάνει το παρά­πονο για τις τιμές εθνικό σπορ, είναι σχεδόν παρη­γο­ρη­τικό.

Μέσα στο ίδιο ταξί όμως έρχεται και η μεγάλη ανα­τροπή. Οι ίδιοι επι­βά­τες ομο­λο­γούν ότι σε πολλά σημεία οι δρόμοι της Ρόδου είναι καλύ­τε­ροι από τους δικούς τους και φωτί­ζο­νται τόσο καλά που ακόμη και τα ελάφια περνούν απέ­να­ντι με άνεση. Βάλε και το χαμό­γελο, τη φιλο­ξε­νία και την προ­θυ­μία των ανθρώ­πων και ο λογα­ρια­σμός των δια­κο­πών βγαίνει με πλε­ό­να­σμα. Ο μόνος που δεν γελάει είναι ο οδηγός, που κάνει κούρσες με ταρίφες υπο­λο­γι­σμέ­νες για εποχές φθη­νό­τε­ρης βεν­ζί­νης.

Η Ρόδος προ­σφέ­ρει στον Βρετανό φως, άσφαλτο και ευγέ­νεια, αρκεί να μη σηκώσει το βλέμμα στο ταμπε­λάκι του πρα­τη­ρίου.